1. IntroductionIn recent years ther

1. Introduction
In recent years there has been a considerable pressure from consumers to reduce or eliminate chemically synthesized additives in their foods. Many naturally occurring compounds present in plants have been shown to possess antimicrobial effect against food-borne pathogens. In particular, the antimicrobial properties of plant essential oils (EOs) and their constituents have been widely demonstrated (Burt,2004; Dorman & Deans, 2000). Use of Eos as antimicrobial agents in food systems may be considered as additional intrinsic determinant to increase the safety and shelf life of food.
Rose scented geranium (Pelargonium species) is a muti-harvest high value, aromatic plant cultivated for its EO which is widely used in cosmetic industry and as flavouring for foods (Lis-balchin, 2006). Pelargonium graveolens L. is native of South Africa and was introduced into North Africa as an ornamental plant. It has adapted well to the Mediterranean climate (Boukhatem, Saidi, Hamaidi, Hakim, & Mekarnia, 2011; Lis-Balchin, 2002).
Geranium essential oil is obtained from the scented leaves of a number of Pelargonium cultivars grown mainly in Reunion, China and Algeria. The volatile oil of rose geranium species has been attributed a number of biological properties including: antibacterial (Lalli, Van Zyl, Van Vuren, & Viljoen, 2008; Rosato, Vitali, De Laurentis, Armenise, & Antonietta Milillo, 2007), antifungal (Hassane et al., 2011 ; Naeini, Nazeri, & Shokri, 2011) and also some other pharmacological properties such as anti-inflammatory (Maruyama et al., 2006), spasmolytic (Lis-Balchin, Hart, & Roth, 1997) and hypoglycaemic effects (Boukhris et al., 2012).
Rose geranium oil and their major components have gained acceptance in the food industry since they have been generally recognized as safe (GRAS) by FEMA (1965) and approved by the American Food and Drug Administration (FDA) for food use.
Although several studies have focused on the chemical composition of Pelargonium Eos (Araya et al., 2006; Gomes, Mata, & Rodrigues, 2007; Rajeswara Rao, Kaul, Syamasundar, & Ramesh, 2002; Rodolfo Juliani et al., 2006), only a few reports evaluated their activity against pathogenic and food spoilage bacteria and fungi (Si et al., 2006).
As far as our knowledge of the literature is concerned, this study could be considered as the first report on the antimicrobial activities of rose geranium growing in Algeria. Since the volatile oils of rose geranium have been used widely as pharmaceuticals and flavouring agents, it is necessary to assess their antimicrobial activity for the improvement of food safety. Further, guided by ethno botanical literature and availability from natural resources, our main objective is to validate the use of selected Algerian aromatic plants for their antimicrobial activities and to emphasise the need to promote their natural botanical resources in North Africa.
Moreover, no systematic studies comparing antimicrobial activity (in liquid and vapour phase)of the geranium oil are available. Several approaches have been proposed to minimize EO concentrations. One of them is use of Eos in vapour phase to reduce the required concentration. EO in vapour phase could be highly effective against foodborne pathogens at relatively lower concentrations than the liquid phase, thereby causing minimum effect on organoleptic properties (Tyagi & Malik, 2011).
The main objectives of this study were (1) to determine the chemical composition of rose geranium EO and (2) to investigate the antimicrobial activity of the oil by disc diffusion and vapour phase methods against 23 selected spoiling and pathogenic microorganisms, in an attempt to contribute to the use of these as alternative products for microbial control and food preservation.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

1 การแนะนำ
ในปีที่ผ่านมาได้มีการกดดันมากจากผู้บริโภคเพื่อลดหรือขจัดสารสังเคราะห์ทางเคมีในอาหารของพวกเขา หลายสารธรรมชาติที่เกิดขึ้นในปัจจุบันในพืชได้รับการแสดงที่จะมีผลกระทบต่อการต้านเชื้อจุลินทรีย์ก่อโรคที่เกิดจากอาหาร โดยเฉพาะอย่างยิ่งคุณสมบัติต้านจุลชีพของน้ำมันพืชที่สำคัญ (EOS) และองค์ประกอบของพวกเขาได้รับการแสดงให้เห็นถึงการยอมรับอย่างกว้างขวาง (เบิร์ต 2004; Dorman คณบดี&, 2000) การใช้ EOS เป็นยาต้านจุลชีพในระบบอาหารอาจจะถือได้ว่าเป็นปัจจัยที่แท้จริงเพิ่มเติมเพื่อเพิ่มความปลอดภัยและอายุการเก็บรักษาของอาหาร.
กุหลาบเจอเรเนียมหอม (Pelargonium สายพันธุ์) เป็นมูลค่าสูง Muti-เก็บเกี่ยวพืชหอมที่ปลูกเพื่อโลก eo ซึ่งถูกนำมาใช้กันอย่างแพร่หลายในอุตสาหกรรมเครื่องสำอางและเป็นเครื่องปรุงสำหรับอาหาร (เงียบ-balchin, 2006) Pelargonium graveolens ลิตร เป็นชาวแอฟริกาใต้และได้รับการแนะนำในแอฟริกาเหนือเป็นไม้ประดับ ก็มีการปรับตัวได้ดีกับสภาพภูมิอากาศเมดิเตอร์เรเนียน (mekarnia boukhatem, ไซ, hamaidi นักปราชญ์, &, 2011; เงียบ-balchin, 2002).
น้ำมันหอมระเหยเจอเรเนียมได้มาจากใบหอมของจำนวนของสายพันธุ์ Pelargonium ปลูกส่วนใหญ่ในประเทศจีนชุมนุมและแอลจีเรีย น้ำมันหอมระเหยของพืชไม้ดอกจำพวกกุหลาบสายพันธุ์ที่ได้รับการบันทึกจำนวนของคุณสมบัติทางชีวภาพรวมถึง: ต้านเชื้อแบคทีเรีย (lalli รถตู้ Zyl รถตู้ Vuren, & Viljoen 2008; Rosato, vitali เดอ Laurentis, Armenise, & Antonietta milillo, 2007)เชื้อรา (ฮัสซันและอัล, 2011. naeini, nazeri, & shokri 2011) (. Maruyama et al, 2006) และยังคุณสมบัติทางเภสัชวิทยาบางอย่างอื่น ๆ เช่นต้านการอักเสบ spasmolytic (เงียบ-balchin, กวาง, &โรท 1997 ) และผลกระทบ hypoglycaemic (boukhris และคณะ. 2012).
เพิ่มขึ้นน้ำมันเจอเรเนียมและส่วนประกอบที่สำคัญของพวกเขาได้รับการยอมรับในอุตสาหกรรมอาหารเนื่องจากพวกเขาได้รับการยอมรับโดยทั่วไปเป็นที่ปลอดภัย (ห่าน) โดย FEMA (1965) และได้รับการอนุมัติโดยอาหารอเมริกันและการบริหารยา (อย. ) สำหรับการใช้อาหาร.
ถึงแม้ว่าการศึกษาหลาย มีความสำคัญกับองค์ประกอบทางเคมีของ EOS Pelargonium (araya et al, 2006;. gomes, mata, โรดริ& 2007; rajeswara rao, Kaul,syamasundar, ramesh &, 2002... Rodolfo juliani et al, 2006) เพียงไม่กี่รายงานการประเมินผลกิจกรรมของพวกเขากับที่ทำให้เกิดโรคและอาหารเน่าเสียของแบคทีเรียและเชื้อรา (si et al, 2006)
เท่าที่ความรู้ของเราเป็นวรรณกรรม ที่เกี่ยวข้องการศึกษาครั้งนี้อาจถือเป็นครั้งแรกที่รายงานเกี่ยวกับกิจกรรมการต้านจุลชีพของดอกกุหลาบเจอเรเนียมที่เพิ่มขึ้นในแอลจีเรียตั้งแต่น้ำมันหอมระเหยของดอกกุหลาบเจอเรเนียมได้รับการใช้กันอย่างแพร่หลายเป็นยาและสารปรุงแต่งกลิ่นรสที่มีความจำเป็นในการประเมินฤทธิ์ต้านจุลชีพของพวกเขาในการปรับปรุงความปลอดภัยของอาหาร ต่อไปนำโดยพฤกษศาสตร์วรรณคดีชาติพันธุ์และความพร้อมจากทรัพยากรธรรมชาติวัตถุประสงค์หลักของเราคือการตรวจสอบการใช้งานของการเลือกพืชที่มีกลิ่นหอมแอลจีเรียสำหรับกิจกรรมต้านจุลชีพของพวกเขาและจะเน้นความจำเป็นที่จะต้องส่งเสริมทรัพยากรพฤกษศาสตร์ธรรมชาติของพวกเขาในภาคเหนือแอฟริกา.
นอกจากนี้ยังไม่มีระบบการศึกษาเปรียบเทียบฤทธิ์ต้านจุลชีพ (ในของเหลวและไอ) ของ น้ำมันพืชไม้ดอกจำพวกมีอยู่ หลายวิธีการได้รับการเสนอเพื่อลดความเข้มข้นของโลก eoหนึ่งของพวกเขาคือการใช้ EOS ในระยะไอเพื่อลดความเข้มข้นที่จำเป็น โลก eo ในขั้นตอนการไออาจจะมีประสิทธิภาพสูงกับเชื้อโรคที่เกิดจากอาหารที่มีความเข้มข้นค่อนข้างต่ำกว่าของเหลวจึงก่อให้เกิดผลกระทบน้อยที่สุดกับคุณสมบัติทางประสาทสัมผัส (Tyagi &มาลิก, 2011).
เป็นวัตถุประสงค์หลักของการศึกษานี้ (1) เพื่อตรวจสอบองค์ประกอบทางเคมีของดอกกุหลาบเจอเรเนียมโลก eo และ (2) การตรวจสอบฤทธิ์ต้านจุลชีพของน้ำมันโดยการกระจายแผ่นดิสก์และวิธีการขั้นตอนการไอกับ 23 การแย่งเลือกและจุลินทรีย์ที่ทำให้เกิดโรคในความพยายามที่จะ นำไปสู่​​การใช้งานของผลิตภัณฑ์เหล่านี้เป็นทางเลือกสำหรับการควบคุมจุลินทรีย์และการเก็บรักษาอาหาร.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

1. แนะนำ
ในปีที่ผ่านมา มีแรงดันมากจากผู้บริโภคเพื่อลด หรือกำจัดสารเคมีสังเคราะห์วัตถุเจือปนในอาหารของพวกเขา สารประกอบที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติจำนวนมากอยู่ในพืชมีการแสดงมีผลต้านจุลชีพกับอาหารเชื่อว่าโรค โดยเฉพาะ คุณสมบัติการต้านจุลชีพของพืชน้ำมัน (EOs) และ constituents ของพวกเขาได้รับกันอย่างแพร่หลายแสดง (เบิร์ต 2004 Dorman &คณบดีบริการ 2000) ใช้ Eos เป็นตัวแทนของจุลินทรีย์ในอาหารอาจถูกพิจารณาว่าเป็นดีเทอร์มิแนนต์ intrinsic เพิ่มเติมเพื่อเพิ่มความปลอดภัยและอายุการเก็บรักษาของอาหาร
กุหลาบหอมหยด (Pelargonium พันธุ์) เป็นค่าสูงเก็บเกี่ยว muti พืชหอม cultivated สำหรับของอีโอซึ่งมีใช้แพร่หลาย ในอุตสาหกรรมเครื่องสำอาง และปรุงในอาหาร (Lis-balchin, 2006) Pelargonium graveolens L. เป็นพื้นเมืองของแอฟริกาใต้ และถูกนำเข้าสู่แอฟริกาเหนือเป็นไม้ใบประดับ มันมีปรับดีกับภูมิอากาศแบบเมดิเตอร์เรเนียน (Boukhatem, Saidi, Hamaidi, Hakim & Mekarnia, 2011 Lis-Balchin, 2002) .
น้ำมัน geranium จะได้รับจากใบไม้หอมจำนวน Pelargonium พันธุ์ที่ปลูกส่วนใหญ่ในเรอูนียง จีนและสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนแอลจีเรีย จำนวนคุณสมบัติทางชีวภาพรวมทั้งเกิดจากน้ำมันหอมระเหยหยดกุหลาบสายพันธุ์ที่ได้รับ: ต้านเชื้อแบคทีเรีย (Lalli ตู้ Zyl ตู้ Vuren & Viljoen, 2008 Rosato, Vitali เด Laurentis, Armenise & Antonietta Milillo, 2007), antifungal (Hassane et al., 2011 & Naeini, Nazeri, Shokri, 2011) และนอกจากนี้บาง pharmacological คุณสมบัติอื่น ๆ เช่นต้านการอักเสบ (มารุยามะและ al., 2006), spasmolytic (& Lis Balchin ฮาร์ท รอด 1997) และลักษณะพิเศษ hypoglycaemic (Boukhris et al., 2012) .
กุหลาบหยดน้ำมันและส่วนประกอบอื่น ๆ ที่สำคัญได้รับการยอมรับในอุตสาหกรรมอาหารเนื่องจากพวกเขาได้รับรู้เป็นเซฟ (ดิกราส์) โดย FEMA (1965) และอนุมัติ โดยสหรัฐอเมริกาอาหารและยา (FDA) สำหรับอาหารใช้โดยทั่วไป
ถึงแม้ว่าหลายการศึกษาได้เน้นองค์ประกอบทางเคมีของ Eos Pelargonium (อารยะและ al., 2006 ยูโกมีส ภะรัตมะตะ &โรดริเกวส 2007 Rajeswara ราว Kaul Syamasundar & Ramesh, 2002 Rodolfo Juliani et al., 2006), เฉพาะบางรายงานประเมินกิจกรรมของพวกเขากับอุบัติ และอาหารเน่าเสียแบคทีเรียและเชื้อรา (ซีเอ็ด al., 2006) .
เป็นที่กังวลของเราความรู้วรรณคดี ศึกษานี้อาจถือว่าเป็นรายงานแรกเกี่ยวกับกิจกรรมจุลินทรีย์ของหยดกุหลาบเจริญเติบโตในประเทศแอลจีเรีย เนื่องจากน้ำมันหอมระเหยของดอกกุหลาบหยดถูกนำมาใช้กันอย่างแพร่หลายเป็นยาและตัวแทนปรุง จำเป็นเพื่อประเมินกิจกรรมของจุลินทรีย์ในการปรับปรุงความปลอดภัยของอาหาร แนะนำ โดย ethno พฤกษศาสตร์วรรณคดีและความพร้อมใช้งานเพิ่มเติม จากธรรมชาติ วัตถุประสงค์หลักของเราคือ การตรวจสอบการใช้พืชหอมแอลจีเรียเลือกสำหรับกิจกรรมของจุลินทรีย์ และย้ำต้องส่งเสริมทรัพยากรของพฤกษศาสตร์ธรรมชาติในแอฟริกาเหนือ
นอกจากนี้ ไม่ศึกษาระบบเปรียบเทียบกิจกรรมจุลินทรีย์ (ในเฟสของเหลวและไอ) ของน้ำมัน geranium มี ได้รับการเสนอแนวทางต่าง ๆ เพื่อลดความเข้มข้นของอีโอ หนึ่งในนั้นคือใช้ Eos ในเฟสไอเพื่อลดความเข้มข้นต้อง อีโอในเฟสไออาจมีประสิทธิภาพสูงกับโรค foodborne ที่ความเข้มข้นค่อนข้างต่ำกว่าเฟสของเหลว จึงก่อให้เกิดผล organoleptic คุณสมบัติขั้นต่ำ (Tyagi &มาลิค 2011) ได้
วัตถุประสงค์หลักของการศึกษานี้ได้ (1) กำหนดองค์ประกอบทางเคมีของโรสหยดอีโอ (2) เพื่อ ตรวจสอบกิจกรรมการต้านจุลชีพของน้ำมันโดยแพร่ดิสก์ และ vapour วิธีระยะ 23 เลือก spoiling และจุลินทรีย์ ในความพยายามที่จะนำไปสู่การใช้เหล่านี้เป็นผลิตภัณฑ์ทางเลือกสำหรับการเก็บรักษาอาหารและการควบคุมจุลินทรีย์

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

1 . การแนะนำ
ในปีที่ผ่านมาได้มีการกดดันอย่างมากจากการที่ ผู้บริโภค จะลดหรือขจัดสารเคมีสังเคราะห์ความถี่ในอาหารของพวกเขา สารประกอบธรรมชาติเกิดขึ้นจำนวนมากในโรงงานได้รับการแสดงไว้ในการครอบครองชนิดมีผลต่อเด็กนักเรียนอาหารอยู่ ในเฉพาะคุณสมบัติ( Properties )ชนิดของน้ำมันสกัดจากพืช( EOS )และประชาชนได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางซึ่งแสดงให้เห็นถึง( burt, รุ่น HR 2004 dorman &คณบดี 2000 ) การใช้ของ EOS เป็นตัวแทนกลุ่มยาปฎิชีวนะชนิดในระบบอาหารอาจได้รับการพิจารณาให้เป็นสาเหตุแท้จริงเพิ่มเติมเพื่อเพิ่มความ ปลอดภัย และอายุของอาหาร.
ลุกขึ้นส่งกลิ่นหอมอบอวลเจอเรเนียม(สายพันธุ์ pelargonium )เป็นมูลค่าหลาย - การเก็บเกี่ยวระดับสูงปลูกหอมปลูกสำหรับ EO ซึ่งมีการใช้ในอุตสาหกรรมเครื่องสำอางและเครื่องปรุงอาหารกันอย่างกว้างขวาง(เข้าพัก - balchin 2006 ) pelargonium graveolens แอลเป็นคนพื้นเมืองของแอฟริกาใต้และได้รับการแนะนำให้รู้จักในแอฟริกาเหนือเป็นโรงงานที่ประดับประดา ร้านอาหารยังดัดแปลงเป็นอย่างดีตามแบบเมดิเตอร์เรเนียนในที่ที่มีอากาศ( boukhatem saidi hamaidi hakim & mekarnia 2011 lis-balchin 2002 )..
น้ำมันเจอเรเนียมที่สำคัญคือได้รับจากใบส่งกลิ่นหอมอบอวลของหมายเลขของ cultivars pelargonium เติบโตในงานรวมกลุ่มจีนแอลจีเรียและ น้ำมันที่ผันผวนของสายพันธุ์เจอเรเนียมลุกขึ้นได้รับการอธิบายจำนวนหนึ่งในที่พักทางชีววิทยารวมถึงแบคทีเรีย(ลาลีบอกว่ารถตู้รถตู้แวนซิลมา vuren & viljoen 2008 rosato vitali de laurentis armenise & antonietta milillo 2007 )antifungal ( hassane et al ., 2011 ; naeini , nazeri ,& shokri , 2011 )และยังมีบางคนอื่น pharmacological คุณสมบัติเช่นการป้องกันอาการอักเสบ( maruyama et al ., 2006 ), spasmolytic ( lis-balchin ,กวาง,& roth , 1997 )และ hypoglycaemic ผล( boukhris et al ., 2012 )..
ลุกขึ้นเจอเรเนียมน้ำมันและคอมโพเนนต์หลักได้รับการยอมรับในอุตสาหกรรมอาหารเพราะจะมีการโดยทั่วไปแล้วได้รับการยอมรับว่าเป็นตู้นิร ภัย ( Gras )โดย FEMA - ( 1965 )และได้รับการรับรองโดยอเมริกันอาหารและยา( FDA )สำหรับอาหารใช้.
แม้ว่าจะมีการศึกษาหลายที่มุ่งเน้นในการเขียนของเคมี pelargonium EOS (อาร et al ., 2006 ; Gomes , Mata ,&ลูกครึ่ง, 2007 ; rajeswara Rao , kaul ,syamasundar & ramesh 2002 rodolfo juliani et al . 2006 )มีเพียงไม่กี่รายงานได้รับการประเมินการทำงานของตนกับ spoilage อาหารและ pathogenic เห็ดและเชื้อแบคทีเรีย(ศรี et al . 2006 )..
อยู่ในระยะไกลที่สุดเท่าที่เป็นความรู้ของเราของวรรณกรรมที่มีความกังวลการศึกษานี้จะได้รับการพิจารณาให้เป็นรายงานแรกที่กิจกรรมชนิดของเจอเรเนียมที่เพิ่มขึ้นการเติบโตอย่างต่อเนื่องในแอลจีเรีย.นับตั้งแต่น้ำมันหอมระเหยของเจอเรเนียมลุกขึ้นได้ถูกนำมาใช้กันอย่างแพร่หลายและยาเป็นตัวแทนเครื่องปรุงมีความจำเป็นในการประเมินการทำงานของกลุ่มยาปฎิชีวนะชนิดของพวกเขาในการปรับปรุงความ ปลอดภัย ด้านอาหาร เพิ่มเติมพร้อมมัคคุเทศก์โดยความพร้อมใช้งานและสวนพฤกษศาสตร์วรรณคดีเชื้อชาติจากทรัพยากรธรรมชาติเป้าหมายหลักของเราคือการตรวจสอบการใช้พันธุ์ไม้ต่างๆที่ส่งกลิ่นหอมกรุ่นชาวแอลจีเรียที่เลือกสำหรับกิจกรรมกลุ่มยาปฎิชีวนะชนิดของพวกเขาและเพื่อเน้นย้ำถึงความจำเป็นที่จะส่งเสริมทรัพยากรทางธรรมชาติของพวกเขาพฤกษศาสตร์ในแอฟริกาเหนือ.
นอกจากนี้ยังไม่มีการศึกษาวิจัยอย่างเป็นระบบโดยการเปรียบเทียบชนิดของกิจกรรม(ในช่วงผสมน้ำยาทำความสะอาดแล้วไอ)ของน้ำมันเจอเรเนียมที่มีอยู่ วิธีการหลายแห่งได้รับการเสนอเพื่อลดความเข้มข้น EOหนึ่งในนั้นคือการใช้งานของ EOS ในระยะ Vapor เพื่อลดการรวมศูนย์ที่ต้องการ EO ในระยะไอไม่มี ประสิทธิภาพ สูงกับเด็กนักเรียนมาที่ความเข้มข้นต่ำกว่าช่วงเวลาแห่งผสมน้ำยาทำความสะอาดซึ่งจะทำให้มีผลบังคับใช้อย่างน้อยที่เหมาะสม(วิวัฒนาการ tyagi & 2011 )..
วัตถุประสงค์หลักของการศึกษานี้เป็น( 1 )เพื่อกำหนดทางเคมีการเขียนขึ้นเจอเรเนียม EO และ( 2 )มาทำการสอบสวนเรื่องนี้โดยกลุ่มยาปฎิชีวนะชนิดของน้ำมันโดยแผ่นและไอขั้นตอนวิธีการต่อ 23 ที่เลือกและวอลเตอร์ pathogenic จุลชีพในความพยายามในการมีส่วนร่วมกับการใช้งานของ ผลิตภัณฑ์ เหล่านี้เป็นทางเลือกสำหรับจุลินทรีย์การควบคุมอาหารและการรักษา.