An hour's fast driving through thin

An hour's fast driving through thinned-out timberland, interrupted by three stops for water and punctuated by the cough of a head gasket leak, brought me within sound of surf. The broad white road, striped with yellow down the center, swept around the flank of a hill, a distant cluster of buildings loomed up in front of the shine of the ocean, and the road forked. The left fork was signposted: "Westport-9 Miles," and didn't go towards the buildings. It crossed a rusty cantilever bridge and plunged into a region of wind-distorted apple orchards.
Twenty minutes more and I chugged into Westport, a sandy spit of land with scattered frame houses dotted over rising ground behind it. The end of the spit a long narrow pier, and the end of the pier a cluster of sailing boats with half-lowered sails flapping against their single masts. And beyond them a buoyed channel and a long irregular line where the water creamed on a hidden sandbar.
Beyond the sandbar the Pacific rolled over to Japan. This was the last outpost of the coast, the farthest west a man could go and still be on the mainland of the United States. A swell place for an ex-convict to hide out with a couple of somebody else's pearls the size of new potatoes-if he didn't have any enemies.
I pulled up in front of a cottage that had a sign in the front yard: "_Luncheons, Teas, Dinners_." A small rabbit-faced man with freckles was waving a garden rake at two black chickens. The chickens appeared to be sassing him back. He turned when the engine of Sunset's car coughed itself still.
I got out, went through a wicket gate, pointed to the sign.
"Luncheon ready?"
He threw the rake at the chickens, wiped his hands on his trousers and leered. "The wife put that up," he confided to me in a thin, impish voice. "Ham and eggs is what it means."
"Ham and eggs get along with me," I said.
We went into the house. There were three tables covered with patterned oilcloth, some chromos on the walls, a fullrigged ship in a bottle on the mantel. I sat down. The host went away through a swing door and somebody yelled at him and a sizzling noise was heard from the kitchen. He came back and leaned over my shoulder, put some cutlery and a paper napkin on the oilcloth.
"Too early for apple brandy, ain't it?" he whispered.
I told him how wrong he was. He went away again and came back with glasses and a quart of clear amber fluid. He sat down with me and poured. A rich baritone voice in the kitchen was singing "Chloe," over the sizzling.
We clinked glasses and drank and waited for the heat to crawl up our spines.
"Stranger, ain't you?" the little man asked.
I said I was.
"From Seattle maybe? That's a nice piece of goods you got on."
"Seattle," I agreed.
"We don't git many strangers," he said, looking at my left ear. "Ain't on the way to nowheres. Now before repeal-" he stopped, shifted his sharp woodpecker gaze to my other ear.
"Ah, before repeal," I said with a large gesture, and drank knowingly.
He leaned over and breathed on my chin. "Hell, you could load up in any fish stall on the pier. The stuff come in under catches of crabs and oysters. Hell, Westport was lousy with it. They give the kids cases of Scotch to play with. There wasn't a car in this town that slept in a garage, mister. The garages was full to the roof of Canadian hooch. Hell, they had a coastguard cutter off the pier watchin' the boats unload one day every week. Friday. Always the same day." He winked.
I puffed a cigarette and the sizzling noise and the baritone rendering of "Chloe" went on in the kitchen.
"But hell, you wouldn't be in the liquor business," he said.
"Hell, no. I'm a goldfish buyer," I said.
"Okey," he said sulkily.
I poured us another round of the apple brandy. "This bottle is on me," I said. "And I'm taking a couple more with me."
He brightened up. "What did you say the name was?"
"Marlowe. You think I'm kidding you about the goldfish. I'm not."
"Hell, there ain't a livin' in them little fellers, is there?"
I held my sleeve out. "You said it was a nice piece of goods. Sure there's a living out of the fancy brands. New brands, new types all the time. My information is there's an old guy down here somewhere that has a real collection. Maybe would sell it. Some he'd bred himself."
A large woman with a mustache kicked the swing door open a foot and yelled: "Pick up the ham and eggs!"
My host scuttled across and came back with my food. I ate. He watched me minutely. After a time he suddenly smacked his skinny leg under the table.
"Old Wallace," he chuckled. "Sure, you come to see old Wallace. Hell, we don't know him right well. He don't act neighborly."
He turned around in his chair and pointed out through the sleazy curtains at a distant hill. On top of the hill was a yellow and white house that shone in the sun.
"Hell, that's where he lives. He's got a mess of them. Goldfish, huh? Hell, you could bend me with an eye dropper."
That ended my interest in the little man. I gobbled my food, paid off for it and for three quarts of apple brandy at a dollar a quart, shook hands and went back out to the touring car.
There didn't seem to be any hurry. Rush Madder would come out of his faint, and he would turn the girl loose. But they didn't know anything about Westport. Sunset hadn't mentioned the name in their presence. They didn't know it when they reached Olympia or they would have gone there at once. And if they had listened outside my room at the hotel, they would have known I wasn't alone. They hadn't acted as if they knew that when they charged in.
I had lots of time. I drove down to the pier and looked it over. It looked tough. There were fish stalls, drinking dives, a tiny honkytonk for the fishermen, a pool room, an arcade of slot machines and smutty peep shows. Bait fish squirmed and darted in big wooden tanks down in the water along the piles. There were loungers and they looked like trouble for anyone that tried to interfere with them. I didn't see any law enforcement around.
I drove back up the hill to the yellow and white house. It stood very much alone, four blocks from the next nearest dwelling. There were flowers in front, a trimmed green lawn, a rock garden. A woman in a brown and white print dress was popping at aphids with a spray gun.
I let my heap stall itself, got out and took my hat off.
"Mister Wallace live here?"
She had a handsome face, quiet, firm-looking. She nodded.
"Would you like to see him?" She had a quiet firm voice, a good accent.
It didn't sound like the voice of a train robber's wife.
I gave her my name, said I'd been hearing about his fish down in the town. I was interested in fancy goldfish.
She put the spray gun down and went into the house. Bees buzzed around my head, large fuzzy bees that wouldn't mind the cold wind off the sea. Far off like background music the surf pounded on the sandbars. The northern sunshine seemed bleak to me, had no heat in the core of it.
The woman came out of the house and held the door open.
"He's at the top of the stairs," she said, "if you'd like to go up."
I went past a couple of rustic rockers and into the house of the man who had stolen the Leander pearls.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

หนึ่งชั่วโมงได้อย่างรวดเร็วขับรถผ่านออก thinned ทิมเบอร์แลนด์ ขัดจังหวะ โดยหยุดสามน้ำ และ punctuated โดยไอของการรั่วไหลปะเก็นหัว นำฉันภายในเสียงของคลื่น ถนนสีขาวกว้าง ลาย ด้วยสีเหลืองลงตัว กวาดสถาน flank เขา คลัสเตอร์ไกลอาคาร loomed ค่าหน้าขัดของมหาสมุทร และถนน forked ทางแยกซ้ายมีป้ายบอก: "ถนนเวสต์พอร์ท-9 ไมล์ และไม่ได้ไปต่อในอาคาร ข้ามสะพาน cantilever สนิม และลดลงในพื้นที่สวนผลไม้แอปเปิ้ลลมผิดเพี้ยน20 นาทีขึ้นไปและ chugged เป็นถนนเวสต์พอร์ท แซนดี้เป็นคายที่ดินกับบ้านเฟรมกระจายจุดเหนือพื้นดินเพิ่มขึ้นด้านหลัง จุดสิ้นสุดของแบ่งท่ายาวแคบ และสิ้นสุดของคลัสเตอร์ของเรือท่าเรือกับเซลส์ลดลงครึ่ง flapping กับเมื่อตนเดียว และนอกเหนือจากนั้น ช่อง buoyed และไม่สม่ำเสมอยาวบรรทัดที่น้ำ creamed บนกับ sandbar ซ่อนนอกเหนือจากใกล้ sandbar แปซิฟิกสะสมกว่าญี่ปุ่น นี้คือหน้าด่านสุดท้ายของชายฝั่ง คนตะวันตกมากที่สุดสามารถไป และยัง อยู่ในแผ่นดินใหญ่ของสหรัฐอเมริกา บวมเป็นสถานที่สำหรับการอดีตนักโทษต้องหลบซ่อนกับคู่ของคนอื่นของไข่มุกขนาดของมันฝรั่งใหม่-ถ้าเขาไม่มีศัตรูใด ๆทำลายขึ้นอยู่หน้ากระท่อมมีเครื่องในลานด้านหน้า: "_Luncheons ชา Dinners_ " เล็กหน้ากระต่ายชายกับกระถูกโบกคราดสวนที่ไก่สองสีดำ ไก่ปรากฏให้ เป็น sassing เขากลับ เขาเปิดเมื่อเครื่องยนต์ของรถของอาทิตย์ไอเองยังผม ไปผ่านประตู wicket ชี้ไปเครื่อง"เลี้ยงอาหารกลางวันพร้อม"เขาโยนการคราดที่ไก่ เช็ดมือของเขาในกางเกงของเขา และ leered "ภรรยาทนที่ เขาเปิดเผยกับผมในเสียงบาง impish "แฮมและไข่เป็นความหมาย""แฮมและไข่เข้ากับฉัน ฉันกล่าวว่าเราเดินเข้าไปในบ้าน ตารางที่ 3 มีลวดลาย oilcloth บาง chromos บนผนัง เรือ fullrigged ในขวดบนหิ้งได้ ฉันนั่งลง โฮสต์ออกไปผ่านประตูสวิง และคน yelled ที่เขา และได้ยินมีเสียงดังจากห้องครัว เขากลับมา และเองไหล่ของฉัน ใส่มีดบางและกระดาษเช็ดปาก oilcloth"เร็วเกินไปสำหรับแอปเปิ้ลบรั่นดี ain't มัน" เขากระซิบผมบอกผิดว่าเขาเป็น เขาออกไปอีก และกลับมากับแว่นตาและ quart ของเหลวใสสีเหลืองอำพัน เขานั่งลงกับฉัน และ poured เสียงบาริโทนรวยในครัวได้ร้องเพลง "Chloe กว่าจะดังเรา(หลายใบ)แก้ว และดื่ม และรอให้ความร้อนจะตระเวนขึ้น spines ของเรา"Stranger, ain't คุณ" ถามคนน้อยกล่าวว่า ผม"จากที่ทีซีแอตเติ ที่เป็นชิ้นส่วนที่ดีของสินค้าที่คุณมีบน""ซีแอตเทิล ฉันตกลง"เราไม่ git คนแปลกหน้ามากมาย เขากล่าวว่า หูซ้ายของฉัน "Ain 't nowheres ก็ ตอนนี้ก่อนที่จะยกเลิก- "เขาหยุด จากสายตาของเขานกหัวขวานคมหูของฉัน"อา ก่อน repeal ฉันกล่าวว่า ด้วยรูปแบบลายเส้นขนาดใหญ่ และเจตนาดื่มเขาเอง และหายใจบนชิ้นของฉัน "Hell คุณสามารถโหลดขึ้นในคอกปลาใด ๆ ที่ท่า สิ่งที่มาภายใต้การจับปูและหอยนางรม Hell ถนนเวสต์พอร์ทได้ยิ่งกับ พวกเขาให้เด็กกรณี Scotch จะเล่นกับ มีไม่ได้รถในเมืองนี้ที่นอนในอู่ซ่อมรถ มิสเตอร์ อู่ซ่อมรถเต็มไปยังดาดฟ้าของแคนาดาเยทส์ชาร์ลีได้ Hell พวกเขามีเครื่องตัด coastguard ออกดูท่า ' การโหลดเรือวันหนึ่งทุกสัปดาห์ วันศุกร์ เสมอในวันเดียวกัน" เขา winkedสถาบันจุดบุหรี่ และมีเสียงดัง และบาริโทนแสดง "Chloe" ไปในครัว"แต่ hell คุณจะไม่อยู่ในธุรกิจเหล้า เขากล่าวว่า"นรก ไม่ ฉันซื้อปลาทอง ฉันกล่าวว่า"เสียดาย เขากล่าวว่า sulkilyฉัน poured เราครั้งหนึ่งบรั่นดีแอปเปิ้ล "ขวดนี้กับฉัน, " ฉันกล่าวว่า "และฉันกำลังถ่ายคู่กับฉันมากขึ้น"เขาสบาย ๆ ค่า "อะไรนะชื่อถูกหรือไม่""มาร์โลว์ คุณคิดว่า ฉันกำลังล้อเล่นคุณเกี่ยวกับปลา ฉันไม่""Hell มี ain't กับ livin' ใน fellers น้อย มีหรือไม่"ฉันจับแขนของฉันออก "คุณกล่าวว่า เป็นชิ้นส่วนที่ดีของสินค้า แน่ใจว่า มีชีวิตจากแบรนด์แฟนซี แบรนด์ใหม่ ชนิดใหม่ตลอดเวลา ข้อมูลของฉันจะมีคนเก่าที่ลงที่นี่อยู่ที่มีคอลเลกชันจริง อาจจะขาย บางเขามี bred เอง"หญิงใหญ่กับเป็น mustache เตะเปิดประตูสวิงเท้า และ yelled: "หยิบแฮมและไข่"โฮสต์ของฉัน scuttled ข้าม และกลับมาฉันอาหาร ฉันกิน เขาเฝ้าดูฉัน minutely หลังจากเวลาเขาก็ smacked ขาผอมเขาใต้โต๊ะ"เก่า Wallace เขาเบา ๆ "แน่นอน คุณมาดู Wallace เก่า Hell เราไม่รู้จักเขาขวาดี เขาไม่ทำฉันท์"เขาหันไปรอบ ๆ ในเก้าอี้ของเขา และชี้ให้เห็นผ่านม่านกลางที่เขาห่างไกล บนเขาบ้านสีเหลือง และสีขาวที่ shone ในดวงอาทิตย์"นรกชัด ๆ ที่เขาอยู่ที่ไหน เขามีระเบียบของพวกเขา ปลาทอง ฮะ Hell คุณสามารถงอฉัน ด้วยเป็นตัวปล่อยตา"ที่สิ้นสุดฉันสนใจในคนน้อย ฉัน gobbled อาหารของฉัน จ่ายออกไป และ สำหรับแอปเปิ้ลบรั่นดีที่ดอลลาร์ละ quart ควอร์สาม จับมือ แล้วไปกลับรถจักรยานทัวร์ริ่งไม่ได้ดูเหมือน จะรีบใด ๆ Madder วิ่งจะมาจากการสลบที่คล้ายของเขา และเขาจะเปิดสาวหลวม แต่พวกเขาไม่ทราบอะไรเกี่ยวกับถนนเวสต์พอร์ท อาทิตย์ไม่ได้กล่าวชื่อในพวก พวกเขาไม่รู้ว่าเมื่อพวกเขาถึงโอลิมเปีย หรือพวกเขาจะได้ไปมีครั้ง และถ้าพวกเขาได้ฟังอยู่นอกห้องพัก พวกเขาจะได้รู้จักกันผมไม่ได้อยู่คนเดียว พวกเขาไม่ได้ดำเนินเป็นถ้าพวกเขารู้ที่เมื่อพวกเขาคิดในผมมีเวลามากมาย ขับรถไปยังท่าเรือ และมองผ่าน มันดูยาก มีร้านปลา ดื่ม dives, honkytonk เล็ก ๆ สำหรับชาวประมง ห้องพักสระว่ายน้ำ อาเขตมีเครื่องสล็อตและแสดง peep smutty เหยื่อปลา squirmed และพุ่งตัวตามในถังไม้ขนาดใหญ่ลงในน้ำตามกอง มีชายหาดส่วนตัว และพวกเขาดูเหมือนปัญหาสำหรับทุกคนที่พยายามยุ่งกับพวกเขา ฉันไม่เห็นกฎหมายใด ๆ สถานผมขับรถกลับขึ้นเขาไปยังบ้านสีเหลือง และสีขาว มันอยู่คนเดียวมาก บล็อกสี่ให้ไปใกล้ที่อยู่อาศัย มีหญ้าถูกตัดออก สวนหิน ดอกไม้ด้านหน้า ผู้หญิงในชุดพิมพ์สีน้ำตาล และสีขาวเป็น popping ที่ aphids กับปืนสเปรย์ฉันให้กองฉันอาบเอง ได้ออก และเอาหมวกของฉันปิด"มิสเตอร์ Wallace อยู่ที่นี่"เธอมีหน้าหล่อ เงียบสงบ หาบริษัท เธอพยักหน้า"คุณอยากดูพระองค์" เธอมีเสียงยืนยันการเงียบ สำเนียงดีมันไม่ฟังเสียงของภรรยาของโม่งรถไฟฉันให้เธอฉันชื่อ กล่าวว่า ฉันได้รับฟังเกี่ยวกับปลาของเขาลงในเมือง ผมสนใจในปลาแฟนซีเธอวางปืนสเปรย์ และเดินเข้าไปในบ้าน ผึ้ง buzzed รอบของฉันใหญ่ ใหญ่เอิบผึ้งที่ทแหล่งลมเย็นจากทะเล หน่อยเช่นเพลงคลื่นโขลกบน sandbars ซันไชน์เหนือที่ดูเหมือนเยือกเย็น ฉันมีความร้อนไม่หลักของมันผู้หญิงมาจากบ้าน และเปิดประตูค้าง"เขาที่ด้านบนของบันได, " เธอกล่าวว่า "ถ้าคุณอยากจะไปขึ้น"ฉันก็เลยคู่บ้านชนบท และ เป็นบ้านของคนที่มาขโมยไข่มุก Leander

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ชั่วโมงการขับรถอย่างรวดเร็วผ่านออกไป Timberland , ขัดจังหวะโดยสามหยุดน้ำและ punctuated โดยไอหัวปะเก็นรั่ว พาฉันภายในเสียงของคลื่น ถนนกว้างขาว ลายเหลืองลงศูนย์ กวาดบริเวณด้านข้างของเนินเขา จากกลุ่มอาคาร loomed ขึ้นในด้านหน้าของท้าของมหาสมุทร และถนนคดเคี้ยว . ทางแยกซ้ายมีป้ายบอกทาง :" westport-9 ไมล์ " และไม่ได้ไปที่อาคาร มันข้ามสะพานสะพานเป็นสนิมและพุ่งเข้าสู่เขตของลมเบี้ยวสวนผลไม้แอปเปิ้ล .
ยี่สิบนาทีและฉันดื่มเหล้าใน Westport , พ่นทรายของที่ดินกับบ้านไปขึ้นกระจัดกระจายกรอบจุดพื้นหลัง จุดสิ้นสุดของคายแคบยาวที่ท่าเรือและจุดสิ้นสุดของท่าเรือกลุ่มของเรือแล่นเรือใบกับครึ่งเดียวของพวกเขาลดใบเรือสะบัดกับเสากระโดง . และถัดไปเป็นช่องยาวๆต่อเนื่องและเส้นที่น้ำครีมบนสันทรายที่ซ่อน .
เหนือสันทรายแปซิฟิกกลิ้งไปถึงญี่ปุ่น นี้คือด่านสุดท้ายของฝั่งตะวันตก ไกลสุด ผู้ชายสามารถไปอยู่ในแผ่นดินใหญ่ของสหรัฐอเมริกาบวม ที่เป็นอดีตนักโทษซ่อนกับคู่คนอื่นไข่มุกขนาดมันฝรั่งใหม่ ถ้าเขาไม่มีศัตรูใด ๆ .
ผมดึงขึ้นในด้านหน้าของกระท่อมที่มีป้ายอยู่หน้าบ้าน " _luncheons , ชา , dinners_ " กระต่ายขนาดเล็กต้องเผชิญกับปัญหาฝ้า กระ คือโบกคราดสวนที่ 2 ไก่สีดำ ไก่ดูเหมือนจะหัวเราะร่วน เขากลับมาเขาเปิดเมื่อเครื่องยนต์ของรถใช้เองยังตก .
ผมออกมาก็ผ่านประตูประตู ชี้ไปที่ป้าย .
" อาหารกลางวันพร้อมแล้ว ?
เค้าโยนคราดที่ไก่ เช็ดมือกับกางเกงของเขาและมองอย่างเจ้าเล่ห์ " ภรรยาเอาไว้ " เขาปรับทุกข์กับผมในบางเสียงขี้เล่น " แฮมและไข่มันหมายถึงอะไร "
" แฮมและไข่เข้ากันกับผม , " ผมกล่าว .
เราเข้าไปในบ้านมี 3 ตารางที่ปกคลุมด้วยลวดลายผ้าน้ำมัน มีโครโมบนผนัง fullrigged เรือในขวดบนหิ้ง . ผมมานั่ง โฮสต์ไปผ่านประตูและบางคนตะโกนใส่เขา และได้ยินเสียงดังจากในครัว เขากลับมาและพิงบนไหล่ ใส่มีดและผ้าเช็ดปากกระดาษบนทึก .
" เร็วเกินไปสำหรับแอปเปิ้ล บรั่นดี , ใช่ไหม ?" เขากระซิบ .
ผมบอกเขาว่าผิด เขาออกไปอีกครั้ง และกลับมาพร้อมกับแว่นตาและที่อยู่ชัดเจนผลึกของเหลว เขานั่งลงกับผม และเท เสียงทุ้มที่อุดมไปด้วยในครัว ร้องเพลง " โคลอี้ " ผ่านร้อน .
เรา clinked แว่นตาดื่มและรอสำหรับความร้อนคลานขึ้นเงี่ยงของเรา .
" คนแปลกหน้า ไม่ใช่เหรอ ? " ชายร่างเล็กถาม ผมบอกว่าผม
.
" จาก Seattle บางที ?มันเป็นชิ้นที่ดีของสินค้าที่คุณมีใน "
" ซีแอตเทิล " ฉันตกลง .
" เราไม่ได้ไปหลายคนแปลกหน้า , " เขากล่าวว่า ดูจากหูซ้ายของฉัน " . ไม่ได้ไป nowheres . ตอนนี้ก่อนที่จะยกเลิก " เขาหยุดขยับสายตาคมของเขานกหัวขวานหูอื่น ๆของฉัน .
" อ๊ะ ก่อนยกเลิก " ฉันพูดด้วยท่าทางขนาดใหญ่และดื่มไป
เขาโน้มและลมหายใจที่คางของฉัน " . นรกคุณสามารถโหลดขึ้นในแผงปลาที่ท่าเรือ สิ่งที่เข้ามาตามจับปูและหอย นรก , Westport มีหมัดด้วย พวกเขาให้เด็กกรณีของเหล้าที่จะเล่นกับ ไม่มีรถในเมืองนี้ที่หลับอยู่ในโรงรถครับ โรงรถเต็มไปบนหลังคาของซุ้มที่แคนาดา นรก , พวกเขามีสีมาตัดออกจากท่าเรือ นั่งเรือขน 1 วันทุกสัปดาห์วันศุกร์ เสมอในวันนั้น " เขาขยิบตา .
ผมพองบุหรี่และเสียงทุ้มดังและการแสดงผลของ " โคลอี้ " ไปในครัว .
" แต่นายไม่อยู่ในธุรกิจเหล้า , " เขากล่าว .
" ไม่นะ ผมซื้อปลาทอง " ฉันกล่าวว่า .
" โอเค " เขากล่าว sulkily .
ผมเทให้เราอีกรอบของบรั่นดีแอปเปิ้ล . ขวดนี้นะ " ฉันกล่าว ผมถ่ายคู่กับฉัน "
.เขาดีขึ้น " แล้วคุณว่าชื่อ " ?
" มาร์โลว์ . คุณคิดว่าฉันล้อเล่นกับคุณเกี่ยวกับปลาทอง ผมไม่ . . . "
" นรก ไม่มีอยู่ในพวกเขาน้อยเฟลเลอร์ มีมั้ย ? "
ผมจับแขนของฉันออก . " คุณบอกว่ามันเป็นชิ้นที่ดีของสินค้า ว่ามันต้องอยู่ในแบรนด์หรู แบรนด์ใหม่ตลอดเวลาชนิดใหม่ข้อมูล คือ มีตาแก่มาบางที่มีคอลเลกชันจริง อาจจะขายมัน บางคนเขาจะเลี้ยงเอง "
ผู้หญิงที่มีหนวดเตะประตูเปิดแกว่งเท้าและตะโกน : " หยิบแฮมและไข่ !
เจ้าบ้านวิ่งข้าม และกลับมาพร้อมกับอาหารของฉัน ฉันกินแล้ว เขาเฝ้าดูฉันทุกนาที หลังจากนั้นเขาก็หวดขาผอมของเขาภายใต้ตาราง .
" เก่า วอลเลซ" เขาหัวเราะ " ให้แน่ใจว่าคุณมาหาเก่า วอลเลซ บ้าจริง เราไม่รู้ว่ามันถูกดี เขาไม่แสดงความเป็นมิตร "
เขาหันไปรอบ ๆในเก้าอี้ของเขาและชี้ให้เห็นถึงการดูแลผ้าม่านที่ห่างไกล ฮิลล์ บนยอดเขาเป็นสีเหลืองและสีขาวบ้านที่ส่องแสงในดวงอาทิตย์ .
" นรกที่เขาอาศัยอยู่ที่ไหน เขามียุ่งของพวกเขา ปลาทอง , หือ ? นายช่วยฉันด้วยตาหยด "
.ที่สิ้นสุด ความสนใจของผมในคนส่วนน้อย ผม gobbled อาหารของฉันจ่ายสำหรับมันและ 3 quarts ของบรั่นดีแอปเปิ้ลที่ดอลลาร์ quart จับมือ , และกลับไปสู่รถท่องเที่ยว .
มีไม่ได้ดูเหมือนจะมีเร็วๆ รีบๆออกมา เขาเป็นลม และเขาต้องทำให้หญิงสาวหลวม แต่พวกเขาไม่ได้รู้อะไรเกี่ยวกับเวสต์พอร์ต พระอาทิตย์ตกที่ไม่ได้เอ่ยชื่อในการแสดงตนของพวกเขาพวกเขาไม่ได้รู้ว่ามันเมื่อพวกเขามาถึง โอลิมเปีย หรือพวกเขาจะได้ไปที่นั่นทันที และถ้าพวกเขาได้ฟังนอกห้องที่โรงแรม พวกเขาจะได้รู้จักฉันก็ไม่ได้อยู่คนเดียว พวกเขาไม่ได้ทำหน้าที่เป็นถ้าพวกเขารู้ว่าเมื่อพวกเขาคิดค่าบริการใน .
ผมมีเวลาเยอะ ผมขับรถไปที่ท่าเรือ และมองมันมากกว่า มันดูยาก มีร้านปลาดื่มดำน้ำ , honkytonk เล็กสำหรับชาวประมงห้องน้ําอาเขตของเครื่องสล็อตและความลามกโชว์ . เหยื่อปลาและไม้ใหญ่ squirmed เคลื่อนไหวในถังลงในน้ำ ตามลุ้น มีเก้าอี้และพวกเขาดูเหมือนจะเป็นปัญหาสำหรับใครที่พยายามขัดขวางพวกเขา ฉันไม่เห็นใด ๆกฎหมายรอบ .
ผมขับรถกลับขึ้นเนินเขาบ้านสีเหลืองและสีขาว มันยืนโดดเดี่ยวมากสี่ช่วงตึกจากหน้าใกล้ที่อยู่อาศัย มีดอกไม้อยู่ในหน้า , ตัดสนามหญ้าสีเขียว , สวนหิน หญิงสาวในชุดสีน้ำตาล และสีขาวพิมพ์ถูก popping ที่เพลี้ยอ่อนกับปืนพ่นสี .
ผมให้กองของผมคอกตัวเอง ออกมา และเอาหมวกปิด .
" มิสเตอร์วอลเลซอยู่ที่นี่ ? "
เธอมีใบหน้าหล่อเงียบ บริษัทมอง เธอพยักหน้า
" คุณต้องการที่จะเห็นเขา ? เธอมีเสียง บริษัทเงียบสำเนียงดี
ฟังดูไม่เหมือนเสียงของเมียโจรปล้นรถไฟ .
ผมให้เธอชื่อของฉันกล่าวว่าฉันได้ยินเรื่องของเขาปลาลงในเมือง ผมสนใจปลาทองแฟนซี
เธอวางปืนสเปรย์ลง และเข้าไปในบ้าน ผึ้งพึมพำรอบ ๆหัวใหญ่ๆ ผึ้ง ที่ไม่รังเกียจ ลมเย็นๆจากทะเล ไกลออกไป เช่น เพลงพื้นหลังคลื่นโขลกบนสันทราย .แสงแดดภาคเหนือดูเลือนลางเลย ไม่มีความร้อนในแกนกลางของมัน
ผู้หญิงออกมาจากบ้านและจับประตูเปิด .
" อยู่ที่ด้านบนของบันได , " เธอกล่าวว่า , " ถ้าคุณต้องการที่จะไป "
ฉันเดินผ่านคู่เชย โยก และเข้าไปในบ้านของชายผู้ที่ได้ถูกขโมย
Leander ไข่มุก