“Mmm—”Just at that moment, the most

“Mmm—”

Just at that moment, the most shocking scene occurred. When Zhan Feng widened his mouth, letting out a sound akin to the wailing of ghosts and the howling of wolves, Eggy forced the black flames to pour into his mouth.

They entered through his mouth, yet exited through his ears and mouth. In a situation like that, Zhan Feng started making a wail unheard of before. No one was able to comprehend what sort of agony he was experiencing right now.

But, after they saw the changes taking place on Zhan Feng, there was almost no one who wasn’t pale from fright. They couldn’t help feeling chills go down their spines, and even their hearts were trembling.

The scene at that moment was really too terrifying. As the black flames entered his body, Zhan Feng’s life force seemed to be extracted. His hair akin to ink now turned white. Very soon it was even whiter than snow.

Zhan Feng’s body also started to shrink. Countless wrinkles crawled all over his body, and his thinness was akin to a corpse’s. Even his cultivation greatly dwindled—Zhan Feng, who was a rank five Martial Lord, now entered the Heaven realm. It was continuing to drop down, and in a blink, he entered the Profound realm.

Only when Zhan Feng had no more cultivation did such changes stop.

Finally, Eggy pulled out the black flames from Zhan Feng’s body. And, in that instant, one could see no traces of Zhan Feng’s former handsomeness and elegance. He seemed more like an old man whose life was near the end.

“What did you do to me? What did you do to me?!”

Looking at his palm that was full of wrinkles and so dried up that it didn’t even seem to exist, then feeling his body that lacked any power at all, Zhan Feng knew something was wrong and furiously shouted.

However, after speaking those words, he was even more stupefied because even his voice changed. It was the voice of an old man—powerless, hoarse, and lacking of any strength.

“Heh, it’s nothing. I just forcibly drew out your Source Energy and cultivation. But, you don’t need to be afraid. I left behind a bit of Source Energy for you to be an ordinary person. As long as you nourish yourself with some treasures, I’m sure you can live on for a few more years.”

Eggy lightly squinted her brows, and revealed an enchanting smile. But, such a devastating and bewitching smile, at present, was even more horrifying than a demon’s.

“I will kill you, I will kill you!”

“Ah!” Zhan Feng was furious. As he spoke, he planned to attack Eggy again. But before he even took a step, he tripped into the black flames with a poof. It was full of pity, full of grief, and extremely tragic.

“Shh, don’t move around so carelessly. Do you still think you’re a rank five Martial Lord? Right now, you’re a useless person who doesn’t even have a bit of cultivation. If it weren’t for me, you would fall down from the sky right now, and you’d be mashed into meat paste,” Eggy kindly reminded.

“Ahhh—” Zhan Feng was truly in great pain; he had a suicidal impulse as he howled at the air. He shouted with his petty and powerless voice. Just a mere shout. His current voice no longer had any might to it.

“What? What did you say? Oh, so you don’t want me to protect you. You wish for death.” After hearing Zhan Feng’s shout, Eggy sweetly smiled, then said, “No problem, I’ll grant you your wish.”

*whoosh* After speaking, Eggy pulled back all the black flames that sealed Zhan Feng’s location, and he instantly lost his ability to stay in the air. With surprised and frightened cries, while struggling with his crippled body, he fell down from the air.

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

" อืม "ชั่วขณะนั้น ฉากที่น่าตกใจมากที่สุดเกิดขึ้น เมื่อจ้านฟงเบิกกว้าง ปาก ปล่อยเสียงคล้ายกับเสียงของผีและเสียงเห่าหอนของหมาป่า , ไข่บังคับเปลวไฟสีดำจะเทเข้าปากพวกเขาผ่านเข้าสู่ปาก แต่ออกทางหูและปาก ในสถานการณ์แบบนี้ จั้นเฟิงเริ่มทำโอดครวญ ไม่เคยได้ยินมาก่อน ไม่มีใครสามารถที่จะเข้าใจสิ่งที่ประเภทของความทรมานที่เขาประสบอยู่ตอนนี้แต่หลังจากที่พวกเขาเห็นการเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นในจั้นเฟิง เกือบจะไม่มีคนที่ ไม่ซีด จากกลัว พวกเขาไม่สามารถช่วยให้ความรู้สึกหนาวลงกระดูกสันหลังของพวกเขาและแม้กระทั่งจิตใจของเขาสั่นฉากในตอนนั้นก็น่ากลัวเกินไป . เป็นเปลวเพลิงสีดำเข้าร่างของเขา ก็จ้านฟงบังคับชีวิตดูเหมือนจะสกัด ผมคล้ายกับหมึกตอนนี้กลายเป็นสีขาวของเขา ในไม่ช้ามันก็ขาวกว่าหิมะร่างของจ้านฟงก็เริ่มหด ริ้วรอยนับไม่ถ้วนคลานทั่วตัว และผอมของเขาคล้ายกับศพ . . แม้แต่การลดลงอย่างมาก จ้านฟง ที่อันดับห้าต่อสู้พระเจ้าตอนนี้เข้าสวรรค์อาณาจักร มันต้องลงในพริบตา เขาเข้าสู่ดินแดนอันลึกซึ้งเมื่อจ้านฟงไม่มีการทำการเปลี่ยนแปลงดังกล่าวหยุดในที่สุด ไข่ออกมา เปลวเพลิงสีดำจากร่างจ้านฟง และในตอนนั้น เราอาจเห็นร่องรอยของจั้นเฟิงอดีตความหล่อเหลาและสง่างาม . เขามันเหมือนคนแก่ ชีวิตก็ใกล้จบ" นายทำอะไรกับฉัน ? คุณทำอะไรกับผม ? ! "มองฝ่ามือที่เต็มไปด้วยรอยเหี่ยวย่นและแห้งขึ้น มันไม่ได้ดูอยู่ แล้วเขารู้สึกว่าร่างกายขาดพลังงานใด ๆที่ทั้งหมดจ้านฟงรู้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ และพยายามตะโกนอย่างไรก็ตาม หลังจากคำพูดนั้นพูด เขาก็ยิ่งงง เพราะแม้แต่เสียงของเขาก็เปลี่ยนไป มันเป็นเสียงของชายชราที่แหบแห้ง และการขาดใด ๆ แรง" หึๆ ไม่มีอะไรหรอก ฉันแค่ใช้กำลังดึงออกจากแหล่งพลังงานของคุณและการเพาะปลูก แต่คุณไม่จำเป็นที่จะต้องกลัว ฉันทิ้งบิตของแหล่งพลังงานสำหรับคุณที่จะเป็นคนธรรมดา ตราบใดที่คุณเลี้ยงตัวเองกับสมบัติ , ฉันแน่ใจว่าคุณสามารถอยู่ได้อีกกี่ปีไข่เบา squinted คิ้วของเธอ และเผยเสน่ห์ยิ้ม แต่เรื่องแรง และทำให้ยิ้มได้ ปัจจุบัน มันน่ากลัวยิ่งกว่าปีศาจ ." ข้าจะฆ่าเจ้า ข้าต้องฆ่าเจ้า "" อ๊ะ ! " จั้นเฟิงกำลังโกรธ อย่างที่เขาพูด เขาวางแผนที่จะโจมตีรำคาญอีก แต่ก่อนที่เขาจะก้าว เขาเดินเข้าไปในเปลวไฟสีดำด้วยเฉยเลย มันเต็มไปด้วยความสงสาร เต็มไปด้วยความเศร้าโศก และแสนเศร้า" ชู่วว อย่าย้ายไปรอบ ๆเพื่อให้ระมัดระวัง คุณยังคิดว่าคุณเป็นอันดับห้าต่อสู้เจ้านาย ตอนนี้ คุณเป็นคนไร้ประโยชน์ที่ไม่เคยมีบิตของการเพาะปลูก ถ้าไม่ใช่เพราะฉัน เธอจะหล่นลงมาจากฟ้า แล้วคุณจะต้องบดให้เป็นเนื้อวาง " ไข่กรุณาเตือน" อ๊าาาาาาา - " จั้นเฟิงเป็นอย่างแท้จริงในความเจ็บปวด เขามีแรงกระตุ้นฆ่าตัวตายในขณะที่เขาหอนอากาศ เขาตะโกนด้วยความใจแคบ ไม่มีพลังเสียง แค่เพียงตะโกน เสียงของเขาปัจจุบันไม่มีจะให้" อะไร ? คุณพูดว่าอะไรนะ ? โอ้ คุณไม่อยากให้ฉันปกป้องเธอ คุณปรารถนาความตาย . " หลังจากได้ยินก็จ้านฟงตะโกน ไข่หวาน ยิ้มแล้วบอกว่า " ไม่เป็นไร ข้าจะให้เจ้าสมหวัง "* . * หลังจากพูด รำคาญดึงกลับดำทั้งหมดของเปลวไฟที่ปิดผนึกจ้านฟงสถานที่และเขาได้สูญเสียความสามารถของเขาที่จะอยู่ในอากาศ ด้วยความประหลาดใจและตกใจร้องไห้ ในขณะที่ดิ้นรนกับร่างกายของเขาพิการ เขาตกลงมาจากอากาศ