Like a rural scene from an Oriental

Like a rural scene from an Oriental silk painting, Vang Vieng crouches low over the Nam Song with a backdrop of serene cliffs and a tapestry of vivid green paddy fields. Thanks to the iron fist of the Lao government finally making its presence felt in 2012 (when the river rave bars were finally closed down), the increasingly toxic party scene has been banished and the community is recalibrating itself as an outdoor paradise home with some achingly lovely boutique hotels and a raft of adrenalin-inducing and nature-based activities.
For the first time in years Western families and a more mature crowd are visiting (many en route to fabled Luang Prabang), stopping to kayak the Nam Song, go caving and climb the karsts. Relief pretty much describes the current feeling of Vang Vieng's inhabitants. It is mixed with a dose of anxiety as to how they are going to fill their empty guesthouses, for at its height 170,000 footfalls swept through the town on a yearly basis. Still, locals are glad that Vang Vieng is now untroubled by thumping music, disrespectful teens and the misconception that anything goes.
Spend a few days here – rent a scooter, take a motorcycle tour, go tubing, trekking – and prepare to manually close your jaw as you gape at one of Laos' most stunningly picturesque spots.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เช่นฉากชนบทจากภาพวาดสีไหมโอเรียนเต็ล วังเวียง crouches ต่ำกว่า Nam Song ของหน้าผาเงียบและพรมทุ่งนาสีเขียวสดใส ด้วยกำปั้นเหล็กของรัฐบาลลาวในที่สุด ทำให้ตนรู้สึกใน 2012 (เมื่อแถบแม่น้ำคลั่งถูกสุดท้ายปิดลง), แล้ว banished บรรยากาศปาร์ตี้เป็นพิษมากขึ้น และชุมชนเป็น recalibrating ตัวเองเป็นสวรรค์กลางบ้านกับโรงแรมบางแห่งรัก achingly และแพของกิจกรรม กระตุ้นต่อมหมวกไต และ ตามธรรมชาติครั้งแรกในปีตะวันตก ครอบครัวและฝูงชนผู้ใหญ่มากไป (หลายเส้นทางไปหลวงพระบางโกหก) หยุดเรือคายัค Nam Song ไปเที่ยวถ้ำ และปีนส่วน บรรเทาสวยมากอธิบายความรู้สึกปัจจุบันของชาววังเวียง ผสม ด้วยยาของความวิตกกังวลเกี่ยวกับวิธีจะเติมเกสต์เฮาส์แห่งความว่างเปล่า สำหรับที่ความสูง footfalls 170,000 กวาดผ่านเมืองเป็นประจำ ยังคง ชาวบ้านมีความยินดีที่วังเวียงเป็นโรงแรมราคาสบายกระหึ่มเพลง วัยรุ่นไม่เคารพ และเข้าใจผิดที่อะไรไปใช้เวลากี่วันนี่ – เช่ารถสกู๊ตเตอร์ รถจักรยานยนต์ทัวร์ ไปท่อ เดิน ป่า – และเตรียมการด้วยตนเองปิดขากรรไกรของคุณ ตามที่คุณเอาเท้าที่หนึ่งในลาวส่วนใหญ่จุดงดงามโดดเด่นด้วย

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เหมือนฉากในชนบทจากภาพวาดผ้าไหม Oriental, วังเวียงนั่งยองต่ำกว่าน้ำเพลงที่มีฉากหลังของหน้าผาที่เงียบสงบและพรมสดใสทุ่งนาสีเขียวที่ ขอบคุณที่กำปั้นเหล็กของรัฐบาลลาวในที่สุดก็ทำให้สถานะของความรู้สึกในปี 2012 (เมื่อแม่น้ำบาร์คลั่งถูกปิดตัวลงในที่สุด) ซึ่งเป็นฉากงานเลี้ยงที่เป็นพิษมากขึ้นได้รับการเนรเทศและชุมชนจะทำการประเมินตัวเองเป็นบ้านสวรรค์กลางแจ้งที่มีบางตุบๆ โรงแรมน่ารักบูติกและแพของต่อมหมวกไตชักนำและกิจกรรมตามธรรมชาติได้.
เป็นครั้งแรกในปีที่ครอบครัวตะวันตกและฝูงชนที่เป็นผู้ใหญ่มากขึ้นกำลังเยี่ยมชม (หลายเส้นทางที่จะไปโกหกหลวงพระบาง) หยุดเรือคายัคเพลงน้ำไปพัง และปีน karsts บรรเทาสวยมากอธิบายถึงความรู้สึกของผู้อยู่อาศัยในปัจจุบันวังเวียง มันมีการผสมกับปริมาณของความวิตกกังวลเป็นวิธีการที่พวกเขาจะไปเติมเกสต์เฮ้าส์ที่ว่างเปล่าของพวกเขาที่ความสูง 170,000 ฝีเท้ากวาดผ่านเมืองเป็นประจำทุกปี แต่ถึงกระนั้นชาวบ้านพากันดีใจที่วังเวียงอยู่ในขณะนี้ไม่ถูกรบกวนด้วยเสียงเพลงเต้นวัยรุ่นที่ไม่สุภาพและความเข้าใจผิดว่าอะไรไป.
ใช้เวลาไม่กี่วันนี่ - เช่าสกู๊ตเตอร์นำทัวร์รถจักรยานยนต์ไปท่อเดินป่า - และเตรียมความพร้อมที่จะปิดด้วยตนเอง กรามที่คุณอ้าปากค้างที่หนึ่งของประเทศลาวที่งดงามโดดจุดมากที่สุด