After Malayan Prime Minister Tunku

After Malayan Prime Minister Tunku Abdul Rahman proposed the formation of a federation which would include Malaya, Singapore, Sabah and Sarawak in 1961, Lee began to campaign for a merger with Malaysia to end British colonial rule. He used the results of a referendum held on 1 September 1962, in which 70% of the votes were cast in support of his proposal, to demonstrate that the people supported his plan; most of the other votes were blank, as Lee had not allowed a "No" option.[30]

On 16 September 1963, Singapore became part of Malaysia. However, the union was short-lived. The Malaysian central government, ruled by the United Malays National Organisation (UMNO), became worried by the inclusion of Singapore's Chinese majority and the political challenge of the PAP in Malaysia.

The 1964 race riots in Singapore followed, such as that on 21 July 1964, near Kallang Gasworks, in which 23 people were killed and hundreds injured as Chinese and Malays attacked each other. It is still disputed how the riots started, and theories include a bottle being thrown into a Muslim rally by a Chinese, while others have argued that it was started by a Malay. More riots broke out in September 1964, as rioters looted cars and shops, forcing both Tunku Abdul Rahman and Lee to make public appearances to calm the situation.

Unable to resolve the crisis, "The Tunku" decided to expel Singapore from Malaysia, choosing to "sever all ties with a State Government that showed no measure of loyalty to its Central Government". Lee was adamant and tried to work out a compromise, but without success. He was later convinced by Goh Keng Swee that the secession was inevitable.[31] Lee signed a separation agreement on 7 August 1965, which discussed Singapore's post-separation relations with Malaysia in order to continue co-operation in areas such as trade and mutual defence.

The failure of the merger was a heavy blow to Lee, who believed that it was crucial for Singapore’s survival. In a televised press conference on television that day, he fought back tears[32] and briefly stopped to regain his composure as he formally announced the separation and the full independence of Singapore to an anxious population:

"Every time we look back on this moment when we signed this agreement which severed Singapore from Malaysia, it will be a moment of anguish. For me it is a moment of anguish because all my life ... you see, the whole of my adult life ... I have believed in merger and the unity of these two territories. You know that we, as a people are connected by geography, economics, by ties of kinship..."[33]

On that same day, 9 August 1965, just as the press conference ended, the Malaysian parliament passed the required resolution that would sever Singapore's ties to Malaysia as a state, and thus the Republic of Singapore was created. Singapore's lack of natural resources, a water supply that was derived primarily from Malaysia and a very limited defensive capability were the major challenges which Lee and the nascent Singaporean government faced

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

หลังจากมาลายันนายกรัฐมนตรี Tunku Abdul Rahman เสนอจัดตั้งสหพันธรัฐซึ่งจะรวมถึงสหพันธรัฐมาลายา สิงคโปร์ ซาบาห์ และซาราวัคใน 1961 ลีเริ่มหาการควบรวมกิจการกับมาเลเซียท้ายกฎอาณานิคมอังกฤษ เขาใช้ผลของประชามติที่จัดขึ้นในปี 1962 1 กันยายน ซึ่ง 70% ของโหวดที่โยนสนับสนุนข้อเสนอของเขา แสดงให้เห็นถึงว่า คนที่สนับสนุนแผน ส่วนใหญ่ลงคะแนนอื่น ๆ ได้เปล่า เป็นลีไม่ได้อนุญาตให้ใช้ตัวเลือก "ไม่"[30]บน 16 1963 กันยายน สิงคโปร์กลายเป็น ส่วนหนึ่งของมาเลเซีย อย่างไรก็ตาม สหภาพเป็นช่วงสั้น ๆ รัฐบาลกลางมาเลเซีย ปกครองโดยสหรัฐเชื้อสายมลายูชาติองค์กร (UMNO), เป็นห่วง โดยรวมส่วนใหญ่จีนสิงคโปร์และความท้าทายทางการเมืองของ PAP ในมาเลเซียจลาจลแข่งขัน 1964 ในสิงคโปร์ตาม เช่นที่ 1964 กรกฎาคม 21 ใกล้คาลลัง Gasworks คนที่ 23 ถูกฆ่าตายและบาดเจ็บเป็นจีนและเชื้อสายมลายูโจมตีกันหลายร้อย มันจะยังคงมีข้อโต้แย้งวิธีการเริ่มต้นของการจลาจล และทฤษฎีรวมถึงขวดถูกโยนเข้าชุมนุมมุสลิม โดยจีน ในขณะที่คนอื่นโต้เถียงที่ เริ่ม ด้วยมาเลย์ จลาจลมากกว่าร้องไห้ใน 1964 กันยายน rioters looted รถและร้านค้า บังคับ Tunku Abdul Rahman และลีต้องนัดสาธารณะสงบสถานการณ์ไม่สามารถแก้ไขวิกฤต "เดอะ Tunku" ตัดสินใจออกจากมาเลเซีย สิงคโปร์ต้อง "ตัดความสัมพันธ์ทั้งหมดกับรัฐที่พบไม่วัดความจงรักภักดีของรัฐบาลกลาง" ลีมีความมุ่งมั่น และพยายามที่จะทำงาน ออกการประนีประนอม แต่ ไม่ประสบความสำเร็จ เขาได้ในภายหลังเชื่อ โดยโก๊ะเกซวีว่า ซีเซสชันที่ถูกหลีกเลี่ยงไม่ได้[31] ลีลงนามข้อตกลงการแยกบน 7 1965 สิงหาคม ซึ่งกล่าวถึงความสัมพันธ์หลังแยกของสิงคโปร์กับมาเลเซียเพื่อร่วมดำเนินในพื้นที่เช่นการค้าและร่วมกันป้องกันความล้มเหลวของการควบรวมกิจการได้เลยหนักไป Lee ซึ่งเชื่อว่า เป็นสิ่งสำคัญเพื่อความอยู่รอดของสิงคโปร์ ในแถลงข่าว televised ในโทรทัศน์วันที่ เขาสู้กลับน้ำตา [32] และหยุดสั้น ๆ เพื่อให้ความสงบของเขา ตามที่เขาประกาศอย่างเป็นทางแยกและเอกราชเต็มของสิงคโปร์มีประชากรกังวล: "ทุกครั้งที่เรากลับมามองในขณะนี้เมื่อเราลงนามข้อตกลงนี้ซึ่ง severed จากมาเลเซียสิงคโปร์ มันจะเป็นช่วงเวลาของความปวดร้าว สำหรับฉัน มันเป็นช่วงเวลาของความปวดร้าวเนื่องจากทุกชีวิต...คุณดู ทั้งหมดของชีวิตผู้ใหญ่... ฉันมีความเชื่อในการควบรวมกิจการและเอกภาพของดินแดนเหล่านี้ทั้งสอง คุณรู้ว่า เราเป็นคนเชื่อมต่อ โดยภูมิศาสตร์ เศรษฐศาสตร์ โดยความสัมพันธ์ของญาติ... "[33]ในวันเดียว 1965 สิงหาคม 9 ก็แถลงข่าวสิ้นสุด ความจำเป็นที่จะตัดความสัมพันธ์ของสิงคโปร์กับมาเลเซียเป็นรัฐ ผ่านรัฐสภามาเลเซีย และจึง สร้างสาธารณรัฐสิงคโปร์ ของสิงคโปร์ไม่มีทรัพยากรธรรมชาติ น้ำประปาที่รับมาจากมาเลเซียและความสามารถในการป้องกันมากจำกัด มีราคาความท้าทายหลักที่ลีและรัฐบาลสิงคโปร์ก่อประสบ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

หลังจากมลายูนายกรัฐมนตรี Tunku Abdul Rahman เสนอการก่อตัวของสหพันธ์ซึ่งจะรวมถึงแหลมมลายู, สิงคโปร์, รัฐซาบาห์และซาราวักในปี 1961 ลีเริ่มรณรงค์เพื่อการควบรวมกิจการกับประเทศมาเลเซียที่จะยุติการปกครองอาณานิคมของอังกฤษ เขาใช้ผลของการลงประชามติเมื่อวันที่ 1 กันยายน 1962 ซึ่งใน 70% ของคะแนนถูกปลดในการสนับสนุนข้อเสนอของเขาเพื่อแสดงให้เห็นว่าคนที่ได้รับการสนับสนุนแผนของเขา; ที่สุดของการโหวตอื่น ๆ เป็นที่ว่างเปล่าเป็นลีไม่ได้รับอนุญาต "ไม่มีตัวเลือก". [30] เมื่อวันที่ 16 กันยายน 1963 สิงคโปร์กลายเป็นส่วนหนึ่งของมาเลเซีย อย่างไรก็ตามสหภาพอายุสั้น รัฐบาลกลางมาเลเซียปกครองโดย United Malays ชาติ (UMNO) กลายเป็นกังวลโดยรวมของคนส่วนใหญ่ของจีนสิงคโปร์และความท้าทายทางการเมืองของ PAP ในมาเลเซีย. 1964 การจลาจลการแข่งขันในสิงคโปร์ตามมาเช่นว่าเมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม 1964 ใกล้ Kallang โรงงานผลิตแก๊สซึ่งใน 23 คนถูกฆ่าตายและได้รับบาดเจ็บหลายร้อยคนเป็นชาวจีนและชาวมาเลย์โจมตีซึ่งกันและกัน มันยังไม่แน่นอนว่าการจลาจลเริ่มต้นและทฤษฎีรวมถึงขวดถูกโยนลงไปในการชุมนุมของชาวมุสลิมโดยจีนในขณะที่คนอื่น ๆ ได้ที่ถกเถียงกันอยู่ว่ามันเริ่มจากมาเลย์ จลาจลเพิ่มเติมโพล่งออกมาในเดือนกันยายนปี 1964 เป็นก่อการจลาจลปล้นรถยนต์และร้านค้า, การบังคับให้ทั้งสอง Tunku Abdul Rahman และลีที่จะทำให้การปรากฏตัวต่อหน้าสาธารณชนที่จะสงบสถานการณ์. ไม่สามารถที่จะแก้ไขวิกฤติ "Tunku" ตัดสินใจที่จะขับไล่จากประเทศมาเลเซียสิงคโปร์เลือกที่จะ "ตัดความสัมพันธ์ทั้งหมดที่มีหน่วยงานภาครัฐแสดงให้เห็นว่าตัวชี้วัดของความจงรักภักดีไม่มีรัฐบาลกลางของมัน" ลีก็ยังยืนกรานและพยายามที่จะทำงานออกประนีประนอม แต่ไม่ประสบความสำเร็จ เขาเป็นคนที่เชื่อมั่นในภายหลังโดย Goh Keng Swee ที่แยกตัวออกเป็นหลีกเลี่ยงไม่ได้. [31] ลีได้ลงนามในข้อตกลงการแยกวันที่ 7 สิงหาคม 1965 ซึ่งกล่าวถึงความสัมพันธ์ของการโพสต์การแยกของสิงคโปร์กับมาเลเซียเพื่อดำเนินการต่อความร่วมมือในด้านต่างๆเช่นการค้าและการร่วมกัน การป้องกัน. ความล้มเหลวของการควบรวมกิจการเป็นระเบิดหนักลีซึ่งเชื่อว่ามันเป็นสิ่งสำคัญสำหรับการอยู่รอดของสิงคโปร์ ในงานแถลงข่าวการถ่ายทอดสดทางโทรทัศน์ในวันนั้นเขาต่อสู้กลับน้ำตา [32] และหยุดสั้น ๆ ที่จะฟื้นความสงบของเขาในขณะที่เขาประกาศอย่างเป็นทางการแยกเป็นอิสระและเต็มรูปแบบของสิงคโปร์ไปยังประชากรกังวล: "ทุกครั้งที่เรามองย้อนกลับไปในช่วงเวลานี้ เมื่อเราได้ลงนามในข้อตกลงนี้ซึ่งตัดขาดจากประเทศมาเลเซียสิงคโปร์มันจะเป็นช่วงเวลาแห่งความปวดร้าว. สำหรับฉันมันเป็นช่วงเวลาของความเจ็บปวดเพราะชีวิตของเราทุกคน ... คุณเห็นทั้งหมดของชีวิตในวัยผู้ใหญ่ของฉัน ... ผมมีความเชื่อใน การควบรวมกิจการและความสามัคคีของทั้งสองดินแดน. คุณรู้ว่าเราเป็นคนมีการเชื่อมต่อโดยภูมิศาสตร์เศรษฐศาสตร์โดยความสัมพันธ์ทางเครือญาติ ... "[33] ในวันเดียวกันที่ 9 สิงหาคม 1965 เช่นเดียวกับการแถลงข่าวสิ้นสุดวันที่ ที่รัฐสภามาเลเซียได้มีมติที่จำเป็นที่จะตัดความสัมพันธ์ของสิงคโปร์ไปยังประเทศมาเลเซียเป็นของรัฐและทำให้สาธารณรัฐสิงคโปร์ถูกสร้างขึ้น ขาดของสิงคโปร์ทรัพยากรธรรมชาติแหล่งน้ำที่ได้มาส่วนใหญ่มาจากประเทศมาเลเซียและความสามารถในการป้องกันที่ จำกัด มากเป็นความท้าทายที่สำคัญซึ่งลีและรัฐบาลสิงคโปร์ที่พึ่งต้องเผชิญกับ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

หลังจากนายกรัฐมนตรี ตนกู อับดุล ราห์มาน ภาษามลายูเสนอจัดตั้งเป็นสหพันธ์ซึ่งจะรวมถึงแหลมมลายู สิงคโปร์ ซาบาห์และซาราวักใน 1961 , ลี เริ่มรณรงค์เพื่อการควบรวมกิจการกับมาเลเซียเพื่อยุติการปกครองอาณานิคมของอังกฤษ เขาใช้ผลของการลงประชามติที่จัดขึ้นในวันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 1962 ซึ่งใน 70% ของคนโยนสนับสนุนข้อเสนอของเขาเพื่อแสดงให้เห็นว่า ประชาชนสนับสนุนแผนของเขา ส่วนใหญ่ของคะแนนอื่น ๆว่าง เป็น ลี เลยไม่ได้รับอนุญาต " ไม่มีตัวเลือก " [ 30 ]

เมื่อ 16 กันยายน 1963 , สิงคโปร์เป็นส่วนหนึ่งของมาเลเซีย อย่างไรก็ตาม สหภาพก็อายุสั้น รัฐบาลกลางมาเลเซีย ปกครองโดยองค์กรสหประชาชาติมาเลย์ ( อัมโน )เป็นกังวลโดยรวมส่วนใหญ่ จีน สิงคโปร์ และความท้าทายทางการเมืองของ PAP ในมาเลเซีย

2507 การแข่งขันการจลาจลในสิงคโปร์ตาม เช่นว่า ในวันที่ 21 กรกฎาคม 1964 ใกล้ Kallang โรงผลิตแก๊ซซึ่งใน 23 คนถูกฆ่าตายและบาดเจ็บอีกนับร้อย เช่น จีน และมาเลเซีย ทำร้ายกันและกัน มันยังโต้แย้งว่า การจลาจลเริ่มขึ้นและทฤษฎีรวมถึงขวดถูกโยนเข้าไปในมุสลิมชุมนุมโดยจีนในขณะที่คนอื่น ๆได้ถกเถียงกันอยู่ว่ามันเริ่มจากมาเลย์ จลาจลเพิ่มเติมแตกออกในเดือนกันยายน พ.ศ. 2507 เป็นผู้ก่อการจลาจลขโมยรถยนต์และร้านค้า บังคับให้ตนกู อับดุล ราห์มาน และทั้ง ลี ทำลักษณะสาธารณะที่จะสงบสถานการณ์

ไม่สามารถแก้วิกฤต " ตนกู " ตัดสินใจไล่ สิงคโปร์ จากมาเลเซียเลือกที่จะ " ตัดสายสัมพันธ์ทั้งหมดกับรัฐบาลที่ไม่มีการวัดความจงรักภักดีต่อรัฐบาลกลาง " ของ ลี คือการยึดมั่น และพยายามที่จะทำงานออกการประนีประนอม แต่ไม่มีความสำเร็จ ภายหลังเขาได้ประจักษ์โดยโกเค็งสวีที่แยกตัวออกจากหลีกเลี่ยงไม่ได้ [ 31 ] ลี ลงนามในข้อตกลงการแยกที่ 7 สิงหาคม 1965ซึ่งกล่าวถึงความสัมพันธ์กับการโพสต์ของสิงคโปร์มาเลเซียเพื่อดำเนินการความร่วมมือในด้านต่างๆ เช่น การค้าและการป้องกันร่วมกัน

ความล้มเหลวของการควบรวมกิจการเป็นระเบิดหนักกับ ลี ผู้ที่เชื่อว่า มันสำคัญสำหรับการอยู่รอดของสิงคโปร์ ในการถ่ายทอดสดการแถลงข่าวทางโทรทัศน์ในวันนั้นเขาต่อสู้กลับน้ำตา [ 32 ] และสั้นหยุดที่จะฟื้นความสงบของเขา ตามที่เขาประกาศอย่างเป็นทางการ การแยกและเต็มไปด้วยความเป็นอิสระของสิงคโปร์มีประชากรกังวล :

" ทุกครั้งที่เรามองย้อนกลับไปในช่วงเวลานี้เมื่อเราลงนามในข้อตกลงนี้ ซึ่งตัดขาดจากสิงคโปร์ มาเลเซีย จะเป็นช่วงเวลาแห่งความทุกข์ทรมาน สำหรับฉัน มันคือช่วงเวลาของความเจ็บปวดเพราะทุกชีวิตของฉัน . . . . . . . คุณเห็นไหมทั้งหมดของชีวิตของฉัน . . . . . . . ฉันเชื่อในการควบรวมกิจการ และความสามัคคีของทั้งสองดินแดน คุณก็รู้ว่าเราเป็นคนเชื่อม ภูมิศาสตร์ เศรษฐศาสตร์ โดยความสัมพันธ์ของเครือญาติ . . . . . . . " [ 33 ]

ในวันนั้น 9 สิงหาคม 1965 เพียงการแถลงข่าวจบลง รัฐสภามาเลเซียผ่านที่ต้องการความละเอียดที่จะตัดสายสัมพันธ์กับสิงคโปร์ มาเลเซียเป็นรัฐดังนั้นสิงคโปร์ถูกสร้างขึ้น สิงคโปร์ไม่มีทรัพยากร , น้ำประปาที่ได้มาส่วนใหญ่มาจากมาเลเซียและ จำกัด มากในการป้องกันคือ ความท้าทาย ซึ่ง ลี และ รัฐบาลสิงคโปร์ที่พึ่งเผชิญ