Somehow, I couldn’t bring myself to

Somehow, I couldn’t bring myself to break my journey at Deoli and spend a day there. (If this was a film, I thought, I’d get off thhe train, solve the mystery, and provide a suitable ending for the whole thing.) I think I was afraid to do this. I was afraid of discovering what had really happed to the girl. Perhaps she was no longer in Deoli, perhaps she was married, perhaps she had fallen ill…

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

อย่างใด ฉันไม่สามารถนำตัวเองเพื่อตัดการเดินทางของฉันที่ Deoli และวันมีการใช้จ่าย (ถ้านี้คือภาพยนตร์ คิด ฉันจะไปรถไฟ thhe แก้ปริศนา และให้สิ้นสุดที่เหมาะสมสำหรับสิ่งทั้งหมด) คิดว่า กลัวทำ ผมกลัวของการค้นพบสิ่งมี happed ให้กับหญิงสาวจริง ๆ บางทีเธอไม่ได้อยู่ใน Deoli บางทีเธอแต่งงาน บางทีเธอได้ตกลงป่วย...

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ยังไงก็เถอะฉันไม่สามารถนำตัวเองที่จะทำลายการเดินทางของฉันที่ Deoli และการใช้จ่ายวันที่มี (ถ้าเรื่องนี้เป็นภาพยนตร์ที่ผมคิดว่าผมจะได้รับออกจากรถไฟ thhe, แก้ปริศนาและให้สิ้นสุดที่เหมาะสมสำหรับสิ่งที่ทั้ง.) ฉันคิดว่าฉันกลัวที่จะทำเช่นนี้ ผมกลัวของการค้นพบสิ่งที่ได้ happed จริงๆสาว บางทีเธออาจจะไม่ได้อยู่ใน Deoli บางทีเธอแต่งงาน, บางทีเธออาจจะได้ลดลงไม่ดี ...

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

อย่างไรก็ตาม ผมไม่สามารถที่จะหยุดการเดินทางของฉันที่เทวลีและใช้จ่ายวันที่มี ( ถ้าเป็นภาพยนตร์ ฉันคิดว่า ฉันจะปล่อยพวกรถไฟ , แก้ปริศนาและให้สิ้นสุดที่เหมาะสมสำหรับสิ่ง ทั้งหมด ) ผมกลัวที่จะทำ ผมกลัวของการค้นพบสิ่งที่จำเป็นต้องเกิดขึ้นกับผู้หญิง บางทีเธออาจจะอยู่อีกต่อไปในเทวลี บางทีเธออาจจะได้แต่งงานกันบางทีเธออาจจะกำลังป่วย . . . . . . .