According to the Malaysian statisti

According to the Malaysian statistics department the population of Kuala Lumpur was 1604 million in 2007 (Saeed et al., 2009) and this city all alone produces around 3000 tons of solid waste each day (Sivapalan et al., 2002). Unofficial recycling activities divert about 5% of this waste while the remaining 95% go to the landfill sites for dumping (Agamuthu and Fauziah, 2008). Around 1 billion RM (US$26 million) is required to dispose off these wastes and it is expected to swell up with the increase in fuel price (Agamuthu and Fauziah, 2007). According to Yunus and Kadir (2003) presently, in Malaysia landfilling is the only technique used for the MSW disposal and almost all of the landfill sites are open dumping areas, which results severe environmental and social threats. Landfill disposal of wastes is becoming more difficult day by day as existing sites are filling up at a very fast pace. Simultaneously, construction of new landfill sites is becoming more difficult due to scarcity of land, and increasing land prices and high demands, especially in urban areas due to population rise. The massive disposal of waste into landfills may results in different environmental impacts including leachate contamination, problem of pest, land degradation and may also create health-hazard to the residents living in close proximity. Solid waste management has become a foremost problem for local governments as well industries in Malaysia. If these wastes are disposed of as such it will require huge land mass and may result in ground and surface water contamination, pathogens and odour problems.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ตามแผนกสถิติมาเลเซีย ประชากรกัวลาลัมเปอร์เป็นล้าน 1604 (Saeed et al., 2009) และเมืองนี้ทั้งหมดคนเดียวผลิตประมาณ 3000 ตันของขยะแต่ละวัน (Sivapalan et al., 2002) กิจกรรมรีไซเคิลที่ไม่เป็นทางสำราญนี้เสียประมาณ 5% ในขณะที่เหลือ 95% ไปอเมริกาฝังกลบสำหรับถ่ายโอนข้อมูล (Agamuthu และ Fauziah, 2008) RM ประมาณ 1 พันล้าน (สหรัฐอเมริกา $26 ล้าน) จะต้องทิ้งเศษขยะเหล่านี้ และคาดว่าจะบวมขึ้น ด้วยการเพิ่มขึ้นของราคาน้ำมันเชื้อเพลิง (Agamuthu และ Fauziah, 2007) ตามยูนูสและ (2003) ปัจจุบัน ในมาเลเซีย landfilling เป็นเทคนิคเฉพาะที่ใช้สำหรับการกำจัดมูลฝอย และเกือบทั้งหมดของอเมริกาฝังกลบเปิดพื้นที่ การถ่ายโอนข้อมูลซึ่งส่งผลคุกคามสิ่งแวดล้อม และสังคมอย่างรุนแรง กำจัดขยะฝังกลบยากวันเป็นเว็บไซต์บรรจุค่าที่รวดเร็วมากเป็นจังหวะ พร้อมกัน สร้างไซต์ฝังกลบใหม่กลายเป็นสิ่งที่ยาก เพราะขาดแคลนที่ดิน และเพิ่มความสูง โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเขตเมืองเนื่องจากประชากรเพิ่มขึ้นราคาที่ดิน ขายทิ้งเสียเป็น landfills ใหญ่อาจผลลัพธ์แตกต่างกันในสิ่งแวดล้อมผลกระทบรวมถึงปนเปื้อน leachate ปัญหาของศัตรูพืช ที่ดินย่อยสลาย และยังอาจสร้างสุขภาพอันตรายการอาศัยใกล้ จัดการของเสียของแข็งได้กลายเป็น ปัญหาสำคัญสำหรับรัฐบาลท้องถิ่นเป็นอุตสาหกรรมทั้งในประเทศมาเลเซีย หากขยะเหล่านี้จะตัดจำหน่ายดัง จะต้องมีที่ดินขนาดใหญ่โดยรวม และอาจส่งผลให้พื้นดินและผิวน้ำปัญหาปนเปื้อน โรค และกลิ่น

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ตามที่กรมสถิติของมาเลเซียประชากรของกรุงกัวลาลัมเปอร์เป็น 1604000000 ในปี 2007 (อีด et al., 2009) และเมืองนี้คนเดียวผลิตประมาณ 3000 ตันของขยะมูลฝอยในแต่ละวัน (Sivapalan et al., 2002) กิจกรรมการรีไซเคิลอย่างไม่เป็นทางการโอนประมาณ 5% ของเสียนี้ในขณะที่ส่วนที่เหลืออีก 95% ไปที่เว็บไซต์ฝังกลบทิ้ง (Agamuthu และ Fauziah 2008) ประมาณ 1 พันล้านริงกิต (26 ล้านเหรียญสหรัฐอเมริกา) จะต้องกำจัดออกเสียเหล่านี้และคาดว่าจะขยายตัวขึ้นมาพร้อมกับการเพิ่มขึ้นของราคาน้ำมันเชื้อเพลิง (Agamuthu และ Fauziah 2007) ตามที่ยูนัสและ Kadir (2003) ปัจจุบันในประเทศมาเลเซียฝังกลบเป็นเทคนิคเฉพาะที่ใช้สำหรับการกำจัดขยะและเกือบทั้งหมดของเว็บไซต์ที่ฝังกลบเป็นพื้นที่เปิดทุ่มตลาดซึ่งส่งผลให้ภัยคุกคามด้านสิ่งแวดล้อมและสังคมอย่างรุนแรง การกำจัดฝังกลบของเสียจะกลายเป็นวันที่ยากลำบากมากขึ้นโดยวันเป็นเว็บไซต์ที่มีอยู่จะเติมขึ้นที่ก้าวอย่างรวดเร็วมาก ในขณะเดียวกันการก่อสร้างสถานที่ฝังกลบใหม่จะกลายเป็นเรื่องยากมากขึ้นเนื่องจากการขาดแคลนที่ดินและการเพิ่มราคาที่ดินและความต้องการสูงโดยเฉพาะอย่างยิ่งในเขตเมืองเนื่องจากการเพิ่มขึ้นของประชากร การกำจัดของเสียขนาดใหญ่เข้าไปในหลุมฝังกลบอาจส่งผลให้เกิดผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมที่แตกต่างกันรวมถึงการปนเปื้อนของน้ำชะขยะปัญหาของศัตรูพืช, ความเสื่อมโทรมของที่ดินและอาจจะสร้างอันตรายต่อสุขภาพให้ประชาชนที่อาศัยอยู่ในบริเวณใกล้เคียง จัดการขยะมูลฝอยได้กลายเป็นปัญหาที่สำคัญสำหรับรัฐบาลท้องถิ่นรวมทั้งอุตสาหกรรมในประเทศมาเลเซีย ถ้าเสียเหล่านี้จะถูกทิ้งเป็นเช่นนั้นจะต้องมีผืนแผ่นดินใหญ่และอาจส่งผลในพื้นดินและน้ำผิวดินปนเปื้อนเชื้อโรคและปัญหากลิ่น

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ตามสถิติของมาเลเซียแผนกประชากรของกัวลาลัมเปอร์คือ 1604 ล้านในปี 2007 ( Saeed et al . , 2009 ) และเมืองที่โดดเดี่ยวนี้ผลิตประมาณ 3 , 000 ตันของขยะในแต่ละวัน ( sivapalan et al . , 2002 ) กิจกรรมรีไซเคิล เชลยศักดิ์เบี่ยงเบน 5% ของเสียนี้ในขณะที่เหลือ 95% ไปฝังกลบ เว็บไซต์สำหรับการทุ่มตลาด ( agamuthu และ Fauziah , 2008 )ประมาณ 1 พันล้านริงกิต ( $ 26 ล้านบาท ) จะต้องกำจัดออก ของเสียเหล่านี้ และก็คาดว่าจะบวมขึ้นด้วยการเพิ่มขึ้นของราคาเชื้อเพลิง ( agamuthu และ Fauziah , 2007 ) ยูนุส และตาม kadir ( 2003 ) ปัจจุบันใน landfilling ประเทศมาเลเซียเป็นเพียงเทคนิคที่ใช้สำหรับทิ้งขยะและฝังกลบเกือบทั้งหมดของเว็บไซต์จะเปิดทิ้งพื้นที่ซึ่งผลภัยคุกคามด้านสิ่งแวดล้อมและสังคมอย่างรุนแรง ขยะการกำจัดของเสียที่เป็นยากขึ้นทุกวันเป็นเว็บไซต์ที่มีอยู่จะเติมที่ก้าวไปอย่างรวดเร็วมาก ขณะเดียวกัน การสร้างเว็บไซต์ที่ฝังกลบใหม่กลายเป็นยากขึ้นเนื่องจากความขาดแคลนของที่ดินและเพิ่มราคาที่ดินและความต้องการสูง โดยเฉพาะในเขตเมือง เนื่องจากการเพิ่มขึ้นของประชากร .ขนาดใหญ่ การกำจัดของเสียลงในหลุมฝังกลบอาจส่งผลในผลกระทบที่แตกต่างกันรวมทั้งการปนเปื้อนน้ำชะมูลฝอย ปัญหาศัตรูพืช ความเสื่อมโทรมของที่ดิน และอาจสร้างอันตรายต่อสุขภาพประชาชนที่อาศัยอยู่ใกล้กับ . การจัดการขยะได้กลายเป็นปัญหาใหญ่สำหรับรัฐบาลท้องถิ่นเป็นอุตสาหกรรมในมาเลเซียถ้าขยะเหล่านี้ทิ้ง เช่น จะต้องมีมวลที่ดินขนาดใหญ่และอาจส่งผลในการปนเปื้อนของน้ำผิวดิน และ เชื้อโรค และปัญหากลิ่น .