Buddha images of the Ayutthaya peri

Buddha images of the Ayutthaya period show more different gestures than the other previoius styles. The images display the influence of Lopburi, U Thong and Sukhothai styles.
Initially the face may be more square, and a band (U Thong influence) may be present between the hairline and the forehead. Later on (Sukhothai influence) the face became more oval, with a Sukhothai type of flame on top of the ushnisha (prominent bump on the top of Buddha's head). Typical of some images are small lines carved above the upper lip and above the eyes.
Later on also, the facial expression became more stern, sometimes without any smile at all. In the later period, it became also common to show the Buddha wearing a lot of ornaments. One type shows the Buddha with an Emperor's attire (the Thai language term refers to 'big ornamentation') or with a somewhat more modest attire ('small ornamentation') featuring a crown or diadem. See examples especially at bottom of this page.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

พระพุทธรูปของกรุงศรีอยุธยาแสดงท่าทางต่าง ๆ มากขึ้นกว่าลักษณะ previoius อื่น ๆ ภาพแสดงอิทธิพลลพบุรี อู่ทอง และสุโขทัย ตอนแรกหน้าอาจจะขึ้นตาราง และวง (อู่ทองอิทธิพล) อาจอยู่ระหว่างหน้าผากและแบบ ในภายหลังบน (อิทธิพลสุโขทัย) หน้าเป็นรีมากขึ้น มีชนิดสุโขทัยของเปลวไฟบน ushnisha (ชนเด่นบนหัวของพระพุทธเจ้า) ปกติบางภาพมีเส้นเล็ก ๆ อยู่ เหนือปากบนและ เหนือตา ในภายหลังยัง สีหน้าเป็นตรง ๆ มาก บางครั้งไม่ มีรอยยิ้มใด ๆ เลย ในช่วงเวลาต่อมา มันเป็นยังไปแสดงพระที่สวมใส่เครื่องประดับมากมาย ชนิดหนึ่งแสดงพระชุดของจักรพรรดิ (คำภาษาไทยอ้างถึง 'บิ๊กโอบ') หรือชุดเจียมเนื้อเจียมตัวค่อนข้างมาก ('เล็กโอบ') แห่งมงกุฎหรือ diadem ดูตัวอย่างโดยเฉพาะอย่างยิ่งที่ด้านล่างของหน้านี้

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

พระพุทธรูปสมัยอยุธยาแสดงท่าทางที่แตกต่างกันมากขึ้นกว่ารูปแบบอื่น ๆ previoius ภาพที่แสดงอิทธิพลของลพบุรี, อู่ทองและรูปแบบสุโขทัย.
ตอนแรกใบหน้าอาจจะเป็นตารางมากขึ้นและวงดนตรี (U อิทธิพลทอง) อาจจะอยู่ระหว่างเส้นผมและหน้าผาก ต่อมาเมื่อวันที่ (อิทธิพลสุโขทัย) กลายเป็นใบหน้ารูปไข่มากขึ้นด้วยชนิดสุโขทัยของเปลวไฟที่ด้านบนของ ushnisha (ชนที่โดดเด่นในด้านบนของหัวของพระพุทธเจ้า) ตามแบบฉบับของภาพบางส่วนเป็นเส้นเล็ก ๆ แกะสลักเหนือริมฝีปากบนและเหนือตา.
ต่อมานอกจากนี้ยังมีการแสดงออกทางสีหน้ากลายเป็นเข้มงวดมากขึ้นบางครั้งรอยยิ้มโดยไม่ต้องใด ๆ เลย ในช่วงเวลาต่อมามันก็กลายเป็นเรื่องธรรมดาที่จะแสดงพระพุทธรูปจำนวนมากสวมใส่เครื่องประดับ ประเภทหนึ่งที่แสดงให้เห็นพระพุทธรูปที่มีเครื่องแต่งกายของจักรพรรดิ (คำภาษาไทยหมายถึง 'อลังการใหญ่') หรือกับเครื่องแต่งกายที่ค่อนข้างเจียมเนื้อเจียมตัวมากขึ้น ('อลังการขนาดเล็ก') ที่มีมงกุฎหรือมงกุฎ ดูตัวอย่างโดยเฉพาะอย่างยิ่งที่ด้านล่างของหน้านี้