The average marine protected area (

The average marine protected area (MPA) has an area of
approximately 16 km2 (Kelleher, Bleakley, & Wells, 1995).
Thus, IKONOS data may be an effective tool for monitoring
the spatial dynamics of habitats in many MPAs which are
small enough for habitat identification to take place in thefield. An example would be monitoring the recovery of
dense seagrass beds from propeller damage which is currently
achieved using airborne methods (Anonymous,
1998). Where field survey is restricted (e.g., when mapping
large areas), satellite data may be confined to measuring
large structural disturbances, such as those caused by
tropical storms (Done, 1992) with impacts on scales of
hundreds of metres. However, satellite data are unlikely to
be effective for assessing other large-scale impacts on reef
ecosystems. Many large-scale deleterious processes on reefs
such as coral bleaching (Brown, 1997) and overfishing
(Hughes, 1994) result in a decline of living coral and
increase in macroalgae (McCook, 1999).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

โดยเฉลี่ยพื้นที่คุ้มครองทางทะเล (MPA) มีพื้นที่ประมาณ 16 กม. 2 (Kelleher, Bleakley และ หลุม 1995)ดังนั้น IKONOS ข้อมูลอาจจะเป็นเครื่องมือที่มีประสิทธิภาพสำหรับการตรวจสอบแปลงเชิงพื้นที่ของทั้งหลายซึ่งเป็นที่อยู่อาศัยขนาดเล็กเพียงพอสำหรับอยู่อาศัยเพื่อใช้วางใน thefield ตัวอย่างจะตรวจสอบการกู้คืนเตียงหญ้าทะเลหนาแน่นจากความเสียหายของใบพัดซึ่งขณะนี้ทำได้โดยใช้วิธีการทางอากาศ (Anonymous1998) ลงพื้นที่สำรวจที่จำกัด (เช่น เมื่อแมปพื้นที่ขนาดใหญ่), ข้อมูลดาวเทียมอาจถูกจำกัดการวัดโครงสร้างแปรปรวน เช่นที่เกิดจากพายุเขตร้อน (ทำ 1992) ที่ มีผลกระทบต่อของหลายร้อยเมตร อย่างไรก็ตาม ข้อมูลดาวเทียมไม่น่ามีผลบังคับใช้สำหรับการประเมินผลกระทบต่อแนวปะการังขนาดใหญ่อื่น ๆระบบนิเวศ กระบวนการการร้ายขนาดใหญ่มากในแนวปะการังเช่นปะการังฟอกขาว (สีน้ำตาล 1997) และ overfishing(ฮิวจ์ส 1994) ส่งผลให้การลดลงของปะการังนั่งเล่น และเพิ่มใน macroalgae (McCook, 1999)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

พื้นที่คุ้มครองทางทะเลเฉลี่ย (MPA) มีพื้นที่
ประมาณ 16 กิโลเมตร 2 (เคลเลเฮอ Bleakley และเวลส์, 1995).
ดังนั้นข้อมูล IKONOS อาจจะเป็นเครื่องมือที่มีประสิทธิภาพสำหรับการตรวจสอบ
การเปลี่ยนแปลงของการกระจายตัวของที่อยู่อาศัยใน MPAs จำนวนมากที่มี
ขนาดเล็กพอสำหรับ บัตรประจำตัวที่อยู่อาศัยที่จะเกิดขึ้นใน thefield ตัวอย่างที่จะได้รับการตรวจสอบการฟื้นตัวของ
หญ้าทะเลมีความหนาแน่นสูงจากความเสียหายที่ใบพัดซึ่งขณะนี้
ประสบความสำเร็จโดยใช้วิธีการทางอากาศ (ไม่ประสงค์ออกนาม,
1998) การสำรวจภาคสนามที่ถูก จำกัด (เช่นเมื่อทำแผนที่
พื้นที่ขนาดใหญ่) ข้อมูลดาวเทียมอาจถูกกักตัวไว้ที่วัด
รบกวนโครงสร้างขนาดใหญ่เช่นที่เกิดจาก
พายุโซนร้อน (Done, 1992) ที่มีผลกระทบต่อเครื่องชั่งน้ำหนักของ
ร้อยเมตร อย่างไรก็ตามข้อมูลดาวเทียมไม่น่าจะ
มีผลบังคับใช้สำหรับการประเมินผลกระทบขนาดใหญ่อื่น ๆ ในแนวปะการัง
ระบบนิเวศ หลายขนาดใหญ่กระบวนการอันตรายในแนวปะการัง
เช่นปะการังฟอกขาว (สีน้ำตาล, 1997) และประมง
(ฮิวจ์ 1994) ส่งผลให้เกิดความเสื่อมโทรมของแนวปะการังที่อยู่อาศัยและ
การเพิ่มขึ้นของสาหร่าย (McCook, 1999)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

海洋保护区（MPA），平均有一个院区）approximately 16 km2（Kelleher，Bleakley，富国，1995）。因此，一个有效的工具IKONOS数据可能为监测。在许多动态的空间，这是habitats MPAs of对了，把小habitat identification地方。例如在一个thefield院会的恢复监测。从这propeller致密seagrass damage是currently床使用匿名方法，实现了机载（它是1998）。在调查时的限制（例如，映射大面积），卫星数据可能对measuring受限大型结构，如那些由disturbances造成As热带风暴吹（），在完成与impacts 1992 scales ofhundreds）。然而，metres到卫星数据是unlikely你是在为assessing有效large-scale impacts礁在许多生态系统过程large-scale deleterious礁。例如，珊瑚漂白和1997（棕色）和捕捞。结果1994，（），（）和生活在一个decline珊瑚在macroalgae麦库克见面，1999（增长）。