AbstractEthical standards and curre

Abstract
Ethical standards and current law demand that acute care psychiatric patients be treated
with respect, using the least restrictive interventions. Unfortunately, as restraint use has
decreased, assault and injury of mental health care workers has increased. Violence
against those working in acute care psychiatry is a serious global issue that needs further
examination. This study provides current, in depth information about the nature,
frequency and severity of assaults and injuries of psychiatric nurses. This study also
examined assault and injury in relation to the nurse’s decision to restrain. The findings
of this study were compared with findings of an earlier study carried out by one of the
authors (Moylan) prior to the institution of policies, which are more restrictive in the use
of restraint. In a sample of 110 nurses from five institutions, 80% of the nurses were
assaulted, 65% had been injured and 26% had been seriously injured. Injuries included
fractures, eye injuries and permanent disability. The number and severity of injuries have
increased significantly since the 1996 study. Nurses who had been injured decided to
restrain later in the progression of aggression than those who had not been injured

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

นามธรรม
มาตรฐานทางจริยธรรมและกฎหมายปัจจุบันต้องดูแลเฉียบพลันผู้ป่วยจิตเวชได้รับ
ด้วยความเคารพ การใช้มาตรการเข้มงวดน้อยที่สุด โชคไม่ดี มีความยับยั้งชั่งใจใช้
ลดลง การโจมตีและการบาดเจ็บของผู้ปฏิบัติงานสุขภาพจิตขึ้น ความรุนแรง
กับผู้ทำงานเฉียบพลันดูแล จิตเวชเป็นปัญหาสากลอย่างจริงจังที่ต้องเพิ่มเติม
สอบ การศึกษานี้ช่วยให้ปัจจุบัน ความลึกของข้อมูลเกี่ยวกับธรรมชาติ,
ความถี่และความรุนแรงของการโจมตีและการบาดเจ็บของพยาบาลจิตเวช นี้ศึกษายัง
ตรวจสอบการโจมตีและการบาดเจ็บเกี่ยวกับการตัดสินใจของพยาบาลห้าม ผลการวิจัย
การศึกษานี้ได้เปรียบเทียบกับผลการวิจัยของการศึกษาก่อนหน้านี้ดำเนินการโดยการ
(Moylan) ผู้เขียนก่อนสถาบันนโยบาย ซึ่งมีความเข้มงวดมากขึ้นในการใช้
ของความยับยั้งชั่งใจ ในตัวอย่างของพยาบาล 110 จาก 5 สถาบัน 80% ของการพยาบาลถูก
ทำร้าย ได้รับบาดเจ็บ 65% และ 26% มีได้รับบาดเจ็บ บาดเจ็บรวม
กระดูกหัก ตาบาดเจ็บ และพิการถาวร จำนวนและความรุนแรงของการบาดเจ็บได้
เพิ่มขึ้นอย่างมากตั้งแต่การศึกษา 1996 พยาบาลผู้ได้รับบาดเจ็บจึงตัดสินใจ
ห้ามในความก้าวหน้าของการรุกรานมากกว่าผู้ที่ไม่ได้รับการบาดเจ็บในภายหลัง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

บทคัดย่อ
มาตรฐานจริยธรรมและความต้องการกฎหมายปัจจุบันที่ผู้ป่วยจิตเวชดูแลเฉียบพลันได้รับการปฏิบัติ
ด้วยความเคารพโดยใช้การแทรกแซงน้อยเข้มงวด แต่น่าเสียดายที่การใช้ความยับยั้งชั่งใจได้
ลดลงการโจมตีและการบาดเจ็บของคนงานการดูแลสุขภาพจิตได้เพิ่มขึ้น การใช้ความรุนแรง
กับผู้ที่ทำงานในการดูแลผู้ป่วยจิตเวชเป็นปัญหาระดับโลกที่ร้ายแรงที่ต้องเพิ่มเติม
การตรวจสอบ การศึกษานี้ให้ปัจจุบันในข้อมูลเชิงลึกเกี่ยวกับธรรมชาติ
ความถี่และความรุนแรงของการถูกทำร้ายร่างกายและการบาดเจ็บของพยาบาลจิตเวช การศึกษาครั้งนี้ยังมี
การตรวจสอบการโจมตีและการบาดเจ็บที่เกี่ยวข้องกับการตัดสินใจของพยาบาลที่จะยับยั้ง ผล
ของการศึกษานี้ถูกนำมาเปรียบเทียบกับผลการวิจัยของการศึกษาก่อนหน้านี้ดำเนินการโดยหนึ่งใน
ผู้เขียน (Moylan) ก่อนที่จะมีสถาบันการศึกษาของนโยบายที่มีความเข้มงวดมากขึ้นในการใช้งาน
ของความยับยั้งชั่งใจ ในกลุ่มตัวอย่างจาก 110 พยาบาลจากห้าสถาบัน 80% ของพยาบาลถูก
ทำร้าย 65% ได้รับบาดเจ็บและ 26% ได้รับบาดเจ็บสาหัส ได้รับบาดเจ็บรวม
หักได้รับบาดเจ็บที่ตาและความพิการถาวร จำนวนและความรุนแรงของการบาดเจ็บได้
เพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญตั้งแต่การศึกษา 1996 หอผู้ป่วยที่ได้รับบาดเจ็บตัดสินใจที่จะ
ยับยั้งต่อไปในความก้าวหน้าของการรุกรานกว่าผู้ที่ไม่ได้รับบาดเจ็บ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

มาตรฐานทางจริยธรรมและกฎหมายที่เป็นนามธรรม
ปัจจุบันความต้องการการดูแลผู้ป่วยจิตเวชได้รับการรักษา
ด้วยความเคารพ ใช้มาตรการเข้มงวดน้อยที่สุด . ขออภัย มีการใช้
ลดลง การโจมตีและการบาดเจ็บของพนักงานดูแลสุขภาพจิตเพิ่มขึ้น ความรุนแรงต่อผู้ทำงานในจิตเวชศาสตร์
ดูแลเฉียบพลันเป็นปัญหารุนแรงระดับโลกที่ต้องตรวจสอบต่อไป

การศึกษานี้ช่วยให้ปัจจุบันข้อมูลเชิงลึกเกี่ยวกับธรรมชาติ
ความถี่และความรุนแรงของการโจมตีและการบาดเจ็บของพยาบาลจิตเวช การศึกษานี้ยังตรวจสอบการโจมตีและบาดเจ็บ
สัมพันธ์กับการตัดสินใจของพยาบาลเพื่อยับยั้งไว้ ผลของการศึกษานี้
เปรียบเทียบกับผลการวิจัยของการศึกษาก่อนหน้านี้ดำเนินการโดยหนึ่งใน
เขียน ( มอยเลิ่น ) ก่อน เพื่อให้สถาบันนโยบายที่เข้มงวดมากขึ้นในการใช้
ของความยับยั้งชั่งใจ ในตัวอย่างของ 110 พยาบาลจาก 5 สถาบัน 80% ของพยาบาล
ทำร้าย 65% ได้รับบาดเจ็บและ 26% ได้รับบาดเจ็บสาหัส บาดเจ็บรวม
กระดูกหักการบาดเจ็บที่ตาและพิการถาวร จำนวนและความรุนแรงของการบาดเจ็บได้เพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ ตั้งแต่ปี 1996
ศึกษา พยาบาลที่ได้รับบาดเจ็บตัดสินใจ

ยับยั้งในภายหลังในการก้าวหน้าของความก้าวร้าวมากกว่าผู้ที่ไม่ได้รับบาดเจ็บ