In contrast to the fairly extensive

In contrast to the fairly extensive literature on incentives and financial misreporting, there is relatively little work
linking executives’ incentives with tax aggressiveness.5 Slemrod (2004) develops the idea that shareholders select the level
of tax aggressiveness by linking tax manager compensation with effective tax rates or stock price. However, one serious
limitation in this model is that shareholders cannot observe the compensation contract or know whether managers are
engaging in legal tax planning or illegal tax evasion. Thus, inappropriate aggressive behavior by the tax director constitutes
a ‘‘hidden action,’’ because tax returns are not disclosed to investors (see Crocker and Slemrod, 2005), and shareholders do
not know whether to alter the executive’s compensation contract until after the firm is penalized. In addition, it is difficult
to contract on tax evasion, since the behavior is illegal and therefore would render any contract that is a function of this
outcome unenforceable by the courts (Chen and Chu, 2005). Ultimately, Slemrod (2004) suggests that corporate tax
noncompliance (tax evasion) could be the result of the design of incentive compensation plans.
Treasury (1999), Desai (2003), and Boynton et al. (2005) all document the growth of the spread between aggregate
financial statement income and aggregate taxable income as reported by the IRS (‘‘the book-tax gap’’).8 Book income in
excess of taxable income is consistent with manipulation of earnings reported to the capital markets, tax aggressiveness,
or some combination of these two activities.9 The discretion available in GAAP provides managers with an opportunity to
manage book earnings upward without necessarily affecting taxable income (e.g., Badertscher et al., 2009). Similarly, Mills
(1998) and Desai (2003) suggest that the expanding book-tax gap appears to be consistent with aggressive tax planning.
Phillips et al. (2003), Hanlon (2005), and Ayers et al. (2006) provide evidence that the divide between tax and financial
reporting is partially attributable to earnings management. Finally, Frank et al. (2009) find evidence suggesting that firms
that manage earnings also aggressively manage taxes.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในทางตรงกันข้ามกับวรรณกรรมค่อนข้างกว้างขวางในการสร้างแรงจูงใจและไฟ misreporting การเงินมีการทำงานที่ค่อนข้างน้อย
ในการเชื่อมโยงการสร้างแรงจูงใจผู้บริหารที่มี aggressiveness.5 ภาษี Slemrod (2004) การพัฒนาความคิดที่ว่าผู้ถือหุ้นเลือกระดับ
ของความก้าวร้าวภาษีโดยการเชื่อมโยงการชดเชยผู้จัดการภาษีกับภาษีที่มีประสิทธิภาพ อัตราหรือราคาหุ้น แต่หนึ่งร้ายแรง
ข้อ จำกัด ในรุ่นนี้คือการที่ผู้ถือหุ้นไม่สามารถสังเกตสัญญาชดเชยหรือรู้ว่าผู้จัดการจะ
มีส่วนร่วมในการวางแผนภาษีตามกฎหมายหรือการหลีกเลี่ยงภาษีที่ผิดกฎหมาย ดังนั้นพฤติกรรมก้าวร้าวไม่เหมาะสมโดยผู้กำกับภาษีถือว่า
'' การกระทำที่ซ่อนอยู่ '' เพราะการคืนภาษีจะไม่เปิดเผยให้กับนักลงทุน (ดูคร็อกเกอร์และ Slemrod, 2005) และผู้ถือหุ้นจะ
ไม่ทราบว่าในการเปลี่ยนแปลงสัญญาค่าตอบแทนของผู้บริหารจนกระทั่งหลังจาก ไฟ RM ถูกลงโทษ นอกจากนี้มันเป็นยากที่
จะทำสัญญาเกี่ยวกับการหลีกเลี่ยงภาษีเนื่องจากพฤติกรรมที่ผิดกฎหมายและดังนั้นจึงจะทำให้สัญญาใด ๆ ที่มีฟังก์ชั่นนี้
ไม่สามารถบังคับใช้ได้ผลโดยศาล (เฉินและชู 2005) ในท้ายที่สุด Slemrod (2004) แสดงให้เห็นว่าภาษีนิติบุคคลที่
ไม่ปฏิบัติตาม (การหลีกเลี่ยงภาษี) อาจจะเป็นผลมาจากการออกแบบของแผนค่าตอบแทนจูงใจ.
ธนารักษ์ (1999), Desai (2003) และบอยน์ตันและคณะ (2005) ทั้งหมดเอกสารการเจริญเติบโตของการแพร่กระจายระหว่างรวม
สายรายได้ในงบการเงินและรวมรายได้ที่ต้องเสียภาษีตามการรายงานของกรมสรรพากร ('' ช่องว่างหนังสือหักภาษี ''). 8 รายได้หนังสือใน
ส่วนที่เกินจากรายได้ที่ต้องเสียภาษีมีความสอดคล้องกับการจัดการของผลประกอบการ รายงานตลาดทุนแข็งขันภาษี
หรือการรวมกันบางส่วนของทั้งสอง activities.9 ดุลยพินิจที่มีอยู่ใน GAAP ให้ผู้จัดการที่มีโอกาสที่จะ
จัดการกำไรหนังสือขึ้นโดยไม่จำเป็นต้องมีผลกระทบต่อรายได้ที่ต้องเสียภาษี (เช่น Badertscher et al., 2009) ในทำนองเดียวกันมิลส์
(1998) และ Desai (2003) ชี้ให้เห็นว่าช่องว่างหนังสือหักภาษีขยายปรากฏขึ้นเพื่อให้สอดคล้องกับการวางแผนภาษีก้าวร้าว.
ฟิลลิปและคณะ (2003) Hanlon (2005) และเยอร์และคณะ (2006) แสดงหลักฐานว่าแบ่งระหว่างภาษีและสายการเงิน
การรายงานเป็นเพียงบางส่วนที่เป็นส่วนของการจัดการรายได้ สุดท้ายแฟรงก์และคณะ (2009) ไฟครั้งที่หลักฐานแสดงให้เห็นว่าไฟ RMS
ที่จัดการกำไรยังอุกอาจจัดการภาษี

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ในทางตรงกันข้ามกับวรรณกรรมค่อนข้างกว้างขวางในบริเวณ และจึง nancial misreporting มีค่อนข้างน้อย
เชื่อมโยงผู้บริหารแรงจูงใจก้าวร้าวภาษี 5 slemrod ( 2004 ) ได้พัฒนาความคิดที่ว่าผู้ถือหุ้นเลือกระดับ
ของความก้าวร้าวภาษีโดยการเชื่อมโยงการชดเชยภาษีอัตราภาษีที่มีประสิทธิภาพผู้จัดการหรือราคาหุ้น อย่างไรก็ตาม หนึ่งพูดจริง
ข้อจำกัดในรุ่นนี้คือผู้ถือหุ้นไม่สามารถสังเกตการชดเชยสัญญา หรือทราบว่าผู้จัดการ
มีส่วนร่วมในการวางแผนภาษีตามกฎหมาย หรือเลี่ยงภาษีอย่างผิดกฎหมาย ดังนั้น พฤติกรรมก้าวร้าวไม่เหมาะสม โดยผู้กำกับภาษีถือเป็นการกระทำ 'hidden
' , ' ' เพราะภาษีจะไม่เปิดเผยให้นักลงทุน ( ดู slemrod คร็อกเกอร์ และ พ.ศ. 2548 ) และผู้ถือหุ้นทำ
ไม่รู้ว่าจะต้องเปลี่ยนสัญญาค่าตอบแทนของผู้บริหารจนหลังจึง RM คือ penalized นอกจากนี้ยังแยกศาสนาจึง
สัญญาในการหลบเลี่ยงภาษี เนื่องจากมีพฤติกรรมที่ผิดกฎหมายซึ่งจะแสดงสัญญาใด ๆที่เป็นฟังก์ชันของข้อความนี้
ผลโดยศาล ( เฉินและชู , 2005 ) ในที่สุด slemrod ( 2004 ) แสดงให้เห็นว่าภาษีนิติบุคคล
2544 ( เลี่ยงภาษี ) อาจเป็นผลจากการออกแบบของแผนค่าตอบแทนจูงใจ .
คลัง ( 1999 ) , Desai ( 2003 ) และ Boynton et al . ( 2548 ) เอกสารการกระจายระหว่างมวลรวม
จึง nancial งบรายได้และต้องเสียภาษีรวมรายงานโดย IRS ( การพลีหนังสือภาษี ' ช่องว่าง ' รายได้ 8 หนังสือ
)ส่วนเกินของรายได้ที่ต้องเสียภาษีสอดคล้องกับการจัดการกำไรรายงานตลาดทุนภาษีแข็งขัน ,
หรือการรวมกันของทั้งสองกิจกรรม 9 ดุลยพินิจที่มีอยู่ในบริษัทให้ผู้จัดการด้วย โอกาสที่จะเติบโตขึ้นโดยไม่จำเป็น
จัดการหนังสือที่มีผลต่อรายได้ที่ต้องเสียภาษี ( เช่น badertscher et al . , 2009 ) โรงงาน
ในทํานองเดียวกัน( 1998 ) และ Desai ( 2003 ) ได้แนะนำว่า หนังสือภาษีขยายช่องว่างจะปรากฏขึ้นเพื่อให้สอดคล้องกับการวางแผนภาษีก้าวร้าว .
ฟิลลิปส์ et al . ( 2003 ) , แฮนล ( 2005 ) และเยอร์ et al . ( 2006 ) ให้หลักฐานที่แยกระหว่างภาษีและจึง nancial
รายงานบางส่วนจากการจัดการรายได้ ในที่สุด , Frank et al . ( 2009 ) จึงหาหลักฐานจึง RMS
บอกว่าที่จัดการกำไรยังอุกอาจจัดการภาษี .