Derlega and Chaikin (1977) extend A

Derlega and Chaikin (1977) extend Altman’s (1975) boundary concept to a dual boundary model and they explore its applicability to information privacy, specifically, issues of self-disclosure. They propose that people function within a dyadic boundary perceived by a person as a safe zone within which to disclose to an invited other and across which disclosure does not pass, either at the time of disclosure or subsequently. The other boundary is the self or personal boundary that separates the discloser from a would-be audience. Derlega and Chaikin (1977) argue that when the personal boundary is closed, private information is withheld. When it is opened, the individual discloses to others so long as the dyadic boundary is perceived as closed. Like Altman (1975) and Petronio (2002), Derlega and Chaikin (1977) posit that individuals regulate these boundaries to create desired degrees of openness or “closedness.” Petronio’s (2002) information-protection rules are an important step toward explaining how the dyadic boundary operates. (See Taylor, DeSoto, & Lieb, 1979, for a test of the dyadic boundary concept.)

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Derlega และ Chaikin (1977) ขยายแนวคิดขอบเขต (1975) ของ Altman รุ่นสองขอบ และที่มาของความเกี่ยวข้องของข้อมูลความเป็นส่วนตัว โดยเฉพาะ ปัญหาของการเปิดเผยตนเอง พวกเขาเสนอที่คนทำงานภายในขอบเขต dyadic ที่มองเห็น โดยบุคคลที่เป็นโซนปลอดภัยซึ่งเปิดเผยถึงการได้รับเชิญอื่น ๆ และเปิดเผยข้อมูลที่ไม่ผ่าน ในเวลาที่เปิดเผย หรือในเวลาต่อมา ขอบเขตอื่น ๆ ได้ด้วยตนเองหรือขอบเขตส่วนบุคคลที่แยกตัว discloser จากผู้ชมปรากฏ Derlega และ Chaikin (1977) โต้แย้งว่า เมื่อปิดขอบเขตส่วนบุคคล ข้อมูลส่วนตัวหักณที่จ่าย เมื่อเปิด ละเปิดเผยให้ผู้อื่นตราบใดที่มองเห็นขอบเขต dyadic เป็นปิด เช่น Altman (1975) และ Petronio (2002), Derlega และ Chaikin (1977) posit ที่ บุคคลควบคุมขอบเขตเหล่านี้สร้างองศาต้องเปิดหรือ "closedness" ขั้นตอนสำคัญต่อการอธิบายวิธีการทำงานของขอบ dyadic ของ Petronio (2002) ป้องกันข้อมูลกฎได้ (ดูเทย์เลอร์ DeSoto, & Lieb, 1979 สำหรับการทดสอบแนวความคิดขอบเขต dyadic)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

Derlega และ Chaikin (1977) ขยายของอัลท์แมน (1975) แนวคิดขอบเขตไปแบบคู่และขอบเขตที่พวกเขาสำรวจการบังคับใช้ความเป็นส่วนตัวของข้อมูลโดยเฉพาะเรื่องของการเปิดเผยตนเอง พวกเขาเสนอว่าคนที่ทำงานอยู่ภายในขอบเขต dyadic การรับรู้ของคนเป็นเขตปลอดภัยภายในที่จะเปิดเผยกับผู้ที่ได้รับเชิญอื่น ๆ และข้ามซึ่งเปิดเผยไม่ผ่านการอย่างใดอย่างหนึ่งในช่วงเวลาของการเปิดเผยข้อมูลหรือต่อมา เขตแดนอื่น ๆ ที่เป็นตัวเองหรือเขตแดนส่วนบุคคลที่แยกผู้เปิดเผยจากผู้ชมที่จะเป็น Derlega และ Chaikin (1977) ยืนยันว่าเมื่อเขตแดนส่วนบุคคลจะปิดข้อมูลส่วนตัวระงับ เมื่อมีการเปิดแต่ละเปิดเผยกับคนอื่น ๆ ตราบใดที่เขตแดน dyadic เป็นที่รับรู้เป็นปิด เช่นเดียวกับอัลท์แมน (1975) และ Petronio (2002), Derlega และ Chaikin (1977) วางตัวว่าบุคคลที่ควบคุมขอบเขตเหล่านี้เพื่อสร้างองศาที่ต้องการของการเปิดกว้างหรือ "closedness." Petronio ของ (2002) กฎระเบียบข้อมูลการป้องกันเป็นขั้นตอนที่สำคัญต่อการอธิบายว่า ขอบเขต dyadic ดำเนิน (ดูที่เทย์เลอร์, โซโตและ Lieb 1979 สำหรับการทดสอบของแนวคิดขอบเขต dyadic ได้.)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

derlega ไชคิ่น ( 1977 ) และขยาย อัลท์แมน ( 1975 ) ขอบเขตแนวคิดสองแบบและพวกเขาสำรวจขอบเขตของการบังคับใช้เพื่อความเป็นส่วนตัว โดยเฉพาะประเด็นของการเปิดเผยตนเอง พวกเขาเสนอว่าคนฟังก์ชันภายในขอบเขตการรับรู้ของบุคคลนี้เป็นโซนปลอดภัยภายในซึ่งจะเปิดเผยให้เชิญ และอื่น ๆซึ่งการเปิดเผยผ่านไม่ผ่านทั้งในเวลาของการเปิดเผยหรือในภายหลัง ขอบเขตอื่น ๆ คือ ตนเอง หรือส่วนบุคคล เขตแดนที่แยก discloser จากผู้ชมจัง . และ derlega ไชคิ่น ( 1977 ) ยืนยันว่าเมื่อขอบเขตส่วนบุคคลจะปิดข้อมูลส่วนบุคคลถูกระงับ . เมื่อมันถูกเปิดตัวพร้อมผู้อื่น ตราบใดที่เขตแดนนี้เป็นที่รับรู้เป็นปิดเช่น อัลท์แมน ( 1975 ) และ petronio ( 2002 ) , และ derlega ไชคิ่น ( 1977 ) วางตัวบุคคลที่ควบคุมขอบเขตเหล่านี้เพื่อสร้างองศาที่ต้องการการเปิดกว้างหรือ " closedness " petronio ( 2002 ) กฎระเบียบคุ้มครองข้อมูลเป็นขั้นตอนสำคัญต่อเรื่องเขตแดนนี้งาน ( เห็นเทย์เลอร์ , DeSoto &ลิ๊บ , 1979 เพื่อทดสอบแนวคิด ขอบเขตนี้ )