Sugarcane is indigenous to tropical

Sugarcane is indigenous to tropical South and Southeast Asia.[8] Different species likely originated in different locations, with Saccharum barberi originating in India and S. edule and S. officinarum in New Guinea.[8] It is theorized that sugarcane was first domesticated as a crop in New Guinea around 6000 BC.[9] New Guinean farmers and other early cultivators of sugarcane chewed the plant for its sweet juice. Early farmers in Southeast Asia, and elsewhere, may have also boiled the cane juice down to a viscous mass to facilitate transportation, but the earliest known production of crystalline sugar began in northern India. The exact date of the first cane sugar production is unclear. The earliest evidence of sugar production comes from ancient Sanskrit and Pali texts.[10]

Around the eighth century AD, Arab traders introduced sugar from South Asia to the other parts of the Abbasid Caliphate in the Mediterranean, Mesopotamia, Egypt, North Africa, and Andalusia. By the 10th century, sources state that there was no village in Mesopotamia that did not grow sugarcane.[7] It was among the early crops brought to the Americas by the Spanish, mainly Andalusians, from their fields in the Canary Islands, and the Portuguese from their fields in the Madeira Islands.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

อ้อยเป็นชนพื้นเมืองเขตร้อนเอเชียใต้และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ [8] ต่างชนิดที่มีแนวโน้มมาในสถานต่างกัน กับ barberi กำแพงแสนที่เกิดในอินเดียและ S. edule และ S. officinarum ในนิวกินี [8] มันมี theorized ว่า อ้อยถูกแรก domesticated เป็นพืชในกินีใหม่ประมาณ 6000 BC [9] เกษตรกร Guinean ใหม่และอื่น ๆ ใน cultivators ต้นอ้อย chewed พืชในน้ำของหวาน เกษตรกรต้น ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และ อื่น ๆ อาจมียังต้มเท้าในน้ำเพื่อมวลข้นเพื่อความสะดวกในการเดินทาง แต่เริ่มแรกสุดรู้จักผลิตผลึกน้ำตาลในอินเดียภาคเหนือ วันแน่นอนของการผลิตน้ำตาลแรกไม่ชัดเจน หลักฐานแรกสุดของการผลิตน้ำตาลมาจากตำราภาษาสันสกฤตและบาลีโบราณ [10]รอบแปดศตวรรษโฆษณา ผู้ค้าอาหรับนำน้ำตาลจากเอเชียใต้ไปยังส่วนอื่น ๆ ของยะห์ในเมดิเตอร์เรเนียน Mesopotamia อียิปต์ แอฟริกาเหนือ และอันดาลูเซีย โดยคริสต์ศตวรรษ 10 แหล่งระบุว่า มีหมู่บ้านไม่ใน Mesopotamia ที่ไม่ได้ปลูกอ้อย [7] ได้ระหว่างพืชต้นที่นำไปทวีปอเมริกา โดยสเปน ส่วนใหญ่ Andalusians จากเขตข้อมูลในหมู่เกาะคะเนรี และโปรตุเกสจากเขตข้อมูลในหมู่เกาะมาเดรา

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

อ้อยเป็นชนพื้นเมืองไปเขตร้อนภาคใต้และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้. [8] สายพันธุ์ที่แตกต่างกันมีแนวโน้มที่เกิดขึ้นในสถานที่แตกต่างกันกับ Saccharum Barberi ที่มีต้นกำเนิดในประเทศอินเดียและเอส edule และ S. officinarum นิวกินี. [8] มันเป็นมหาเศรษฐีที่อ้อยโดดเด่นเป็นครั้งแรก เป็นพืชในนิวกินีรอบ 6000 ปีก่อนคริสตกาลได้. [9] เกษตรกรกินีและพรวนอื่น ๆ ของต้นอ้อยเคี้ยวพืชสำหรับน้ำหวาน เกษตรกรในช่วงต้นของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และที่อื่น ๆ อาจจะมีการต้มยังน้ำอ้อยลงไปมวลหนืดเพื่ออำนวยความสะดวกการขนส่ง แต่การผลิตที่รู้จักกันที่เก่าแก่ที่สุดของน้ำตาลผลึกเริ่มต้นขึ้นในภาคเหนือของอินเดีย วันที่ที่แน่นอนของการผลิตน้ำตาลทรายครั้งแรกก็ไม่มีความชัดเจน หลักฐานเก่าแก่ที่สุดของการผลิตน้ำตาลมาจากภาษาสันสกฤตโบราณและตำราภาษาบาลี. [10] รอบศตวรรษที่แปดพ่อค้าชาวอาหรับแนะนำน้ำตาลจากเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ไปยังส่วนอื่น ๆ ของซิตหัวหน้าศาสนาอิสลามในทะเลเมดิเตอร์เรเนียน, โสโปเตเมียอียิปต์แอฟริกาเหนือและ ดาลูเซีย โดยศตวรรษที่ 10 แหล่งข่าวระบุว่ามีหมู่บ้านโสโปเตเมียที่ไม่ได้เติบโตอ้อย. [7] มันเป็นหนึ่งในพืชต้นนำไปอเมริกาโดยชาวสเปนส่วนใหญ่ Andalusians จากสาขาของพวกเขาในหมู่เกาะคานารีและ โปรตุเกสจากสาขาของพวกเขาในมาเดราเกาะ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

อ้อยเป็นคนพื้นเมืองทางใต้ของเขตร้อนและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ . [ 8 ] สายพันธุ์ที่แตกต่างกันอาจเกิดขึ้นในสถานที่ที่แตกต่างกันกับอ้อย barberi ที่เกิดในอินเดียและสหรัฐอเมริกา edule และ พันธุ์ใหม่ในกินี . [ 8 ] มัน theorized ที่อ้อยเป็นครั้งแรกที่โดดเด่นเป็นพืชในนิวกินีก่อนคริสต์ศักราชประมาณ 6 , 000 .[ 9 ] นิวกีนี เกษตรกรและเกษตรกรอื่น ๆต้นอ้อย chewed โรงงานน้ำผลไม้หวานของมัน รายแรกในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และที่อื่นๆ อาจจะยังต้มน้ำอ้อยลงเพื่อมวลหนืด เพื่อความสะดวกในการขนส่ง แต่ที่รู้จักกันเร็วการผลิตผลึกน้ำตาลเริ่มในภาคเหนือของอินเดีย วันที่ที่แน่นอนของการผลิตอ้อยครั้งแรกไม่ชัดเจนหลักฐานที่เก่าที่สุดของการผลิตน้ำตาลมาจากภาษาบาลีและสันสกฤตโบราณข้อความ [ 10 ]

รอบศตวรรษที่แปด โฆษณา พ่อค้าอาหรับนำน้ำตาลจากเอเชียใต้ในส่วนอื่น ๆของซียะฮ์ในทะเลเมดิเตอร์เรเนียน , Mesopotamia , อียิปต์ , แอฟริกาเหนือ และ ลูเซีย โดยศตวรรษที่ 10 , แหล่งที่มาของรัฐนั้น ไม่มีหมู่บ้านในเมโสโปเตเมียที่ไม่ได้ปลูกอ้อย[ 7 ] เป็นระหว่างต้นพืชมาอเมริกาโดยชาวสเปนส่วนใหญ่ andalusians จากเขตของตนในหมู่เกาะคะเนรี และโปรตุเกส จากสาขาของตนใน Madeira Islands