Before discussing model simulated o

Before discussing model simulated ocean chemistry in the context of climate change, it is illustrative to examine the effect of changes in carbon and temperature on ocean chemistry. We used the chemistry routine from the OCMIP project (available at http://www.ipsl.jussieu.fr/OCMIP/phase3/simulations/NOCES/HOWTO-NOCES.html) to calculate ocean pH and the state of aragonite saturation (Ωaragonite) as a function of surface CO2 pressure (pCO2), the concentration of dissolved inorganic carbon (DIC), and sea surface temperature (SST). It is shown that at constant pCO2 both pH and Ωaragonite increase with increased temperature, but their dependences on temperature are weaker than on pCO2 for the range of typical ocean surface temperature (−2 to 32°C) and atmospheric CO2 concentrations (200 to 1200 ppm) experienced in the past and likely to be seen in the future (Figures 1a and 1b). This is especially true for pH. Our calculations show that at present-day conditions with a global sea surface temperature of about 16°C and atmospheric CO2 concentration of about 380 ppm (corresponding to a DIC concentration of 2066 μmole kg−1), the surface ocean has a globally averaged pH and Ωaragonite of 8.07 and 2.68, respectively. With a doubling of atmospheric CO2 and a climate sensitivity (ΔT2x, global mean temperature change as a result of doubling of atmospheric CO2) of 2.5°C and 4.5°C (corresponding to a DIC concentration of 2168 and 2158 μmole kg−1), the pH decreases by 0.27 and 0.26 respectively, with almost all effects originating from increased CO2 concentration. The Ωaragonite decreases from 2.68 to 1.75 and 1.87 respectively (increased temperature increases Ωaragonite by 0.23 and 0.44 for ΔT2x = 2.5°C and 4.5°C, respectively, while increased CO2 concentration decreases Ωaragonite by 1.09 in both cases. The difference between the sum of these effects and the total change in Ωaragonite is due to nonlinearity in the carbonate system).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ก่อนที่จะคุยแบบจำลองทะเลเคมีในบริบทของการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ ได้แสดงการตรวจสอบผลของการเปลี่ยนแปลงอุณหภูมิและคาร์บอนโอเชี่ยนเคมี เราใช้ประจำเคมีจากโครงการ OCMIP (มี http://www.ipsl.jussieu.fr/OCMIP/phase3/simulations/NOCES/HOWTO-NOCES.html) ในการคำนวณค่า pH ของมหาสมุทรและรัฐ aragonite เข้ม (Ωaragonite) เป็นฟังก์ชันของพื้นผิวความดันของ CO2 (pCO2) ความเข้มข้นของคาร์บอนละลายอนินทรีย์ (ดิ๊กส), อุณหภูมิผิวหน้าทะเล (SST) แสดงว่า ที่ pCO2 คง ค่า pH และ Ωaragonite เพิ่มขึ้นกับอุณหภูมิที่เพิ่มขึ้น แต่ dependences ของพวกเขาในอุณหภูมิต่ำกว่าใน pCO2 ในช่วงของอุณหภูมิพื้นผิวมหาสมุทรทั่วไป (−2 ถึง 32° C) และบรรยากาศ CO2 ความเข้มข้น (200-1200 ppm) มีประสบการณ์ในอดีต และแนวโน้มที่จะเห็นในอนาคต (ตัวเลข 1a และ 1b) นี้เป็นจริงโดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับ pH คำนวณของเราแสดงว่า สภาพเหตุการณ์กับอุณหภูมิผิวโลกทะเลประมาณ 16° C และบรรยากาศเข้มข้น CO2 ประมาณ 380 ppm (ที่ตรงกับความเข้มข้นดิ๊กส 2066 μmole kg−1), มหาสมุทรพื้นผิวมีค่า pH เฉลี่ยทั่วโลกและ Ωaragonite ของ 8.07 และ 2.68 ตามลำดับ มีความจะของบรรยากาศ CO2 และความไวต่อสภาพภูมิอากาศ (ΔT2x การเปลี่ยนแปลงอุณหภูมิโลกเฉลี่ยผลของบรรยากาศ CO2) 2.5 ° C และ° C 4.5 (ที่ตรงกับความเข้มข้นดิ๊กส 2168 และ 2158 kg−1 μmole), pH ลดลง 0.27 และ 0.26 ตามลำดับ มีผลเกือบทั้งหมดเกิดจากความเข้มข้นของ CO2 เพิ่มขึ้น Ωaragonite จะลดจาก 2.68 1.87 และ 1.75 ตามลำดับ (Ωaragonite 0.23 และ 0.44 สำหรับ ΔT2x เพิ่มขึ้นอุณหภูมิเพิ่มขึ้น = 2.5° C และ 4.5° C ตามลำดับ ในขณะที่ความเข้มข้นของ CO2 เพิ่มขึ้นลดลง Ωaragonite โดย 1.09 ในทั้งสองกรณี ความแตกต่างระหว่างผลรวมของผลกระทบเหล่านี้และการเปลี่ยนแปลงทั้งหมดใน Ωaragonite ได้จาก nonlinearity ในระบบคาร์บอเนต)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ก่อนที่จะคุยแบบจำลองทางเคมีในมหาสมุทรในบริบทของการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศที่เป็นตัวอย่างเพื่อตรวจสอบผลกระทบของการเปลี่ยนแปลงในคาร์บอนไดออกไซด์และอุณหภูมิในมหาสมุทรเคมี เราใช้ประจำเคมีจากโครงการ OCMIP (มี http://www.ipsl.jussieu.fr/OCMIP/phase3/simulations/NOCES/HOWTO-NOCES.html) ในการคำนวณค่าความเป็นกรดของมหาสมุทรและสถานะของความอิ่มตัว aragonite (Ωaragonite ) เป็นหน้าที่ของความดัน CO2 พื้นผิว (pCO2) ความเข้มข้นของคาร์บอนไดออกไซด์ที่ละลายนินทรีย์ (DIC) และอุณหภูมิผิวน้ำทะเล (SST) มันแสดงให้เห็นว่าใน pCO2 อย่างต่อเนื่องทั้งค่า pH และการเพิ่มขึ้นΩaragoniteมีอุณหภูมิเพิ่มขึ้น แต่พึ่งพาของพวกเขาในอุณหภูมิที่อ่อนแอกว่าใน pCO2 สำหรับช่วงอุณหภูมิที่พื้นผิวมหาสมุทรทั่วไป (-2 ถึง 32 ° C) และความเข้มข้นของ CO2 ในชั้นบรรยากาศ (200-1200 ppm) มีประสบการณ์ในอดีตที่ผ่านมาและมีแนวโน้มที่จะเห็นในอนาคต 1a (รูปและ 1b) นี่คือความจริงโดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับค่า pH การคำนวณของเราแสดงให้เห็นว่าในสภาพปัจจุบันที่มีอุณหภูมิพื้นผิวของน้ำทะเลทั่วโลกประมาณ 16 องศาเซลเซียสและความเข้มข้นของ CO2 ในชั้นบรรยากาศประมาณ 380 ส่วนในล้านส่วน (ตรงกับความเข้มข้นของ DIC 2066 μmoleกก-1), มหาสมุทรพื้นผิวได้เฉลี่ยทั่วโลกค่า pH และΩaragoniteของ 8.07 และ 2.68 ตามลำดับ ด้วยการเพิ่มขึ้นของ CO2 ในชั้นบรรยากาศและความไวของสภาพภูมิอากาศ (ΔT2xการเปลี่ยนแปลงอุณหภูมิของโลกเฉลี่ยเป็นผลจากการเพิ่มขึ้นของ CO2 ในชั้นบรรยากาศ) 2.5 ° C และ 4.5​​ ° C (ตรงกับความเข้มข้นของ DIC 2168 และ 2158 μmoleกก-1) ค่าความเป็นกรดลดลง 0.27 และ 0.26 ตามลำดับโดยมีผลกระทบเกือบทั้งหมดมาจากความเข้มข้นของ CO2 ที่เพิ่มขึ้น Ωaragoniteลดลง 2.68-1.75 และ 1.87 ตามลำดับ (อุณหภูมิที่เพิ่มขึ้นโดยเพิ่มขึ้นΩaragonite 0.23 และ 0.44 สำหรับΔT2x = 2.5 องศาเซลเซียสและ 4.5​​ องศาเซลเซียสตามลำดับในขณะที่ความเข้มข้นของ CO2 เพิ่มขึ้นลดลง 1.09 Ωaragoniteโดยในทั้งสองกรณี. ความแตกต่างระหว่างผลรวมของ ผลกระทบเหล่านี้และการเปลี่ยนแปลงทั้งหมดในΩaragoniteเป็นเพราะความไม่เป็นเชิงเส้นในระบบคาร์บอเนต)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ก่อนที่จะพูดถึงรูปแบบจำลองมหาสมุทรเคมีในบริบทของการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ มีรูปประกอบเพื่อศึกษาผลกระทบของการเปลี่ยนแปลงของคาร์บอนและอุณหภูมิที่ใช้ในการเคมีของมหาสมุทร เราใช้เคมีตามปกติจากโครงการ ocmip ( ใช้ได้ใน http://www.ipsl.jussieu.fr/ocmip/phase3/simulations/noces/howto-noces .HTML ) เพื่อคำนวณ pH ของมหาสมุทรและสถานะของอะราโกไนต์อิ่มตัว ( Ωอะราโกไนต์ ) เป็นฟังก์ชันของพื้นผิวความดันคาร์บอนไดออกไซด์ ( pco2 ) , ความเข้มข้นของอนินทรีย์คาร์บอนละลาย ( DIC ) และอุณหภูมิพื้นผิวทะเล ( SST ) มันแสดงให้เห็นว่า pco2 คงที่ทั้ง pH และΩอะราโกไนต์เพิ่มกับเพิ่มอุณหภูมิแต่ dependences ในอุณหภูมิที่อ่อนแอกว่าใน pco2 สำหรับช่วงของอุณหภูมิพื้นผิวมหาสมุทรโดยทั่วไป ( − 2 32 ° C ) และความเข้มข้นของ CO2 ในบรรยากาศ ( 200 , 200 ppm ) ประสบการณ์ในอดีต และมีแนวโน้มที่จะเห็นในอนาคต ( ตัวเลขที่ 1A และ 1B ) นี้เป็นจริงโดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับปร .การคำนวณของเราพบว่า ที่สภาวะในปัจจุบันที่มีพื้นผิวโลกทะเล อุณหภูมิประมาณ 16 ° C และความเข้มข้นของ CO2 ในบรรยากาศของเกี่ยวกับ 380 ppm ( สอดคล้องกับความเข้มข้นของ 2066 เชิงμไฝกก− 1 ) , พื้นผิวมหาสมุทรมีทั่วโลกเฉลี่ย และΩ - อะราโกไนท์ของ และ 2.68 ตามลำดับ กับสองเท่าของคาร์บอนไดออกไซด์ในอากาศและบรรยากาศความไว ( t2x Δ ,ซึ่งหมายถึงการเปลี่ยนแปลงอุณหภูมิเป็นผลมากของคาร์บอนไดออกไซด์ในอากาศ ) 2.5 องศา C และ 4.5 ° C ( สอดคล้องกับความเข้มข้นของ 1 โมล และอาจμ 2138 กิโลกรัม− 1 ) , pH ลดลง 0.27 และ 0.26 ตามลำดับ ผลที่เกิดจากการเพิ่ม CO2 เกือบทั้งหมดที่ใช้ การΩอะราโกไนต์ลดลงจาก 2.68 ถึง 1.75 และ 1.87 ตามลำดับ ( เพิ่มขึ้นอุณหภูมิเพิ่มขึ้นΩอะราโกไนต์โดย 023 และ 0.44 สำหรับΔ t2x = 2.5 องศา C องศา C และ 4.5 ตามลำดับ ขณะที่เพิ่มความเข้มข้นของ CO2 ลดลง 1.09 Ωอะราโกไนต์ โดยทั้ง 2 กรณี ความแตกต่างระหว่างผลรวมของผลกระทบเหล่านี้และการเปลี่ยนแปลงทั้งหมดในΩอะราโกไนต์เนื่องจากความไม่เป็นเชิงเส้นในระบบคาร์บอเนต )