The principle of'utmost good faith'

The principle of'utmost good faith' has always been the crown of the field of Marine Insurance Law, which derived from the case of Carter v Boehm (1776). With the codification of the Marine Insurance Act 1906, the principle found expression in ss 17 to 20 : s 17 presents the general duty to observe the utmost good faith, with the following sections introducing particular aspects of the doctrine,namely, the duty of the assured (s 18) and the broker (s 19) to disclose material circumstances, and to avoid making misrepresentations (s 20).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

หลัก of'utmost สุจริต ' จะได้รับมงกุฎด้านทางทะเลประกันภัยกฎหมาย ซึ่งได้มาจากกรณีของคาร์เตอร์วี Boehm (1776) กับกฎเกณฑ์ของ 1906 ตามพระราชบัญญัติประกันภัยทางทะเล หลักพบนิพจน์ใน ss 17 20: s 17 แสดงภาษีทั่วไปสังเกตเจตนาดีที่สุด ส่วนต่อไปนี้ที่แนะนำลักษณะเฉพาะของหลักคำสอน คือ หน้าที่ของอุ่น (s 18) และโบรกเกอร์ (s 19) เปิดเผยสถานการณ์วัสดุ และหลีกเลี่ยงการทำ misrepresentations (s 20)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

หลักการ of'utmost ความเชื่อที่ดี 'ได้เสมอพระมหากษัตริย์ของเขตทางทะเลกฎหมายประกันภัยซึ่งได้มาจากกรณีของคาร์เตอร์วี Boehm นี้ (1776) ด้วยการประมวลของประกันภัยทางทะเลพระราชบัญญัติ 1906 หลักการที่พบการแสดงออกใน ss 17-20: s 17 ที่มีการจัดงานท​​ั่วไปที่จะสังเกตเห็นความเชื่อที่ดีสูงสุดที่มีส่วนต่อไปนี้การแนะนำด้านโดยเฉพาะอย่างยิ่งของศาสนาคือการปฏิบัติหน้าที่ของ มั่นใจ (s 18) และนายหน้า (s 19) จะเปิดเผยสถานการณ์วัสดุและเพื่อหลีกเลี่ยงการบิดเบือน (s 20)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

หลักการ of'utmost สุจริต ' ได้รับมงกุฎของเขตของกฎหมายประกันภัยทางทะเล ซึ่งได้มาจากกรณีของคาร์เตอร์ วี โบม ( 1776 ) มีการประมวลของพระราชบัญญัติประกันภัยทางทะเล 1906 หลักการพบการแสดงออกใน 17 SS 20 : 17 แสดงหน้าที่ทั่วไปสังเกตความเชื่อที่ดีสูงสุดด้วยส่วนต่อไปนี้แนะนำลักษณะเฉพาะของการสอนคือหน้าที่ของผู้เอาประกันภัย ( 18 ) และนายหน้า ( 19 ) เปิดเผยสถานการณ์วัสดุ , และเพื่อหลีกเลี่ยงการ misrepresentations
( 20 )