There are simply too many clichés i

There are simply too many clichés in the world. The language is filled with them. It is hard to get through a conversation without hearing one or saying one. Most of them started out as colorful ways to describe an experience and have, through years of endless repetition, become mildly annoying, harmless platitudes that move conversation along. For some strange reason certain clichés make me extremely angry. Most float through my mental filters without much of a struggle, but every once and a while there is one that disturbs me. Since the chances of me actually getting legislation past to outlaw these incipit expressions are remote at best I have decided to address them in a constructive way, instead of quietly fuming about them day after day. I have been compiling a list over the past few months of these along with descriptions of why they bother me in the hopes of understanding the pain that they cause me and hopefully inflicting this pain on others. I have also included helpful sarcastic responses to confuse the cliché user and possibly prevent the offending expression from being used again. So, as they say, away we go….

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

มีเพียงหลายสำนวนซ้ำ ๆ ซาก ๆ ในโลก ภาษาเต็มไป ด้วยเหล่านั้น เป็นการยากที่จะได้รับผ่านการสนทนาไม่ได้ยินหนึ่ง หรือว่า หนึ่ง ส่วนใหญ่จะเริ่มออกเป็นสีสันวิธี การอธิบายประสบการณ์ ผ่านปีซ้ำไม่รู้จบ เป็น platitudes mildly น่ารำคาญ อันตรายที่ย้ายสนทนาตาม บางเหตุผลที่แปลก บางสำนวนซ้ำ ๆ ซาก ๆ ทำให้ฉันโกรธมาก ส่วนใหญ่ลอยผ่านตัวกรองของฉันจิตใจโดยมากการดิ้นรนต่อสู้ แต่ทุกครั้ง และในขณะที่มีที่ม่น เนื่องจากโอกาสของฉันจริง การผ่านกฎหมาย ไปนอกกฎหมาย นิพจน์เหล่านี้ incipit ได้ไกลที่สุดฉันตัดสินใจที่อยู่เหล่านั้นในทางสร้างสรรค์ แทนที่จะเงียบ ๆ บริษัทฟูมิ่งบ้างวันหลังจากวัน ฉันมีการคอมไพล์รายการช่วงไม่กี่เดือนมานี้พร้อมกับคำอธิบายของพวกเขาอยู่ทำไมฉันในความหวังของความเจ็บปวดที่พวกเขาทำให้ฉันเข้าใจ และ inflicting อาการปวดนี้หวังว่าคนอื่น นอกจากนี้ผมยังได้รวมประโยชน์ตอบแดกดันผู้ cliché สับสน และอาจป้องกันนิพจน์ค่ามีการใช้อีก ดังนั้น อย่างว่า จากเราไป...

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

มีclichésเพียงมากเกินไปในโลก ภาษาที่เต็มไปด้วยพวกเขา มันเป็นเรื่องยากที่จะได้รับผ่านการสนทนาโดยไม่ได้ยินเสียงหนึ่งหรือพูดหนึ่ง ส่วนใหญ่ของพวกเขาเริ่มต้นจากการเป็นวิธีการที่มีสีสันในการอธิบายถึงประสบการณ์และมีการผ่านปีของการทำซ้ำไม่มีที่สิ้นสุดเป็นที่น่ารำคาญอย่างอ่อนโยนซ้ำซากไม่เป็นอันตรายที่ย้ายการสนทนาพร้อม ด้วยเหตุผลบางอย่างแปลกclichésบางอย่างทำให้ฉันโกรธมาก ส่วนใหญ่ลอยผ่านตัวกรองจิตของฉันไม่มากของการต่อสู้ แต่ทุกครั้งและในขณะที่มีหนึ่งที่รบกวนฉัน เนื่องจากโอกาสของฉันจริงได้รับที่ผ่านมาการออกกฎหมายเพื่อห้ามการแสดงออกเหล่านี้เริ่มที่จะห่างไกลที่ดีที่สุดที่ฉันได้ตัดสินใจที่จะอยู่พวกเขาในทางที่สร้างสรรค์แทนการอย่างเงียบ ๆ ไอเกี่ยวกับพวกเขาทุกวัน ฉันได้รับการรวบรวมรายชื่อในช่วงสองสามเดือนที่ผ่านมาของเหล่านี้พร้อมกับรายละเอียดของเหตุผลที่พวกเขารำคาญฉันในความหวังของการทำความเข้าใจความเจ็บปวดที่พวกเขาทำให้ผมและหวังว่าจะก่อให้เกิดความเจ็บปวดนี้กับคนอื่น ๆ ผมได้รวมยังตอบสนองแดกดันเป็นประโยชน์ในการสร้างความสับสนให้ผู้ใช้โบราณและอาจป้องกันไม่ให้การแสดงออกที่กระทำผิดจากการถูกนำมาใช้อีกครั้ง ดังนั้นพวกเขากล่าวว่าห่างเราไป ...

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

มีเพียงมากเกินไป clich é s ในโลก ภาษาเต็มไป กับพวกเขา มันเป็นเรื่องยากที่จะได้รับผ่านการสนทนาโดยไม่ต้องได้ยินหรือพูดคนเดียว ส่วนใหญ่ของพวกเขาเริ่มออก เป็นวิธีที่จะอธิบายถึงประสบการณ์ที่มีสีสันและได้ผ่านปีของการทำซ้ำไม่รู้จบ กลายเป็นที่น่ารำคาญอย่างอ่อนโยนไม่เป็นอันตรายคำพูดซ้ำซากที่ย้ายการสนทนาด้วยด้วยเหตุผลบางอย่างแปลกบางสำนวนจำเจ S ทำให้ผมโกรธมาก ส่วนใหญ่ลอยผ่านตัวกรองจิตของฉันโดยไม่ต้องมากของการต่อสู้ แต่ทุกครั้ง และในขณะที่มีเรื่องหนึ่งที่กวนใจฉัน เนื่องจากโอกาสที่ผมได้ รับกฎหมายอดีตอาชญากรเหล่านี้แสดงออก สามคำแรกระยะไกลที่ดีที่สุดที่ฉันได้ตัดสินใจที่จะอยู่ในทางที่สร้างสรรค์แทนที่จะค่อยๆเดือด เกี่ยวกับพวกเขา วันแล้ววันเล่า ผมได้รวบรวม รายการ ช่วงไม่กี่เดือนที่ผ่านมาของเหล่านี้พร้อมกับคำอธิบายว่าทำไมพวกเขารำคาญฉันในความหวังของการเข้าใจความเจ็บปวดที่พวกเขาทำให้ฉันและหวังก่อความเจ็บปวดให้กับคนอื่นผมได้รวมยังเป็นประโยชน์ประชดตอบสับสนสำนักนายกรัฐมนตรีผู้ใช้และอาจจะป้องกันการรุกรานการแสดงออกจากการใช้อีกครั้ง ดังนั้น , พวกเขากล่าวว่า , ไปกันเถอะ . . . . . . .