Sustainable development (SD) is a p

Sustainable development (SD) is a process for meeting human development goals while maintaining the ability of natural systems to continue to provide the natural resources and ecosystem services upon which the economy and society depend[citation needed]. While the modern concept of sustainable development is derived most strongly from the 1987 Brundtland Report, it is rooted in earlier ideas about sustainable forest management and twentieth century environmental concerns[citation needed].

Sustainable development is the organizing principle for sustaining finite resources necessary to provide for the needs of future generations of life on the planet. It is a process that envisions a desirable future state for human societies in which living conditions and resource-use continue to meet human needs without undermining the "integrity, stability and beauty" of natural biotic systems.[1]

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

การพัฒนาที่ยั่งยืน (SD) เป็นกระบวนการสำหรับการประชุมพัฒนามนุษย์เป้าหมายขณะที่ยังคงความสามารถของระบบธรรมชาติจะทำให้ทรัพยากรธรรมชาติและระบบนิเวศบริการซึ่งเศรษฐกิจและสังคมขึ้น [ต้องการอ้างอิง] ในขณะที่แนวคิดสมัยใหม่ของการพัฒนาที่ยั่งยืนมาสุดขอรายงาน Brundtland 1987 มันจะฝังในความคิดก่อนหน้านี้เกี่ยวกับป่ายั่งยืนศตวรรษที่ยี่สิบการจัดการและการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม [ต้องการอ้างอิง]การพัฒนาที่ยั่งยืนเป็นหลักการจัดการในการประคับประคองการจำกัดทรัพยากรที่จำเป็นเพื่อให้ความต้องการของคนรุ่นอนาคตของชีวิตบนโลก เป็นกระบวนการที่ envisions รัฐในอนาคตเหมาะสำหรับสังคมมนุษย์ซึ่งสภาพความเป็นอยู่และการใช้ทรัพยากรต่อไปเพื่อตอบสนองความต้องการมนุษย์โดยไม่บั่นทอน "ความซื่อสัตย์ เสถียรภาพ และความงาม" ของระบบธรรมชาติ biotic [1]

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การพัฒนาอย่างยั่งยืน (SD) เป็นกระบวนการสำหรับการประชุมเป้าหมายการพัฒนาของมนุษย์ขณะที่ยังคงความสามารถของระบบธรรมชาติที่จะดำเนินการเพื่อให้ทรัพยากรธรรมชาติและบริการของระบบนิเวศซึ่งเศรษฐกิจและสังคมขึ้นอยู่ [อ้างจำเป็น] ในขณะที่แนวคิดที่ทันสมัยของการพัฒนาอย่างยั่งยืนที่ได้มามากที่สุดจาก 1,987 Brundtland Report ก็เป็นรากฐานในความคิดก่อนหน้านี้เกี่ยวกับการจัดการป่าไม้อย่างยั่งยืนและศตวรรษที่ยี่สิบความกังวลด้านสิ่งแวดล้อม [อ้างจำเป็น]. การพัฒนาอย่างยั่งยืนเป็นหลักการจัดแก่การดำรงทรัพยากร จำกัด ที่จำเป็นเพื่อให้ สำหรับความต้องการของคนรุ่นอนาคตของชีวิตบนโลก มันเป็นกระบวนการที่วาดภาพอนาคตของชาติที่พึงประสงค์สำหรับสังคมมนุษย์ในการที่สภาพความเป็นอยู่และการใช้ทรัพยากรอย่างต่อเนื่องเพื่อตอบสนองความต้องการของมนุษย์โดยไม่ต้องทำลาย "ความซื่อสัตย์ความมั่นคงและความงาม" ของระบบสิ่งมีชีวิตตามธรรมชาติ. [1]

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การพัฒนาอย่างยั่งยืน ( SD ) เป็นกระบวนการสำหรับการประชุมเป้าหมายการพัฒนามนุษย์ในขณะที่ยังคงความสามารถของระบบธรรมชาติจะให้ทรัพยากรและบริการของระบบนิเวศซึ่งเมื่อเศรษฐกิจและสังคมขึ้นอยู่กับ [ อ้างอิงที่จำเป็น ] ในขณะที่แนวคิดสมัยใหม่ของการพัฒนาอย่างยั่งยืนได้มาอย่างมากที่สุดจาก 1987 brundtland รายงานมันมีรากในก่อนหน้านี้ในศตวรรษที่ยี่สิบ และแนวคิดเกี่ยวกับการจัดการป่าอย่างยั่งยืนกังวลด้านสิ่งแวดล้อม [ อ้างอิงที่จำเป็น ] การพัฒนาที่ยั่งยืน

เป็นหลักการจัดระเบียบรักษาทรัพยากรที่จำเป็นเพื่อให้สำหรับความต้องการของคนรุ่นอนาคตของชีวิตบนโลกมันเป็นกระบวนการที่ envisions ที่พึงประสงค์ในอนาคตรัฐสำหรับสังคมมนุษย์ในที่สภาพความเป็นอยู่ และใช้ทรัพยากรยังคงตอบสนองความต้องการของมนุษย์โดยไม่เน้น " ความ มั่นคงและความงาม " ของระบบชีวภาพธรรมชาติ [ 1 ]