The English language teaching (ELT)

The English language teaching (ELT) industry has in the past several years become a major cross-cultural, trans-cultural, and worldwide enterprise. With the death of distance, the disappearance of many national boundaries, and the prioritisation of regional and trans-national economies, prospects for widespread lingua francas, English being one of the most prominent, have tremendously increased. Having spread under varying circumstances to diverse regions of the world predominantly through "the joint outcome of Britain's colonial expansion and the more recent activity of the US" (Graddol 1997: 9), English today enjoys international recognition and vitality. On this account, Crystal (1997: 139) observes that "there has never been a language so widely spread or spoken by so many people as English. There are therefore no precedents to help us see what happens to a language when it achieves genuine world status." What impact does this spread have on native speakers of English and others for whom English is a vital but not a native language or mother tongue, per se? This question, which has often been interpreted from social and attitudinal standpoints, has factored in the distinction between native and non-native speakers, which now seems to replace proficiency in the language and professional training in ELT. This distinction has also created a strong preference for the historical [1] (by virtue of origin) native speaker over any other professional - generally a historical non-native to the so-called native English countries. Although, in black-and-white the distinction in itself is valid, it has, in the case of English, ceased to be reliable given the great changes in the physical, technological, economic and migratory trajectories of the present era and, above all, the permanent status of English as official and national language in post-colonial regions. These regions also have native speakers of their own varieties of English, who, as the case may be, contribute equally to the global evolution and spread of the language as well. Moreover, English emerged and evolved in these contexts through an ecologically different itinerary from the so-called native regions. So, an advertisement like the following, used by the Global English School in Thailand (see Bamgbose 2001: 357), is less representative of the ELT industry today: "All of our English teachers are native-speakers, teaching natural English as it is spoken in real conversation." The general conception of the (historical) native speaker as the infallible or perfect teacher of his or her language, which this paper seeks to redress, certainly influenced the above statement. Such a conception clearly disregards other determinant factors in ELT such as professional training, educational qualification, experience, language proficiency, and sociocultural implications. These factors add a more relevant dimension to any meaningful ELT programme than just the status of a native speaker. A number of examples have been used to demonstrate this reliance on native-speaker origin without corresponding proficiency or professional ability in ELT.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ภาษาอังกฤษที่สอน (ELT) อุตสาหกรรมได้ในอดีตหลายปีกลายเป็น องค์กรวัฒนธรรม ทรานส์วัฒนธรรม และทั่วโลกสำคัญ การตายของระยะทาง การสูญหายของขอบเขตประเทศต่าง ๆ และ prioritisation ของประเทศชาติ และภูมิภาค ในแพร่ lingua francas ภาษาอังกฤษเป็นหนึ่งในสุดโดดเด่น มีอย่างเพิ่มขึ้น มีแพร่กระจายภายใต้สถานการณ์ที่แตกต่างกันไปหลากหลายภูมิภาคของโลกส่วนใหญ่ผ่านทาง "ผลร่วมของการขยายอาณานิคมของสหราชอาณาจักร" และกิจกรรมล่าสุดของสหรัฐอเมริกา (Graddol 1997:9), ภาษาอังกฤษวันนี้ตลอดการระหว่างประเทศและพลัง ในบัญชีนี้ คริสตัล (1997:139) พิจารณาว่า "ไม่เคยมีภาษาแพร่กระจายอย่างกว้างขวาง หรือพูด โดยคนจำนวนมากเป็นภาษาอังกฤษ ได้ดังนั้นไม่มีเซลล์ที่ถูกอ้างเพื่อช่วยให้เราดูสิ่งที่เกิดขึ้นให้เป็นภาษาเมื่อมันได้รับสถานะโลกแท้" ไม่ว่าผลกระทบนี้แพร่กระจายได้ในภาษาอังกฤษและอื่น ๆ ซึ่งภาษาอังกฤษมีความสำคัญแต่ไม่เป็นภาษา หรือมารดาลิ้น ต่อ se คำถามนี้ ที่มีมักจะถูกแปลจาก standpoints สังคม และ attitudinal มีการแยกตัวประกอบในความแตกต่างระหว่างภาษา และไม่ใช่เจ้าลำโพง ซึ่งดูเหมือนว่าตอนนี้ ไปแทนในการใช้ภาษาและการฝึกอบรมวิชาชีพใน ELT ความแตกต่างนี้ได้สร้างความแข็งแกร่งในประวัติศาสตร์ [1] (อาศัยกำเนิด) เจ้าเหนือใด ๆ อื่น ๆ ระดับมืออาชีพ - โดยทั่วไปเป็นประวัติศาสตร์ถิ่นไปยังประเทศอังกฤษเรียกว่าเป็นการ แม้ว่า ในขาว แตกต่างในตัวเองถูกต้อง มันมี ในกรณีของอังกฤษ หยุดตกจะเชื่อถือได้ให้เปลี่ยนแปลงดี trajectories จริง เทคโนโลยี เศรษฐกิจ และอพยพของยุคปัจจุบันและ เหนือสิ่งอื่นใด ถาวรสถานะของภาษาอังกฤษเป็นภาษาราชการ และประเทศในภูมิภาคหลังอาณานิคม ภูมิภาคนี้ยังมีภาษาอังกฤษ ที่ เป็นมีมติ ร่วมอย่างเท่าเทียมกันทั่วโลกวิวัฒนาการและการแพร่กระจายของภาษาเช่น พันธุ์ของตนเอง นอกจากนี้ อังกฤษเกิด และพัฒนาในบริบทเหล่านี้ผ่านการเดินทางอย่างแตกต่างจากภูมิภาคพื้นเมืองเรียกว่า ดังนั้น การโฆษณาต่อไปนี้ ใช้เรียนภาษาอังกฤษทั่วโลกในไทย (โปรดดู Bamgbose 2001:357), เป็นตัวแทนน้อยของ ELT วันนี้: "ครูภาษาอังกฤษของเราทั้งหมดเป็นพื้นลำโพง การสอนภาษาอังกฤษที่เป็นธรรมชาติเป็นพูดคุยใน" ความคิดทั่วไปของเจ้า (ประวัติศาสตร์) เป็นครูถูกต้อง หรือสมบูรณ์ของเขา หรือเธอภาษา ซึ่งเอกสารนี้พยายาม redress อิทธิพลยอดข้างบนแน่นอน ความคิดดังกล่าวอย่างชัดเจนไม่คำนึงถึงปัจจัยอื่น ๆ ดีเทอร์มิแนนต์ใน ELT เช่นฝึกอบรมมืออาชีพ คุณสมบัติทางการศึกษา ประสบการณ์ ภาษา และผล sociocultural ปัจจัยเหล่านี้เพิ่มมิติที่เกี่ยวข้องกับหลักสูตร ELT ใด ๆ มีความหมายมากกว่าเพียงสถานะของเจ้าของภาษา การใช้จำนวนตัวอย่างให้เห็นถึงจุดเริ่มต้นของลำโพงพื้นเมืองไม่มีความชำนาญที่สอดคล้องกันหรือความสามารถในระดับมืออาชีพใน ELT นี้พึ่ง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การเรียนการสอนภาษาอังกฤษ (ELT) อุตสาหกรรมได้ในช่วงหลายปีที่ผ่านมากลายเป็นที่สำคัญข้ามวัฒนธรรมข้ามวัฒนธรรมและองค์กรทั่วโลก กับการตายของระยะทางที่หายตัวไปของเขตแดนหลายชาติและจัดลำดับความสำคัญของเศรษฐกิจในระดับภูมิภาคและข้ามชาติ, โอกาสสำหรับ francas แพร่หลายภาษาอังกฤษเป็นหนึ่งในที่โดดเด่นที่สุดได้เพิ่มขึ้นอย่างมาก มีการแพร่กระจายที่แตกต่างกันภายใต้สถานการณ์ไปยังภูมิภาคท​​ี่มีความหลากหลายของโลกส่วนใหญ่ผ่าน "ผลร่วมกันของการขยายอาณานิคมของสหราชอาณาจักรและกิจกรรมล่าสุดของสหรัฐ" (Graddol 1997: 9), อังกฤษวันนี้สนุกกับการยอมรับในระดับสากลและความมีชีวิตชีวา ในบัญชีนี้คริสตัล (1997: 139) ตั้งข้อสังเกตว่า "ไม่เคยมีภาษาเพื่อให้แพร่กระจายอย่างกว้างขวางหรือพูดโดยคนจำนวนมากที่เป็นภาษาอังกฤษมีทำนองจึงไม่มีข้อมูลที่จะช่วยให้เรามองเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นกับภาษาเมื่อมันประสบความสำเร็จในโลกของแท้. สถานะ. " สิ่งที่ส่งผลกระทบต่อการแพร่กระจายนี้ไม่ได้เกี่ยวกับเจ้าของภาษาอังกฤษและอื่น ๆ สำหรับผู้ที่ภาษาอังกฤษเป็นสำคัญ แต่ไม่ภาษาพื้นเมืองหรือภาษาแม่ต่อ? คำถามนี้ซึ่งได้รับมักจะตีความจากจุดยืนทางสังคมและทัศนคติได้ปัจจัยในความแตกต่างระหว่างเจ้าของภาษาและไม่ใช่เจ้าของภาษาซึ่งตอนนี้ดูเหมือนว่าจะเข้ามาแทนที่ความสามารถในการใช้ภาษาและการฝึกอบรมมืออาชีพในการสอนภาษาอังกฤษ ความแตกต่างนี้ยังสร้างความพึงพอใจที่แข็งแกร่งสำหรับประวัติศาสตร์ [1] (โดยอาศัยแหล่งกำเนิด) เจ้าของมากกว่าอาชีพอื่น ๆ - โดยทั่วไปประวัติศาสตร์ที่ไม่ใช่เจ้าของภาษาที่จะเรียกว่าประเทศอังกฤษเป็นภาษาพื้นเมือง แม้ว่าในสีดำและสีขาวความแตกต่างในตัวเองเป็นที่ถูกต้องจะได้ในกรณีของอังกฤษหยุดที่จะมีความน่าเชื่อถือที่ได้รับการเปลี่ยนแปลงที่ดีในทางกายภาพเทคโนโลยีไบร์ททางเศรษฐกิจและการอพยพย้ายถิ่นของยุคปัจจุบันและเหนือสิ่งอื่นใด สถานะถาวรของภาษาอังกฤษเป็นภาษาราชการและระดับชาติในภูมิภาคหลังอาณานิคม ภูมิภาคเหล่านี้ยังมีลำโพงพื้นเมืองของสายพันธุ์ของตัวเองภาษาอังกฤษซึ่งเป็นกรณีที่อาจจะมีส่วนร่วมอย่างเท่าเทียมกันเพื่อการพัฒนาระดับโลกและการแพร่กระจายของภาษาได้เป็นอย่างดี นอกจากนี้ภาษาอังกฤษโผล่ออกมาและการพัฒนาในบริบทเหล่านี้ผ่านการเดินทางที่แตกต่างกันทางด้านนิเวศวิทยาจากภูมิภาคพื้นเมืองที่เรียกว่า ดังนั้นต่อไปนี้เช่นการโฆษณาโดยใช้โรงเรียนสอนภาษาอังกฤษทั่วโลกในประเทศไทย (ดู Bamgbose 2001: 357) เป็นตัวแทนน้อยของอุตสาหกรรม ELT วันนี้: "ทั้งหมดของครูสอนภาษาอังกฤษของเรามีลำโพงพื้นเมืองการเรียนการสอนภาษาอังกฤษเป็นธรรมชาติที่มันเป็น พูดในการสนทนาจริง. " ความคิดทั่วไปของ (ประวัติศาสตร์) เจ้าของภาษาเป็นครูหรือความผิดที่สมบูรณ์แบบของภาษาของเขาหรือเธอซึ่งบทความนี้พยายามที่จะแก้ไขอย่างแน่นอนอิทธิพลคำสั่งดังกล่าว ความคิดดังกล่าวอย่างชัดเจนปัจจัยแวดล้อมปัจจัยอื่น ๆ ในการสอนภาษาอังกฤษเช่นการฝึกอบรมมืออาชีพคุณวุฒิการศึกษาประสบการณ์ความสามารถทางภาษาและความหมายทางสังคมวัฒนธรรม ปัจจัยเหล่านี้เพิ่มมิติที่เกี่ยวข้องมากขึ้นในการเขียนโปรแกรมที่มีความหมายใด ๆ ELT มากกว่าเพียงแค่สถานะของเจ้าของภาษา จำนวนตัวอย่างที่ได้รับการใช้ในการแสดงให้เห็นถึงความเชื่อมั่นนี้ที่มาพื้นเมืองลำโพงโดยไม่ต้องความสามารถที่สอดคล้องกันหรือความสามารถระดับมืออาชีพในการสอนภาษาอังกฤษ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การสอนภาษา ( การสอนภาษาอังกฤษ ) อุตสาหกรรมได้ในช่วงหลายปีที่ผ่านมากลายเป็นวัฒนธรรมหลัก ข้ามวัฒนธรรม และองค์กรทั่วโลก กับความตายของระยะทาง การหายตัวไปของเขตแดนหลายประเทศและในระดับภูมิภาคและระดับชาติ prioritisation ทรานส์ประเทศกลุ่มเป้าหมายอย่างกว้างขวางภาษา Du Var , ภาษาอังกฤษเป็นหนึ่งในที่โดดเด่นที่สุดได้มากยิ่งขึ้นมีการกระจายภายใต้สถานการณ์ที่แตกต่างหลากหลายภูมิภาคของโลกส่วนใหญ่ผ่าน " ผลร่วมของการขยายอาณานิคมของสหราชอาณาจักรและกิจกรรมล่าสุดของเรา " ( graddol 2540 : 9 ) , ภาษาอังกฤษวันนี้สนุกกับการยอมรับในระดับสากลและพลัง ในบัญชีนี้ คริสตัล ( 2540 :139 ) สังเกตว่า " ไม่เคยมีภาษาเพื่อการแพร่กระจายอย่างกว้างขวางหรือพูด โดยมากคนเป็นภาษาอังกฤษ มีจึงไม่มีบรรทัดฐาน ที่จะช่วยให้เราเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นกับภาษาเมื่อมันบรรลุสถานะโลกของแท้ " ผลกระทบอะไรไม่กระจายนี้มีเจ้าของภาษาของภาษาอังกฤษ และอื่น ๆสำหรับผู้ที่ภาษาอังกฤษเป็นสำคัญ แต่ไม่ได้เป็นภาษาแม่หรือภาษาแม่หรอกนะ ? คำถามนี้ซึ่งมักจะถูกตีความจากสถานะทางสังคม และทัศนคติ มีปัจจัยในการแยกความแตกต่างระหว่างภาษา พื้นเมือง ลำโพง ซึ่งตอนนี้ดูเหมือนจะแทนที่ความสามารถในภาษาและฝึกอาชีพในการสอนภาษาอังกฤษ .ความแตกต่างนี้ยังได้สร้างความต้องการที่แข็งแกร่งสำหรับประวัติศาสตร์ [ 1 ] ( โดยอาศัยอำนาจของประเทศ ) มากกว่าอื่นใด เจ้าของภาษามืออาชีพ - โดยทั่วไปไม่ใช่ประวัติศาสตร์ที่เรียกว่าพื้นเมืองภาษาอังกฤษประเทศ ถึงแม้ว่าในสีดำและสีขาวที่แตกต่างในตัวเองเป็นใช้ได้ มันได้ ในกรณีของภาษาอังกฤษ ก็จะเชื่อถือได้ได้รับการเปลี่ยนแปลงอย่างมากในทางกายภาพ เทคโนโลยีวิถีเศรษฐกิจ และอพยพของยุคปัจจุบัน และข้างต้นทั้งหมดสถานะถาวรของภาษาอังกฤษเป็นภาษาราชการและภาษาแห่งชาติในการโพสต์โคโลเนียลภูมิภาค ภูมิภาคนี้ยังมีลำโพงพื้นเมืองพันธุ์ของตัวเองภาษาอังกฤษ ที่เป็นกรณีที่อาจจะ มีส่วนร่วมอย่างเท่าเทียมกันกับวิวัฒนาการของโลกและการแพร่กระจายของภาษาได้เป็นอย่างดี นอกจากนี้ภาษาอังกฤษ เกิดขึ้นและพัฒนาในบริบทเหล่านี้ ผ่านเส้นทางที่แตกต่างกันทางด้านนิเวศวิทยาจากที่เรียกว่า พื้นเมืองของภูมิภาค ดังนั้น โฆษณา เช่น ต่อไปนี้ ใช้ โดยโรงเรียนสอนภาษาอังกฤษทั่วโลกในประเทศไทย ( ดู bamgbose 2001 : 357 ) , น้อยตัวแทนของอุตสาหกรรมการสอนภาษาอังกฤษในวันนี้ : " ทั้งหมดของเราเป็นครูภาษาอังกฤษเจ้าของภาษาสอนภาษาอังกฤษธรรมชาติเหมือนพูดในการสนทนาจริง . " ความคิดทั่วไปของประวัติศาสตร์ ) เจ้าของภาษาเป็นผู้ผิดพลาด หรือครูที่สมบูรณ์แบบของภาษาของเขา หรือเธอ ซึ่งบทความนี้มุ่งที่จะแก้ไข แน่นอนจากข้อความข้างต้น . เช่น คิดชัดไม่สนใจปัจจัยที่มีผลกระทบอื่น ๆ ในการสอนภาษาอังกฤษ เช่น การฝึกอบรมวิชาชีพ วุฒิทางการศึกษาประสบการณ์ , ความสามารถทางภาษา และผลกระทบด้านสังคมและวัฒนธรรม . ปัจจัยเหล่านี้เพิ่มมิติที่เกี่ยวข้องเพิ่มเติมหลักสูตรการสอนภาษาอังกฤษที่มีมากกว่าเพียงแค่สถานะของเจ้าของภาษา จำนวนของตัวอย่างได้ถูกใช้เพื่อแสดงให้เห็นนี้ได้อย่างเจ้าของภาษาที่มาโดยไม่มีความสามารถที่สอดคล้องหรือความสามารถในระดับมืออาชีพในการสอนภาษาอังกฤษ .