cultural politicsThe unwillingness

cultural politics
The unwillingness of the external homelands to act as protector of their frater- nal communities, however, has involved much more than these straightforward strategic considerations. The sheer size of the fraternal communities and the fact that each of them occupies part of the historic homeland of their ethnie has meant that the standing of Mongolia, Laos, and Malaysia as the external home- land of the fraternal community has not been as secure as the standing of com- parable external homelands in Europe. The Mongols in China, the Lao in Thai- land, and the Malays in Indonesia have all had some reason to see themselves not just as minorities but as sophisticated exemplars of their ethnie. To the ex- tent that these communities appeared to preserve their cultural identity and to thrive economically, the legitimacy of the smaller independent states came into question. On the other hand, when minorities in the larger countries felt them- selves oppressed or deculturated, the legitimacy of the independent states as the sole bearers of their respective national cultures was reinforced. When the in- dependent states languished as economic backwaters, the arguments in favor of the fraternal communities staying in the larger state seemed stronger. Whereas the global trend in the twentieth century was to support national self-determi- nation within smaller and smaller units, the economic trend was the reverse: there was a strong economic preference for larger political units and for in- creasing economic integration between states and regions. Economists consis- tently dismissed independence movements as economically counter-productive and cast doubt on the capacity of small independent states to deliver prosperi- ty to their peoples.
The erosion of distinctive cultural identities as a result of the homogenizing effects of the state and of commerce was one of the striking features of the twen- tieth century, and has continued into the twenty-first century. All cultural iden- tities are subject to these pressures, but minorities are especially vulnerable, and the fear of the fraternal communities in all these cases was of absorption into the dominant culture of the state which ruled them. This fear was strongest amongst the Mongols, perhaps because of China’s long tradition of imposing its culture on non-Chinese peoples within its borders and because of the sharp contrast between traditional Mongol herding culture and China’s urban and agricultural cultures.24 In Indonesia, the fear of “Javanization,” the imposition of the culture of the Javanese as the largest ethnic group, has been a persistent theme in inter-regional relations, though the extent to which there was true Ja- vanization is open to debate. What was seen as Javanization in non-Javanese regions was often a kind of manufactured quasi-Indic culture devised to sup- port the authoritarian New Order of President Suharto,25 rather than wholesale

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

วัฒนธรรมการเมืองไม่เต็มใจของ homelands ภายนอกที่จะทำหน้าที่เป็นผู้พิทักษ์ของชุมชนของพวกเขา NAL frater- แต่ได้มีส่วนร่วมมากขึ้นกว่าการพิจารณาเชิงกลยุทธ์เหล่านี้ตรงไปตรงมา
ขนาดที่แท้จริงของชุมชนเป็นพี่น้องกันและความจริงที่ว่าแต่ละของพวกเขาตรงบริเวณส่วนหนึ่งของบ้านเกิดประวัติศาสตร์ ethnie ของพวกเขามีความหมายว่ายืนมองโกเลียลาวและมาเลเซียเป็นที่ดินที่บ้านภายนอกของชุมชนเป็นพี่น้องกันไม่ได้รับความปลอดภัย ขณะที่ยืน homelands ภายนอกอุปมาสั่งในยุโรป มองโกลในประเทศจีนลาวในแผ่นดินไทยและมาเลเซียในอินโดนีเซียมีทั้งหมดมีเหตุผลที่จะเห็นตัวเองไม่เพียง แต่เป็นชนกลุ่มน้อย แต่เป็นโคลงมีความซับซ้อนของพวกเขาบาง ethnie ไปที่เต็นท์อดีตที่ชุมชนเหล่านี้ปรากฏตัวขึ้นเพื่อรักษาเอกลักษณ์ทางวัฒนธรรมของพวกเขาและการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจที่ถูกต้องตามกฎหมายของรัฐอิสระขนาดเล็กมาเป็นคำถาม ในทางกลับกันเมื่อชนกลุ่มน้อยในประเทศที่มีขนาดใหญ่รู้สึกว่าตัว them- ถูกกดขี่หรือ deculturated ถูกต้องตามกฎหมายของรัฐที่เป็นอิสระเป็นผู้ถือเพียงอย่างเดียวของวัฒนธรรมของชาติของตนเป็นคอนกรีต เมื่อรัฐขึ้นอยู่กับหดองเป็นคลองทางเศรษฐกิจการขัดแย้งในความโปรดปรานของชุมชนเป็นพี่น้องกันอยู่ในรัฐที่มีขนาดใหญ่ดูเหมือนแข็งแกร่ง ในขณะที่แนวโน้มของโลกในศตวรรษที่ยี่สิบก็ให้การสนับสนุนในระดับชาติของประเทศตัวเอง determi- ภายในหน่วยที่เล็กและขนาดเล็กมีแนวโน้มทางเศรษฐกิจเป็นสิ่งที่ตรงกันข้าม: มีการตั้งค่าทางเศรษฐกิจที่แข็งแกร่งสำหรับหน่วยทางการเมืองที่มีขนาดใหญ่และ creasing หบูรณาการทางเศรษฐกิจระหว่างรัฐและ ภูมิภาค นักเศรษฐศาสตร์สอดคล้องกันไล่ tently การเคลื่อนไหวเป็นอิสระเป็นเศรษฐกิจสร้างสรรค์และข้อสงสัยเกี่ยวกับความสามารถของรัฐอิสระขนาดเล็กที่จะส่งมอบไท prosperi- ที่จะให้ประชาชนของพวกเขา.
เซาะของอัตลักษณ์ทางวัฒนธรรมที่โดดเด่นเป็นผลมาจากผลกระทบของการผสมยางของรัฐและการค้า เป็นหนึ่งในคุณสมบัติที่โดดเด่นของศตวรรษที่ twen- tieth และยังคงเข้ามาในศตวรรษที่ยี่สิบเอ็ด Tities iden- วัฒนธรรมทั้งหมดจะอยู่ภายใต้แรงกดดันเหล่านี้ แต่ชนกลุ่มน้อยมีความเสี่ยงโดยเฉพาะอย่างยิ่งและความกลัวของชุมชนเป็นพี่น้องกันในทุกกรณีเหล่านี้เป็นของการดูดซึมในวัฒนธรรมที่โดดเด่นของรัฐซึ่งปกครองพวกเขา ความกลัวนี้เป็นที่แข็งแกร่งที่สุดในหมู่มองโกลบางทีอาจเป็นเพราะประเพณีอันยาวนานของจีนของการจัดเก็บภาษีวัฒนธรรมที่มีต่อประชาชนที่ไม่ใช่ภาษาจีนภายในเขตและเพราะความคมชัดระหว่างวัฒนธรรมดั้งเดิมต้อนมองโกลและ cultures.24 เมืองและการเกษตรของจีนในประเทศอินโดนีเซียกลัว ของ "Javanization" การจัดเก็บภาษีของวัฒนธรรมของชาวชวาเป็นกลุ่มชาติพันธุ์ที่ใหญ่ที่สุดที่ได้รับรูปแบบถาวรในความสัมพันธ์ระหว่างภูมิภาค แต่ขอบเขตที่มีจริง jA- vanization จะเปิดให้มีการอภิปราย สิ่งที่ถูกมองว่าเป็น Javanization ในภูมิภาคที่ไม่ชวามักจะเป็นชนิดของการผลิตวัฒนธรรมกึ่งสันสกฤตคิดค้นเพื่อสนับสนุนการใช้งานพอร์ตเผด็จการสั่งซื้อใหม่ของประธานาธิบดีซูฮาร์โต 25 มากกว่าขายส่ง