The models on Christopher Kane's catwalk today were such a devastatingly lovely confluence of clothes, hair, makeup, and genetic benediction that you could only crave illumination as to how it all had come together. Then Kane gave you the background—how he'd randomly come across some photographs of girls in grim council-estate bedrooms, the paper peeling off the walls behind them, their stickers and scrapbooks nearby—and you were quickly enlightened as to how the very best designers are actually alchemists, capable of transmuting the most marginal, even unpromising material into pure gold. Because that's what Kane's collection was.
The characters he was thinking of were, he said, "the girls you hate at school," hanging out together, bullying boys as much as other girls. It's a curious vision of feminine strength, to say the least, but it's hardly the first time Kane has taken such a dark, tricky tack. And ultimately, what counts is what he does with it. From that initial spark, he sits and draws and draws… and draws some more, until what's in front of him is a universe away from his original inspiration. That's what happened here. If the girls in their cricket sweaters and short skirts might have echoed the sporty sorts Kane remembered from his own gym classes (jiggling while they jumped, to the boys' delight), the way he articulated dress seams, folding and spreading fabric, was almost unearthly, suggesting the wings on which kids in hard times wish they could fly away. In a spirit of uplift and optimism, Kane made his opening dresses from Lurex yarn and brocades (inspired by the peeling wallpaper in the photographs) so they glistened richly. The flowers he appliquéd might have been derived from the cutouts in a schoolgirl's scrapbook, but he floated them in a trim of sequins. It was all about intense, focused craft.
Another, even more extraordinary group was cut from "ghost fabric," 70 percent aluminum organza, so fine it was practically invisible. Four layers were used in a dress, and still the effect was elusive, even when it was anchored with more floral appliqués in a ravishing combination of colors. The unlikely inspiration for a final passage of richly beaded pieces was the decoration on an old patch pocket Kane found at a flea market. Cutoff denims (the fruit of a collaboration with J Brand) were also encrusted, as were the pool sandals that were the show's sole shoe. Yes, pool sandals, the flat footwear called into play when Kane decided to make everything shorter. They helped ensure that the attitude of the clothes was energized and, in some skewed way, real. They also underscored the fact that Kane is an utterly original talent, a maverick mind who finds beauty where others don't even begin to look.
นางแบบบน catwalk วันนี้ Christopher Kane เป็นจุดบรรจบของ devastatingly น่ารักเสื้อผ้า , ผม , แต่งหน้า , และพันธุกรรมของพรว่าเธอแค่อยากส่องสว่างเป็นวิธีการทั้งหมดมาร่วมกัน แล้วเคนให้ประวัติว่าเขาจะสุ่มเจอรูปถ่ายของผู้หญิงในกริม สภาอสังหาริมทรัพย์ห้องนอน , กระดาษที่ลอกออกจากผนังข้างหลังพวกเขาของสติกเกอร์และเป็นบริเวณใกล้เคียงและคุณได้อย่างรวดเร็ว พุทธะ เป็นวิธีการออกแบบที่ดีมากจริง ๆ นักเล่นแร่แปรธาตุ สามารถสร้างค่ามากที่สุด แม้ unpromising วัสดุเป็นทองคําบริสุทธิ์ เพราะนั่นคือสิ่งที่เคนคอลเลกชัน . . .
ตัวละครเขาคิดถูก เขากล่าวว่า " ผู้หญิงที่เธอเกลียดโรงเรียน " ไปไหนมาไหนด้วยกัน แกล้งเด็กมากที่สุดเท่าที่คนอื่นมันเป็นสายตาขี้สงสัยของผู้หญิงแกร่ง อย่างที่พูด แต่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เคนได้เช่น มืด หากิน ตะปู และสุดท้าย สิ่งที่สำคัญคือ เขาทำอะไรกับมัน จากจุดประกายเริ่มต้นที่เขานั่ง และดึงและดึง . . . ดึงบางมากขึ้นจนสิ่งที่อยู่ตรงหน้าเขาคือจักรวาลไปแรงบันดาลใจเดิมของเขาจาก ว่ามันเกิดอะไรขึ้นที่นี่ถ้าผู้หญิงในเสื้อคริกเก็ตของพวกเขาและกระโปรงสั้นอาจสะท้อนประเภทสปอร์ต เคน จำได้จากชั้นเรียนยิมของตัวเอง ( แกว่งในขณะที่พวกเขากระโดด , เด็กผู้ชาย Delight ) วิธีเขาก้องแต่งตะเข็บพับและกระจายผ้าเกือบพิสดารแนะนำปีกซึ่งเด็กในเวลาที่ยากต้องการพวกเขาสามารถบินไป ในจิตวิญญาณของการยกตัว และการมองโลกในแง่ดีเคนทำชุดของเขาเปิดจากเส้นด้ายลูเร็กซ์ และ brocades ( แรงบันดาลใจจากการลอกวอลเปเปอร์ในรูป ) ดังนั้นพวกเขา glistened มั่งคั่ง ดอกไม้เขา appliqu และ D อาจได้รับมาจาก cutouts ในของเด็กนักเรียนที่สนใจ แต่เขาลอยในการตัดแต่งของ sequins มันคือทั้งหมดที่เกี่ยวกับเข้ม เน้นงานฝีมือ
อีกกลุ่มพิเศษยิ่งถูกตัดจากผ้า " ผี" organza อลูมิเนียม 70 เปอร์เซ็นต์ เพื่อปรับมันแทบจะมองไม่เห็น สี่ชั้นถูกใช้ในชุด และยัง ผลคือเข้าใจยาก แม้แต่เมื่อมันถูกยึดด้วยดอกไม้ appliqu ) ของจุฬาในการรวมกันของสี แรงบันดาลใจที่ไม่น่าจะเป็นข้อความสุดท้ายของมั่งคั่งลูกปัดชิ้นถูกตกแต่งบนแพทช์เก่ากระเป๋า เคนเจอที่ตลาดนัดตัด denims ( ผลแห่งความร่วมมือกับเจ แบรนด์ ) ก็แข็ง เหมือนสระ รองเท้าแตะที่รองเท้าแต่เพียงผู้เดียวของโชว์ ใช่ สระว่ายน้ํา , รองเท้าแตะ , รองเท้าแบนไม่มีชื่อลงเล่น เมื่อ เคนตัดสินใจที่จะทำทุกอย่างให้สั้นลง พวกเขาช่วยให้ทัศนคติของเสื้อผ้าเป็น energized และในบางเบ้ , จริงพวกเขายังเน้นถึงข้อเท็จจริงว่า เคน เป็นความสามารถพิเศษ เดิมโคตร นอกรีต จิตใจที่พบความงามที่คนอื่นไม่ได้เริ่มต้นที่จะมอง
การแปล กรุณารอสักครู่..
![](//thimg.ilovetranslation.com/pic/loading_3.gif?v=b9814dd30c1d7c59_8619)