เห้ หวัดดีคนแปลกหน้าที่กำลังอ่านอยู

เห้ หวัดดีคนแปลกหน้าที่กำลังอ่านอยู่ ก่อนอื่นขอแนะนำตัวก่อนนะ ฉันชื่อ สุชาดา วนาโชคชัย เรียกว่า พลอย ก็ได้
ที่ฉันบอกว่าฉันอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีลมหายใจเพราะ มันแน่นอนอยู่แล้วคนที่ไม่มีลมหายใจ เขาจะมีชีวิตได้ไงจริงไหม
เอาตรงๆคนเราทุกคนนะต้องหายใจจริงไหม แต่น่าแปลกนะ เรารู้ว่าเราหายใจ แต่เรากลับไม่ได้สนใจรายละเอียดของการหายใจเลย นอกจากไม่สนบางคนยังทำร้ายระบบลมหายใจของตนเองเลย น่าแปลกใจเนอะ ทั้งๆที่ก็รู้ว่าการหายใจคือการแสดงออกถึงการยังมีชีวิต แต่เขาเหล่านั้นก็ยังทำลาย นอกจากทำลายตัวเองไม่พอ ยังทำร้ายคนอื่นอีก
ฉันมีเพื่อนที่ชอบทำร้ายระบบหายใจอยู่หลายๆคน ฉันถามเขาเหล่านั้นว่า เห้ ที่เธอทำมันไม่ดีต่อตัวเองเธอรู้ใช่ไหม เขาเหล่านั้นตอบมาว่า รู้สิ ฉันก็จะถามต่อว่า แล้วทำไมเธอยังทำร้ายตัวเองละ เขาตอบแบบสบายๆว่า เพราะเบื่อ เพราะอยากลืม และอีกหลายๆเหตุผล
แต่เห้ที่รัก ในระหว่างที่เขาทำร้ายตัวเอง ยังมีอีกหลายๆชีวิตที่ต่อสู้เพื่อให้ลมหายใจของเขายืนยาวนานขึ้น แค่เพียงวินาทีเดียวก็ยังดี ฉันไม่เคยเข้าใจเลยว่า แค่เบื่อ แค่อยากลืม หรือหลายๆเหตุผลของพวกเขา มันจำเป็นต้องทำร้ายตัวเองขนาดนั้นเลยหรอ
แต่ฉันก็เข้าใจนะ คนเรานะจะรู้ค่าก็ต่อเมื่อเสียไป เวลามีอยู่ก็จะเคยชิน จนทำให้ลืมความสำคัญของมันไป ตอนเราหายใจอยู่เราไม่ค่อยรู้หรอกว่ามันมีค่า จนวินาทีสุดท้ายที่เราจะเสียมันไป

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เห้หวัดดีคนแปลกหน้าที่กำลังอ่าน อยู่ก่อนอื่นขอแนะนำตัวก่อนนะฉันชื่อสุชาดาวนาโชคชัยเรียกว่าพลอย แต่น่าแปลกนะเรารู้ว่าเรา หายใจ น่าแปลกใจเนอะ แต่เขาเหล่านั้นก็ยังทำลายนอกจาก ทำลายตัวเองไม่พอ ฉันถามเขาเหล่านั้นว่าเห้ เหล่านั้นเขาตอบมาว่าได้รู้สิฉันก็จะถามต่อว่าได้แล้วทำไมเพลงเธอยังทำร้ายคุณตัวเองคุณละเขาตอบแบบสบาย ๆ ว่าได้เพราะเบื่อเพราะใหม่อยากลืมและอีกหลาย ๆ เหตุผลแต่เห้ที่รักในห้างหุ้นส่วนจำกัดระหว่างที่เขาทำร้ายคุณตัวเอง แค่เพียงวินาทีเดียวก็ยังดีฉัน ไม่เคยเข้าใจเลยว่าแค่เบื่อแค่อยากลืมหรือหลาย ๆ เหตุผลของพวกเขา คนเรานะจะรู้ค่าก็ต่อ เมื่อเสียไปเวลามีอยู่ก็จะเคยชินจนทำให้ลืมความสำคัญของมันไป จนวินาทีสุดท้ายที่เราจะเสียมัน ไป