he thought that just such a wind ha

he thought that just such a wind had blown in the days of Rurik and in the time of Ivan the Terrible and Peter, and in their time there had been just the same desperate poverty and hunger, the same thatched roofs with holes in them, ignorance, misery, the same desolation around, the same darkness, the same feeling of oppression -- all these had existed, did exist, and would exist, and the lapse of a thousand years would make life no better. And he did not want to go home.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เขาคิดเพียงเช่นลมก็พัด Rurik วัน และเวลาของ Ivan ราคาย่อมเยาว์และปีเตอร์ และในเวลามีได้เพียงเดียวหมดหวังความยากจน และความหิว มุงเดียวกันกับหลุมในพวกเขา ไม่รู้ ทุกข์ การไร้ผู้คนเดียวรอบ ความมืดเหมือนกัน รู้สึกเหมือนถูกกดขี่ - ทั้งหมดนี้มีอยู่ ไม่มี และจะมี อยู่ และบันทึกการเดินพันปีจะทำให้ชีวิตดีขึ้นไม่ และก็ไม่อยากกลับบ้าน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เขาคิดว่าเพียงเช่นลมพัดในสมัย​​ของรูลิคและในเวลาอีวานผู้โหดร้ายและปีเตอร์และในเวลาของพวกเขาได้มีเพียงความยากจนหมดหวังเหมือนกันและความหิวหลังคามุงเดียวกันกับหลุมในพวกเขาไม่รู้ ความทุกข์ยาก, รกร้างเดียวกันรอบมืดเดียวกันความรู้สึกเดียวกันของการกดขี่ - ทั้งหมดเหล่านี้มีอยู่ไม่อยู่และจะอยู่และพ้นพันปีจะทำให้ชีวิตดีขึ้น และเขาก็ไม่อยากกลับบ้าน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เขาแค่คิดว่าเช่นลมพัดปลิวในวันของรูริคและในเวลาของ Ivan แย่ และ ปีเตอร์ และในเวลาที่พวกเขามีเหมือนสิ้นหวัง ความยากจนและความหิวโหย เดิมมุงด้วยหลุมใน อวิชชา ทุกข์ เหมือนกันการรอบ ความมืดเหมือนกัน ความรู้สึก เดียวกันของการกดขี่ -- ทั้งหมดเหล่านี้มีจริง มีอยู่จริง และมีอยู่และล่วงเลยพันปี จะทำให้ชีวิตดีขึ้น และเขาก็ไม่อยากจะกลับบ้าน