Twenty-seven women were identified

Twenty-seven women were identified as PPL positive and assigned to the orlistat + diet group (18 subjects) or the control group (9) (mean [SD] age, 45.9 [2.3] years; mean [SD] weight, 87.4 [2.5] kg; mean [SD] BMI, 36.0 [0.8] kg/m2). Treatment with orlistat + diet was associated with significantly greater changes from baseline compared with controls in WC (P= 0.003), fasting and postprandial serum TG levels (P = 0.012 and P < 0.001, respectively), FPI level (P = 0.001), and HOMA-IR index (P < 0.001). Logistic regression analysis found that 12 weeks of treatment with orlistat + diet was associated with a numeric, but statistically non-significant, 4.1-fold change in PPL, which was independent of reductions from baseline in weight and WC. Neither treatment was associated with significant changes from baseline in BAR. The prevalences of gastrointestinal symptoms previously found to be related to orlistat use were statistically similar between the orlistat + diet and control groups (9 [50.0%] vs 3 [33.3%] subjects).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ยี่สิบเจ็ดผู้หญิงเป็น PPL บวก และให้ orlistat ใน + อาหารกลุ่ม (18 เรื่อง) หรือกลุ่มควบคุม (9) (หมายถึง อายุ [SD] 45.9 ปี [2.3] น้ำหนักเฉลี่ย [SD] [2.5] 87.4 กก. [SD] BMI, 36.0 [0.8] เฉลี่ย kg/m2) รักษา ด้วย orlistat + อาหารเกี่ยวข้องกับการเปลี่ยนแปลงมากกว่าอย่างมีนัยสำคัญจากพื้นฐานเปรียบเทียบกับตัวควบคุมในสุขา (P = 0.003), ถือศีลอด และ postprandial ระดับ serum TG (P = 0.012 และ P < 0.001 ตามลำดับ), ระดับ FPI (P = 0.001), และดัชนีโรงแรมโฮมา-IR (P < 0.001) วิเคราะห์การถดถอยโลจิสติกพบว่า 12 สัปดาห์ของการรักษาด้วย orlistat + อาหารเกี่ยวข้องกับตัวเลขการ แต่ทางสถิติไม่ใช่สำคัญ 4.1-fold เปลี่ยนแปลง PPL ซึ่งเป็นอิสระของการลดจากพื้นฐานน้ำหนักและสุขา รักษาไม่ได้เกี่ยวข้องกับการเปลี่ยนแปลงที่สำคัญจากพื้นฐานในแถบ Prevalences อาการระบบก่อนหน้านี้พบเกี่ยวข้องกับใช้ orlistat ได้คล้ายทางสถิติระหว่างกลุ่ม orlistat + อาหาร และควบคุม (9 [50.0%] vs [33.3%] 3 เรื่อง)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ยี่สิบเจ็ดผู้หญิงที่ถูกระบุว่าเป็น PPL บวกและมอบหมายให้ Orlistat + กลุ่มอาหาร (18 เรื่อง) หรือกลุ่มควบคุม (9) (หมายถึง [SD] อายุ 45.9 [2.3] ปีเฉลี่ย [SD] น้ำหนัก 87.4 [2.5 ] กิโลกรัมเฉลี่ย [SD] ดัชนีมวลกาย 36.0 [0.8] กิโลกรัม / m2) การรักษาด้วย Orlistat + อาหารมีความสัมพันธ์กับการเปลี่ยนแปลงอย่างมีนัยสำคัญจาก baseline เมื่อเทียบกับการควบคุมในห้องสุขา (P = 0.003) การอดอาหารและซีรั่มภายหลังตอนกลางวันระดับ TG (P = 0.012 และ p <0.001 ตามลำดับ) ระดับ FPI (P = 0.001) และดัชนี HOMA-IR (p <0.001) การวิเคราะห์การถดถอยโลจิสติกพบว่า 12 สัปดาห์ของการรักษาด้วย Orlistat + อาหารมีความสัมพันธ์กับตัวเลข แต่ทางสถิติอย่างมีนัยสำคัญที่ไม่เปลี่ยนแปลงที่ 4.1 เท่าใน PPL ซึ่งเป็นอิสระจากการลดลงจาก baseline น้ำหนักและห้องสุขา การรักษาไม่ได้เกี่ยวข้องกับการเปลี่ยนแปลงอย่างมีนัยสำคัญจาก baseline ในบาร์ ชุกของอาการระบบทางเดินอาหารที่พบก่อนหน้านี้จะเกี่ยวข้องกับการใช้ Orlistat เป็นสถิติที่คล้ายกันระหว่าง Orlistat + อาหารและกลุ่มควบคุม (9 [50.0%] เทียบกับ 3 [33.3%] วิชา)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ผู้หญิงยี่สิบเจ็ดที่ถูกระบุว่าเป็นคนเป็นบวก และมอบหมายให้กลุ่ม Orlistat อาหาร ( 18 คน ) และกลุ่มควบคุม ( 9 ) ( หมายถึง [ SD ] อายุ 45.9 [ 2.3 ] ปี หมายถึง [ SD ] น้ำหนัก 87.4 [ 2.5 ] กิโลกรัม หมายถึง [ SD ] BMI 36.0 [ 1 ] กิโลกรัม / ตารางเมตร ) การรักษาด้วย Orlistat อาหารมีความสัมพันธ์กับการเปลี่ยนแปลงจากค่าเริ่มต้นอย่างมีนัยสำคัญมากขึ้นเมื่อเทียบกับการควบคุมในสุขา ( p = 0.003 )การอดอาหารและระดับ TG หลังอาหาร เซรั่ม ( P = 0.012 และ p < 0.001 ตามลำดับ ) ระดับ fpi ( p = 0.001 ) และ homa-ir ดัชนี ( p < 0.001 ) การวิเคราะห์การถดถอยโลจิสติกพบว่า 12 สัปดาห์ของการรักษาด้วยตัวอาหารได้เกี่ยวข้องกับตัวเลข แต่ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ 4.1-fold , การเปลี่ยนแปลงใน ppl ซึ่งเป็นอิสระของการลดจาก baseline ในน้ำหนัก และห้องสุขา .ไม่มีการรักษาที่เกี่ยวข้องกับการเปลี่ยนแปลงจาก baseline ในบาร์ ชายอาการระบบทางเดินอาหารที่พบก่อนหน้านี้จะเกี่ยวข้องกับตัวใช้กันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติระหว่างตัวอาหาร และกลุ่มควบคุม ( ร้อยละ 50.0 ) vs 9 [ 3 [ % ] 3 วิชา )