The evolution of tourism destinatio

The evolution of tourism destinations and industries is receiving increasing attention within the tourism literature (Brouder & Eriksson, 2013), which has recently incorporated co-evolution as a key concept to better understand tourism evolution (Ma & Hassink, 2013). According to evolutionary principles, firms’ micro-level agency—such as innovation and its transference between stakeholders—drives evolution over time (Brouder & Eriksson, 2013). But in a period of economic crisis firms in the tourism industry can be expected to have an incentive to act as institutional entrepreneurs to enhance their competitiveness; that is, firms may perform as institutional change agents to promote changes in institutions that benefit them. Firms may also become involved in competing interactions to prevent undesired changes (Khavul, Chavez, & Bruton, 2013) attempted by government to combat the crisis, if they consider these changes negatively affect them. These deliberate actions aimed at influencing the institutions are possible according to new institutionalism (Ahlstrom & Bruton, 2010). The co-evolutionary approach has emerged to show the bi-directional influence between firms’ managerial decisions and the institutional environment.

However, as traditional institutionalism suggests (DiMaggio & Powell, 1983), tourism firms may also take external institutions as given, and decide to, for example, relocate to other resorts to avoid unsuitable institutions, or try to adapt their internal practices to these external conditions (Ma & Hassink, 2013). Thus, different types of relationship exist between firms and institutions and these can affect institutional change in a tourism destination during a crisis. Accordingly, this study focuses on the Spanish crisis and takes evidence from firms with the aim of examining how private actors engage in institutional changes. In particular we analyze the presence and the peculiarities of co-evolutionary processes in this context. A better understanding of co-evolution in an economic crisis could shed new light on the role of firms in the evolution of the tourism industry.

We carried out the fieldwork in 2013 and applied a case study methodology to analyze the period from the onset of the Spanish crisis (year 2008) to 2013. The empirical work comprised five stages. Firstly, we identified the Spanish institutional changes throughout this period using databases. Secondly, we identified the Spanish firms in different industries that played a role in the co-evolutionary process. Thirdly, we interviewed managers and business experts from private and public sectors to triangulate data. Finally, we analyzed the information gathered and sent the results to the participants for validation. Below we present some results from the firms operating in the tourism industry, which was one of the biggest contributors to Spain’s Gross Domestic Product in 2012 (10.9% according to the Spanish National Statistics Institute, INE), with Spain ranking third in the number of overall international arrivals in 2013.

Although Spain had a public surplus in 2007, its institutions were adversely affecting economic activities—e.g., unsuitable labor regulation, bureaucratic regulations, high energy costs. But firms’ success in the aggregate legitimated the existing Spanish institutions and tourism firms had no intention to change them. In 2008, however, Spain faced an economic recession and the government took measures to balance the public accounts—e.g., cost cutting and tax increases. These changes negatively affected business activities in the short term, intensifying the effects of both the crisis and the unsuitable institutions—e.g., sharper contraction in domestic demand and falling profit margins. We now detail how tourism firms responded to this new setting.

Initially, firms made simple changes such as selling real estate assets to reduce debt or cutting costs to shore up profits—e.g., food menus were strictly adapted to customers’ culture; energy and water saving measures were implemented. Two years later, with the forecast for industry growth still dropping, firms became aware of the severity of the setting and initiated important internal changes. For instance, firms expanded the scope of their international marketing, searching for non-traditional tourist source countries. But Spanish consulates were unable to issue travel visas in time, making it difficult for this strategy to succeed. Tourism firms also adapted their marketing by introducing online sales channels, targeting specific customers (e.g., families, couples), promoting product clubs (i.e., groups of hotels specialized in a product, e.g., wine, golf), and adapting services (e.g., food for celiacs, more flexible breakfast hours). Thus, the firms introduced internal changes to adapt to the institutional framework. They also started ventures in foreign countries to seek new growth markets and/or lower energy costs. As traditional institutionalism suggests, both institutional adaptation and avoidance show the important influence of the institutions on tourism firms.

The tourism firms also used their sectorial associations to create communication lobbies to influence governmental decisions, thereby acting as institutional entrepreneurs. These actions provide evidence of co-evolution. For instance, hotels urged a reform of the labor regulation to make staffing arrangements and implementing adjustment plans more flexible and cheaper. The government reformed the labor regulation and the tourism firms in turn used the new rules to act according to the demand. Additionally, as the government cuts contracted domestic demand, hotels not only explored new tourist source countries but also urged the government to support their strategy by increasing the staff at Spanish consulates in the new target countries. From that moment regular meetings have been held in which firms inform the government about upcoming demand so the government can ensure that consulates can satisfy the demand for travel visas. A further example concerns the Spanish Coastal Law, which involved the demolition of hotels close to the sea. The application of this Law has now been suspended for 75 years. Thus, co-evolution shows how tourism firms act as institutional entrepreneurs and contribute to shaping the institutional environment that affects them.

These results compared with the literature on co-evolution offer important contributions to the tourism literature on destinations evolution. Firstly, some authors identify key events as triggers of institutional change when studying other industries or whole economies (e.g., Ahlstrom & Bruton, 2010). However, for the Spanish tourism industry the onset of the economic crisis and the implementation of changes were not immediately consecutive. It was only after two years—when firms were making losses and the growth forecasts were still dropping—that firms became aware of the need for change and behaved as institutional entrepreneurs. Those factors that delayed the questioning of the existing institutions can be considered barriers to institutional change—e.g., tourism firms’ confidence in their success despite unsuitable institutions, overconfidence in attractions of the tourism destinations. Further research should identify these barriers and how they affect the economic performance of tourism firms and destinations.

Secondly, although Spanish tourism firms meet the necessary conditions to become institutional entrepreneurs and influence the government—i.e., contribution to Gross Domestic Product and importance for economy—they did not do this on their own initiative. They took on that role as a reaction to the crisis and only when the government’s measures to cope with it had a negative effect on them. Thus, it would be interesting to study how some specific characteristics of tourism firms make them perform as an inertia industry—e.g., short-term vision, low qualifications of workforce, change capabilities—and how these may limit the potential benefits from co-evolutionary processes.

Thirdly, the literature on co-evolution warns about economic actors’ resistance to regulatory impositions, which prevents change from taking place (Ahlstrom & Bruton, 2010). However, we have found that tourism firms smoothly co-evolved with new regulations either after pushing for new regulations or playing no role in government decisions. This result suggests that public policy is not completely separated from firms and that tourism firms are not only influential through conventional lobbying activities but they can also directly engage in co-regulation with public authorities. Thus, instead of the approach of competing interactions between actors (Khavul et al., 2013), studies should focus on cooperation and especially on the circumstances that enable it—e.g., emergency contexts, existence of relational frameworks, strategic nature of sector.

In conclusion, our research suggests that Spanish tourism firms have a peculiar co-evolutionary process. They suffer from some inertia and only eventually use their ability to behave as institutional entrepreneurs and participate intentionally in co-evolutionary processes that ultimately create a more competitive environment and efficiency gains. Clearly, researchers must study the peculiarities of co-evolutionary processes in this industry more deeply before offering proposals to help guide tourism evolution.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

วิวัฒนาการของอุตสาหกรรมและแหล่งท่องเที่ยวได้รับความสนใจเพิ่มขึ้นในการท่องเที่ยววรรณคดี (Brouder และวงการเกม 2013), ซึ่งล่าสุดได้รวมวิวัฒนาการร่วมเป็นแนวคิดสำคัญเพื่อเข้าใจวิวัฒนาการการท่องเที่ยว (Ma และ Hassink, 2013) ตามหลักวิวัฒนาการ ตัวแทนของบริษัทระดับไมโคร — นวัตกรรมและการโอนระหว่างเสีย — ไดรฟ์วิวัฒนาการช่วงเวลา (Brouder และวงการเกม 2013) แต่ในช่วงวิกฤตเศรษฐกิจบริษัทในอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวสามารถคาดหวังให้เพื่อจูงใจให้ทำหน้าที่เป็นสถาบันผู้ประกอบการเพื่อเพิ่มความสามารถในการแข่งขัน นั่นคือ บริษัทอาจทำเป็นตัวแทนการเปลี่ยนแปลงสถาบันส่งเสริมการเปลี่ยนแปลงในสถาบันที่พวกเขาได้รับประโยชน์ บริษัทยังอาจเกี่ยวข้องกับการแข่งขันการโต้ตอบเพื่อป้องกันการไม่เปลี่ยนแปลง (Khavul ชาเวซ & Bruton, 2013) ดำเนินการ โดยรัฐบาลในการต่อสู้กับวิกฤต ถ้าจะพิจารณาการเปลี่ยนแปลงเหล่านี้มีผลให้ การดำเนินการเหล่านี้กระทำที่มีอิทธิพลต่อสถาบันที่เป็นไปได้ตาม institutionalism ใหม่ (Ahlstrom & Bruton, 2010) วิธี co วิวัฒนาการมีชุมนุมเพื่อแสดงอิทธิพลต่อทิศทางระหว่างการตัดสินใจบริหารจัดการของบริษัทและสิ่งแวดล้อมสถาบันอย่างไรก็ตาม เป็น institutionalism แบบแนะนำ (DiMaggio & พาวเวล 1983), บริษัทท่องเที่ยวอาจยังใช้ภายนอกสถาบันที่กำหนด และตัดสินใจ ตัวอย่าง ย้ายไปรีสอร์ทอื่นเพื่อหลีกเลี่ยงการสถาบันไม่เหมาะสม หรือพยายามที่จะปรับการปฏิบัติภายในเงื่อนไขเหล่านี้ภายนอก (Ma และ Hassink, 2013) ดังนั้น มีชนิดต่าง ๆ ของความสัมพันธ์ระหว่างบริษัทและสถาบันต่าง ๆ และเหล่านี้อาจส่งผลต่อการเปลี่ยนแปลงปลายทางการท่องเที่ยวสถาบันในช่วงวิกฤต ตามลำดับ การศึกษานี้เน้นวิกฤตสเปน และใช้หลักฐานจากบริษัทมีจุดประสงค์เพื่อตรวจสอบวิธีส่วนตัวนักแสดงเข้าร่วมในการเปลี่ยนแปลงสถาบัน โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เราวิเคราะห์สถานะและข้องของกระบวนวิวัฒนาการ co ในบริบทนี้ ความเข้าใจของวิวัฒนาการร่วมในวิกฤตทางเศรษฐกิจสามารถหลั่งไฟใหม่ในบทบาทของบริษัทในการวิวัฒนาการของอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวเราสามารถจะดำเนินการในปี 2013 และใช้วิธีกรณีศึกษาเพื่อวิเคราะห์ระยะเวลาจากเริ่มมีอาการของวิกฤตภาษาสเปน (ปี 2008) ถึงปี 2013 งานผลประกอบด้วย 5 ขั้นตอน ประการแรก เราระบุสเปนสถาบันการเปลี่ยนแปลงตลอดช่วงเวลานี้ใช้ฐานข้อมูล ประการที่สอง เราระบุบริษัทสเปนในอุตสาหกรรมต่าง ๆ ที่มีบทบาทในกระบวนการวิวัฒนาการ co ประการ เราสัมภาษณ์ผู้บริหาร และผู้เชี่ยวชาญทางธุรกิจจากภาครัฐ และเอกชนการ triangulate ข้อมูล สุดท้าย เราวิเคราะห์ข้อมูลที่รวบรวม และส่งผลให้ผู้เข้าร่วมสำหรับการตรวจสอบ ด้านล่างเรานำเสนอผลลัพธ์บางอย่างจากบริษัทที่ทำงานในอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว ซึ่งเป็นหนึ่งในที่ใหญ่ที่สุดผู้ให้การสนับสนุนให้ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศของสเปนในปี 2012 (10.9% ตามสเปนแห่งชาติสถิติ สถาบัน INE), สเปนอันดับที่สามในจำนวนนานาชาติที่เข้ามาในปี 2013 นั้นแม้ว่าสเปนมีส่วนเกินที่สาธารณะใน 2007 ของสถาบันได้ส่งกระทบเศรษฐกิจ activities—e.g ระเบียบเกี่ยวกับแรงงานที่ไม่เหมาะสม ระเบียบราชการ ต้นทุนพลังงานสูง แต่ความสำเร็จของบริษัท legitimated สถาบันภาษาสเปนอยู่ใน aggregate และบริษัทท่องเที่ยวมีไม่เจตนานั้น ใน 2008 ไร สเปนต้องเผชิญกับการถดถอยทางเศรษฐกิจ และรัฐบาลใช้มาตรการเพื่อสมดุลการสาธารณะ accounts—e.g ตัดค่าใช้จ่าย และภาษีที่เพิ่มขึ้น เปลี่ยนแปลงเหล่านี้ส่งผลกระทบกิจกรรมทางธุรกิจในระยะสั้น ทวีความรุนแรงผลกระทบของวิกฤตทั้งไม่เหมาะสม institutions—e.g. หดตัวคมในอุปสงค์ภายในประเทศและกำไรลดลง ตอนนี้เรารายละเอียดว่า บริษัทท่องเที่ยวตอบการตั้งค่านี้ใหม่Initially, firms made simple changes such as selling real estate assets to reduce debt or cutting costs to shore up profits—e.g., food menus were strictly adapted to customers’ culture; energy and water saving measures were implemented. Two years later, with the forecast for industry growth still dropping, firms became aware of the severity of the setting and initiated important internal changes. For instance, firms expanded the scope of their international marketing, searching for non-traditional tourist source countries. But Spanish consulates were unable to issue travel visas in time, making it difficult for this strategy to succeed. Tourism firms also adapted their marketing by introducing online sales channels, targeting specific customers (e.g., families, couples), promoting product clubs (i.e., groups of hotels specialized in a product, e.g., wine, golf), and adapting services (e.g., food for celiacs, more flexible breakfast hours). Thus, the firms introduced internal changes to adapt to the institutional framework. They also started ventures in foreign countries to seek new growth markets and/or lower energy costs. As traditional institutionalism suggests, both institutional adaptation and avoidance show the important influence of the institutions on tourism firms.บริษัทท่องเที่ยวยังใช้ของสมาคม sectorial สร้างล็อบบี้สื่อสารมีผลต่อการตัดสินใจของรัฐบาล จึงทำหน้าที่เป็นผู้ประกอบการสถาบัน การกระทำเหล่านี้แสดงหลักฐานของวิวัฒนาการร่วม เช่น โรงแรมเรียกร้องให้ปฏิรูปการบังคับแรงงานต้องจัดพนักงานและนำไปใช้ปรับปรุงแผนความยืดหยุ่นมากขึ้น และราคาถูกกว่า รัฐบาลกลับเนื้อกลับตัวระเบียบเกี่ยวกับแรงงาน และบริษัทท่องเที่ยวจะใช้กฎใหม่เพื่อดำเนินการตามความต้องการ นอกจากนี้ เป็นรัฐบาลตัดสัญญาความต้องการภายในประเทศ โรงแรมไม่เพียงอุดมประเทศแหล่งท่องเที่ยวใหม่ แต่ยัง เรียกร้องให้รัฐบาลเพื่อสนับสนุนกลยุทธ์ของพวกเขา โดยการเพิ่มพนักงานที่กงสุลสเปนในประเทศเป้าหมายใหม่ จากที่ได้เคยจัดประชุมอย่างสม่ำเสมอขณะที่บริษัทแจ้งรัฐบาลเกี่ยวกับความต้องการที่เกิดขึ้นดังนั้น รัฐบาลสามารถมั่นใจว่า สถานกงสุลสามารถตอบสนองความต้องการสำหรับวีซ่าท่องเที่ยว ตัวอย่างเพิ่มเติมเกี่ยวกับสเปนฝั่งกฎหมาย ซึ่งเกี่ยวข้องกับการรื้อถอนโรงแรมติดทะเล การประยุกต์ใช้กฎหมายนี้ขณะนี้ถูกระงับปี 75 ดังนั้น วิวัฒนาการร่วมแสดงว่าบริษัทการท่องเที่ยวทำหน้าที่เป็นผู้ประกอบการสถาบัน และนำไปสู่การสร้างรูปร่างสถาบันสิ่งแวดล้อมที่มีผลต่อพวกเขาผลลัพธ์เหล่านี้เปรียบเทียบกับวรรณกรรมในวิวัฒนาการร่วมนำเสนอผลงานเอกสารประกอบการท่องเที่ยวในจุดหมายปลายทางของวิวัฒนาการที่สำคัญ ประการแรก ผู้เขียนบางระบุเหตุการณ์สำคัญเป็นของเปลี่ยนแปลงสถาบันเมื่อศึกษาอุตสาหกรรมหรือทั้งประเทศ (เช่น Ahlstrom & Bruton, 2010) อื่น ๆ อย่างไรก็ตาม สำหรับอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวสเปน ของวิกฤตเศรษฐกิจและการดำเนินการของการเปลี่ยนแปลงได้ไม่ต่อเนื่องกันทันที ก็หลังจากสองปี — เมื่อบริษัทมีการทำขาดทุน และการคาดการณ์การเจริญเติบโตก็ยังคงปล่อย — บริษัทได้ตระหนักถึงความจำเป็นในการเปลี่ยนแปลง และทำงานเป็นผู้ประกอบการสถาบันการ ปัจจัยเหล่านั้นที่ล่าช้าสงสัยของสถาบันที่มีอยู่สามารถเป็นอุปสรรคกับสถาบัน change—e.g เหลิงในแหล่งท่องเที่ยวสถานที่ท่องเที่ยว บริษัทท่องเที่ยวของความเชื่อมั่นในความสำเร็จของพวกเขาแม้มีสถาบันที่ไม่เหมาะสม การวิจัยควรระบุอุปสรรคเหล่านี้ และผลประสิทธิภาพทางเศรษฐกิจของบริษัทท่องเที่ยวและจุดหมายปลายทางประการที่สอง ถึงแม้ว่าบริษัทท่องเที่ยวภาษาสเปนตรงกับความจำเป็น เงื่อนไข การเป็น ผู้ประกอบการสถาบันมีอิทธิพลต่อการ government—i.e มีส่วนทำให้ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศและความสำคัญเศรษฐกิจ — พวกเขาไม่ได้ทำบนความคิดริเริ่มของตนเอง พวกเขาใช้เวลาในบทบาทที่เป็นปฏิกิริยากับวิกฤตและเฉพาะ เมื่อมาตรการของรัฐบาลที่จะรับมือกับมันมีผลกระทบกับพวกเขา ดังนั้น มันจะน่าสนใจที่จะศึกษาว่าลักษณะบางอย่างเฉพาะของบริษัทท่องเที่ยวให้ดำเนินการความเฉื่อย industry—e.g วิสัยทัศน์ระยะสั้น คุณสมบัติต่ำของแรงงาน ความสามารถในการเปลี่ยนแปลง — และวิธีเหล่านี้อาจจำกัดศักยภาพประโยชน์จากกระบวนการวิวัฒนาการ coประการ วรรณคดีในวิวัฒนาการร่วมเตือนเกี่ยวกับเศรษฐกิจแสดงความต้านทานการกำกับดูแล impositions ซึ่งป้องกันการเปลี่ยนแปลงจากที่เกิดขึ้น (Ahlstrom & Bruton, 2010) อย่างไรก็ตาม เราพบว่า บริษัทการท่องเที่ยวราบรื่นร่วมพัฒนากับกฎระเบียบใหม่จะผลักดันสำหรับกฎระเบียบใหม่ หรือเล่นไม่มีบทบาทในการตัดสินใจของรัฐบาล ผลนี้แสดงให้เห็นว่า นโยบายสาธารณะไม่สมบูรณ์แยกออกจากบริษัท และที่ บริษัทท่องเที่ยวไม่เพียงทรงอิทธิพลผ่านกิจกรรมการวิ่งเต้นธรรมดา แต่พวกเขาโดยตรงยังสามารถเข้าร่วมในการควบคุมร่วมกับหน่วยงานภาครัฐ ดังนั้น แทนวิธีการแข่งขันการโต้ตอบระหว่างนักแสดง (Khavul et al., 2013), ศึกษาควรเน้นความร่วมมือ และโดยเฉพาะอย่างยิ่ง ในกรณีที่เปิดใช้งาน it—e.g บริบทฉุกเฉิน มีกรอบเชิง ธรรมชาติเชิงกลยุทธ์ภาค การเบียดเบียน วิจัยของเราแนะนำว่า บริษัทท่องเที่ยวสเปนมีเฉพาะบริษัทวิวัฒนาการกระบวนการ พวกเขาต้องทนทุกข์ทรมานจากความเฉื่อยบาง และเท่านั้นก็ใช้ความสามารถในการทำงานเป็นผู้ประกอบการสถาบัน และมีส่วนร่วมในกระบวนการวิวัฒนาการบริษัทที่สร้างกำไรจากสิ่งแวดล้อมและประสิทธิภาพในการแข่งขันสุด ตั้งใจ ชัดเจน นักวิจัยต้องศึกษาข้องของกระบวนวิวัฒนาการบริษัทในอุตสาหกรรมนี้ยิ่งลึกก่อนที่จะนำเสนอข้อเสนอเพื่อช่วยแนะนำท่องเที่ยววิวัฒนาการ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

วิวัฒนาการของแหล่งท่องเที่ยวและอุตสาหกรรมที่ได้รับความสนใจเพิ่มมากขึ้นภายในวรรณกรรมท่องเที่ยว (Brouder & Eriksson 2013) ซึ่งได้รวมเมื่อเร็ว ๆ นี้ร่วมวิวัฒนาการเป็นแนวคิดที่สำคัญในการทำความเข้าใจวิวัฒนาการการท่องเที่ยว (Ma & Hassink 2013) ตามหลักการวิวัฒนาการ บริษัท ระดับไมโครเช่นหน่วยงานนวัตกรรมและการเปลี่ยนแปลงวิวัฒนาการระหว่างผู้มีส่วนได้เสียไดรฟ์ในช่วงเวลา (Brouder & Eriksson 2013) แต่ในช่วงเวลาที่ บริษัท วิกฤตเศรษฐกิจในอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวสามารถคาดว่าจะมีแรงจูงใจที่จะทำหน้าที่เป็นผู้ประกอบการสถาบันเพื่อเพิ่มความสามารถในการแข่งขันของพวกเขา ว่ามี บริษัท ที่อาจดำเนินการเป็นตัวแทนการเปลี่ยนแปลงสถาบันเพื่อส่งเสริมการเปลี่ยนแปลงในสถาบันการศึกษาที่เป็นประโยชน์ต่อพวกเขา บริษัท อาจมีส่วนร่วมในการมีปฏิสัมพันธ์แข่งขันเพื่อป้องกันการเปลี่ยนแปลงที่ไม่พึงประสงค์ (Khavul ชาเวซและ Bruton 2013) โดยรัฐบาลพยายามที่จะต่อสู้กับวิกฤติที่เกิดขึ้นถ้าพวกเขาคิดว่าการเปลี่ยนแปลงเหล่านี้ส่งผลกระทบต่อพวกเขา เหล่านี้กระทำโดยเจตนามุ่งเป้าไปที่มีอิทธิพลต่อสถาบันที่เป็นไปตาม institutionalism ใหม่ (Ahlstrom และ Bruton 2010) วิธีการร่วมวิวัฒนาการได้โผล่ออกมาเพื่อแสดงให้เห็นอิทธิพลของสองทิศทางระหว่าง บริษัท ตัดสินใจในการบริหารจัดการและสภาพแวดล้อมในสถาบัน. แต่เป็น institutionalism แบบดั้งเดิมให้เห็น (ดิมักจิโอและพาวเวล 1983) บริษัท การท่องเที่ยวนอกจากนี้ยังอาจใช้สถาบันภายนอกตามที่กำหนดและตัดสินใจ จะยกตัวอย่างเช่นย้ายไปรีสอร์ทอื่น ๆ เพื่อหลีกเลี่ยงการสถาบันที่ไม่เหมาะสมหรือพยายามที่จะปรับตัวเข้ากับการปฏิบัติภายในของพวกเขาเหล่านี้สภาพภายนอก (Ma & Hassink 2013) ดังนั้นความแตกต่างของความสัมพันธ์ที่มีอยู่ระหว่าง บริษัท และสถาบันและเหล่านี้สามารถส่งผลกระทบต่อการเปลี่ยนแปลงทางสถาบันสถานที่ท่องเที่ยวในช่วงวิกฤต ดังนั้นการศึกษานี้มุ่งเน้นไปที่วิกฤตสเปนและใช้หลักฐานจาก บริษัท ที่มีจุดประสงค์ในการตรวจสอบว่านักแสดงภาคเอกชนมีส่วนร่วมในการเปลี่ยนแปลงสถาบัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งเราจะวิเคราะห์สถานะและลักษณะของกระบวนการวิวัฒนาการร่วมในบริบทนี้ ความเข้าใจที่ดีขึ้นของการวิวัฒนาการร่วมในวิกฤตเศรษฐกิจจะหลั่งน้ำตาแสงใหม่เกี่ยวกับบทบาทของ บริษัท ในการวิวัฒนาการของอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวที่. เราดำเนินการวิจัยในปี 2013 และนำไปใช้เป็นกรณีที่วิธีการศึกษาการวิเคราะห์ระยะเวลาตั้งแต่เริ่มมีอาการของที่ วิกฤตสเปน (ปี 2008) ถึง 2013 งานเชิงประจักษ์ประกอบด้วยห้าขั้นตอน ประการแรกเราระบุการเปลี่ยนแปลงสถาบันภาษาสเปนตลอดระยะเวลานี้โดยใช้ฐานข้อมูล ประการที่สองเราระบุ บริษัท สเปนในอุตสาหกรรมที่แตกต่างกันที่มีบทบาทในกระบวนการวิวัฒนาการร่วม ประการที่สามเราสัมภาษณ์ผู้บริหารและผู้เชี่ยวชาญด้านธุรกิจจากภาคเอกชนและภาครัฐที่จะดักข้อมูล สุดท้ายเราวิเคราะห์ข้อมูลที่รวบรวมและส่งผลให้ผู้เข้าร่วมสำหรับการตรวจสอบ ด้านล่างนี้เรานำเสนอผลบางอย่างจาก บริษัท ในการดำเนินงานในอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวซึ่งเป็นหนึ่งในผู้ให้ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของสเปนผลิตภัณฑ์มวลรวมในปี 2012 (10.9% ตามสถิติแห่งชาติสเปนสถาบัน INE) กับสเปนจัดอันดับที่สามในจำนวน ประเทศขาเข้าโดยรวมในปี 2013 แม้ว่าสเปนมีการเกินดุลสาธารณะในปี 2007 สถาบันการศึกษาที่ได้ส่งผลกระทบต่อกิจกรรมทางเศรษฐกิจเช่นการควบคุมแรงงานที่ไม่เหมาะสมระเบียบราชการต้นทุนด้านพลังงานสูง แต่ความสำเร็จของ บริษัท ในการรวม legitimated สถาบันภาษาสเปนที่มีอยู่และการท่องเที่ยว บริษัท มีความตั้งใจที่จะเปลี่ยนพวกเขาไม่มี ในปี 2008 แต่สเปนเผชิญภาวะถดถอยทางเศรษฐกิจและรัฐบาลใช้มาตรการเพื่อความสมดุลของบัญชีเช่นประชาชนตัดค่าใช้จ่ายและเพิ่มภาษี การเปลี่ยนแปลงเหล่านี้ได้รับผลกระทบในเชิงลบกิจกรรมทางธุรกิจในระยะสั้นที่ทวีความรุนแรงทั้งผลกระทบของวิกฤตและสถาบันที่ไม่เหมาะสมเช่นการหดคมชัดในความต้องการในประเทศและอัตรากำไรที่ลดลง ตอนนี้เรารายละเอียดว่า บริษัท ท่องเที่ยวที่ตอบสนองต่อการตั้งค่าใหม่นี้. ในขั้นต้น บริษัท ทำให้มีการเปลี่ยนแปลงง่ายๆเช่นการขายสินทรัพย์อสังหาริมทรัพย์ที่จะลดหนี้หรือตัดค่าใช้จ่ายที่จะขึ้นฝั่งไม่หวังผลกำไรเช่นเมนูอาหารที่เหมาะอย่างเคร่งครัดกับวัฒนธรรมของลูกค้า; พลังงานและมาตรการประหยัดน้ำถูกนำมาใช้ สองปีต่อมามีการคาดการณ์สำหรับการเติบโตของอุตสาหกรรมยังคงลดลง บริษัท เริ่มตระหนักถึงความรุนแรงของการตั้งค่าและการริเริ่มการเปลี่ยนแปลงภายในที่สำคัญ ยกตัวอย่างเช่น บริษัท ที่ขยายขอบเขตของการตลาดระหว่างประเทศของพวกเขาค้นหาประเทศแหล่งท่องเที่ยวที่ไม่ใช่แบบดั้งเดิม แต่กงสุลสเปนไม่สามารถที่จะออกวีซ่าเดินทางในเวลาที่ทำให้มันเป็นเรื่องยากสำหรับกลยุทธ์นี้จะประสบความสำเร็จ บริษัท ท่องเที่ยวดัดแปลงตลาดของพวกเขาโดยการแนะนำช่องทางการขายออนไลน์กำหนดเป้าหมายลูกค้าที่เฉพาะเจาะจง (เช่นครอบครัว, คู่) ส่งเสริมสโมสรผลิตภัณฑ์ (เช่นกลุ่มโรงแรมที่เชี่ยวชาญในผลิตภัณฑ์เช่น, ไวน์, กอล์ฟ) และการปรับตัวให้บริการ (เช่น อาหารสำหรับ Celiacs ชั่วโมงอาหารเช้าที่มีความยืดหยุ่นมากขึ้น) ดังนั้น บริษัท แนะนำการเปลี่ยนแปลงภายในเพื่อปรับให้เข้ากับสถาบัน พวกเขาก็เริ่มกิจการในต่างประเทศที่จะแสวงหาตลาดที่เติบโตใหม่และ / หรือลดค่าใช้จ่ายด้านพลังงาน ในฐานะที่เป็น institutionalism แบบดั้งเดิมให้เห็นทั้งการปรับตัวของสถาบันและหลีกเลี่ยงการแสดงอิทธิพลที่สำคัญของสถาบันที่เกี่ยวกับการท่องเที่ยว บริษัท . บริษัท ที่ยังใช้การท่องเที่ยวรายสาขาความสัมพันธ์ของพวกเขาในการสร้างการสื่อสารล็อบบี้ที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจของรัฐบาลจึงทำหน้าที่เป็นผู้ประกอบการสถาบัน การกระทำเหล่านี้ให้หลักฐานของวิวัฒนาการร่วม ยกตัวอย่างเช่นโรงแรมกระตุ้นการปฏิรูปกฎระเบียบแรงงานเพื่อให้การเตรียมการรับพนักงานและการดำเนินการปรับแผนความยืดหยุ่นมากขึ้นและราคาถูก รัฐบาลปฏิรูปกฎระเบียบแรงงานและ บริษัท การท่องเที่ยวในการเปิดใช้กฎระเบียบใหม่ที่จะทำหน้าที่ตามความต้องการ นอกจากนี้ในฐานะที่รัฐบาลลดการหดตัวของอุปสงค์ในประเทศ, โรงแรมไม่เพียง แต่การสำรวจประเทศแหล่งท่องเที่ยวใหม่ แต่ยังเรียกร้องให้รัฐบาลที่จะสนับสนุนกลยุทธ์ของพวกเขาโดยการเพิ่มพนักงานที่สถานกงสุลสเปนในประเทศเป้าหมายใหม่ จากช่วงเวลาที่การประชุมเป็นประจำได้ถูกจัดขึ้นที่ บริษัท แจ้งรัฐบาลเกี่ยวกับความต้องการที่จะเกิดขึ้นเพื่อให้รัฐบาลสามารถมั่นใจได้ว่าสถานกงสุลสามารถตอบสนองความต้องการสำหรับการขอวีซ่าท่องเที่ยว อีกหนึ่งตัวอย่างที่เกี่ยวข้องกับกฎหมายชายฝั่งสเปนซึ่งเกี่ยวข้องกับการรื้อถอนของโรงแรมใกล้กับทะเล การประยุกต์ใช้กฎหมายนี้ได้รับการระงับ 75 ปี ดังนั้นวิวัฒนาการร่วมแสดงให้เห็นว่า บริษัท ท่องเที่ยวทำหน้าที่เป็นผู้ประกอบการสถาบันและมีส่วนร่วมในการสร้างสภาพแวดล้อมในสถาบันที่มีผลต่อพวกเขา. ผลลัพธ์เหล่านี้เมื่อเทียบกับหนังสือที่เกี่ยวกับวิวัฒนาการร่วมนำเสนอผลงานที่สำคัญวรรณกรรมการท่องเที่ยวเกี่ยวกับวิวัฒนาการสถานที่ท่องเที่ยว ประการแรกนักเขียนบางคนระบุว่าเป็นเหตุการณ์สำคัญของการเปลี่ยนแปลงที่เรียกสถาบันเมื่อศึกษาอุตสาหกรรมอื่น ๆ หรือทั้งเศรษฐกิจ (เช่น Ahlstrom และ Bruton 2010) แต่สำหรับอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวของสเปนเริ่มมีอาการของวิกฤตเศรษฐกิจและการดำเนินการของการเปลี่ยนแปลงที่ไม่ได้ติดต่อกันทันที มันเป็นเพียงหลังจากสองปีเมื่อ บริษัท ถูกทำให้สูญเสียและการคาดการณ์การเจริญเติบโตก็ยังคงลดลง บริษัท ที่เริ่มตระหนักถึงความจำเป็นในการเปลี่ยนแปลงและความประพฤติเป็นผู้ประกอบการสถาบัน ปัจจัยที่ล่าช้าคำถามของสถาบันการศึกษาที่มีอยู่ได้รับการพิจารณาอุปสรรคในการเปลี่ยนแปลงเช่นสถาบันความเชื่อมั่นของ บริษัท การท่องเที่ยว 'ในความสำเร็จของพวกเขาแม้จะมีสถาบันการศึกษาที่ไม่เหมาะสม, ความเชื่อมั่นในสถานที่ท่องเที่ยวในสถานที่ท่องเที่ยว นอกจากนี้การวิจัยควรระบุอุปสรรคเหล่านี้และวิธีที่พวกเขาส่งผลกระทบต่อผลการดำเนินงานทางเศรษฐกิจของ บริษัท การท่องเที่ยวและสถานที่ท่องเที่ยว. ประการที่สองแม้ว่า บริษัท ท่องเที่ยวสเปนตรงตามเงื่อนไขที่จำเป็นในการกลายเป็นผู้ประกอบสถาบันและมีอิทธิพลต่อรัฐบาลคือการมีส่วนร่วมกับผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศและความสำคัญสำหรับเศรษฐกิจ พวกเขาไม่ได้ทำเช่นนี้ในความคิดริเริ่มของตัวเอง พวกเขาเอาในบทบาทที่เป็นปฏิกิริยาตอบสนองต่อวิกฤติที่เกิดขึ้นและเมื่อมาตรการของรัฐบาลที่จะรับมือกับมันมีผลกระทบต่อพวกเขา ดังนั้นมันจะน่าสนใจที่จะศึกษาวิธีการที่บางลักษณะเฉพาะของ บริษัท การท่องเที่ยวทำให้พวกเขาดำเนินการในฐานะที่เป็นแรงเฉื่อยอุตสาหกรรมเช่นวิสัยทัศน์ในระยะสั้นมีคุณสมบัติต่ำของแรงงานการเปลี่ยนแปลงความสามารถและวิธีการเหล่านี้อาจจะ จำกัด ผลประโยชน์ที่อาจเกิดขึ้นจากการร่วมวิวัฒนาการ กระบวนการ. ประการที่สามหนังสือที่เกี่ยวกับวิวัฒนาการร่วมเตือนเกี่ยวกับความต้านทานนักแสดงทางเศรษฐกิจที่จะ impositions กฎระเบียบซึ่งจะช่วยป้องกันการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นจาก (Ahlstrom และ Bruton 2010) แต่เราได้พบว่า บริษัท ท่องเที่ยวได้อย่างราบรื่นการพัฒนาร่วมกับกฎระเบียบใหม่ทั้งหลังผลักดันให้กฎระเบียบใหม่หรือเล่นบทบาทในการตัดสินใจของรัฐบาลไม่มี ผลที่ได้นี้แสดงให้เห็นว่านโยบายสาธารณะไม่ได้แยกออกจาก บริษัท และ บริษัท ท่องเที่ยวที่ไม่เพียง แต่มีอิทธิพลผ่านกิจกรรมวิ่งเต้นธรรมดา แต่พวกเขายังสามารถมีส่วนร่วมโดยตรงในการควบคุมการร่วมกับหน่วยงานของรัฐ ดังนั้นแทนที่จะเป็นวิธีการของการสื่อสารการแข่งขันระหว่างนักแสดง (Khavul et al., 2013) การศึกษาควรให้ความสำคัญกับความร่วมมือและโดยเฉพาะอย่างยิ่งกับสถานการณ์ที่ช่วยให้มันด้วยเช่นบริบทฉุกเฉินการดำรงอยู่ของกรอบสัมพันธ์ธรรมชาติเชิงกลยุทธ์ของภาค. ใน สรุปการวิจัยของเราแสดงให้เห็นว่า บริษัท ท่องเที่ยวสเปนมีกระบวนการร่วมวิวัฒนาการที่แปลกประหลาด พวกเขาต้องทนทุกข์ทรมานจากความเฉื่อยและในที่สุดก็เพียง แต่ใช้ความสามารถในการทำงานเป็นผู้ประกอบการสถาบันและมีส่วนร่วมในกระบวนการจงใจร่วมวิวัฒนาการว่าในท้ายที่สุดการสร้างสภาพแวดล้อมที่มีการแข่งขันมากขึ้นและเพิ่มประสิทธิภาพ เห็นได้ชัดว่านักวิจัยต้องศึกษาลักษณะของกระบวนการวิวัฒนาการร่วมในอุตสาหกรรมนี้อย่างลึกซึ้งยิ่งขึ้นก่อนที่จะเสนอข้อเสนอที่จะช่วยให้การวิวัฒนาการคู่มือท่องเที่ยว

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

วิวัฒนาการของจุดหมายปลายทางการท่องเที่ยวและอุตสาหกรรมจะได้รับความสนใจเพิ่มขึ้นในการท่องเที่ยววรรณกรรม ( brouder & ริคสัน , 2013 ) ซึ่งเพิ่งจัดตั้งขึ้นวิวัฒนาการ Co เป็นหลักการที่สำคัญเพื่อให้เข้าใจวิวัฒนาการการท่องเที่ยว ( MA & hassink 2013 ) ตามหลักเชิงวิวัฒนาการบริษัท ไมโคร ระดับหน่วยงาน เช่น นวัตกรรมและการถ่ายโอนระหว่างผู้มีส่วนได้เสียไดรฟ์วิวัฒนาการตลอดเวลา ( brouder & ริคสัน , 2013 ) แต่ในช่วงวิกฤตเศรษฐกิจของ บริษัท ในอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวที่สามารถคาดหวังที่จะมีแรงจูงใจที่จะทำหน้าที่เป็นสถาบันผู้ประกอบการเพื่อเพิ่มศักยภาพในการแข่งขันของพวกเขา นั่นคือบริษัท อาจทำการเปลี่ยนเป็นตัวแทนสถาบันเพื่อส่งเสริมการเปลี่ยนแปลงในสถานศึกษา ที่เป็นประโยชน์ต่อพวกเขา บริษัท อาจกลายเป็นที่เกี่ยวข้องในปฏิกิริยาการแข่งขันเพื่อป้องกันการเปลี่ยนแปลงที่ไม่พึงประสงค์ ( khavul ซาเลซ& Bruton , 2013 ) พยายามโดยรัฐบาลเพื่อต่อสู้กับวิกฤต หากพิจารณาการเปลี่ยนแปลงเหล่านี้ส่งผลกระทบต่อพวกเขาเหล่านี้มีการกระทำที่มุ่งต่อสถาบันที่เป็นไปได้ตามใหม่ institutionalism ( ahlstrom & Bruton , 2010 ) ร่วมวิวัฒนาการวิธีมีชุมนุมเพื่อแสดงอิทธิพลสองทิศทางระหว่างการตัดสินใจบริหารของบริษัทและสถาบันสิ่งแวดล้อม

แต่เป็น institutionalism แบบแนะนำ ( DiMaggio & Powell , 1983 )บริษัทท่องเที่ยวอาจใช้สถาบันภายนอกที่ได้รับ และการตัดสินใจ เช่น ย้ายไปรีสอร์ทอื่น ๆเพื่อหลีกเลี่ยงการสถาบันที่ไม่เหมาะสม หรือพยายามปรับตัวของพวกเขาภายในการปฏิบัติสภาพภายนอกเหล่านี้ ( MA & hassink 2013 ) ดังนั้นชนิดที่แตกต่างกันของความสัมพันธ์ที่มีอยู่ระหว่าง บริษัท และสถาบัน และเหล่านี้สามารถมีผลต่อการเปลี่ยนแปลงสถาบันในจุดหมายปลายทางการท่องเที่ยวในช่วงวิกฤติ ดังนั้นการศึกษานี้จะเน้นวิกฤติสเปนและใช้หลักฐานจาก บริษัท ที่มีจุดมุ่งหมายในการตรวจสอบว่านักแสดงเอกชนมีส่วนร่วมในการเปลี่ยนแปลงของสถาบันโดยเฉพาะอย่างยิ่งเราวิเคราะห์สถานะและ peculiarities ของกระบวนการวิวัฒนาการ จำกัด ในบริบทนี้ ความเข้าใจที่ดีของวิวัฒนาการ Co ในวิกฤติเศรษฐกิจสามารถหลั่งไฟใหม่ในบทบาทของบริษัทในการวิวัฒนาการของอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว .

เราทำการฝึกภาคสนามใน 2013 และการประยุกต์ใช้วิธีการวิเคราะห์กรณีศึกษา ระยะเวลาตั้งแต่เริ่มมีอาการของวิกฤตสเปน ( ปี 2008 ) 2013 ผลงานเชิงประจักษ์ประกอบด้วยห้าขั้นตอน ประการแรกเราระบุสเปนสถาบันการเปลี่ยนแปลงตลอดระยะเวลาการใช้ฐานข้อมูล ประการที่สองเราระบุในอุตสาหกรรมที่แตกต่างกัน บริษัท สเปนที่เล่นบทบาทในการร่วมกระบวนการ ข้อสาม เราสัมภาษณ์ผู้จัดการธุรกิจและผู้เชี่ยวชาญจากภาครัฐและเอกชน เพื่อหาข้อมูล สุดท้าย เราวิเคราะห์ข้อมูลที่รวบรวม และส่งผลให้ผู้เข้าร่วมสำหรับการตรวจสอบ ด้านล่างเราปัจจุบันผลลัพธ์บางอย่างจาก บริษัท ดำเนินงานในอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวซึ่งเป็นหนึ่งในที่ใหญ่ที่สุดผู้เปนของผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศในปี 2012 ( 10.9 % ตามเปนสถิติแห่งชาติสถาบัน ine ) กับสเปน อันดับที่สามในจํานวนรวมผู้โดยสารขาเข้าระหว่างประเทศใน 2013 .

แม้ว่าสเปนมีมูลค่าสาธารณะในปี 2007 ของสถาบัน ได้ส่งผลกระทบต่อเศรษฐกิจ activities-e.g. ระเบียบแรงงาน ไม่เหมาะสมระเบียบราชการต้นทุนพลังงานสูง แต่ของ บริษัท ประสบความสำเร็จในการรวม legitimated ที่มีอยู่สเปนสถาบันและการท่องเที่ยว บริษัท มีความตั้งใจที่จะเปลี่ยนพวกเขา ในปี 2008 อย่างไรก็ตาม สเปนเผชิญภาวะเศรษฐกิจถดถอย และรัฐบาลใช้มาตรการเพื่อความสมดุลของประชาชน accounts-e.g. ต้นทุนตัด และเพิ่มภาษีการเปลี่ยนแปลงเหล่านี้มีผลต่อกิจกรรมทางธุรกิจในระยะสั้น โดยที่ผลของวิกฤตและไม่เหมาะสม institutions-e.g. คมชัด การหดตัวของอุปสงค์ในประเทศและล้มผลกําไร เราตอนนี้รายละเอียดว่าบริษัทการท่องเที่ยวตอบสนองต่อการตั้งค่าใหม่นี้

ตอนแรกบริษัท ทำให้การเปลี่ยนแปลงง่ายเช่นการขายทรัพย์สินอสังหาริมทรัพย์เพื่อลดหนี้ หรือการตัดค่าใช้จ่ายเพื่อเพิ่ม profits-e.g. เมนูอาหารดัดแปลงอย่างเคร่งครัดเพื่อวัฒนธรรมของลูกค้า ; มาตรการประหยัดพลังงานและน้ำถูกนำมาใช้ สองปีต่อมากับการคาดการณ์สำหรับอุตสาหกรรมเติบโตลดลง บริษัทได้ตระหนักถึงความรุนแรงของการริเริ่มการเปลี่ยนแปลงภายในที่สำคัญตัวอย่างเช่น บริษัท ได้ขยายขอบเขตของการตลาดระหว่างประเทศของตน หากประเทศแหล่งท่องเที่ยว แต่กงสุลสเปนไม่สามารถออกวีซ่าเดินทางในเวลา ที่ทำให้มันเป็นเรื่องยากสำหรับกลยุทธ์นี้ประสบความสำเร็จ บริษัท การท่องเที่ยวยังดัดแปลงการตลาดของตนโดยการแนะนำช่องทางการขายออนไลน์ , เป้าหมายเฉพาะลูกค้า ( เช่นครอบครัว , คู่ )