Fructan containing plant species ar

Fructan containing plant species are found in a number of
mono and dicotyledonous families such as Liliaceae,
Amaryllidaceae, Gramineae, and Compositae. Parts of
various fructan containing plant species like asparagus,
garlic, leak, onion, Jerusalem artichoke, chicory, etc. are
often eaten as vegetables (Van Loo et al 1995). Some
important sources of inulin (together with their average
inulin content) are given in table 1. However, only a
limited number of species are suitable for industrial food
and non food applications. Despite the high fructan content
of the aerial parts of many gramineae, particularly of
young seedlings (up to 70% of their dry wt.), grasses and
cereals are not used for industrial extraction and processing
of fructans. Conversely, in Liliaceae, Amaryllidaceae
and Compositae, fructans (most exclusively inulins) are
usually stored in organs such as bulbs, tubers and tuberous
roots which because of the absence of interfering
components, can be easily extracted and processed to
purified products. The two species currently used by the
industry to produce inulin belong to compositae: Jerusalem
artichoke (Helianthus tuberosus) and chicory (Cichorium
intybus), the latter being by far the most commonly used
source (Debruyn et al 1992). Inulin is processed by the
food industry to produce either short chain fructans,
namely oligofructose (DP, 2–10; average 5) as a result of
partial enzymatic (endoinulinase EC 3×2×1×7) hydrolysis,
or long chain fructans by applying industrial physical
separation techniques (De Leenheer 1996). In addition to
chicory inulin and its hydrolysate, the food industry also
produces a synthetic fructans. Basically they are sucrose
molecules to the fructose units of which, 1, 2 or 3 additional
fructose units have been added by b-(2, 1)-
glycosidic linkage, using the transfructosyl activity of bfructosidase,
from Aspergillus niger (Crittenden and
Playne 1996; Fishbein et al 1988). Such kind of fructans
have also been reported in the medium of Fusarium
oxysporum (Gupta and Bhatia 1980)

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Fructan ชนิดพืชที่มีอยู่ในโมโน และ dicotyledonous ครอบครัว Liliaceae เช่นAmaryllidaceae, Gramineae ก Compositae ส่วนของfructan มีพืชชนิดต่าง ๆ เช่นหน่อไม้ฝรั่งมีกระเทียม รั่ว หัวหอม แก่น chicory ฯลฯมักกินเป็นผัก (Van Loo et al 1995) บางแหล่งสำคัญของ inulin (ร่วมกับค่าเฉลี่ยของพวกเขาเนื้อหา inulin) แสดงไว้ในตาราง 1 อย่างไรก็ตาม เท่านั้นชนิดจำนวนจำกัดเหมาะสำหรับอุตสาหกรรมอาหารและโปรแกรมประยุกต์ที่ไม่ใช่อาหาร แม้ มีเนื้อหา fructan สูงส่วนทางอากาศของ gramineae มาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งของกล้าไม้หนุ่มหญ้า (ไม่เกิน 70% ของน้ำหนักแห้งของพวกเขา), และไม่ใช้ธัญพืชสกัดอุตสาหกรรมการประมวลผลของ fructans ในทางกลับกัน ใน Liliaceae, Amaryllidaceaeและ Compositae, fructans (มากที่สุดโดยเฉพาะ inulins)โดยปกติเก็บไว้ในอวัยวะเช่นหลอดไฟ tubers และ tuberousรากซึ่งเนื่องจากการขาดงานของการแทรกแซงส่วนประกอบ สามารถจะสกัด และประมวลผลเพื่อผลิตภัณฑ์บริสุทธิ์ ชนิดสองที่อยู่ในปัจจุบันนี้อุตสาหกรรมการผลิต inulin เป็น compositae: เยรูซาเล็มอาร์ทิโชก (Helianthus tuberosus) และ chicory (Cichoriumintybus), หลังได้โดยใช้บ่อยที่สุดต้น (Debruyn et al 1992) Inulin เป็นการประมวลผลโดยการอุตสาหกรรมอาหารเพื่อผลิตเป็นโซ่สั้น fructansคือ oligofructose (DP, 2 – 10 เฉลี่ย 5) เป็นผลมาจากเอนไซม์ในระบบบางส่วน (endoinulinase EC 3 × 2 × 1 × 7) ไฮโตรไลซ์หรือยาวโซ่ fructans โดยใช้อุตสาหกรรมจริงเทคนิคแยก (เด Leenheer 1996) นอกchicory inulin และของด้วย อุตสาหกรรมอาหารยังสร้าง fructans สังเคราะห์ โดยทั่วไปจะมีซูโครสโมเลกุลเป็นหน่วยฟรักโทสที่ 1, 2 หรือ 3 เพิ่มเติมมีการเพิ่มหน่วยฟรักโทส โดยบี-(2, 1)-เชื่อมโยง glycosidic ใช้กิจกรรม transfructosyl ของ bfructosidaseจากไนเจอร์ Aspergillus (Crittenden และPlayne 1996 Fishbein et al 1988) เช่นชนิด fructansนอกจากนี้ยังมีการรายงานในสื่อของ Fusariumoxysporum (กุปตาและ Bhatia 1980)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

Fructan
มีพันธุ์พืชที่พบในจำนวนของครอบครัวโมโนและdicotyledonous เช่น Liliaceae,
Amaryllidaceae, Gramineae และ Compositae ส่วนของ
fructan
ต่างๆที่มีพืชชนิดเช่นหน่อไม้ฝรั่งกระเทียมรั่ว, หัวหอม, อาติโช๊คเยรูซาเล็มสีน้ำเงิน ฯลฯ
จะกินมักจะเป็นผัก(Van Loo et al, 1995) บางแหล่งที่มาที่สำคัญของอินนูลิน(ร่วมกับเฉลี่ยเนื้อหาอินนูลิน) จะได้รับในตารางที่ 1 แต่เพียงจำนวนจำกัด ของสายพันธุ์ที่มีความเหมาะสมสำหรับอุตสาหกรรมอาหารและการใช้งานที่ไม่ใช่อาหาร แม้จะมีเนื้อหา fructan สูงในส่วนทางอากาศของ Gramineae จำนวนมากโดยเฉพาะอย่างยิ่งของต้นกล้าหนุ่ม(ไม่เกิน 70% ของน้ำหนักแห้งของพวกเขา.) หญ้าและธัญพืชที่ไม่ได้ใช้ในการสกัดอุตสาหกรรมและการประมวลผลของการย่อยfructan ตรงกันข้ามใน Liliaceae, Amaryllidaceae และ Compositae, ย่อย fructan (ส่วนใหญ่โดยเฉพาะ inulins) จะมักจะถูกเก็บไว้ในอวัยวะต่างๆ เช่นหลอดไฟหัวและหัวรากซึ่งเพราะขาดการรบกวนส่วนประกอบสามารถสกัดได้อย่างง่ายดายและประมวลผลเพื่อผลิตภัณฑ์บริสุทธิ์ ทั้งสองสายพันธุ์ที่ใช้ในปัจจุบันโดยอุตสาหกรรมการผลิตที่อินนูลินเป็น Compositae: เยรูซาเล็มอาติโช๊ค(Helianthus tuberosus) และสีน้ำเงิน (Cichorium intybus) หลังถูกโดยไกลที่ใช้กันมากที่สุดแหล่งที่มา(Debruyn et al, 1992) อินนูลินการประมวลผลโดยอุตสาหกรรมอาหารในการผลิตทั้งห่วงโซ่ย่อย fructan ระยะสั้นคือOligofructose (DP, 2-10; เฉลี่ย 5) เป็นผลมาจากเอนไซม์บางส่วน(EC endoinulinase 3 × 2 × 1 × 7) การย่อยสลายหรือย่อยfructan สายยาวโดย ใช้ทางกายภาพอุตสาหกรรมเทคนิคการแยก(เดอ Leenheer 1996) นอกเหนือไปจากอินนูลินและไฮโดรไลสีน้ำเงินของอุตสาหกรรมอาหารยังผลิตย่อยfructan สังเคราะห์ โดยทั่วไปพวกเขาเป็นน้ำตาลโมเลกุลหน่วยฟรุกโตสซึ่ง, 1, 2 หรือ 3 เพิ่มเติมหน่วยฟรุกโตสได้รับการเพิ่มโดยB- (2, 1) - เชื่อมโยง glycosidic โดยใช้กิจกรรม transfructosyl ของ bfructosidase ที่จากเชื้อราAspergillus ไนเจอร์ (Crittenden และPlayne 1996 ; Fishbein et al, 1988) ชนิดเช่นการย่อย fructan ยังได้รับการรายงานในสื่อของเชื้อรา Fusarium oxysporum (Gupta และ Bhatia 1980)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

I want to experience it!I want to experience it!I want to experience it!I want to experience it!I want to experience it!I want to experience it!