Unicellular algae are ideal for the

Unicellular algae are ideal for the study of responses to
different environmental factors and free from complications
inherent in research with more complex higher plants
(McCormick and Cairns 1994). Furthermore, assays using
microalgae are generally sensitive, rapid and a cost-effective
means to evaluate changes in environmental conditions,
especially with respect to water pollution (SosakSwiderska
et al. 1998) and provide a potentially useful
early warning signal of deteriorating conditions and their
possible causes. Previous studies have shown that most
microalgae display relatively higher sensitivity to changes
in environmental conditions, especially with respect to
water pollution. For these reasons, algae are being widely
used as ecological indicators and phyto-remediation
organisms in polluted aquatic environments (Kelly et al.
1998).
Inhibition of photosynthesis and concomitant changes in
concentrations of photosynthetic pigments has been suggested
as the most integrative measure of effects of pollutants
on microalgae (Franqueira et al. 2000). In the
present study, organic pollutants caused significant
increases in concentrations of Chl a, Chl b and carotenoid
when E. gracilis was exposed to lesser concentrations of
organic extract, especially in June. However, exposure to
greater concentrations of the organic extracts resulted in
lesser concentrations of these pigments, which suggests a
hormetic effect. Although the reason for the observed
hormesis is unknown, the lesser concentrations of organic
extract stimulated accumulation of chlorophyll, and it is consistent with other results where the exposures to lesser
concentrations of chemical stressors have caused results in
stimulation (Stebbing 1982). This effect has been suggested
to be due to adaptive responses of organisms to
stressors (Giesy 2001). At greater concentrations the
organisms can no longer respond to the stress and damage
accumulates (Giesy et al. 1988; Giesy and Graney 1989).
The lesser content of chlorophyll observed when E. gracilis
was exposed to greater concentrations could be due to
peroxidation of lipid in membrane of chloroplasts. Destabilization
of chloroplast membranes is attributed to
increased peroxidation of the membranes via increased
production of free radicals (Aust et al. 1985). In microalga
cells, formation and accumulation of free radicals can
result in membrane lipid peroxidation leading to structural
alterations in chloroplast and decreased chlorophyll contents,
which can hinder growth of cells. Chl a was more
sensitive to the effects of organic pollutants than was Chl b,
and carotenoids, and these results corroborate well with
those reported by Couderchet and Vernet (2003).Cells have evolved efficient strategies to counteract
oxidative stress. Antioxidant enzymes are one of the
components of the systems that prevent oxidative stress in
plants, with activity of one or more of these enzymes are
generally greater when exposed to stressful conditions and
the elevated activities correlate to increased stress tolerance
(Allen 1995; Mazhoudi et al. 1997). Enzymatic and nonenzymatic
reactions of free radical scavengers minimize
the cellular oxidations. The enzymes SOD, CAT and POD
can control cellular levels of reactive oxygen species
(ROS) (Weckx and Clijesters 1996). All aerobic organisms
possess the means to protect themselves from the toxic
effects of reduced oxygen species. The significant changes
in SOD and POD activities observed in this study are
consistent with the micro-alga having been under oxidative
stress as the result of exposure to chemicals in the organic
extract. Different micoralga species exhibit different
responses of antioxidant among seasons (Butow et al.
1997). In the case of the green alga Monostroma aff.
arcticum, there is significantly greater SOD activity
throughout summer (Aguilera et al. 2002). In the current
study, changes in SOD of E. gracilis in response to exposure
to organic extracts of water were more sensitive in
June than in other seasons, while POD activity was less in
June and greater in September.Genotoxicity has also been measured directly in evaluated
drinking water for environmental biomonitoring or
clinical applications (Singh et al. 1988; Tice et al. 2000).
The comet assay, is now widely used to measure DNA
damage, during biological surveillance, and genotoxicity
evaluation for different kinds of field studies, and it is
becoming a primary tool for pollutant biomonitoring in the
aquatic environment as well (Mitchelmore and Chipman 1998; Klobuear et al. 2003; Akcha et al. 2008). Eukaryotic
cells are generally used in the comet assay and thus few
reports describe the applicability of microorganisms. The
comet assay has been used to determine damage to DNA in
the algae, Chlamydomonas reinhadtii (Erbes et al. 1997)
and E. gracilis (Watanabe and Suzuki 2002; Aoyama et al.
2003). Therefore, due to its ease of culturing, standardization
of inoculum, availability in micro-alga, and its wide
distribution in aquatic ecosystems E. gracilis was used as
an ecological indicator to detect genotoxicity of organic
extracts in the drinking water source. The results of the
comet assay showed that the organic extracts of water
collected during all four seasons could induce DNA damage
to the micro-alga E. gracilis, which might affect longterm
survival. Damage to DNA in June and September was
greater than that in March and December, when relatively
little damage was observed regardless of whether the
endpoint monitored was OTM or TM. While the algae cells
with fast growth, rapid reproduction and metabolism
activity in June and September, which is relatively sensitive,
were easy to be damaged. The other reason may be
due to the greater concentrations of BTEX in June and
September, which could produce oxidative DNA damage
in human lymphocytes (Chen et al. 2008). However,
compared with other assays, the micro-alga E. gracilis is
more sensitive than human peripheral blood (Wu et al.
2008), mouse spermatid cells (Chen et al. 2007) and zebra
fish embryos (Chen et al. 2007) and it can be used as water
environment monitoring and evaluation.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

สาหร่าย unicellular เหมาะสำหรับการศึกษาการตอบสนองต่อปัจจัยสิ่งแวดล้อม และปลอดจากภาวะแทรกซ้อนในการวิจัยกับพืชสูงขึ้น(แมคคอร์มิคและแครนส์ 1994) นอกจากนี้ assays ใช้microalgae เป็นสำคัญ รวดเร็ว และมีประสิทธิภาพหมายถึงการประเมินการเปลี่ยนแปลงในสภาพแวดล้อมโดยเฉพาะอย่างยิ่งเกี่ยวกับมลพิษทางน้ำ (SosakSwiderskaร้อยเอ็ด al. 1998) และให้เป็นประโยชน์อาจสัญญาณเตือนเริ่มต้นของเงื่อนไขที่เสื่อมสภาพ และการสาเหตุที่เป็นไปได้ การศึกษาก่อนหน้านี้แสดงให้เห็นที่สุดmicroalgae แสดงความไวค่อนข้างสูงเพื่อเปลี่ยนแปลงในสภาพแวดล้อม โดยเฉพาะอย่างยิ่งด้วยความเคารพมลพิษทางน้ำ ด้วยเหตุนี้ สาหร่ายกำลังแพร่หลายใช้เป็นตัวบ่งชี้ระบบนิเวศและผู้เชี่ยวชาญ phytoสิ่งมีชีวิตในสภาพแวดล้อมน้ำเสีย (Kelly et al1998)ยับยั้งการเปลี่ยนแปลงการสังเคราะห์ด้วยแสงและมั่นใจในมีการแนะนำความเข้มข้นของเม็ดสี photosyntheticเป็นการวัดผลกระทบของสารมลพิษมากที่สุดแบบบูรณาการบน microalgae (Franqueira et al. 2000) ในศึกษา การนำเสนอสารมลพิษอินทรีย์เกิดขึ้นอย่างมีนัยสำคัญเพิ่มความเข้มข้นของ Chl Chl a, b และ carotenoidเมื่อจระเข้ตะวันออกได้สัมผัสกับความเข้มข้นน้อยกว่าของอินทรีย์สารสกัด โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเดือนมิถุนายน อย่างไรก็ตาม สัมผัสส่งผลให้ค่าความเข้มข้นของสารสกัดอินทรีย์น้อยกว่าความเข้มข้นของเม็ดสีเหล่านี้ ซึ่งแนะนำตัวhormetic ผลการ แม้ว่าสาเหตุที่พบhormesis ไม่รู้จัก ความเข้มข้นน้อยกว่าของอินทรีย์สะสมของคลอโรฟิลล์ถูกกระตุ้นสกัด และมันสอดคล้องกับผลลัพธ์อื่น ๆ ที่ถ่ายน้อยไปความเข้มข้นของสารเคมีลดทำให้เกิดผลลัพธ์ในกระตุ้น (Stebbing 1982) ลักษณะพิเศษนี้ได้ถูกแนะนำเนื่องจากการตอบสนองที่เหมาะสมของสิ่งมีชีวิตเพื่อให้ลด (Giesy 2001) ที่ความเข้มข้นมากกว่านี้สิ่งมีชีวิตไม่สามารถตอบความเครียดและความเสียหายสะสม (Giesy et al. 1988 Giesy ก Graney 1989)เนื้อหาน้อยกว่าของคลอโรฟิลล์สังเกตเมื่อจระเข้ตะวันออกได้สัมผัสกับความเข้มข้นมากขึ้นอาจจะเนื่องperoxidation ของไขมันในเยื่อของ chloroplasts Destabilizationของเยื่อหุ้มคลอโรพลาสต์เป็นบันทึกเพิ่ม peroxidation เพิ่มขึ้นของสารผ่านผลิตของอนุมูลอิสระ (บริษัทร้อยเอ็ด al. 1985) ใน microalgaเซลล์ การกำเนิด และการสะสมของอนุมูลอิสระส่งผลให้เยื่อ peroxidation ไขมันที่นำไปสู่โครงสร้างเปลี่ยนแปลงในคลอโรพลาสต์และคลอโรฟิลล์ลดลงเนื้อหาซึ่งสามารถขัดขวางการเจริญเติบโตของเซลล์ Chl ถูกเพิ่มเติมความไวต่อผลกระทบของสารมลพิษอินทรีย์มากกว่าถูก Chl bและ carotenoids และผลลัพธ์เหล่านี้ corroborate ดีที่รายงาน โดย Couderchet และแรมเวอร์เน็ท (2003) เซลล์มีพัฒนากลยุทธ์ที่มีประสิทธิภาพเพื่อถอนเครียด oxidative เอนไซม์สารต้านอนุมูลอิสระเป็นหนึ่งในส่วนประกอบของระบบการป้องกันความเครียด oxidative ในพืช มีกิจกรรมของเอนไซม์เหล่านี้อย่างน้อยหนึ่งโดยทั่วไปมากขึ้นเมื่อสัมผัสกับสภาพที่เครียด และกิจกรรมยกระดับซึ่งการยอมรับความเครียดเพิ่มขึ้น(อัลเลน 1995 Mazhoudi et al. 1997) Nonenzymatic และเอนไซม์ในระบบลดปฏิกิริยาของ scavengers อนุมูลอิสระoxidations โทรศัพท์มือถือ เอนไซม์ SOD แมว และฝักสามารถควบคุมระดับออกซิเจนปฏิกิริยาชนิดมือถือ(ROS) (Weckx และ Clijesters 1996) สิ่งมีชีวิตเต้นแอโรบิกทั้งหมดมีวิธีการป้องกันตนเองจากสารพิษผลของชนิดออกซิเจนลดลง เปลี่ยนแปลงสำคัญสดและฝัก มีกิจกรรมในการศึกษานี้สอดคล้องกับ alga ไมโครที่มีภายใต้ oxidativeความเครียดเป็นผลของการสัมผัสกับสารเคมีในการเกษตรอินทรีย์แยก ชนิดต่าง ๆ micoralga แสดงแตกต่างกันการตอบสนองของสารต้านอนุมูลอิสระในซีซั่น (Butow et al1997) . ในกรณีของลแช Monostroma alga เขียวarcticum มีกิจกรรมสดมากกว่าอย่างมีนัยสำคัญตลอดฤดูร้อน (สตินาร้อยเอ็ด al. 2002) ในปัจจุบันศึกษา เปลี่ยนแปลงในสดของจระเข้ E. ตอบสนองต่อแสงให้สารสกัดอินทรีย์น้ำมีความไวมากในมิถุนายนกว่าในฤดูอื่น ๆ ในขณะที่กิจกรรมฝักมีน้อยในมิถุนายน และมากกว่าใน September.Genotoxicity มีการวัดโดยตรงในการประเมินน้ำดื่มใน biomonitoring สิ่งแวดล้อม หรือโปรแกรมประยุกต์ทางคลินิก (สิงห์ร้อยเอ็ด al. 1988 Tice et al. 2000)วิเคราะห์ดาวหาง คือตอนนี้ใช้วัดดีเอ็นเอความเสียหาย รักษาความปลอดภัยทางชีวภาพ และ genotoxicityมีการประเมินแตกต่างกันของการศึกษาฟิลด์ และเป็น เครื่องมือหลักสำหรับ biomonitoring มลพิษในน้ำสิ่งแวดล้อมเป็นอย่างดี (Mitchelmore และ Chipman ปี 1998 Klobuear et al. 2003 Akcha et al. 2008) Eukaryoticเซลล์โดยทั่วไปใช้ในการวิเคราะห์ดาวหาง จึงน้อยมากรายงานอธิบายความเกี่ยวข้องของจุลินทรีย์ ที่วิเคราะห์ดาวหางถูกใช้เพื่อกำหนดความเสียหายของดีเอ็นเอในสาหร่าย Chlamydomonas reinhadtii (Erbes et al. 1997)และ E. จระเข้ (เบะและ Suzuki 2002 Aoyama et al2003) . ดังนั้น เนื่องจากความง่ายของ culturing มาตรฐานของ inoculum พร้อมใช้งานในไมโคร alga และความกว้างกระจายในระบบนิเวศน้ำจระเข้ E. ถูกใช้เป็นตัวบ่งชี้ระบบนิเวศการตรวจพบ genotoxicity ของอินทรีย์สารสกัดในแหล่งน้ำดื่ม ผลของการดาวหางทดสอบพบว่าสารสกัดอินทรีย์น้ำเก็บรวบรวมระหว่างทั้งหมดสี่ฤดูอาจก่อให้เกิดความเสียหายของดีเอ็นเอการไมโคร-alga E. จระเข้ ซึ่งอาจส่งผลกระทบต่อตนอยู่รอด ความเสียหายของดีเอ็นเอในเดือนมิถุนายนและเดือนกันยายนได้หลังจากที่ในเดือนมีนาคมและเดือนธันวาคม เมื่อค่อนข้างความเสียหายเล็กน้อยที่สังเกตไม่ว่าจะตรวจสอบปลายทางเป็น OTM หรือ TM ในขณะสาหร่ายเซลล์มีการเจริญเติบโตอย่างรวดเร็ว การสืบพันธุ์อย่างรวดเร็ว และเผาผลาญกิจกรรมในเดือนมิถุนายนและกันยายน ซึ่งค่อนข้างสำคัญได้เสียหาย เหตุผลอื่น ๆ ที่อาจเนื่องจากความเข้มข้นมากกว่าของ BTEX ในเดือนมิถุนายน และกันยายน ซึ่งสามารถสร้างความเสียหายของดีเอ็นเอ oxidativeในมนุษย์ lymphocytes (Chen et al. 2008) อย่างไรก็ตามเมื่อเทียบกับ assays อื่น ๆ ไมโคร-alga จระเข้ตะวันออกคือสำคัญยิ่งกว่ามนุษย์เลือดต่อพ่วง (Wu et al2008), เมาส์ spermatid เซลล์ (Chen et al. 2007) และม้าลายปลาโคลน (Chen et al. 2007) และสามารถใช้ได้เป็นน้ำระบบติดตามและประเมินผล

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

สาหร่ายเซลล์เดียวที่เหมาะสำหรับการศึกษาการตอบปัจจัยแวดล้อมที่แตกต่างกันและเป็นอิสระจากภาวะแทรกซ้อนโดยธรรมชาติในการวิจัยกับพืชสูงที่ซับซ้อนมากขึ้น(แมคและแครนส์ 1994) นอกจากนี้การตรวจโดยใช้สาหร่ายทะเลขนาดเล็กโดยทั่วไปมักจะมีความละเอียดอ่อนอย่างรวดเร็วและมีประสิทธิภาพหมายถึงการประเมินการเปลี่ยนแปลงในสภาพแวดล้อมโดยเฉพาะอย่างยิ่งที่เกี่ยวกับมลพิษทางน้ำ(SosakSwiderska et al. 1998) และให้ประโยชน์ที่อาจเกิดขึ้นสัญญาณเตือนภัยของเงื่อนไขที่ทวีความรุนแรงของพวกเขาและเป็นไปได้สาเหตุ ศึกษาก่อนหน้านี้ได้แสดงให้เห็นว่าส่วนใหญ่สาหร่ายแสดงความไวค่อนข้างสูงต่อการเปลี่ยนแปลงในสภาพแวดล้อมโดยเฉพาะอย่างยิ่งที่เกี่ยวกับมลพิษทางน้ำ ด้วยเหตุผลเหล่านี้สาหร่ายที่มีการใช้กันอย่างแพร่หลายใช้เป็นตัวชี้วัดของระบบนิเวศและPhyto-ฟื้นฟูชีวิตในสภาพแวดล้อมที่น้ำปนเปื้อน(เคลลี่ et al. 1998). การยับยั้งการสังเคราะห์และการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นพร้อมกันในระดับความเข้มข้นของเม็ดสีสังเคราะห์แสงได้รับการแนะนำเป็นมาตรการบูรณาการมากที่สุดของผลกระทบของสารมลพิษในสาหร่าย (Franqueira et al. 2000) ในการศึกษาปัจจุบันมลพิษอินทรีย์ที่เกิดอย่างมีนัยสำคัญเพิ่มขึ้นในระดับความเข้มข้นของChl ที่ Chl ข carotenoid และเมื่ออีgracilis ได้สัมผัสกับความเข้มข้นน้อยกว่าสารสกัดอินทรีย์โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเดือนมิถุนายน อย่างไรก็ตามการสัมผัสกับความเข้มข้นที่มากขึ้นของสารอินทรีย์สกัดส่งผลให้มีความเข้มข้นน้อยกว่าของเม็ดสีเหล่านี้แสดงให้เห็นซึ่งผลhormetic แม้ว่าเหตุผลที่สังเกตhormesis ไม่ทราบความเข้มข้นน้อยกว่าของอินทรีย์สารสกัดกระตุ้นการสะสมของคลอโรฟิลและมันก็มีความสอดคล้องกับผลการอื่นๆ ที่เสี่ยงที่จะน้อยกว่าความเข้มข้นของสารเคมีที่ก่อให้เกิดความเครียดได้ก่อให้เกิดผลในการกระตุ้น(Stebbing 1982) ผลกระทบนี้จะได้รับการแนะนำว่าเป็นเพราะการตอบการปรับตัวของสิ่งมีชีวิตเพื่อให้เกิดความเครียด(Giesy 2001) ที่ความเข้มข้นมากขึ้นมีชีวิตที่ไม่สามารถตอบสนองต่อความเครียดและความเสียหายสะสม. (Giesy et al, 1988;. Giesy และแกรนนี 1989) เนื้อหาที่น้อยกว่าของคลอโรฟิลตั้งข้อสังเกตเมื่ออี gracilis ได้สัมผัสกับความเข้มข้นมากขึ้นอาจเป็นเพราะperoxidation ของไขมัน ในเมมเบรนของคลอโรพลา destabilization ของเยื่อ chloroplast ประกอบกับperoxidation ที่เพิ่มขึ้นของเยื่อผ่านทางที่เพิ่มขึ้นการผลิตของอนุมูลอิสระ(Aust et al. 1985) ในสาหร่ายเซลล์ก่อตัวและการสะสมของอนุมูลอิสระที่สามารถส่งผลให้เยื่อหุ้มเซลล์ไขมันperoxidation ที่นำไปสู่โครงสร้างการเปลี่ยนแปลงในคลอโรพลาและลดลงเนื้อหาคลอโรฟิลซึ่งสามารถขัดขวางการเจริญเติบโตของเซลล์ Chl เป็นมากขึ้นมีความไวต่อผลกระทบของสารมลพิษอินทรีย์กว่าเป็นChl B, และนอยด์และผลลัพธ์เหล่านี้ยืนยันได้ดีกับผู้ที่รายงานโดย Couderchet และแวร์เนต์ (2003) .Cells มีการพัฒนากลยุทธ์ที่มีประสิทธิภาพที่จะรับมือกับความเครียดออกซิเดชัน เอนไซม์ต้านอนุมูลอิสระเป็นหนึ่งในส่วนประกอบของระบบที่ป้องกันไม่ให้ความเครียดออกซิเดชันในพืชที่มีกิจกรรมหนึ่งหรือมากกว่าของเอนไซม์เหล่านี้มีมากขึ้นโดยทั่วไปเมื่อสัมผัสกับสภาวะเครียดและกิจกรรมยกระดับความสัมพันธ์กับความทนทานต่อความเครียดที่เพิ่มขึ้น(อัลเลน 1995; Mazhoudi et al, . 1997) เอนไซม์และ nonenzymatic ปฏิกิริยาของดักจับอนุมูลอิสระลดoxidations โทรศัพท์มือถือ ดินก้อนเอนไซม์กสทและ POD สามารถควบคุมระดับเซลล์ของออกซิเจน(ROS) (Weckx และ Clijesters 1996) แอโรบิกทุกชีวิตมีความหมายถึงการป้องกันตัวเองจากสารพิษผลกระทบของออกซิเจนลดลง การเปลี่ยนแปลงอย่างมีนัยสำคัญในกิจกรรม SOD และ POD ข้อสังเกตในการศึกษาครั้งนี้มีความสอดคล้องกับสาหร่ายขนาดเล็กที่ได้รับภายใต้การออกซิเดชั่ความเครียดเป็นผลจากการสัมผัสกับสารเคมีในอินทรีย์สารสกัดจาก สายพันธุ์ที่แตกต่างกัน micoralga แสดงที่แตกต่างกันตอบสนองของสารต้านอนุมูลอิสระในหมู่ฤดูกาล(Bütow et al. 1997) ในกรณีของสาหร่ายสีเขียว Monostroma AFF. the Arcticum มีกิจกรรมมากขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ SOD ตลอดฤดูร้อน (Aguilera et al. 2002) ในปัจจุบันการศึกษาการเปลี่ยนแปลงใน SOD อี gracilis ในการตอบสนองต่อการสัมผัสสารสกัดอินทรีย์น้ำมีความสำคัญมากขึ้นในมิถุนายนกว่าในฤดูกาลอื่นในขณะที่กิจกรรมPOD เป็นน้อยลงในเดือนมิถุนายนและมากขึ้นในSeptember.Genotoxicity ยังได้รับการวัดโดยตรงใน ประเมินน้ำดื่มจุลสิ่งแวดล้อมหรือประยุกต์ใช้ทางคลินิก(Singh et al, 1988;.. Tice et al, 2000). การวิเคราะห์ดาวหางคือตอนนี้ใช้กันอย่างแพร่หลายในการวัดดีเอ็นเอความเสียหายในระหว่างการเฝ้าระวังทางชีวภาพและพันธุกรรมการประเมินผลที่แตกต่างกันของการศึกษาภาคสนามและมันจะกลายเป็นเครื่องมือหลักสำหรับการติดตามสารมลพิษในสิ่งแวดล้อมทางน้ำเช่นกัน(Mitchelmore และ Chipman 1998;. Klobuear et al, 2003;. Akcha et al, 2008) eukaryotic เซลล์โดยทั่วไปจะใช้ในการทดสอบดาวหางและไม่กี่จึงรายงานอธิบายการบังคับใช้ของเชื้อจุลินทรีย์ ทดสอบดาวหางได้ถูกใช้ในการกำหนดความเสียหายให้กับดีเอ็นเอในสาหร่าย, Chlamydomonas reinhadtii (Erbes et al, 1997.) และอี gracilis (วาตานาเบะและซูซูกิ 2002. อาโอยามะ et al, 2003) ดังนั้นเนื่องจากความสะดวกในการเพาะเลี้ยงมาตรฐานของเชื้อว่างในสาหร่ายขนาดเล็กและกว้างของการจัดจำหน่ายในระบบนิเวศทางน้ำอีgracilis ถูกใช้เป็นตัวบ่งชี้ของระบบนิเวศในการตรวจสอบพันธุกรรมของอินทรีย์สารสกัดจากแหล่งที่มาในการดื่มน้ำ ผลการทดสอบแสดงให้เห็นว่าดาวหางสารสกัดอินทรีย์น้ำเก็บรวบรวมในระหว่างฤดูกาลทั้งสี่อาจก่อให้เกิดความเสียหายดีเอ็นเอกับสาหร่ายไมโครอีgracilis ซึ่งอาจส่งผลกระทบในระยะยาวการอยู่รอด ความเสียหายให้กับดีเอ็นเอในเดือนมิถุนายนและเดือนกันยายนสูงกว่าในเดือนมีนาคมและเดือนธันวาคมเมื่อความเสียหายน้อยก็สังเกตเห็นโดยไม่คำนึงถึงไม่ว่าจะเป็นจุดสิ้นสุดของการตรวจสอบเป็นOTM หรือ TM ในขณะที่สาหร่ายเซลล์มีการเจริญเติบโตอย่างรวดเร็วและการทำสำเนาอย่างรวดเร็วและการเผาผลาญกิจกรรมในเดือนมิถุนายนและกันยายนซึ่งมีความไวค่อนข้างเป็นเรื่องง่ายที่จะได้รับความเสียหาย เหตุผลอื่น ๆ อาจจะเนื่องมาจากความเข้มข้นมากขึ้นของBTEX ในเดือนมิถุนายนและกันยายนซึ่งอาจจะก่อให้เกิดความเสียหายดีเอ็นเอออกซิเดชันในเซลล์เม็ดเลือดขาวของมนุษย์ (Chen et al. 2008) แต่เมื่อเทียบกับการตรวจอื่น ๆ ที่สาหร่ายไมโครอี gracilis เป็นความสำคัญมากขึ้นกว่าในเลือดของมนุษย์(Wu et al. 2008) เซลล์ spermatid เมาส์ (Chen et al. 2007) และม้าลายตัวอ่อนปลา(Chen et al. 2007) และมันสามารถนำมาใช้เป็นน้ำการตรวจสอบสภาพแวดล้อมและการประเมินผล

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

สาหร่ายเซลล์เดียวเหมาะสำหรับการศึกษาการตอบสนองต่อปัจจัยแวดล้อมที่แตกต่างกันและฟรี

ที่แท้จริงจากภาวะแทรกซ้อนในการวิจัยกับพืชที่ซับซ้อนสูง
( McCormick และ Cairns 1994 ) นอกจากนี้สามารถใช้สาหร่ายขนาดเล็กโดยทั่วไปมีความไว

อย่างรวดเร็วและมีประสิทธิภาพหมายถึงการประเมินการเปลี่ยนแปลงในเงื่อนไขสิ่งแวดล้อม
โดยเฉพาะอย่างยิ่งเกี่ยวกับมลพิษทางน้ำ ( sosakswiderska
et al . 1998 ) และให้ประโยชน์อาจ
เตือนภัยสัญญาณของการเสื่อมสภาพของเงื่อนไขและสาเหตุที่เป็นไปได้ของพวกเขา

การศึกษาก่อนหน้านี้ได้แสดงให้เห็นว่าส่วนใหญ่
สาหร่ายขนาดเล็กแสดงค่อนข้างสูง ความไวในการเปลี่ยนแปลง
ในสภาพแวดล้อม โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ด้วยความเคารพ

น้ำมลพิษ ด้วยเหตุผลเหล่านี้ถูกอย่างกว้างขวาง
สาหร่ายใช้เป็นดัชนีทางนิเวศวิทยา และไฟโต
สิ่งมีชีวิตในสภาพแวดล้อมทางน้ำ ฟื้นฟูเสีย ( Kelly et al .
2541 ) .
ยับยั้งการสังเคราะห์แสงและการเปลี่ยนแปลงความเข้มข้นของเม็ดสีใน
เกิดการสังเคราะห์แสงได้แนะนำ
เป็นวัดแบบบูรณาการมากที่สุดของผลกระทบของมลพิษ
ในสาหร่ายขนาดเล็ก ( franqueira et al . 2000 ) ใน
การศึกษาสารมลพิษอินทรีย์ที่เกิดขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ
เพิ่มความเข้มข้นของ CHL , CHL B และแคโรทีนนอยด์
เมื่อ E glandulifera เปิดเผยความเข้มข้นน้อยกว่า
สารสกัดอินทรีย์ โดยเฉพาะในเดือนมิถุนายน การเปิดรับข่าวสาร
ความเข้มข้นมากขึ้นของสารสกัดอินทรีย์มีผลทำให้ความเข้มข้นของเม็ดสีเหล่านี้น้อย

hormetic , ซึ่งแสดงให้เห็นผล . แม้ว่าเหตุผลจาก
hormesis ไม่ทราบน้อยกว่าปริมาณอินทรีย์สารกระตุ้นการสะสม
ของคลอโรฟิลล์ และมันสอดคล้องกับผลลัพธ์อื่น ๆ ที่ชมความเข้มข้นน้อยกว่า
ของสารเคมีความเครียดทำให้ผลในการกระตุ้น (
stebbing 1982 ) ผลนี้ถูกแนะนำ
เกิดจากการตอบสนองของสิ่งมีชีวิตแบบ

5 ( giesy 2001 ) ที่ความเข้มข้นมากกว่า
สิ่งมีชีวิตไม่สามารถตอบสนองต่อความเครียดและความเสียหาย
สะสม ( giesy et al . 1988 และ 1989 ; giesy graney )
น้อยกว่าเนื้อหาของคลอโรฟิลล์ที่สังเกตเมื่อ E glandulifera
โดนความเข้มข้นมากขึ้นอาจเป็นเพราะ peroxidation ของไขมันในเยื่อหุ้มเซลล์ของ
ปล้อน . destabilization
ของคลอโรพลาสต์ เยื่อจะเกิดจากการเพิ่มขึ้นของเยื่อ
-
ทางเพิ่มขึ้นการผลิตของอนุมูลอิสระ ( Aust et al . 1985 ) ในสาหร่าย
เซลล์ การสร้างและการสะสมของอนุมูลอิสระสามารถ
ผลในเยื่อหุ้มเซลล์ lipid peroxidation ที่นำไปสู่การเปลี่ยนแปลงโครงสร้าง
คลอโรพลาสต์และปริมาณคลอโรฟิลล์
ซึ่งสามารถขัดขวางการเจริญเติบโตของเซลล์ CHL ถูกมากขึ้น
ไวต่อผลกระทบของสารมลพิษอินทรีย์กว่าคือ CHL B ,
และ carotenoids ,และผลเหล่านี้ยืนยันกับ
ที่รายงานโดย couderchet เวอร์เนท์ ( 2003 ) และ เซลล์มีการพัฒนากลยุทธ์ที่มีประสิทธิภาพเพื่อต่อต้าน
ความเครียดออกซิเดชัน สารต้านอนุมูลอิสระเอนไซม์เป็นหนึ่งในองค์ประกอบของระบบที่ป้องกัน

เครียดออกซิเดชันในพืชที่มีหนึ่งหรือมากกว่าหนึ่งกิจกรรมของเอนไซม์เหล่านี้
โดยทั่วไปมากขึ้นเมื่อสัมผัสกับภาวะเครียดและ
กิจกรรมยกระดับความสัมพันธ์เพิ่มขึ้น
ความอดทนความเครียด ( Allen 1995 ; mazhoudi et al . 1997 ) ปฏิกิริยาของเอนไซม์ และ nonenzymatic

oxidations scavengers อนุมูลอิสระลดเซล เอนไซม์ SOD , CAT และฝัก
สามารถควบคุมระดับเซลของชนิดออกซิเจนปฏิกิริยา ( ROS )
( weckx และ clijesters 1996 ) ทั้งหมดที่มีสิ่งมีชีวิต
มีวิธีการป้องกันตัวเองจากสารพิษ
ผลของการลดชนิดออกซิเจน การเปลี่ยนแปลงที่สำคัญในกิจกรรมสังเกตสดและฝัก

ในการศึกษาครั้งนี้สอดคล้องกับสาหร่ายขนาดเล็กที่ได้รับภายใต้ความเครียดออกซิเดชัน
เป็นผลมาจากการสัมผัสกับสารเคมีในสารสกัดอินทรีย์

micoralga สายพันธุ์ที่แตกต่างกันมีการตอบสนองที่แตกต่างกันในแต่ละฤดู
ของสารต้านอนุมูลอิสระ ( butow et al .
1997 ) ในกรณีของสาหร่ายสีเขียว monostroma
ด้ว .arcticum มีอย่างมีนัยสำคัญมากขึ้นกิจกรรมสด
ตลอดฤดูร้อน ( Aguilera et al . 2002 ) ในการศึกษาปัจจุบัน
, การเปลี่ยนแปลงในข่าวสดของ E . glandulifera ในการตอบสนองต่อแสง
อินทรีย์สารสกัดจากน้ำมีความอ่อนไหวใน
มิถุนายนกว่าในฤดูอื่นๆ ในขณะที่กิจกรรมฝักน้อยใน
มิถุนายนและมากขึ้นในเดือนกันยายน ก่อยังถูกวัดโดยตรงในการประเมิน
ดื่มน้ำเพื่อ biomonitoring สิ่งแวดล้อมหรือ
โปรแกรมคลินิก ( Singh et al . 1988 ; ไทซ์ et al . 2000 ) .
ดาวหาง ( คือตอนนี้ใช้กันอย่างแพร่หลายในการวัด DNA
ความเสียหายในระหว่างการเฝ้าระวังทางชีวภาพ และ (
ประเมินผลสำหรับชนิดที่แตกต่างกันของการศึกษาภาคสนาม และมันกลายเป็นเครื่องมือหลักสำหรับ

biomonitoring มลพิษในสิ่งแวดล้อมทางน้ำได้เป็นอย่างดี ( mitchelmore และชิปเมิ่น 1998 ;klobuear et al . 2003 ; akcha et al . 2008 )
eukaryotic เซลล์โดยทั่วไปจะใช้ในดาวหางวิเคราะห์จึงน้อย
รายงานอธิบายการใช้จุลินทรีย์
ดาวหางวิเคราะห์ได้ถูกใช้เพื่อตรวจสอบความเสียหายของดีเอ็นเอใน
สาหร่าย คลาไมโดโมแนส reinhadtii ( erbes et al . 1997 )
. glandulifera ( วาตานาเบะ ซูซูกิ และ 2002 ; อาโอยาม่า et al .
2003 ) ดังนั้น เนื่องจากมีความสะดวกในการเพาะเลี้ยง ,มาตรฐาน
ปริมาณห้องพักในไมโคร , สาหร่าย , และการแพร่กระจายกว้างของระบบนิเวศในน้ำ
.
glandulifera ใช้เป็นตัวบ่งชี้นิเวศวิทยาเพื่อตรวจสอบว่าสารสกัดอินทรีย์
ในน้ำดื่มแหล่ง ผลการทดสอบพบว่าดาวหาง
สารสกัดอินทรีย์น้ำ
เก็บในช่วงฤดูทั้งสี่สามารถทำให้เกิดความเสียหายดีเอ็นเอไมโครสาหร่าย
glandulifera E ,ซึ่งอาจมีผลกระทบระยะยาว
การอยู่รอด ความเสียหายของดีเอ็นเอในเดือนมิถุนายนและกันยายนคือ
มากกว่าในเดือนมีนาคม และเดือน ธันวาคม เมื่อค่อนข้าง
เสียหายน้อย พบว่าไม่ว่า
( ติดตามคือ OTM หรือ TM . ในขณะที่สาหร่ายเซลล์
กับการเจริญเติบโตอย่างรวดเร็ว การแพร่พันธุ์อย่างรวดเร็วและการเผาผลาญ
กิจกรรมในเดือนมิถุนายน และเดือนกันยายน ซึ่งค่อนข้างอ่อนไหว
ง่ายได้รับความเสียหายเหตุผลอื่นอาจ
เนื่องจากความเข้มข้นของไวมากขึ้นในเดือนมิถุนายน
เดือนกันยายน ซึ่งสามารถผลิตเกิดความเสียหายของดีเอ็นเอในมนุษย์
โฟซัยท์ ( Chen et al . 2008 ) อย่างไรก็ตาม เมื่อเทียบกับวิธีอื่น ๆ
, .
Alga ไมโคร glandulifera จะละเอียดอ่อนกว่ากระแสเลือดของมนุษย์ ( Wu et al .
2008 ) , เซลล์ spermatid เมาส์ ( Chen et al . 2007 ) และม้าลาย
ปลาตัวอ่อน ( Chen et al .2007 ) และมันยังสามารถใช้เป็นการตรวจสอบสิ่งแวดล้อมน้ำ
และการประเมินผล