Since the end of the 1990s, an “Eas

Since the end of the 1990s, an “East Asian Community” has attracted considerable
attention. A number of policy makers, academic scholars, and business executives have
discussed the possibility of the creation of a regional framework in East Asia2
Regionalization is defined as an increase in the cross-border flow of capital,
goods, and people within a specific geographical area. It develops from the bottom up
through societally driven processes coming from markets, private trade, and investment
flows, none of which is strictly controlled by governments. The core players are
non-governmental actors—firms or individuals. Regionalization can be called a
spontaneous, bottom-up process. In contrast, regionalism is defined as a political will
(hence ism is attached as a suffix) to create a formal arrangement among states on a
geographically restricted basis. Since its main participants are governments, it can be
expressed as an artificial, top-down process. The “development of regionalization”
means an increase in the number of regional economic transactions such as money,
trade, and foreign direct investment (FDI). “Regionalism in progress” refers to the
agreement of regionally close governments to establish kinds of formal institutions such
as the Asia Pacific Economic Cooperation (APEC), the East Asia Summit, or bilateral
preferential trade agreements (PTAs) in order to cooperate with each other on various
issues. Few scholars oppose the idea that both regionalization and regionalism in East
Asia have been developing since the Asian financial crisis of 1997
.
Concerning this topic, there is mutual agreement among international relations scholars
that “regionalization” and “regionalism” are different phenomena, but there are
unresolved arguments as to whether there is a causal relationship between the two.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ตั้งแต่ปลายปี 1990, "เอเชียตะวันออกชุมชน" ได้ดึงดูดความสนใจมาก
จำนวนของผู้กำหนดนโยบายการศึกษาของนักวิชาการและผู้บริหารทางธุรกิจที่ได้กล่าวถึงความเป็นไปได้
ของการสร้างกรอบการทำงานในภูมิภาคตะวันออก asia2
ภูมิภาคท​​ี่มีการกำหนดเป็นเพิ่มขึ้นในการไหลข้ามพรมแดนของเงินทุน
สินค้าและผู้คนภายใน พื้นที่ทางภูมิศาสตร์ที่เฉพาะเจาะจงมันพัฒนามาจากด้านล่างขึ้น
ผ่านกระบวนการขับเคลื่อน societally มาจากตลาดการค้าภาคเอกชนและการลงทุน
กระแสไม่มีใครที่จะถูกควบคุมอย่างเคร่งครัดโดยรัฐบาล ผู้เล่นที่เป็นแกน
เอกชนนักแสดง-บริษัท หรือบุคคล ภูมิภาคท​​ี่สามารถเรียกว่า
ธรรมชาติกระบวนการล่างขึ้น ในทางตรงกันข้ามภูมิภาคถูกกำหนดให้เป็นเจตนารมณ์ทางการเมือง
(ดังนั้นความเชื่อที่แนบมาเป็นคำต่อท้าย) เพื่อสร้างการจัดอย่างเป็นทางการระหว่างรัฐกับ
พื้นฐาน จำกัด ทางภูมิศาสตร์ ตั้งแต่เข้าร่วมหลักของมันเป็นรัฐบาลก็สามารถแสดงเป็น
เทียมกระบวนการจากบนลงล่าง "การพัฒนาของภูมิภาค"
หมายถึงการเพิ่มจำนวนของการทำธุรกรรมทางเศรษฐกิจในภูมิภาคดังกล่าวเป็นเงินที่
การค้าและการลงทุนโดยตรงจากต่างประเทศ (FDI)"ภูมิภาคนิยมในความคืบหน้า" หมายถึง
ข้อตกลงของรัฐบาลอย่างใกล้ชิดในระดับภูมิภาคในการสร้างชนิดของสถ​​าบันดังกล่าวอย่างเป็นทางการ
ความร่วมมือทางเศรษฐกิจเอเชียแปซิฟิก (เอเปค) การประชุมสุดยอดเอเชียตะวันออกหรือข้อตกลงการค้าทวิภาคี
พิเศษ (PTAs) เพื่อจะให้ความร่วมมือ กับคนอื่น ๆ ในประเด็นต่างๆ
นักวิชาการไม่กี่ต่อต้านความคิดที่ว่าทั้งสองภูมิภาคและภูมิภาคในภาคตะวันออก
เอเชียได้รับการพัฒนามาตั้งแต่วิกฤตการเงินเอเชียปี 1997

เกี่ยวกับหัวข้อนี้มีข้อตกลงร่วมกันในหมู่นักวิชาการความสัมพันธ์ระหว่างประเทศที่
"ภูมิภาค" และ "ภูมิภาค" เป็นปรากฏการณ์ที่แตกต่างกัน แต่มีข้อโต้แย้ง
แก้ไขเป็นไปได้ว่ามีความสัมพันธ์เชิงสาเหตุระหว่างสอง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ตั้งแต่ปลายปี 1990 เป็น "เอเชียตะวันออกชุมชน" ได้ดึงดูด considerable
ความสนใจ มีหมายเลข ของผู้กำหนดนโยบาย นักวิชาการศึกษา นักธุรกิจ
กล่าวถึงความเป็นไปได้ของการสร้างกรอบภูมิภาคใน Asia2 ตะวันออก
Regionalization ถูกกำหนดให้เป็นการเพิ่มขั้นตอนการข้ามแดนของเมืองหลวง,
สินค้า และคนภายในพื้นที่ทางภูมิศาสตร์เฉพาะเจาะจง ได้พัฒนาจากด้านล่างขึ้น
ผ่านมาจากตลาด ค้าส่วนตัว และการลงทุนกระบวนการขับเคลื่อน societally
ไหล ซึ่งจะถูกควบคุม โดยรัฐบาลอย่างเคร่งครัด ผู้เล่นหลัก
นักแสดงเอกชนโดยบริษัทหรือบุคคล สามารถเรียก regionalization เป็น
กระบวนการขาด ล่างขึ้นได้ ในทางตรงกันข้าม regionalism ถูกกำหนดเป็นเมือง
(ดังนั้น ism แนบต่อท้าย) การสร้างจัดเป็นรัฐ
จำกัดกันทางภูมิศาสตร์พื้นฐาน ตั้งแต่ผู้เข้าร่วมหลักของ รัฐบาล จะสามารถ
แสดงเป็นกระบวนการประดิษฐ์ บนลงล่างได้ "พัฒนา regionalization"
หมายถึง การเพิ่มขึ้นของจำนวนธุรกรรมทางเศรษฐกิจระดับภูมิภาคเช่นเงิน,
ค้า และการลงทุนโดยตรงต่างประเทศ (FDI) "Regionalism ในระหว่างดำเนินการ" หมายถึง
ข้อตกลงของรัฐบาลสมควรปิดการสร้างชนิดของทางสถาบันเช่น
เอเป็นเอเชียแปซิฟิกเศรษฐกิจความร่วมมือ (เปค), การประชุมสุดยอดเอเชียตะวันออก หรือทวิภาคี
ข้อตกลงทางการค้าต้อง (PTAs) เพื่อร่วมมือกันหลากหลาย
ปัญหา นักวิชาการสองสามต่อต้านความคิดที่ regionalization และ regionalism ในตะวันออก
เอเชียได้พัฒนาตั้งแต่วิกฤตการเงินเอเชียปี 1997

เกี่ยวกับหัวข้อนี้ มีข้อตกลงร่วมกันระหว่างนักวิชาการสัมพันธ์
ที่ "regionalization" และ "regionalism" เป็นปรากฏการณ์ที่แตกต่างกัน แต่มี
แก้ไขอาร์กิวเมนต์เป็นไปว่ามีความสัมพันธ์เชิงสาเหตุระหว่างทั้งสองนั้น

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

มานับตั้งแต่ช่วงปลายปี 1990 s "ประชาคมเอเชียตะวันออกที่"มีความเชื่อมั่นในความสามารถมาก
ให้ความสนใจ หมายเลขที่ผู้กำหนดนโยบายของผู้บริหารทางธุรกิจและนักวิชาการทางการศึกษามี
กล่าวถึงความเป็นไปได้ที่จะมีการสร้างกรอบในระดับ ภูมิภาค ในเอเชียตะวันออก regionalization 2
มีกำหนดไว้เป็นการเพิ่มขึ้นในการไหลของน้ำข้ามพรมแดนของทุน
สินค้าและผู้ที่อยู่ในพื้นที่ทาง ภูมิศาสตร์ ที่ระบุมันจะพัฒนาจากด้านล่างขึ้น
โดยผ่านกระบวนการ societally ขับรถมาจากตลาดการค้าและการลงทุน ภาค เอกชน
ไหลไม่มีซึ่งจะถูกควบคุมโดยรัฐบาลอย่างเคร่งครัด ผู้เล่นหลักที่มีผู้ใช้บริการแบบเฉพาะรายหรือ
ไม่ใช่ของรัฐบาลบรรดานักแสดง - บริษัท regionalization สามารถเรียกว่ากระบวนการด้านล่าง - ขึ้นเอง
ในทางตรงข้ามบาลมีกำหนดไว้เป็นทางการเมืองที่
( ISM ติดอยู่เป็นช่วงค่าต่อท้าย)เพื่อสร้างการจัดอย่างเป็นทางการในหมู่ประเทศบนพื้นฐาน
มีการจำกัดการใช้งานได้ นับตั้งแต่ผู้มีส่วนร่วมหลักของบริษัทได้รัฐบาลจะสามารถ
แสดงเป็นขั้นตอนด้านบนลงที่สร้างขึ้น "การพัฒนา regionalization "
หมายความว่าเพิ่มขึ้นในจำนวนของการทำธุรกรรมทางเศรษฐกิจใน ภูมิภาค เช่นเงิน
การค้าและการลงทุนโดยตรงจากต่างประเทศ( FDI )"บาลในความคืบหน้า"หมายถึง
สัญญาของรัฐบาลอยู่ใกล้ระดับ ภูมิภาค ในการสร้างหลายชนิดของสถาบันการเงินอย่างเป็นทางการเช่น
ตามความร่วมมือทางเศรษฐกิจเอเชีย - แปซิฟิก(เอเปค)เอเชียตะวันออกการประชุมทวิ ภาคี หรือ
ทำข้อตกลงการค้าเสรีได้รับสิทธิพิเศษ( ptas )ในการให้ความร่วมมือกับกันในหลายประเด็น
บรรดานักวิชาการหลายคนไม่กี่คนต่อต้านความคิดที่ว่า regionalization และบาลใน ภาค ตะวันออกทั้ง
ภูมิภาค เอเชียได้รับการพัฒนามาตั้งแต่เกิดวิกฤตการณ์ทางการเงินในเอเชียของ 1997

เกี่ยวกับเรื่องนี้หัวข้อ,มีตกลงร่วมกันในความสัมพันธ์ระหว่างประเทศนักวิชาการ
ว่า" regionalization "และ"บาล"มีความแตกต่างกันปรากฎการณ์,แต่มี
ยังไม่ได้รับคำตอบอาร์กิวเมนต์ว่าจะมีความสัมพันธ์กันระหว่างสอง