Mrs. Baroda was a little provoked t

Mrs. Baroda was a little provoked to learn that her husband expected his friend, Gouvernail, up to spend a week or two on the plantation.

They had entertained a good deal during the winter; much of the time had also been passed in New Orleans in various forms of mild dissipation. She was looking forward to a period of unbroken rest, now, and undisturbed tete-a-tete with her husband, when he informed her that Gouvernail was coming up to stay a week or two.

This was a man she had heard much of but never seen. He had been her husband's college friend; was now a journalist, and in no sense a society man or "a man about town," which were, perhaps, some of the reasons she had never met him. But she had unconsciously formed an image of him in her mind. She pictured him tall, slim, cynical; with eye-glasses, and his hands in his pockets; and she did not like him. Gouvernail was slim enough, but he wasn't very tall nor very cynical; neither did he wear eyeglasses nor carry his hands in his pockets. And she rather liked him when he first presented himself.

But why she liked him she could not explain satisfactorily to herself when she partly attempted to do so. She could discover in him none of those brilliant and promising traits which Gaston, her husband, had often assured her that he possessed. On the contrary, he sat rather mute and receptive before her chatty eagerness to make him feel at home and in face of Gaston's frank and wordy hospitality. His manner was as courteous toward her as the most exacting woman could require; but he made no direct appeal to her approval or even esteem.

Once settled at the plantation he seemed to like to sit upon the wide portico in the shade of one of the big Corinthian pillars, smoking his cigar lazily and listening attentively to Gaston's experience as a sugar planter.

"This is what I call living," he would utter with deep satisfaction, as the air that swept across the sugar field caressed him with its warm and scented velvety touch. It pleased him also to get on familiar terms with the big dogs that came about him, rubbing themselves sociably against his legs. He did not care to fish, and displayed no eagerness to go out and kill grosbecs when Gaston proposed doing so.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

นางบาโรเป็นเพียงเล็กน้อยเจ็บใจที่รู้ว่าสามีของเธอคาดว่าเพื่อนของเขา Gouvernail ถึงการใช้จ่ายหรือสองสัปดาห์ในไร่. พวกเขาได้รับความบันเทิงการจัดการที่ดีในช่วงฤดูหนาว; มากเวลาก็ถูกส่งผ่านไปในนิวออร์ในรูปแบบต่างๆของการระบายอ่อน ๆ เธอเป็นคนที่มองไปข้างหน้าในช่วงเวลาแห่งการพักผ่อนติดต่อกันตอนนี้และไม่ถูกรบกวนกระจุ๋งกระจิ๋งกับสามีของเธอเมื่อเขาบอกเธอว่า Gouvernail กำลังจะมาถึงอยู่หนึ่งหรือสองสัปดาห์. นี้เป็นคนที่เธอเคยได้ยินมากของ แต่ ไม่เคยเห็น เขาเป็นเพื่อนที่วิทยาลัยของสามีของเธอ; ตอนนี้เป็นนักข่าวและในความรู้สึกไม่เป็นคนที่สังคมหรือ "มนุษย์เกี่ยวกับเมือง" ซึ่งบางทีบางส่วนของเหตุผลที่เธอไม่เคยได้พบกับเขา แต่เธอก็เกิดขึ้นโดยไม่รู้ตัวภาพของเขาในใจของเธอ เธอภาพเขาสูงบางคนอื่น; กับแว่นตาตาและมือของเขาในกระเป๋าของเขา; และเธอไม่ชอบเขา Gouvernail เป็นบางพอ แต่เขาก็ไม่ได้สูงมากหรือคนอื่นมาก ทั้งเขาและไม่สวมแว่นตาหรือพกมือของเขาในกระเป๋าของเขา และเธอก็ค่อนข้างชอบเขาเมื่อเขาแรกที่นำเสนอตัวเอง. แต่ทำไมเธอชอบเขาว่าเธอไม่สามารถอธิบายที่น่าพอใจกับตัวเองเมื่อเธอส่วนหนึ่งเป็นความพยายามที่จะทำเช่นนั้น เธอจะสามารถค้นพบในตัวเขาไม่มีผู้ที่มีลักษณะที่ยอดเยี่ยมและมีแนวโน้มที่แกสตันสามีของเธอมักจะได้มั่นใจว่าเขามี ในทางตรงกันข้ามเขานั่งค่อนข้างปิดและเปิดกว้างก่อนที่ความกระตือรือร้นช่างพูดของเธอที่จะทำให้เขารู้สึกเหมือนอยู่ที่บ้านและในใบหน้าของแกสตันการต้อนรับและตรงไปตรงมาพูดมาก ลักษณะของเขาคือเป็นสุภาพต่อเธอเป็นผู้หญิงที่เข้มงวดที่สุดอาจต้อง; แต่เขาทำไม่อุทธรณ์โดยตรงกับการอนุมัติของเธอหรือแม้กระทั่งความภาคภูมิใจ. ตัดสินทันทีที่สวนดูเหมือนว่าเขาจะชอบที่จะนั่งบนระเบียงกว้างในร่มเงาของหนึ่งในเสาโครินเธียใหญ่, สูบซิการ์ของเขาอย่างเฉื่อยชาและการฟังอย่างตั้งใจกับประสบการณ์แกสตันเป็น ชาวไร่น้ำตาล. "นี่คือสิ่งที่ผมเรียกที่อยู่อาศัย" เขาจะเปล่งด้วยความพึงพอใจลึกเป็นอากาศที่กวาดข้ามสนามน้ำตาลลูบเขาด้วยการสัมผัสนุ่มของมันอบอุ่นและมีกลิ่นหอม มันพอใจเขายังจะได้รับในแง่ความคุ้นเคยกับสุนัขใหญ่ที่มาเกี่ยวกับเขาถูตัวเอง sociably กับขาของเขา เขาไม่ได้สนใจที่จะปลาและแสดงความกระตือรือร้นที่จะออกไปและฆ่า grosbecs เมื่อแกสตันเสนอการทำเช่นนั้น

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

นางบาโรเล็กน้อย ทำให้เรียนรู้ว่า สามีคาดเพื่อน gouvernail ขึ้นที่จะใช้จ่ายหรือสองสัปดาห์ในการเพาะปลูก .

มีความบันเทิงที่ดีในช่วงฤดูหนาว ; มากของเวลาที่ถูกส่งผ่านในนิว ออร์ลีนส์ ในรูปแบบต่าง ๆ ของมายด์ สุรุ่ยสุร่าย เธอมองไปข้างหน้าเป็นระยะเวลาติดต่อกันเหลือแล้ว ไม่เสียแรงกับสามีของเธอเมื่อเขาบอกว่า gouvernail มาอยู่เป็นสัปดาห์หรือสอง

นี่เป็นผู้ชายที่เธอเคยได้ยินค่ะ แต่ไม่เคยเห็น เขาถูกเพื่อนวิทยาลัยของสามีของเธอ มาเป็นนักข่าว และไม่มีความรู้สึก สังคม เพื่อน หรือ " คนเมือง " ซึ่งบางทีบางส่วนของเหตุผลที่เธอเคยพบเขา แต่เธอได้โดยไม่รู้ตัว เกิดมีภาพเขาในจิตใจของเธอ เธอนึกภาพเขาสูงบาง , เหยียดหยาม ; กับแว่นสายตาและมือล้วงกระเป๋ากางเกง เธอไม่ได้ชอบเขา gouvernail ได้บางแล้ว แต่เขาไม่สูงมาก หรืออย่างเหยียดหยาม และเขาสวมแว่นตาหรืออุ้มมือของเขาในกระเป๋าของเขา เธอชอบเขาเมื่อเขาแรกที่นำเสนอตัวเอง

แต่ทำไม เธอชอบเขา เธอไม่สามารถอธิบายได้ดีไปเองเมื่อเธอจึงพยายามที่จะทำเช่นนั้นเธออาจจะพบเขาเหล่านั้นไม่มีลักษณะที่สดใสและแนวโน้ม แกสตัน สามี มักจะบอกเธอว่าเขาถูกสิง ในทางตรงกันข้าม เขานั่งค่อนข้างเงียบ และอ่อนไหว ก่อนที่นิสัยช่างพูดของเธอ ทำให้เขารู้สึกเหมือนอยู่บ้านและในใบหน้าของแกสตัน แฟรงก์ แล้วการบริการ ลักษณะของเขาเป็นอ่อนโยนต่อเธอเป็นผู้หญิงที่เข้มงวดมากที่สุด อาจต้อง ;แต่เขาไม่ตรงดึงดูดเธออนุมัติ หรือแม้แต่นับถือ

เคยตั้งรกรากอยู่ที่สวนป่า ดูเหมือนเขาจะชอบที่จะนั่งบนระเบียงกว้างในร่มเงาของหนึ่งใหญ่คอรินเทียนเสา , บุหรี่ซิการ์ของเขาอย่างขี้เกียจ และฟังอย่างตั้งใจ เพื่อตัวแทนของประสบการณ์เป็นอ้อยปลูก

" นี่คือสิ่งที่ฉัน เรียกอยู่ " เขากล่าวด้วยความพึงพอใจลึกเป็นอากาศที่กวาดทั่วสนามตาลลูบเขาที่อบอุ่นหอมนุ่มสัมผัส ก็ยินดีที่เขาจะได้รับในแง่ที่คุ้นเคยกับหมาใหญ่ที่มากับเขา sociably ถูตัวกับขาของเขา เขาไม่ได้ดูแลปลา และแสดงผลได้ไม่กระตือรือร้นที่จะออกไปและฆ่า grosbecs เมื่อแกสตันเสนอทำ