- ข้อความ
- ประวัติศาสตร์
Little Red Riding HoodงOnce upon a
Little Red Riding Hoodง
Once upon a time there lived in a certain village a little country girl, the prettiest creature who was ever seen. Her mother was excessively fond of her; and her grandmother doted on her still more. This good woman had a little red riding hood made for her. It suited the girl so extremely well that everybody called her Little Red Riding Hood.
One day her mother, having made some cakes, said to her, “Go my dear, and see how your grandmother is doing, for I hear she has been very ill. Take her a cake, and this little pot of butter.”
Little Red Riding Hood set out immediately to go to her grandmother, who lived in another village.
As she was going through the wood, she met with a wolf who had a very great mind to eat her up, but he dared not, because of some wooworking nearby in the forest. He asked her where she was going. The poor child, who did not know that it was dangerous to stay and talk to a wolf, said to him, “I am going to see my grandmother and carry her a cake and a little pot of butter from my mother.”
“Does she live far off?” Said the wolf
“Oh I say,” answered Little Red Riding Hood. “It is beyond that mill you see there, at the first house in the village.”
“Well,” said the wolf, “and I’ll go and see her too. I’ll go this way and go you that, and we shall see who will be there first.”
The wolf ran as fast as he could, taking the shortest path, and the little girl took a roundabout way, entertaining herself by gathering nuts, running after butterflies, and gathering bouquets of little flowers. It was not long before the wolf arrived at the old woman’s house. He knocked at the door. Tap, tap.
“Who’s there?”
“Your grandchild, Little Red Riding Hood,” replied the wolf, counterfeiting her voice, “who has brought you a cake and a little pot of butter sent you by mother.”
The good grandmother, who was in bed because she was somewhat ill, cried out, “Pull the string, and the latch will go up.”
The wolf pulled the string and the door opened, and then he immediately fell upon the good woman and ate her up in a moment, for it been more than three days since he had eaten. He then shut the door and got into the grandmother’s bed, expecting Little Red Riding Hood, who came some time afterwards and knocked at the door. Tap, tap.
“Who’s there?”
Little Red Riding Hood, hearing the big voice of the wolf, was at first afraid; but believing her grandmother had a cold and was hoarse, answered, “It is your grandchild, Little Red Riding Hood, who has brought you a cake and a little pot of butter mother sends you.”
The wolf cried out to her, softening his voice as much as he could, “Pull the string, and the latch will go up.”
Little Red Riding Hood pulled the string, and the door opened. The wolf, e bedclothes, “Put the cake and the little pot of butter upon the stool, and come sit on the bed with me.”
Little Red Riding Hood sat on the bed. She was greatly amazed to see how her grandmother looked in her nightclothes, and said to her, “Grandmother, what big arms you have!”
“All the better to hug you with, my dear.”
“Grandmother, what big legs you have!”
“All the better to run with, my child.”
“Grandmother, what big ears you have!”
“All the better to hear with, my child.”
“Grandmother, what big eyes you have!”
“All the better to see with, my child.”
“Grandmother, what big teeth you have got!”
“All the better to eat you up with.”
And, saying these words, this wicked wolf fell upon Little Red Riding Hood, and ate her all up.
Once upon a time there lived in a certain village a little country girl, the prettiest creature who was ever seen. Her mother was excessively fond of her; and her grandmother doted on her still more. This good woman had a little red riding hood made for her. It suited the girl so extremely well that everybody called her Little Red Riding Hood.
One day her mother, having made some cakes, said to her, “Go my dear, and see how your grandmother is doing, for I hear she has been very ill. Take her a cake, and this little pot of butter.”
Little Red Riding Hood set out immediately to go to her grandmother, who lived in another village.
As she was going through the wood, she met with a wolf who had a very great mind to eat her up, but he dared not, because of some wooworking nearby in the forest. He asked her where she was going. The poor child, who did not know that it was dangerous to stay and talk to a wolf, said to him, “I am going to see my grandmother and carry her a cake and a little pot of butter from my mother.”
“Does she live far off?” Said the wolf
“Oh I say,” answered Little Red Riding Hood. “It is beyond that mill you see there, at the first house in the village.”
“Well,” said the wolf, “and I’ll go and see her too. I’ll go this way and go you that, and we shall see who will be there first.”
The wolf ran as fast as he could, taking the shortest path, and the little girl took a roundabout way, entertaining herself by gathering nuts, running after butterflies, and gathering bouquets of little flowers. It was not long before the wolf arrived at the old woman’s house. He knocked at the door. Tap, tap.
“Who’s there?”
“Your grandchild, Little Red Riding Hood,” replied the wolf, counterfeiting her voice, “who has brought you a cake and a little pot of butter sent you by mother.”
The good grandmother, who was in bed because she was somewhat ill, cried out, “Pull the string, and the latch will go up.”
The wolf pulled the string and the door opened, and then he immediately fell upon the good woman and ate her up in a moment, for it been more than three days since he had eaten. He then shut the door and got into the grandmother’s bed, expecting Little Red Riding Hood, who came some time afterwards and knocked at the door. Tap, tap.
“Who’s there?”
Little Red Riding Hood, hearing the big voice of the wolf, was at first afraid; but believing her grandmother had a cold and was hoarse, answered, “It is your grandchild, Little Red Riding Hood, who has brought you a cake and a little pot of butter mother sends you.”
The wolf cried out to her, softening his voice as much as he could, “Pull the string, and the latch will go up.”
Little Red Riding Hood pulled the string, and the door opened. The wolf, e bedclothes, “Put the cake and the little pot of butter upon the stool, and come sit on the bed with me.”
Little Red Riding Hood sat on the bed. She was greatly amazed to see how her grandmother looked in her nightclothes, and said to her, “Grandmother, what big arms you have!”
“All the better to hug you with, my dear.”
“Grandmother, what big legs you have!”
“All the better to run with, my child.”
“Grandmother, what big ears you have!”
“All the better to hear with, my child.”
“Grandmother, what big eyes you have!”
“All the better to see with, my child.”
“Grandmother, what big teeth you have got!”
“All the better to eat you up with.”
And, saying these words, this wicked wolf fell upon Little Red Riding Hood, and ate her all up.
0/5000
Little Red Riding Hood
Once upon a time there lived in a certain village a little country girl, the prettiest creature who was ever seen. Her mother was excessively fond of her; and her grandmother doted on her still more. This good woman had a little red riding hood made for her. It suited the girl so extremely well that everybody called her Little Red Riding Hood.
One day her mother, having made some cakes, said to her, “Go my dear, and see how your grandmother is doing, for I hear she has been very ill. Take her a cake, and this little pot of butter.”
Little Red Riding Hood set out immediately to go to her grandmother, who lived in another village.
As she was going through the wood, she met with a wolf who had a very great mind to eat her up, but he dared not, because of some woodcutters working nearby in the forest. He asked her where she was going. The poor child, who did not know that it was dangerous to stay and talk to a wolf, said to him, “I am going to see my grandmother and carry her a cake and a little pot of butter from my mother.”
“Does she live far off?” Said the wolf
“Oh I say,” answered Little Red Riding Hood. “It is beyond that mill you see there, at the first house in the village.”
“Well,” said the wolf, “and I’ll go and see her too. I’ll go this way and go you that, and we shall see who will be there first.”
The wolf ran as fast as he could, taking the shortest path, and the little girl took a roundabout way, entertaining herself by gathering nuts, running after butterflies, and gathering bouquets of little flowers. It was not long before the wolf arrived at the old woman’s house. He knocked at the door. Tap, tap.
“Who’s there?”
“Your grandchild, Little Red Riding Hood,” replied the wolf, counterfeiting her voice, “who has brought you a cake and a little pot of butter sent you by mother.”
The good grandmother, who was in bed because she was somewhat ill, cried out, “Pull the string, and the latch will go up.”
The wolf pulled the string and the door opened, and then he immediately fell upon the good woman and ate her up in a moment, for it been more than three days since he had eaten. He then shut the door and got into the grandmother’s bed, expecting Little Red Riding Hood, who came some time afterwards and knocked at the door. Tap, tap.
“Who’s there?”
Little Red Riding Hood, hearing the big voice of the wolf, was at first afraid; but believing her grandmother had a cold and was hoarse, answered, “It is your grandchild, Little Red Riding Hood, who has brought you a cake and a little pot of butter mother sends you.”
The wolf cried out to her, softening his voice as much as he could, “Pull the string, and the latch will go up.”
Little Red Riding Hood pulled the string, and the door opened. The wolf, seeing her come in, said to her, hiding himself under the bedclothes, “Put the cake and the little pot of butter upon the stool, and come sit on the bed with me.”
Little Red Riding Hood sat on the bed. She was greatly amazed to see how her grandmother looked in her nightclothes, and said to her, “Grandmother, what big arms you have!”
“All the better to hug you with, my dear.”
“Grandmother, what big legs you have!”
“All the better to run with, my child.”
“Grandmother, what big ears you have!”
“All the better to hear with, my child.”
“Grandmother, what big eyes you have!”
“All the better to see with, my child.”
“Grandmother, what big teeth you have got!”
“All the better to eat you up with.”
And, saying these words, this wicked wolf fell upon Little Red Riding Hood, and ate her all up.
Once upon a time there lived in a certain village a little country girl, the prettiest creature who was ever seen. Her mother was excessively fond of her; and her grandmother doted on her still more. This good woman had a little red riding hood made for her. It suited the girl so extremely well that everybody called her Little Red Riding Hood.
One day her mother, having made some cakes, said to her, “Go my dear, and see how your grandmother is doing, for I hear she has been very ill. Take her a cake, and this little pot of butter.”
Little Red Riding Hood set out immediately to go to her grandmother, who lived in another village.
As she was going through the wood, she met with a wolf who had a very great mind to eat her up, but he dared not, because of some woodcutters working nearby in the forest. He asked her where she was going. The poor child, who did not know that it was dangerous to stay and talk to a wolf, said to him, “I am going to see my grandmother and carry her a cake and a little pot of butter from my mother.”
“Does she live far off?” Said the wolf
“Oh I say,” answered Little Red Riding Hood. “It is beyond that mill you see there, at the first house in the village.”
“Well,” said the wolf, “and I’ll go and see her too. I’ll go this way and go you that, and we shall see who will be there first.”
The wolf ran as fast as he could, taking the shortest path, and the little girl took a roundabout way, entertaining herself by gathering nuts, running after butterflies, and gathering bouquets of little flowers. It was not long before the wolf arrived at the old woman’s house. He knocked at the door. Tap, tap.
“Who’s there?”
“Your grandchild, Little Red Riding Hood,” replied the wolf, counterfeiting her voice, “who has brought you a cake and a little pot of butter sent you by mother.”
The good grandmother, who was in bed because she was somewhat ill, cried out, “Pull the string, and the latch will go up.”
The wolf pulled the string and the door opened, and then he immediately fell upon the good woman and ate her up in a moment, for it been more than three days since he had eaten. He then shut the door and got into the grandmother’s bed, expecting Little Red Riding Hood, who came some time afterwards and knocked at the door. Tap, tap.
“Who’s there?”
Little Red Riding Hood, hearing the big voice of the wolf, was at first afraid; but believing her grandmother had a cold and was hoarse, answered, “It is your grandchild, Little Red Riding Hood, who has brought you a cake and a little pot of butter mother sends you.”
The wolf cried out to her, softening his voice as much as he could, “Pull the string, and the latch will go up.”
Little Red Riding Hood pulled the string, and the door opened. The wolf, seeing her come in, said to her, hiding himself under the bedclothes, “Put the cake and the little pot of butter upon the stool, and come sit on the bed with me.”
Little Red Riding Hood sat on the bed. She was greatly amazed to see how her grandmother looked in her nightclothes, and said to her, “Grandmother, what big arms you have!”
“All the better to hug you with, my dear.”
“Grandmother, what big legs you have!”
“All the better to run with, my child.”
“Grandmother, what big ears you have!”
“All the better to hear with, my child.”
“Grandmother, what big eyes you have!”
“All the better to see with, my child.”
“Grandmother, what big teeth you have got!”
“All the better to eat you up with.”
And, saying these words, this wicked wolf fell upon Little Red Riding Hood, and ate her all up.
การแปล กรุณารอสักครู่..
หนูน้อยหมวกแดง
กาลครั้งหนึ่งมีอาศัยอยู่ในหมู่บ้านแห่งหนึ่งสาวประเทศเล็ก ๆ น้อย ๆ ของสิ่งมีชีวิตที่สวยที่สุดที่ถูกเท่าที่เคยเห็น แม่ของเธอเป็นรักมากเกินไปของเธอ และคุณยายของเธอลุ่มหลงเธอยังคงมากขึ้น นี้ผู้หญิงที่ดีมีหมวกสีแดงเล็ก ๆ ที่ทำเพื่อเธอ มันเหมาะกับสาวจึงดีมากที่ทุกคนเรียกว่าเล็ก ๆ น้อย ๆ ของเธอ Red Riding Hood.
วันหนึ่งแม่ของเธอได้ทำเค้กบางกล่าวกับเธอว่า "ที่รักของฉันไปและดูว่าคุณยายของคุณจะทำเพราะเราได้ยินเธอได้รับมาก ป่วย พาเธอเค้กและนี่หม้อเล็ก ๆ น้อย ๆ ของเนย. "
หนูน้อยหมวกแดงที่กำหนดไว้ทันทีเพื่อไปที่คุณยายของเธอที่อาศัยอยู่ในหมู่บ้านอื่น.
ขณะที่เธอกำลังจะผ่านไม้ที่เธอได้พบกับหมาป่าที่มีมาก คิดที่จะกินเธอขึ้น แต่เขาก็ไม่กล้าเพราะการตัดไม้บางส่วนที่ทำงานอยู่ในป่า เขาถามเธอที่เธอกำลังจะ เด็กยากจนที่ไม่ทราบว่ามันเป็นอันตรายที่จะอยู่และพูดคุยกับหมาป่ากล่าวกับเขาว่า "ฉันกำลังจะไปดูยายของฉันและดำเนินการของเธอเค้กและหม้อเล็ก ๆ น้อย ๆ ของเนยจากแม่ของฉัน."
"ไม่ เธออาศัยอยู่ไกลออก? "หมาป่ากล่าวว่า
"โอ้ฉันพูดว่า" ตอบหนูน้อยหมวกแดง "มันอยู่นอกเหนือโรงสีที่คุณเห็นมีว่าที่บ้านหลังแรกในหมู่บ้าน."
"ดี" กล่าวว่าหมาป่า "และฉันจะไปและดูเธอมากเกินไป ฉันจะไปด้วยวิธีนี้และไปที่คุณและเราจะดูว่าใครจะมีครั้งแรก. "
หมาป่าวิ่งให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้การเส้นทางที่สั้นที่สุดและสาวน้อยเอาไปวนมาสนุกสนานตัวเองโดยการรวบรวมถั่ว , ทำงานหลังจากที่ผีเสื้อและรวบรวมช่อดอกไม้เล็ก ๆ น้อย ๆ หลังจากนั้นไม่นานก่อนที่หมาป่ามาถึงที่บ้านของหญิงชรา เขาเคาะประตู แตะแตะ.
"นั่นใครน่ะ?"
"หลานของคุณหนูน้อยหมวกแดง" ตอบหมาป่าปลอมแปลงเสียงของเธอ "ที่ได้นำคุณเค้กและหม้อเล็ก ๆ น้อย ๆ ของเนยส่งคุณแม่."
คุณยายที่ดี ที่อยู่ในห้องนอนเพราะเธอเป็นคนไม่ดีบ้างร้องออกมา "ดึงสตริงและสลักจะขึ้นไป."
หมาป่าดึงสตริงและประตูเปิดและจากนั้นเขาทันทีลดลงเมื่อผู้หญิงที่ดีและกินของเธอใน ช่วงเวลาที่มันถูกกว่าสามวันนับตั้งแต่ที่เขาได้กิน จากนั้นเขาก็ปิดประตูและได้เข้าไปในห้องนอนของคุณยายคาดว่าหนูน้อยหมวกแดงที่มาบางครั้งและหลังจากนั้นเคาะประตู . แตะแตะ
"นั่นใครน่ะ"
หนูน้อยหมวกแดงได้ยินเสียงใหญ่ของหมาป่าเป็นที่แรกกลัว; แต่เชื่อว่าคุณยายของเธอเคยเป็นหวัดและเป็นแหบตอบว่า "มันเป็นหลานของคุณหนูน้อยหมวกแดงที่ได้นำคุณเค้กและหม้อเล็ก ๆ น้อย ๆ ของแม่เนยส่งคุณ."
หมาป่าร้องออกมาให้เธออ่อนของเขา เสียงมากที่สุดเท่าที่จะทำได้ "ดึงสตริงและสลักจะขึ้นไป."
หนูน้อยหมวกแดงดึงสตริงและประตูเปิด. ?? หมาป่าเห็นเธอมาพูดกับเธอซ่อนตัวอยู่ภายใต้ ที่นอนหมอนมุ้ง "เอาเค้กและหม้อเล็ก ๆ น้อย ๆ ของเนยเมื่ออุจจาระและมานั่งบนเตียงกับฉัน."
หนูน้อยหมวกแดงนั่งอยู่บนเตียง เธอก็ต้องประหลาดใจอย่างมากที่จะเห็นว่าคุณยายของเธอมองใน nightclothes ของเธอและบอกกับเธอว่า "คุณยายสิ่งที่แขนใหญ่ที่คุณมี!"
"ทั้งหมดที่ดีกว่าที่จะกอดคุณด้วยความรักของฉัน."
"คุณยายสิ่งที่ขาใหญ่ที่คุณมี ! "
"ทั้งหมดที่ดีกว่าที่จะทำงานกับเด็กของฉัน."
"คุณยายสิ่งที่หูใหญ่ที่คุณได้!"
"ทั้งหมดที่ดีกว่าที่จะได้ยินด้วยลูกของฉัน."
"คุณยายสิ่งที่ตาใหญ่ที่คุณได้!"
"ทุกคนที่ดีกว่า เพื่อดูกับลูกของฉัน. "
"คุณยายสิ่งที่ฟันขนาดใหญ่ที่คุณได้!"
"ทั้งหมดที่ดีกว่าที่จะกินคุณกับ."
และพูดคำเหล่านี้หมาป่าชั่วร้ายลดลงเมื่อหนูน้อยหมวกแดง, และกินของเธอ ขึ้น
กาลครั้งหนึ่งมีอาศัยอยู่ในหมู่บ้านแห่งหนึ่งสาวประเทศเล็ก ๆ น้อย ๆ ของสิ่งมีชีวิตที่สวยที่สุดที่ถูกเท่าที่เคยเห็น แม่ของเธอเป็นรักมากเกินไปของเธอ และคุณยายของเธอลุ่มหลงเธอยังคงมากขึ้น นี้ผู้หญิงที่ดีมีหมวกสีแดงเล็ก ๆ ที่ทำเพื่อเธอ มันเหมาะกับสาวจึงดีมากที่ทุกคนเรียกว่าเล็ก ๆ น้อย ๆ ของเธอ Red Riding Hood.
วันหนึ่งแม่ของเธอได้ทำเค้กบางกล่าวกับเธอว่า "ที่รักของฉันไปและดูว่าคุณยายของคุณจะทำเพราะเราได้ยินเธอได้รับมาก ป่วย พาเธอเค้กและนี่หม้อเล็ก ๆ น้อย ๆ ของเนย. "
หนูน้อยหมวกแดงที่กำหนดไว้ทันทีเพื่อไปที่คุณยายของเธอที่อาศัยอยู่ในหมู่บ้านอื่น.
ขณะที่เธอกำลังจะผ่านไม้ที่เธอได้พบกับหมาป่าที่มีมาก คิดที่จะกินเธอขึ้น แต่เขาก็ไม่กล้าเพราะการตัดไม้บางส่วนที่ทำงานอยู่ในป่า เขาถามเธอที่เธอกำลังจะ เด็กยากจนที่ไม่ทราบว่ามันเป็นอันตรายที่จะอยู่และพูดคุยกับหมาป่ากล่าวกับเขาว่า "ฉันกำลังจะไปดูยายของฉันและดำเนินการของเธอเค้กและหม้อเล็ก ๆ น้อย ๆ ของเนยจากแม่ของฉัน."
"ไม่ เธออาศัยอยู่ไกลออก? "หมาป่ากล่าวว่า
"โอ้ฉันพูดว่า" ตอบหนูน้อยหมวกแดง "มันอยู่นอกเหนือโรงสีที่คุณเห็นมีว่าที่บ้านหลังแรกในหมู่บ้าน."
"ดี" กล่าวว่าหมาป่า "และฉันจะไปและดูเธอมากเกินไป ฉันจะไปด้วยวิธีนี้และไปที่คุณและเราจะดูว่าใครจะมีครั้งแรก. "
หมาป่าวิ่งให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้การเส้นทางที่สั้นที่สุดและสาวน้อยเอาไปวนมาสนุกสนานตัวเองโดยการรวบรวมถั่ว , ทำงานหลังจากที่ผีเสื้อและรวบรวมช่อดอกไม้เล็ก ๆ น้อย ๆ หลังจากนั้นไม่นานก่อนที่หมาป่ามาถึงที่บ้านของหญิงชรา เขาเคาะประตู แตะแตะ.
"นั่นใครน่ะ?"
"หลานของคุณหนูน้อยหมวกแดง" ตอบหมาป่าปลอมแปลงเสียงของเธอ "ที่ได้นำคุณเค้กและหม้อเล็ก ๆ น้อย ๆ ของเนยส่งคุณแม่."
คุณยายที่ดี ที่อยู่ในห้องนอนเพราะเธอเป็นคนไม่ดีบ้างร้องออกมา "ดึงสตริงและสลักจะขึ้นไป."
หมาป่าดึงสตริงและประตูเปิดและจากนั้นเขาทันทีลดลงเมื่อผู้หญิงที่ดีและกินของเธอใน ช่วงเวลาที่มันถูกกว่าสามวันนับตั้งแต่ที่เขาได้กิน จากนั้นเขาก็ปิดประตูและได้เข้าไปในห้องนอนของคุณยายคาดว่าหนูน้อยหมวกแดงที่มาบางครั้งและหลังจากนั้นเคาะประตู . แตะแตะ
"นั่นใครน่ะ"
หนูน้อยหมวกแดงได้ยินเสียงใหญ่ของหมาป่าเป็นที่แรกกลัว; แต่เชื่อว่าคุณยายของเธอเคยเป็นหวัดและเป็นแหบตอบว่า "มันเป็นหลานของคุณหนูน้อยหมวกแดงที่ได้นำคุณเค้กและหม้อเล็ก ๆ น้อย ๆ ของแม่เนยส่งคุณ."
หมาป่าร้องออกมาให้เธออ่อนของเขา เสียงมากที่สุดเท่าที่จะทำได้ "ดึงสตริงและสลักจะขึ้นไป."
หนูน้อยหมวกแดงดึงสตริงและประตูเปิด. ?? หมาป่าเห็นเธอมาพูดกับเธอซ่อนตัวอยู่ภายใต้ ที่นอนหมอนมุ้ง "เอาเค้กและหม้อเล็ก ๆ น้อย ๆ ของเนยเมื่ออุจจาระและมานั่งบนเตียงกับฉัน."
หนูน้อยหมวกแดงนั่งอยู่บนเตียง เธอก็ต้องประหลาดใจอย่างมากที่จะเห็นว่าคุณยายของเธอมองใน nightclothes ของเธอและบอกกับเธอว่า "คุณยายสิ่งที่แขนใหญ่ที่คุณมี!"
"ทั้งหมดที่ดีกว่าที่จะกอดคุณด้วยความรักของฉัน."
"คุณยายสิ่งที่ขาใหญ่ที่คุณมี ! "
"ทั้งหมดที่ดีกว่าที่จะทำงานกับเด็กของฉัน."
"คุณยายสิ่งที่หูใหญ่ที่คุณได้!"
"ทั้งหมดที่ดีกว่าที่จะได้ยินด้วยลูกของฉัน."
"คุณยายสิ่งที่ตาใหญ่ที่คุณได้!"
"ทุกคนที่ดีกว่า เพื่อดูกับลูกของฉัน. "
"คุณยายสิ่งที่ฟันขนาดใหญ่ที่คุณได้!"
"ทั้งหมดที่ดีกว่าที่จะกินคุณกับ."
และพูดคำเหล่านี้หมาป่าชั่วร้ายลดลงเมื่อหนูน้อยหมวกแดง, และกินของเธอ ขึ้น
การแปล กรุณารอสักครู่..
หนูน้อยหมวกแดง
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีในบางหมู่บ้านสาวประเทศเล็ก สิ่งมีชีวิตที่น่ารักที่สุดเท่าที่เคยเจอ แม่ของเธอมากเกินไป รักเธอ และคุณยายของเธอก็รักเธอยังเพิ่มเติม ผู้หญิงคนนี้มีหนูน้อยหมวกแดงทำเพื่อเธอ มันเหมาะกับผู้หญิงมากที่ทุกคนเรียกเธอว่าหนูน้อยหมวกแดง .
วันหนึ่งแม่ของเธอการทำเค้ก บอกว่า " ไปที่รักของฉันและดูว่าคุณย่าของคุณเป็นยังไงบ้าง ฉันได้ยินเธอป่วยมาก เอาเค้ก และหม้อเล็ก ๆของเนย "
หนูน้อยหมวกแดงออกเดินทางทันทีไปให้คุณยายซึ่งอาศัยอยู่ที่หมู่บ้านอื่น
เธอจะผ่านไม้ ที่เธอได้เจอกับหมาป่าผู้มีจิตใจที่ดีมากที่จะกินของเธอ แต่เขาไม่กล้า ไม่เพราะบาง woodcutters ทำงานใกล้เคียงในป่า เขาถามเธอว่าเธอจะไปไหน เด็กยากจน ที่ไม่รู้ว่ามันเป็นอันตรายที่จะอยู่และพูดกับหมาป่า , กล่าวแก่พวกเขา , " ผมจะไปหาคุณยาย และอุ้มเค้กและน้อยหม้อเนยจากแม่ของฉัน "
" เธออยู่ไกลออกไป " หมาป่าพูด
" ฉันพูด " ตอบสีแดงเล็ก ๆขี่เครื่องดูดควัน" มันอยู่นอกเหนือโรงสีที่คุณเห็นอยู่บ้านหลังแรกในหมู่บ้าน "
" ดี " หมาป่าพูด " และฉันก็จะไปหาเธอด้วย ผมจะไปทางนี้ และไปที่คุณ ที่ และเราก็จะเห็นที่จะมีครั้งแรก "
หมาป่าวิ่งให้เร็วที่สุดเท่าที่เขาสามารถ ใช้เส้นทางที่สั้นที่สุด และสาวน้อยก็อ้อมๆ นั่งเอง โดยรวบรวมถั่ว วิ่งตามผีเสื้อและรวบรวมช่อดอกเล็ก ๆน้อย ๆ มันไม่นานก่อนที่หมาป่าจะมาถึงที่บ้านของหญิงชรา . เขาเคาะประตู แตะแตะ .
" ใครอยู่ตรงนั้น ? "
" ของคุณหลาน หนูน้อยหมวกแดง " หมาป่าตอบการปลอมแปลงเสียงของเธอ " ใครมีเอาเค้กและหม้อเล็ก ๆน้อย ๆของเนยส่งคุณแม่ "
ดีคุณยายคนอยู่บนเตียง เพราะเธอค่อนข้างป่วยร้อง , " ดึงเชือก และสลักจะขึ้นไป "
หมาป่าดึงเชือก และประตูก็เปิดออก แล้วเขาก็เมื่อผู้หญิงที่ดีและก็กินเธอขึ้นในขณะนี้ มันเป็นเวลากว่า 3 วันแล้ว ตั้งแต่ที่เขาได้กิน จากนั้นเขาก็ปิดประตูแล้วเข้าไปที่เตียงของยาย คาดหวัง หนูน้อยหมวกแดง ใครมาบ้างหลังจากนั้น แล้วเคาะประตู แตะแตะ .
" ใครอยู่ตรงนั้น ? "
หนูน้อยหมวกแดง ได้ยินเสียงใหญ่ของหมาป่า ตอนแรกกลัว แต่เชื่อว่าคุณยายของเธอก็เป็นหวัด ก็มีเสียงห้าว ตอบว่า " มันเป็นหลานของคุณ หนูน้อยหมวกแดง ที่ทำให้คุณมีเค้กและหม้อเล็ก ๆน้อย ๆของแม่เนยส่งคุณ . "
หมาป่า ร้องให้เธอ อาศัยเสียงของเขามากเท่าที่เขาสามารถ " ดึงเชือกและสลักจะขึ้นไป "
หนูน้อยหมวกแดงดึงเชือก แล้วประตูก็เปิดออก หมาป่า เห็นเธอเข้ามา บอกว่า เธอซ่อนตัวอยู่ภายใต้ที่นอนหมอนมุ้ง " ใส่เค้กเล็ก ๆน้อย ๆของเนยและหม้อบนแป้น แล้วมานั่งบนเตียงกับฉัน . "
หนูน้อยหมวกแดงนั่งอยู่บนเตียง เธอยิ่งประหลาดใจเพื่อดูว่าคุณยายของเธอมองเสื้อผ้าสวมเข้านอนเธอและกล่าวว่า " ยาย อะไรใหญ่ แขนคุณ "
" ทั้งหมดดีกว่าที่จะโอบกอดเธอด้วย ที่รัก "
" คุณย่าใหญ่ขา สิ่งที่คุณมี "
" ทั้งหมดดีกว่าที่จะวิ่งกับลูก "
" คุณย่า คุณช่างมีหูที่ใหญ่จังเลย ! "
" ทั้งหมดดีกว่าที่จะได้ยินด้วย ลูกของฉัน "
" ยาย ตาเธอช่างใหญ่เหลือเกิน ! "
" ทั้งหมดดีกว่าที่จะเห็นลูก . "
" คุณยาย แล้วทำไมฟันคุณได้"
" ดีกว่าที่จะกินคุณขึ้นด้วย "
และพูดคำเหล่านี้ หมาป่าชั่วร้ายนี้ลดลงเมื่อหนูน้อยหมวกแดง และก็กินเธอให้หมด
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีในบางหมู่บ้านสาวประเทศเล็ก สิ่งมีชีวิตที่น่ารักที่สุดเท่าที่เคยเจอ แม่ของเธอมากเกินไป รักเธอ และคุณยายของเธอก็รักเธอยังเพิ่มเติม ผู้หญิงคนนี้มีหนูน้อยหมวกแดงทำเพื่อเธอ มันเหมาะกับผู้หญิงมากที่ทุกคนเรียกเธอว่าหนูน้อยหมวกแดง .
วันหนึ่งแม่ของเธอการทำเค้ก บอกว่า " ไปที่รักของฉันและดูว่าคุณย่าของคุณเป็นยังไงบ้าง ฉันได้ยินเธอป่วยมาก เอาเค้ก และหม้อเล็ก ๆของเนย "
หนูน้อยหมวกแดงออกเดินทางทันทีไปให้คุณยายซึ่งอาศัยอยู่ที่หมู่บ้านอื่น
เธอจะผ่านไม้ ที่เธอได้เจอกับหมาป่าผู้มีจิตใจที่ดีมากที่จะกินของเธอ แต่เขาไม่กล้า ไม่เพราะบาง woodcutters ทำงานใกล้เคียงในป่า เขาถามเธอว่าเธอจะไปไหน เด็กยากจน ที่ไม่รู้ว่ามันเป็นอันตรายที่จะอยู่และพูดกับหมาป่า , กล่าวแก่พวกเขา , " ผมจะไปหาคุณยาย และอุ้มเค้กและน้อยหม้อเนยจากแม่ของฉัน "
" เธออยู่ไกลออกไป " หมาป่าพูด
" ฉันพูด " ตอบสีแดงเล็ก ๆขี่เครื่องดูดควัน" มันอยู่นอกเหนือโรงสีที่คุณเห็นอยู่บ้านหลังแรกในหมู่บ้าน "
" ดี " หมาป่าพูด " และฉันก็จะไปหาเธอด้วย ผมจะไปทางนี้ และไปที่คุณ ที่ และเราก็จะเห็นที่จะมีครั้งแรก "
หมาป่าวิ่งให้เร็วที่สุดเท่าที่เขาสามารถ ใช้เส้นทางที่สั้นที่สุด และสาวน้อยก็อ้อมๆ นั่งเอง โดยรวบรวมถั่ว วิ่งตามผีเสื้อและรวบรวมช่อดอกเล็ก ๆน้อย ๆ มันไม่นานก่อนที่หมาป่าจะมาถึงที่บ้านของหญิงชรา . เขาเคาะประตู แตะแตะ .
" ใครอยู่ตรงนั้น ? "
" ของคุณหลาน หนูน้อยหมวกแดง " หมาป่าตอบการปลอมแปลงเสียงของเธอ " ใครมีเอาเค้กและหม้อเล็ก ๆน้อย ๆของเนยส่งคุณแม่ "
ดีคุณยายคนอยู่บนเตียง เพราะเธอค่อนข้างป่วยร้อง , " ดึงเชือก และสลักจะขึ้นไป "
หมาป่าดึงเชือก และประตูก็เปิดออก แล้วเขาก็เมื่อผู้หญิงที่ดีและก็กินเธอขึ้นในขณะนี้ มันเป็นเวลากว่า 3 วันแล้ว ตั้งแต่ที่เขาได้กิน จากนั้นเขาก็ปิดประตูแล้วเข้าไปที่เตียงของยาย คาดหวัง หนูน้อยหมวกแดง ใครมาบ้างหลังจากนั้น แล้วเคาะประตู แตะแตะ .
" ใครอยู่ตรงนั้น ? "
หนูน้อยหมวกแดง ได้ยินเสียงใหญ่ของหมาป่า ตอนแรกกลัว แต่เชื่อว่าคุณยายของเธอก็เป็นหวัด ก็มีเสียงห้าว ตอบว่า " มันเป็นหลานของคุณ หนูน้อยหมวกแดง ที่ทำให้คุณมีเค้กและหม้อเล็ก ๆน้อย ๆของแม่เนยส่งคุณ . "
หมาป่า ร้องให้เธอ อาศัยเสียงของเขามากเท่าที่เขาสามารถ " ดึงเชือกและสลักจะขึ้นไป "
หนูน้อยหมวกแดงดึงเชือก แล้วประตูก็เปิดออก หมาป่า เห็นเธอเข้ามา บอกว่า เธอซ่อนตัวอยู่ภายใต้ที่นอนหมอนมุ้ง " ใส่เค้กเล็ก ๆน้อย ๆของเนยและหม้อบนแป้น แล้วมานั่งบนเตียงกับฉัน . "
หนูน้อยหมวกแดงนั่งอยู่บนเตียง เธอยิ่งประหลาดใจเพื่อดูว่าคุณยายของเธอมองเสื้อผ้าสวมเข้านอนเธอและกล่าวว่า " ยาย อะไรใหญ่ แขนคุณ "
" ทั้งหมดดีกว่าที่จะโอบกอดเธอด้วย ที่รัก "
" คุณย่าใหญ่ขา สิ่งที่คุณมี "
" ทั้งหมดดีกว่าที่จะวิ่งกับลูก "
" คุณย่า คุณช่างมีหูที่ใหญ่จังเลย ! "
" ทั้งหมดดีกว่าที่จะได้ยินด้วย ลูกของฉัน "
" ยาย ตาเธอช่างใหญ่เหลือเกิน ! "
" ทั้งหมดดีกว่าที่จะเห็นลูก . "
" คุณยาย แล้วทำไมฟันคุณได้"
" ดีกว่าที่จะกินคุณขึ้นด้วย "
และพูดคำเหล่านี้ หมาป่าชั่วร้ายนี้ลดลงเมื่อหนูน้อยหมวกแดง และก็กินเธอให้หมด
การแปล กรุณารอสักครู่..
ภาษาอื่น ๆ
การสนับสนุนเครื่องมือแปลภาษา: กรีก, กันนาดา, กาลิเชียน, คลิงออน, คอร์สิกา, คาซัค, คาตาลัน, คินยารวันดา, คีร์กิซ, คุชราต, จอร์เจีย, จีน, จีนดั้งเดิม, ชวา, ชิเชวา, ซามัว, ซีบัวโน, ซุนดา, ซูลู, ญี่ปุ่น, ดัตช์, ตรวจหาภาษา, ตุรกี, ทมิฬ, ทาจิก, ทาทาร์, นอร์เวย์, บอสเนีย, บัลแกเรีย, บาสก์, ปัญจาป, ฝรั่งเศส, พาชตู, ฟริเชียน, ฟินแลนด์, ฟิลิปปินส์, ภาษาอินโดนีเซี, มองโกเลีย, มัลทีส, มาซีโดเนีย, มาราฐี, มาลากาซี, มาลายาลัม, มาเลย์, ม้ง, ยิดดิช, ยูเครน, รัสเซีย, ละติน, ลักเซมเบิร์ก, ลัตเวีย, ลาว, ลิทัวเนีย, สวาฮิลี, สวีเดน, สิงหล, สินธี, สเปน, สโลวัก, สโลวีเนีย, อังกฤษ, อัมฮาริก, อาร์เซอร์ไบจัน, อาร์เมเนีย, อาหรับ, อิกโบ, อิตาลี, อุยกูร์, อุสเบกิสถาน, อูรดู, ฮังการี, ฮัวซา, ฮาวาย, ฮินดี, ฮีบรู, เกลิกสกอต, เกาหลี, เขมร, เคิร์ด, เช็ก, เซอร์เบียน, เซโซโท, เดนมาร์ก, เตลูกู, เติร์กเมน, เนปาล, เบงกอล, เบลารุส, เปอร์เซีย, เมารี, เมียนมา (พม่า), เยอรมัน, เวลส์, เวียดนาม, เอสเปอแรนโต, เอสโทเนีย, เฮติครีโอล, แอฟริกา, แอลเบเนีย, โคซา, โครเอเชีย, โชนา, โซมาลี, โปรตุเกส, โปแลนด์, โยรูบา, โรมาเนีย, โอเดีย (โอริยา), ไทย, ไอซ์แลนด์, ไอร์แลนด์, การแปลภาษา.
- I accessed because I want to read your p
- ลวดลาย
- 6. I can just see him, waiting on the ra
- องค์กรบ้านสุขภาพ
- ทางบริษัทฯ จึงเรียนมาเพื่อชี้แจง และโปรด
- Doctors stress the importance of the way
- ฮาร์ดดิส
- I think it is important for the family t
- ลิฟ
- and its hard to recognized
- วางบิล
- กินข้าวหรือยัง
- เสนอราคา
- A signature was detected, which could ei
- data encryption has switched to the stat
- As you likeBy all meansDrop in, pleaseYe
- ล้างลำไส้ที่ยันฮีดีท็อกซ์ วิธีช่วยให้ลำไ
- ส่งรายชื่อมา 2 คน แต่มา คนเดียว
- เพื่อนของคุณจะเดินทางมาถึงเมืองไทยตอนไหน
- เชิญเลือกปูตามสบาย
- Hey i would like to know that why u sele
- Duringthe malting process two important
- coming to Thai on January14~21. I wish I
- Ovarian activity and oocyte quality asso
