Anthracnose is the one of the most

Anthracnose is the one of the most devastating diseases of mango produced in the southern part of
Senegal. The field trials against post harvest rot due to anthracnose took place in three orchards
over two production seasons, in 2009 and 2010. Three systemic fungicides (thiophanate methyl,
azoxystrobin and myclobutanyl) and one contact fungicide (mancozeb) were tested for their efficacy.
The first treatments in 2009 took place in the rainy season, while 20% of mangoes on trees
exhibited anthracnose lesions. At ripening stage, 100% of fruits from non treated control mango
trees were affected by anthracnose and got rotten, while between 73.2% and 80% of mangoes
ripened free of disease when treated with thiophanate methyl. With the treatment with azoxystrobin,
between 46.6% and 60% of fruits were not infected. Treatment with myclobutanyl was
less effective. This level of effectiveness was clearly improved in 2010 by preventive spraying,
days ahead of onset of the rainy season, before the appearance of anthracnose symptoms on fruits.
The level of effectiveness was higher respectively for thiophanate methyl (between 96% and 100%
of fruits not infected) and azoxystrobin (between 84% and 96% of fruits not infected).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Anthracnose เป็นโรคทำลายล้างสุดของมะม่วงที่ผลิตในภาคใต้ของเซเนกัล ทดลองฟิลด์กับ rot เก็บเกี่ยวลงจาก anthracnose เกิดในสวนสาม2 ผลิตซีซั่นส์ ในปี 2009 และ 2010 ซึ่งเกิดจากเชื้อใช้ระบบสาม (thiophanate methylazoxystrobin และ myclobutanyl) และสารเคมีติดต่อหนึ่ง (mancozeb) ได้ทดสอบประสิทธิภาพของพวกเขาการรักษาครั้งแรกในปี 2552 เกิดในฤดูฝน ในขณะที่ 20% ของมะม่วงบนต้นไม้จัดแสดง anthracnose ได้ ที่ระยะ ripening, 100% ผลไม้จากไม่ถือว่าควบคุมมะม่วงต้นไม้ได้รับผลกระทบจาก anthracnose และมีเน่า ในขณะที่ระหว่าง 73.2% และ 80% ของมะม่วงสุกฟรีโรคเมื่อรักษา ด้วย thiophanate methyl กับการรักษาด้วย azoxystrobinระหว่าง 46.6% และ 60% ของผลไม้ได้ไม่ติดเชื้อ ถูกรักษา ด้วย myclobutanylมีประสิทธิภาพน้อย ประสิทธิภาพระดับนี้ได้ชัดเจนขึ้นในปี 2553 โดยพ่นป้องกันวันข้างหน้าเริ่มฝน ก่อนปรากฏอาการ anthracnose ในผลไม้ระดับประสิทธิภาพสูงขึ้นสำหรับ methyl thiophanate (ระหว่าง 96% และ 100% ตามลำดับผลไม้ที่ไม่ติดเชื้อ) และ azoxystrobin (ระหว่าง 84% และ 96% ของผลไม้ที่ไม่ติดเชื้อ)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

แอนแทรกโนเป็นหนึ่งในโรคที่ร้ายแรงที่สุดของมะม่วงที่เกิดขึ้นในภาคใต้ของประเทศเซเนกัล การทดลองกับสนามเน่าหลังการเก็บเกี่ยวเนื่องจากการแอนแทรกโนที่เกิดขึ้นในสามสวนผลไม้ในช่วงสองฤดูกาลผลิตในปี 2009 และปี 2010 สามสารฆ่าเชื้อราระบบ (เมธิล thiophanate, azoxystrobin และ myclobutanyl) และเชื้อราติดต่อหนึ่ง (mancozeb) ได้รับการตรวจประสิทธิภาพของพวกเขา. การรักษาครั้งแรกในปี 2009 ที่เกิดขึ้นในช่วงฤดูฝนในขณะที่ 20% ของมะม่วงบนต้นไม้แสดงรอยโรคแอนแทรกโน ในขั้นตอนการทำให้สุก 100% ของผลไม้จากการไม่ได้รับการรักษาควบคุมมะม่วงต้นไม้ได้รับผลกระทบโดยแอนแทรกโนและได้เน่าเสียในขณะที่ระหว่าง73.2% และ 80% ของมะม่วงสุกปลอดจากโรคเมื่อได้รับการรักษาด้วยเมธิลthiophanate กับการรักษาด้วย azoxystrobin, ระหว่าง 46.6% และ 60% ของผลไม้ที่ได้รับไม่ได้ติดเชื้อ การรักษาด้วย myclobutanyl เป็นที่มีประสิทธิภาพน้อย ระดับของประสิทธิภาพนี้ได้รับการปรับปรุงให้ดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัดในปี 2010 โดยการฉีดพ่นป้องกันวันข้างหน้าของการโจมตีของฤดูฝนก่อนลักษณะของอาการแอนแทรกโนผลไม้. the ระดับของประสิทธิภาพสูงตามลำดับสำหรับเมธิล thiophanate (ระหว่าง 96% และ 100% ของผลไม้ ไม่ได้ติดเชื้อ) และ azoxystrobin (ระหว่าง 84% และ 96% ของผลไม้ที่ไม่ติดเชื้อ)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

โรคแอนแทรคโนสเป็นหนึ่งในโรคที่ร้ายแรงที่สุดของมะม่วงที่ผลิตในภาคใต้ของ
เซเนกัล สนามทดลองกับหลังการเก็บเกี่ยวเน่าเนื่องจากโรคที่เกิดขึ้นในสามสวน
สองฤดูการผลิต ปี 2009 และ 2010 สามระบบ ( สารเคมีเมทิลไทโอฟาเนต , และ
azoxystrobin myclobutanyl ) และหนึ่งสัมผัสสารเคมี ( mancozeb ) ทำการทดสอบประสิทธิภาพของพวกเขา .
การรักษาครั้งแรกในปี 2009 เกิดขึ้นในฤดูฝน ในขณะที่ 20% ของโรคแอนแทรคโนสมะม่วงบนต้น
มีรอยโรค ที่สุกของผลไม้จากเวที 100% ไม่ถือว่าได้รับผลกระทบโดยการควบคุมโรคแอนแทรคโนสมะม่วง
ต้นไม้แล้วเน่า ในขณะที่ระหว่างความสามารถและร้อยละ 80% ของผลมะม่วง
ฟรีโรค เมื่อรักษาด้วยเมทิลไทโอฟาเนต . กับการรักษาด้วย azoxystrobin
ระหว่าง , 466 และร้อยละ 60 % ของผล ไม่ติดเชื้อ การรักษาด้วย myclobutanyl คือ
น้อยมีประสิทธิภาพ ระดับของประสิทธิภาพนี้คือชัดเจนขึ้นในปี 2553 โดยการฉีดพ่น
วันก่อนเริ่มฤดูฝน ก่อนการปรากฏตัวของอาการโรคกับผลไม้
ระดับประสิทธิผลสูงขึ้นตามลำดับ ( ระหว่างเมทิลไทโอฟาเนต 96 % และ 100 %
ของผลไม้ที่ไม่ติดเชื้อ ) และ azoxystrobin ( ระหว่างร้อยละ 84 และ 96 ของผลไม้ไม่ติดเชื้อ )