The Fisherman and his SoulEvery eve

The Fisherman and his Soul
Every evening the young Fisherman went out upon the sea, and threw his
nets into the water.
When the wind blew from the land he caught nothing, or but little at best,
for it was a bitter and black-winged wind, and rough waves rose up to meet it.
But when the wind blew to the shore, the fish came in from the deep, and
swam into the meshes of his nets, and he took them to the market-place and
sold them.
Every evening he went out upon the sea, and one evening the net was so
heavy that hardly could he draw it into the boat. And he laughed, and said to
himself 'Surely I have caught all the fish that swim, or snared some dull
monster that will be a marvel to men, or some thing of horror that the great
Queen will desire,' and putting forth all his strength, he tugged at the coarse
ropes till, like lines of blue enamel round a vase of bronze, the long veins
rose up on his arms. He tugged at the thin ropes, and nearer and nearer came
the circle of flat corks, and the net rose at last to the top of the water.
But no fish at all was in it, nor any monster or thing of horror, but only a
little Mermaid lying fast asleep.
Her hair was as a wet fleece of gold, and each separate hair as a thread of
line gold in a cup of glass. Her body was as white ivory, and her tail was of
silver and pearl. Silver and pearl was her tail, and the green weeds of the sea
coiled round it; and like sea-shells were her ears, and her lips were like seacoral.
The cold waves dashed over her cold breasts, and the salt glistened
upon her eyelids.
So beautiful was she that when the young Fisherman saw her he was filled
with wonder, and he put out his hand and drew the net close to him, and
leaning over the side he clasped her in his arms. And when he touched her,
she gave a cry like a startled sea-gull and woke, and looked at him in terror
with her mauve-amethyst eyes, and struggled that she might escape. But he
held her tightly to him, and would not suffer her to depart.
And when she saw that she could in no way escape from him, she began to
weep, and said, 'I pray thee let me go, for I am the only daughter of a King,
and my father is aged and alone.'
But the young Fisherman answered, 'I will not let thee go save thou
makest me a promise that whenever I call thee, thou wilt come and sing to
me, for the fish delight to listen to the song of the Sea-folk, and so shall my

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ชาวประมงและวิญญาณของเขาทุกเย็นชาวประมงหนุ่มออกไปตามทะเล และโยนเขามุ้งในน้ำเมื่อลมพัดจากแผ่นดิน เขาจับอะไร หรือ แต่น้อยที่ สุดมันเป็นลมขม และ ปีกสีดำ และคลื่นหยาบลุกขึ้นจะแต่เมื่อลมพัดไปฝั่ง ปลาที่มาจากส่วนลึก และมารถเข้าตาข่ายตาข่ายของเขา และเขาก็พาไปตลาด และขายพวกเขาทุก ๆ เย็นเขาออกเมื่อทะเล หนึ่งเย็นสุทธิไม่ได้หนักที่ไม่สามารถเขาวาดมันลงในเรือได้ และเขาหัวเราะ กล่าวว่าตัวเอง ' ก็ ฉันได้จับปลาที่ว่ายน้ำ หรือ snared บางหมองคล้ำสัตว์ประหลาดที่จะเวลคน หรือบางสิ่งที่สยองขวัญ ที่ดีควีนจะปรารถนา และย้ายมาแรงของเขา เขา tugged ที่หยาบเชือกจนถึง เช่นแจกันทองเหลือง เส้นเลือดยาวปัดบรรทัดของสีน้ำเงินลุกขึ้นบนแขนของเขา เขา tugged ที่บางเชือก และ nearer และ nearer มาวง corks แบน และสุทธิกุหลาบที่สุดด้านบนของน้ำแต่ปลาไม่ได้เลยใน หรือสัตว์ประหลาด หรือสิ่งที่น่ากลัว แต่เท่าเงือกน้อยที่นอนหลับได้อย่างรวดเร็วผมของเธอที่เป็นขนแกะเปียกทอง และเส้นผมแต่ละแยกเป็นหัวข้อของสายทองในถ้วยแก้ว ร่างกายของเธอที่เป็นสีขาวงาช้าง และมีหางของเธอเงินและไข่มุก เงินและไข่มุกถูกหางของเธอ และวัชพืชสีเขียวทะเลคอยล์กลมนั้น เช่นเปลือกหอยทะเลหูของเธอ และริมฝีปากของเธอได้เช่น seacoralคลื่นเย็นเส้นประบนหน้าอกของเธอเย็น และเกลือ glistenedเมื่อเปลือกตาของเธอสวยถูกเธอว่า เมื่อชาวประมงหนุ่มเห็นเธอ เขาก็เต็มไปใจ และเขาดับมือวาดสุทธิใกล้เขา และเขาเอนเอียงไปด้าน clasped เธอในอ้อมแขนของเขา และ เมื่อเขาสัมผัสเธอเธอร้องเช่น gull ทะเล startled ให้ตื่น และมองเขาในความหวาดกลัวกับตาเธอ mauve เขี้ยวหนุมาน และต่อสู้ว่าเธออาจหลบหนี แต่เขาจัดเธอแน่นเขา และจะทรมานเธอออกและเมื่อเธอเห็นว่า เธอสามารถทำได้ในทางหนีจากเขา เธอเริ่มร้อง และ ว่า, ' สวดมนต์ทั้งหลายให้ฉันไป สำหรับผมลูกสาวเดียวของกษัตริย์และพ่ออายุเพียงอย่างเดียว 'แต่ชาวประมงหนุ่มที่ตอบ, ' ไม่คิดทั้งหลายไปบันทึกพระองค์makest ฉันสัญญาว่า ฉันเรียกทั้งหลาย พระองค์ทูลมา และร้องเพลงไปฉัน ปลาไปฟังเพลงของกะลาสี และดังนั้น จะฉัน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ชาวประมงและจิตวิญญาณของเขาทุกตอนเย็นชาวประมงหนุ่มสาวออกไปบนทะเลและโยนของเขาอวนลงไปในน้ำ. เมื่อลมพัดมาจากดินแดนที่เขาจับอะไรหรือ แต่เล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ดีที่สุดสำหรับมันเป็นรสขมและสีดำปีกลมและคลื่นหยาบลุกขึ้นเพื่อตอบสนองความมัน. แต่เมื่อพัดลมไปยังฝั่งปลามาจากลึกและว่ายน้ำเข้าไปในตาข่ายอวนของเขาและเขาเอาพวกเขาไปยังสถานที่การตลาดและการขายให้ทุกเย็นเขาก็ออกไปตามท้องทะเลและในเย็นวันหนึ่งสุทธิจึงหนักที่แทบจะไม่ได้ที่เขาจะวาดมันลงไปในเรือ และเขาหัวเราะและพูดกับตัวเอง 'แท้จริงฉันได้จับปลาที่ว่ายน้ำหรือ snared บางหมองคล้ำมอนสเตอร์ที่จะประหลาดใจกับคนหรือสิ่งที่หนังสยองขวัญที่ดีบางราชินีจะต้องการและวางไว้ของเขาทั้งหมดความแข็งแรงของเขาดึงที่หยาบเชือกจนเหมือนเส้นเคลือบสีฟ้ารอบแจกันสีบรอนซ์, หลอดเลือดดำยาวลุกขึ้นในอ้อมแขนของเขา เขาดึงเชือกบางและใกล้ชิดและใกล้ชิดมาวงกลมของจุกแบนและสุทธิเพิ่มขึ้นในที่สุดไปด้านบนของน้ำ. แต่ปลาที่ทุกคนไม่อยู่ในนั้นหรือมอนสเตอร์ใด ๆ หรือสิ่งที่หนังสยองขวัญ แต่เพียงเงือกน้อยนอนหลับได้อย่างรวดเร็ว. ผมของเธอเป็นขนแกะเปียกทองและแต่ละผมเฉพาะกิจการของด้ายทองสายในถ้วยแก้ว ร่างของเธอเป็นสีขาวงาช้างและหางของเธอเป็นของเงินและมุก เงินและมุกเป็นหางของเธอและวัชพืชสีเขียวของทะเลขดรอบมัน และชอบทะเลหอย-เป็นหูของเธอและริมฝีปากของเธอเป็นเหมือน seacoral. คลื่นความหนาวเย็นประกว่าหน้าอกเย็นของเธอและเกลือ glistened เมื่อเปลือกตาของเธอ. เพื่อความสวยงามเป็นเธอว่าเมื่อชาวประมงหนุ่มเห็นเธอเขาก็เต็มไปด้วยความสงสัยและท่านก็เอามือของเขาออกและดึงสุทธิใกล้กับเขาและพาดผ่านด้านข้างเขาประสานของเธอในอ้อมแขนของเขา และเมื่อเขาสัมผัสของเธอที่เธอให้ร้องไห้เหมือนตกใจทะเลนางนวลและตื่นและมองไปที่เขาด้วยความหวาดกลัวที่มีตาสีม่วงอเมทิส-ของเธอและพยายามที่ว่าเธออาจหลบหนี แต่เขากอดเธอแน่นกับเขาและจะไม่ต้องทนทุกข์ทรมานของเธอจะออก. และเมื่อเธอเห็นว่าเธอสามารถทำได้ในการหลบหนีทางจากเขาไม่มีเธอเริ่มที่จะร้องไห้และกล่าวว่า "ผมขอให้ฉันไปสำหรับผม ลูกสาวคนเดียวของพระมหากษัตริย์และพ่อของฉันเป็นคนและคนเดียว. แต่ชาวประมงหนุ่มตอบว่า "ผมจะไม่ยอมให้เจ้าไปบันทึกเจ้าทรงเผาผลาญฉันสัญญาว่าเมื่อใดก็ตามที่ผมเรียกเจ้าเจ้าจะมาร้องเพลงให้ฉันสำหรับความสุขปลาฟังเพลงของทะเลพื้นบ้านและอื่น ๆ ของฉันจะ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ชาวประมงและวิญญาณของเขา
ทุกเย็น ชาวประมงหนุ่มออกไปเหนือทะเล และโยนเขาลงไปในน้ำมุ้ง
.
เมื่อลมพัดจากแผ่นดินเขาจับปลาไม่ได้เลย แต่น้อยที่ดีที่สุด ,
มันขม และสีดำปีกลมและคลื่นที่รุนแรงขึ้นเพื่อตอบสนองมัน
แต่เมื่อลมพัดเข้าฝั่ง ปลามาจากลึก , ว่ายน้ำเข้าไปเมนต์
ตาข่ายของเขาและเขาเอาพวกเขาไปยังสถานที่ตลาดและ

ขายพวกเขา ทุกๆ เย็น เขาออกไปเหนือทะเล และเย็นสุทธิจึง
หนักที่แทบจะเขาจะวาดมันลงไปในเรือ เขาหัวเราะแล้วบอกว่าตัวเอง

' แน่นอนผมต้องจับบรรดาปลาที่ว่ายน้ำหรือใส่ความมอนสเตอร์บางทื่อ
ที่จะประหลาดใจกับคนหรือสิ่งของหนังสยองขวัญที่พระราชินี
จะปรารถนา' และย้ายมาเป็นพลังทั้งหมดของเขา tugged ที่หยาบ
เชือกจนเหมือนเส้นรอบแจกันทองเหลืองลงยาสีน้ำเงิน ยาวหลอดเลือดดำ
กุหลาบบนแขนของเขา เขาดึงที่เชือกบางและใกล้และใกล้เข้ามา
วง corks แบนและรายได้เพิ่มขึ้นล่าสุดที่ด้านบนของน้ำ แต่ไม่มีปลาเลย
อยู่ในนั้น หรือมอนสเตอร์ใด ๆหรือเรื่องสยองขวัญ แต่เพียง
นางเงือกน้อยนอนหลับสนิทอยู่ .
ผมเธอเปียกเป็นขนแกะทองคำ และแยกเป็นแต่ละเส้นด้าย
บรรทัดทองในถ้วยแก้ว ร่างกายของเธอเป็นสีขาวงาช้าง และหางของเธอถูกของ
สีเงินและมุก เงินและไข่มุกหางของเธอและวัชพืชเขียวของทะเล
ขดกลมเหมือนเปลือกหอยทะเล และถูกหู และริมฝีปากของเธอเป็นเหมือน seacoral .
เย็นคลื่นสาดเหนือหน้าอกเย็นของเธอและเกลือบนเปลือกตาของเธอ glistened
.
สวยมากเธอว่า เมื่อชาวประมงหนุ่มเห็นเธอเขาเต็มไปด้วย
ด้วยความสงสัย เขาใส่มือของเขาออกและดึงปิดสำหรับเขา , และ
พาดผ่านด้านข้างเขาไว้ในอ้อมแขนของเขา และเมื่อเขาสัมผัสเธอ
เธอร้องตกใจเหมือนนกนางนวล และตื่น และมองเขาด้วยดวงตาสีม่วงอเมทิสต์ความหวาดกลัว
ของเธอ ,และการต่อสู้ที่เธออาจจะหนี แต่เขาจับมือเธอเอาไว้แน่น
เขา และไม่ยอมให้เธอต้องออกเดินทาง
เมื่อเห็นว่าเธอจะไม่มีทางหนีจากเขา เธอเริ่ม

ร้องไห้ และพูดว่า ' ขอจงปล่อยฉัน ฉันเป็นลูกสาวคนเดียวของกษัตริย์
และพ่อคือ อายุและโดดเดี่ยว '
แต่หนุ่มชาวประมงตอบว่า ' ข้าจะไม่ปล่อยเจ้าไปช่วยท่าน
ทำให้ฉันสัญญาว่าเมื่อใดก็ตามที่ผมโทรหาท่าน ท่านจะมาร้อง

ผม สำหรับปลา พอใจฟัง เพลงของชาวทะเล และดังนั้น จะฉัน