Lee Hyun no longer tried to recall

Lee Hyun no longer tried to recall the past.
He wanted to take time to rest comfortably here. Only here at the MT where he can do so, once he gets home he’d have to work hard again.
Lee Hyun took the ‘to be enjoy’ stroll in the morning.
But in the distant on a rock, someone had did so first and sat on it.
It was Seoyoon.
She was able to sleep a little at Lee Hyun’s side, but it then somehow got uncomfortable and she quickly up and left.
“……”
Seoyoon also noticed Lee Hyun but she did not say anything. She simply glanced at the side next to her.
Lee Hyun took a seat beside her. Of course, he didn’t forget to check again and again to verify that it was an ok thing to do.
‘Sit down you mean? Can I sit down? Don’t get angry when I sit. Maybe she’ll take revenge on me in the future if I do...’
It was still dark.
Lee Hyun and Seoyoon were sitting on the rock watching the sea.
Under a myriad of stars under the sky, and the vast ocean stretched before them.
The little frustration melted away as they sat to relax.
“……”
Seoyoon didn’t fully open her mouth but she wanted to say something.
It was due to the tension that she could not say anything.
In fact, so much so that she specifically did not know how to put anything into words.
To her, being friends was factual. So, she wanted to have a nice chat but she did not know how to clear the tension she felt in the air.
‘I don’t know what to say. So how does someone transmit their sincerity from just words?’
Seoyoon sometimes took deep looks into Lee Hyun’s eyes for a long time.
In which, to Lee Hyun, the deep looks evoked his thoughts to go wild.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ลีฮยอนไม่พยายามเรียกคืนผ่านมาจะต้องใช้เวลาในการพักผ่อนอย่างสะดวกสบายที่นี่ เฉพาะ ที่นี่ที่ MT ที่เขาสามารถทำได้ เมื่อเขาได้รับบ้าน เขาจะได้ทำงานอย่างหนักอีกครั้งลีฮยอนเอา 'ไปเป็น ' เดินในตอนเช้าแต่ในห่างไกลบนก้อนหิน บางคนก็ไม่ได้ดังนั้นก่อน และนั่งบนSeoyoon ได้เธอต้องนอนน้อยด้าน Lee Hyun แต่แล้วอย่างใดก็มีอึดอัด และเธออย่างรวดเร็วขึ้น และไปทางซ้าย“……”Seoyoon Lee Hyun ที่สังเกตเห็นยัง แต่เธอไม่พูดอะไร เธอเพียงแค่ glanced ที่ด้านข้างของเธอลีฮยอนเอานั่งข้างเธอ แน่นอน เขาไม่ลืมที่จะตรวจสอบอีกครั้งและอีกครั้งเพื่อตรวจสอบว่า มันเป็นสิ่งที่ต้องทำ' นั่งลงคุณหมายถึง ฉันสามารถนั่งลง ไม่ได้โกรธเมื่อฉันนั่ง บางทีเธอจะแก้แค้นฉันในอนาคตถ้าทำ... 'ก็ยังคงมืดลีฮยอนและ Seoyoon นั่งอยู่บนหินที่ชมทะเลภายใต้ของดาวท้องฟ้า และมหาสมุทรยืดก่อนที่พวกเขาเสียงเล็ก ๆ ละลายเป็นที่นั่งพักผ่อน“……”Seoyoon ไม่เต็มเปิดปากของเธอ แต่เธอต้องการจะบอกอะไรได้เนื่องจากความตึงเครียดที่เธอไม่พูดอะไรในความเป็นจริง มากดังนั้นที่เธอโดยไม่รู้ว่าใส่อะไรลงไปในคำเธอ ถูกเพื่อนได้จริง ดังนั้น เธอต้องการพูดคุยดี แต่เธอไม่รู้วิธีล้างความตึงเครียดที่เธอรู้สึกว่าในอากาศ' ไม่รู้พูด ดังนั้นไม่มีคนส่งของพวกเขาอย่างหนักจากเพียงคำ?'Seoyoon เอาลักษณะลึกบางครั้งเข้าตา Lee Hyun เป็นเวลานานซึ่ง ให้ Lee Hyun ลักษณะลึก evoked ความคิดของเขาไปป่า

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ลีฮยอนไม่ได้พยายามที่จะจำอดีตที่ผ่านมา.
เขาต้องการที่จะใช้เวลาในการพักผ่อนอย่างสะดวกสบายที่นี่ เฉพาะที่นี่ที่มอนแทนาที่เขาสามารถทำได้ทันทีที่เขากลับบ้านเขาจะต้องทำงานอย่างหนักอีกครั้ง.
ลีฮยอนเอา 'เพื่อจะเพลิดเพลินไปกับ' การเดินเล่นในตอนเช้า.
แต่ในที่ห่างไกลบนหินบางคนได้ทำเช่นนั้น ครั้งแรกและนั่งบน.
มันเป็น Seoyoon.
เธอก็สามารถที่จะนอนหลับได้เล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ด้านข้างของลีฮยอน แต่มันก็อย่างใดได้อึดอัดและเธอได้อย่างรวดเร็วขึ้นและซ้าย.
"...... "
Seoyoon ยังพบลีฮยอน แต่เธอก็ไม่ได้พูดอะไร . เธอเพียงแค่เหลือบมองไปที่ด้านข้างเธอ.
ลีฮยอนนั่งอยู่ข้างเธอ แน่นอนว่าเขาไม่ลืมที่จะตรวจสอบอีกครั้งและอีกครั้งเพื่อตรวจสอบว่ามันเป็นสิ่งที่ตกลงที่จะทำ.
'นั่งลงคุณหมายความว่าอย่างไร ฉันสามารถนั่งลง? ไม่ได้โกรธเมื่อฉันนั่ง บางทีเธออาจจะแก้แค้นฉันในอนาคตหากฉันทำ ...
มันก็ยังคงมืด.
ลีฮยอนและ Seoyoon กำลังนั่งอยู่บนก้อนหินที่ดูทะเล.
ภายใต้มากมายของดาวภายใต้ท้องฟ้าและมหาสมุทรกว้างใหญ่ยืด ก่อนที่พวกเขา.
แห้วเล็ก ๆ น้อย ๆ ละลายหายไปในขณะที่พวกเขานั่งอยู่ที่จะผ่อนคลาย.
"...... "
Seoyoon ไม่เต็มเปิดปากของเธอ แต่เธออยากจะพูดอะไรบางอย่าง.
มันเป็นเพราะความตึงเครียดว่าเธอไม่สามารถพูดอะไร.
ในความเป็นจริงดังนั้น มากเพื่อให้เธอโดยเฉพาะไม่ทราบวิธีการที่จะใส่อะไรลงไปในคำ.
เพื่อให้เธอเป็นเพื่อนที่เป็นจริง ดังนั้นเธอต้องการที่จะมีการสนทนาดี แต่เธอไม่เคยรู้วิธีการล้างความตึงเครียดเธอรู้สึกในอากาศ.
'ผมไม่ทราบว่าสิ่งที่จะพูด ดังนั้นวิธีที่จะมีคนส่งความจริงใจของพวกเขาจากคำเพียง?
Seoyoon บางครั้งเอารูปลักษณ์ที่ลึกเข้าไปในดวงตาของลีฮยอนเป็นเวลานาน.
ในที่ลีฮยอน, รูปลักษณ์ที่ปรากฏลึกความคิดของเขาที่จะไปป่า

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ลีฮยอนไม่พยายามนึกถึงอดีต
เขาต้องการเวลาพักผ่อนสบายๆที่นี่ เท่านั้นที่นี่ที่ MT ที่เขาสามารถทำเช่นนั้น เมื่อเขากลับมา เขาจะต้องทำงานหนักอีกครั้ง
ลีฮยอนเอา ' ' จะเพลิดเพลินกับการเดินเล่นในตอนเช้า .
แต่ในที่ห่างไกลบนก้อนหิน บางคนได้ทำดังนั้นก่อนและนั่งอยู่บนมัน มัน seoyoon

เธอ . ได้นอนอยู่ข้างๆ ลี ฮยุนแต่มันก็อาจจะอึดอัด และเธอได้อย่างรวดเร็วขึ้นและซ้าย .

" . . . . . . . " ลีฮยอน seoyoon ก็สังเกตเห็นแต่ไม่ได้พูดอะไร เธอเพียงแค่มองที่ด้านข้างของเธอ
ลีฮยอนเอาที่นั่งข้างๆเธอ แน่นอน เขาไม่ลืมที่จะตรวจสอบอีกครั้งและอีกครั้งเพื่อตรวจสอบว่ามันเป็นสิ่งที่ดีที่จะทำ .
'sit ลงเหรอ ฉันนั่งได้ไหม อย่าโมโหเมื่อฉันนั่งลงบางทีเธออาจจะแก้แค้นผม ในอนาคต ถ้าผมทำได้ . . . . . . . '

มันยังมืดอยู่เลย ลี ฮุน และ seoyoon นั่งอยู่บนหิน ชมทะเล
ภายใต้มากมายของดวงดาวในท้องฟ้าและมหาสมุทรกว้างใหญ่ยาวเหยียดก่อนที่พวกเขา .
เสียงเล็ก ๆน้อย ๆละลายหายไปตามที่พวกเขานั่งพักผ่อน .
" . . . . . . . "
seoyoon ไม่ได้เต็มที่เปิดปากของเธอ แต่เธอต้องการจะพูดอะไรบางอย่าง
เป็นเพราะแรงที่เธอไม่อาจพูดอะไร
ในความเป็นจริง มากดังนั้นเธอโดยเฉพาะ ไม่รู้ว่าต้องใส่อะไรลงไปในคำพูด
เธอ เป็นเพื่อนกันก็จริง งั้น เธอต้องการที่จะมีการสนทนาที่ดี แต่เธอไม่ได้รู้วิธีการล้างความตึงเครียดที่เธอรู้สึกในอากาศ .
" ไม่รู้จะพูดยังไง แล้วมีใครส่งความจริงใจจากคำพูดงั้นเหรอ '
seoyoon บางครั้งเอาลึกมองเข้ามาในดวงตาของลีฮยอนเป็นเวลานาน .
ที่ ลี ฮยุน ลักษณะลึก evoked ความคิดของเขาไปไกล