Beyond this attention-grabbing elem

Beyond this attention-grabbing element, the pavilion and its contents were framed around a complex symbolic program that sought to create a greater respect for Australia among the Japanese. A briefing paper from External Affairs informed Maccormick, ‘it is the general Japanese attitude that, although they understand other countries, the foreigner does not understand Japan’.29 Changing this perception for Australia strongly influenced Maccormick’s design in both its iconography and at the level of abstraction.
Maccormick attempted an ‘East–West’ approach to design, aiming to reflect both Japanese reverence for nature and Australia’s technical capacity, arguing that such a balance of opposing elements was consistent with principles of ‘Yin’ and ‘Yang’, which he interpreted as broadly Asian rather than specifically Taoist in derivation.30 He visited Japan in 1967 in preparation for Osaka, noting elements of Japanese architecture that he later integrated into the pavilion design to demonstrate Australian knowledge and understanding of Japanese culture. The design included an underground section accessed through a pedestrian tunnel inspired by the Japanese preference for aspects of a building to be revealed with an element of surprise.31 The floating form of the pavilion roof was a stylised lotus shape, suggesting the transcendence of gravity in sympathy with what Maccormick regarded as the Japanese emphasis on ‘control of their physical environment’.32 Outside such attempts at cross-cultural design the Australian Pavilion aimed to communicate the nation’s technical and industrial capacity, External Affairs stressing the need to ‘make the Japanese people realise that our industries are expanding and extremely important to our future even though we can provide food and raw materials’.33
In the early planning for Osaka there was strong debate over whether Australia’s primary or secondary industry should be promoted due to the greater economic importance of trade in primary products with Japan. Some called for the Osaka exhibit to be themed around Australia’s mineral resources, stressing how they had fueled Western industrial development.34 Maccormick’s design reports reveal others warning it was ‘not desirable politically to place undue emphasis on raw materials’, believing the pavilion design should defray the developing perception of Australia as the ‘quarry of Asia’.35 Frustrated by the simplicity of this discussion, Maccormick argued that diverse messages could be contained in the one design, the cantilever arm reflecting Australia’s exploitation of its minerals for inventive design and manufacturing.36 Similarly, he saw the underground section of the pavilion as suggesting mining activity while demonstrating architectural sophistication, enthusing ‘no other country at either Brussels in 1956 or Montreal in 1967 ever conceived putting its exhibition space underground’.37

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

นอกเหนือจากองค์ประกอบความสนใจโลภนี้ศาลาและเนื้อหาของมันถูกล้อมกรอบรอบโปรแกรมสัญลักษณ์ที่ซับซ้อนที่พยายามที่จะสร้างความเคารพมากขึ้นสำหรับออสเตรเลียในหมู่ชาวญี่ปุ่น กระดาษบรรยายสรุปจากการต่างประเทศแจ้ง MacCormick 'มันเป็นทัศนคติที่ญี่ปุ่นทั่วไปที่แม้ว่าพวกเขาจะเข้าใจประเทศอื่น ๆ ชาวต่างชาติไม่เข้าใจ Japan'.29 เปลี่ยนการรับรู้นี้ออสเตรเลียมีอิทธิพลการออกแบบ MacCormick ทั้งในและยึดถือในระดับ ของนามธรรม.
MacCormick พยายามวิธีการ 'East-West' การออกแบบเป้าหมายที่จะสะท้อนให้เห็นถึงทั้งความเคารพญี่ปุ่นธรรมชาติและความสามารถทางเทคนิคของออสเตรเลียเถียงว่าเช่นความสมดุลขององค์ประกอบของฝ่ายตรงข้ามเป็นที่สอดคล้องกับหลักการของ "หยิน" และ "หยาง" ซึ่ง เขาตีความว่าเป็นวงกว้างในเอเชียมากกว่าโดยเฉพาะในลัทธิเต๋า derivation.30 เขาไปเยือนประเทศญี่ปุ่นในปี 1967 ในการเตรียมตัวสำหรับโอซาก้าสังเกตองค์ประกอบของสถาปัตยกรรมญี่ปุ่นว่าเขาต่อมาบูรณาการในการออกแบบศาลาแสดงให้เห็นถึงความรู้ของออสเตรเลียและความเข้าใจในวัฒนธรรมญี่ปุ่น การออกแบบรวมถึงส่วนใต้ดินเข้าถึงได้ผ่านทางอุโมงค์แรงบันดาลใจจากการตั้งค่าภาษาญี่ปุ่นสำหรับแง่มุมของอาคารที่จะเปิดเผยกับองค์ประกอบของ surprise.31 รูปแบบลอยตัวของหลังคาศาลาเป็นรูปดอกบัวเก๋บอกวิชชาของแรงโน้มถ่วงใน ความเห็นอกเห็นใจกับสิ่งที่ MacCormick ถือได้ว่าเป็นความสำคัญของญี่ปุ่นในการควบคุมของ environment'.32 กายภาพของพวกเขานอกความพยายามดังกล่าวที่การออกแบบข้ามวัฒนธรรมพาวิลเลี่ยนของออสเตรเลียมีวัตถุประสงค์เพื่อสื่อสารความสามารถทางเทคนิคและอุตสาหกรรมของประเทศฝ่ายกิจการภายนอกเน้นหนักจำเป็นที่จะต้อง 'ทำให้ญี่ปุ่น คนตระหนักดีว่าอุตสาหกรรมของเรามีการขยายตัวและมีความสำคัญอย่างยิ่งต่ออนาคตของเราแม้ว่าเราสามารถให้อาหารและการ materials'.33
ดิบในการวางแผนต้นสำหรับโอซาก้ามีการอภิปรายที่แข็งแกร่งมากกว่าว่าออสเตรเลียเป็นอุตสาหกรรมหลักหรือรองควรส่งเสริมเนื่องจากการทางเศรษฐกิจมากขึ้นความสำคัญของการค้าในผลิตภัณฑ์หลักกับญี่ปุ่น บางคนเรียกร้องให้จัดแสดงที่โอซาก้าจะได้รับการแกนรอบทรัพยากรแร่ของออสเตรเลียเน้นวิธีการที่พวกเขาได้ผลักดันตะวันตกอุตสาหกรรม development.34 MacCormick รายงานการออกแบบที่แสดงให้เห็นคนอื่น ๆ เตือนว่ามันเป็น 'ไม่พึงประสงค์ทางการเมืองที่จะให้ความสำคัญไม่เหมาะกับวัตถุดิบ' เชื่อว่าการออกแบบศาลาควร ออกค่าใช้จ่ายการรับรู้การพัฒนาของประเทศออสเตรเลียเป็น 'เหยื่อของ Asia'.35 ผิดหวังกับความเรียบง่ายของการสนทนานี้ MacCormick ที่ถกเถียงกันอยู่ว่าข้อความที่อาจจะมีความหลากหลายที่มีอยู่ในการออกแบบที่แขนเท้าแขนสะท้อนให้เห็นถึงการแสวงหาผลประโยชน์ของประเทศออสเตรเลียของแร่ธาตุในการออกแบบสร้างสรรค์และการผลิต 0.36 ในทำนองเดียวกันเขาเห็นส่วนใต้ดินของศาลาบอกว่าเป็นกิจกรรมการทำเหมืองในขณะที่แสดงให้เห็นถึงความซับซ้อนสถาปัตยกรรม enthusing 'ไม่มีประเทศอื่นอย่างใดอย่างหนึ่งที่กรุงบรัสเซลส์ในปี 1956 หรือทรีออลในปี 1967 เคยคิดวาง underground'.37 พื้นที่ของตนนิทรรศการ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เกินกว่านี้ความสนใจคว้าของศาลาและเนื้อหาเป็นกรอบรอบซับซ้อนสัญลักษณ์โปรแกรมที่พยายามที่จะสร้างความเคารพกันออสเตรเลียระหว่างญี่ปุ่น ข้อมูล กระดาษจากกระทรวงการต่างประเทศแจ้ง แม็กคอร์มิก " เป็นภาษาญี่ปุ่นทั่วไป ทัศนคติ ที่ , แม้ว่า พวกเขาเข้าใจ ประเทศอื่น ๆ ที่ชาวต่างชาติไม่เข้าใจญี่ปุ่น '29 การเปลี่ยนแปลงการรับรู้นี้ออสเตรเลียขออิทธิพลแม็กคอร์มิกออกแบบทั้งของผู้ใช้และในระดับนามธรรม
แม็กคอร์มิกพยายามตะวันออก–ตะวันตกแนวทางการออกแบบมีวัตถุประสงค์เพื่อสะท้อนให้เห็นถึงความเคารพต่อธรรมชาติ ทั้ง ญี่ปุ่น และความสามารถทางเทคนิคของออสเตรเลีย โต้แย้ง เช่นความสมดุลขององค์ประกอบของฝ่ายตรงข้าม ซึ่งสอดคล้องกับหลักการของ หยิน ' และ ' หยาง 'ซึ่งเขาแปลเป็นเอเชียวงกว้างมากกว่าโดยเฉพาะลัทธิเต๋าใน derivation.30 เขาไปเยือนญี่ปุ่นในปี 1967 ในการเตรียมการสำหรับโอซาก้า ซึ่งองค์ประกอบของสถาปัตยกรรมญี่ปุ่นที่เขาต่อมารวมเข้าเป็นศาลาออกแบบเพื่อแสดงให้เห็นถึงความรู้ความเข้าใจวัฒนธรรมของออสเตรเลียและญี่ปุ่นการออกแบบรวมใต้ดินส่วนเข้าถึงได้ผ่านทางคนเดินเท้าอุโมงค์แรงบันดาลใจจากความชอบ ญี่ปุ่น สำหรับลักษณะของอาคารจะถูกเปิดเผยกับองค์ประกอบของ surprise.31 ลอยแบบศาลาหลังคามี stylised โลตัส รูปร่างแนะนำการอยู่เหนือแรงโน้มถ่วงในความเห็นอกเห็นใจกับสิ่งที่แม็กคอร์มิกถือเป็นญี่ปุ่นเน้นควบคุมสภาพแวดล้อมทางกายภาพของพวกเขา ความพยายามดังกล่าวในการออกแบบ 32 นอกออสเตรเลียศาลามุ่งสื่อสารความสามารถทางเทคนิคและอุตสาหกรรมของประเทศ ข้ามวัฒนธรรมกระทรวงการต่างประเทศเน้นต้องให้คนญี่ปุ่นตระหนักว่าอุตสาหกรรมของเราได้ขยาย และที่สำคัญมากสำหรับอนาคตของเรา แม้ว่าเราสามารถจัดหาอาหารและวัสดุดิบ 33
.ในการวางแผนสำหรับโอซาก้ามีการอภิปรายที่แข็งแกร่งมากกว่าว่าออสเตรเลียเป็นประถมหรือมัธยมอุตสาหกรรมควรส่งเสริม เพราะยิ่งมีความสำคัญทางเศรษฐกิจของการค้าในผลิตภัณฑ์หลักกับญี่ปุ่น บางคนเรียกสำหรับโอซาก้าจัดแสดงเป็นแกนรอบทรัพยากรแร่ของออสเตรเลียที่เน้นวิธีการที่พวกเขาได้ผลักดันการพัฒนาอุตสาหกรรมตะวันตก34 แม็กคอร์มิกของการออกแบบรายงานเปิดเผยคนอื่นเตือนก็ไม่พึงประสงค์ทางการเมืองที่จะสถานที่เปล่าเน้นวัสดุดิบ โดยเชื่อว่า ศาลาออกแบบควรชดใช้การพัฒนาการรับรู้ของออสเตรเลียเป็น " หินแห่งเอเชีย ' 35 ผิดหวังจากความเรียบง่ายของการสนทนานี้ แม็กคอร์มิกโต้เถียงว่า ข้อความที่หลากหลาย อาจจะอยู่ในหนึ่งในการออกแบบที่สะพานแขน สะท้อนให้เห็นถึงประโยชน์ของแร่ธาตุของออสเตรเลียในการออกแบบและ manufacturing.36 ในทํานองเดียวกัน เขาเห็นส่วนใต้ดินของศาลาเป็นแนะนำกิจกรรมเหมืองแร่ ในขณะที่แสดงให้เห็นถึงความซับซ้อนทางสถาปัตยกรรม enthusing ' ไม่มีประเทศอื่น ๆที่บรัสเซลส์ในปี 1956 หรือ Montreal ใน 1967 รู้สึกที่เคยใส่ของพื้นที่จัดแสดงนิทรรศการใต้ดิน 37
'