Su Luo curiously asked Nangong Liuy

Su Luo curiously asked Nangong Liuyun: “Why didn’t you enter? Making the wedding clothing for other people is not something a person of your character would do.”

With her understanding of Nangong Liuyun, this guy was a master that would absolutely not let himself suffer the slightest loss.

On Nangong Liuyun’s matchless handsome face stretched a smile brimming with an extremely sinister aura: “Wait a moment more, then in a little while, I’ll take you to see a good play. I guarantee you will like it.”

Just a moment ago, when he was removing the seal, he sensed that something was amiss inside, so he was not in a hurry to enter.

“Oh? Don’t tell me that inside… Alas, you let them charge in to break through enemy lines, you are really too two-faced!” Su Luo accused him. Subsequently, she couldn’t help but to start laughing.

The pitiful crown prince, wherever you arrived at, you would always be falling for Nangong Liuyun’s schemes.

He thought he was benefiting at Nangong Liuyun’s expense when he rushed in, but whether this advantage was alright to occupy, only knowing himself would he realize it.

Having thought of things to this point, Su Luo couldn’t help sympathizing somewhat with this person who suffered defeat at every battle, but kept on fighting despite the setbacks. This crown prince was incomparably tenacious.

Like this for so many years, he struggled in the palm of Nangong Liuyun’s hand and still had a healthy mind and body to live up until now. It was simply not easy for him, just thinking about it, she pitied him. .

Nangong Liuyun flicked her bright and clean forehead once with a humorous appearance and in a good mood: “Little girl is again silently cursing this king?”

“How could that be.” Su Luo firmly denied, her entire face had a proper righteous expression, and she said deadly earnestly: “I was only praising you in my heart, how could you slander me like this?”

Nangong Liuyun gently stroked her black hair, with a cunning fox-like smile: “Praising this king should not be a humiliating thing, saying it out loud will be fine, there is no need to keep it in your heart right? Come, speak a few words for this king to listen to.”

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Su Luo curiously asked Nangong Liuyun: “Why didn’t you enter? Making the wedding clothing for other people is not something a person of your character would do.”With her understanding of Nangong Liuyun, this guy was a master that would absolutely not let himself suffer the slightest loss.On Nangong Liuyun’s matchless handsome face stretched a smile brimming with an extremely sinister aura: “Wait a moment more, then in a little while, I’ll take you to see a good play. I guarantee you will like it.”Just a moment ago, when he was removing the seal, he sensed that something was amiss inside, so he was not in a hurry to enter.“Oh? Don’t tell me that inside… Alas, you let them charge in to break through enemy lines, you are really too two-faced!” Su Luo accused him. Subsequently, she couldn’t help but to start laughing.The pitiful crown prince, wherever you arrived at, you would always be falling for Nangong Liuyun’s schemes.He thought he was benefiting at Nangong Liuyun’s expense when he rushed in, but whether this advantage was alright to occupy, only knowing himself would he realize it.Having thought of things to this point, Su Luo couldn’t help sympathizing somewhat with this person who suffered defeat at every battle, but kept on fighting despite the setbacks. This crown prince was incomparably tenacious.Like this for so many years, he struggled in the palm of Nangong Liuyun’s hand and still had a healthy mind and body to live up until now. It was simply not easy for him, just thinking about it, she pitied him. .Nangong Liuyun flicked สดใส และสะอาดหน้าผากของเธอหนึ่งครั้ง มีลักษณะอารมณ์ขัน และอารมณ์ดี: "สาวน้อยเป็นอีกอย่าสาปแช่งกษัตริย์นี้""วิธีที่อาจจะ" Su Luo แน่นปฏิเสธ ใบหน้าของเธอทั้งหมดมีนิพจน์ที่ชอบธรรมเหมาะสม และเธอบอกว่า ร้ายแรงจริงจัง: "ฉันเท่านั้นที่ถูกสรรเสริญคุณในหัวใจของฉัน วิธีสามารถคุณป้ายสีฉันเช่นนี้"Nangong Liuyun stroked เบา ๆ ผมสีดำ มีรอยยิ้มเหมือนจิ้งจอกไหวพริบ: "ยกย่องกษัตริย์องค์นี้ไม่ควรเป็นสิ่งที่อับอาย พูดดัง ๆ จะมี มีไม่จำเป็นต้องเก็บไว้ในหัวใจของคุณขวา มา พูดไม่กี่คำนี้กษัตริย์ฟัง"

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ซู Luo ซอกแซกถาม Nangong Liuyun: "ทำไมคุณไม่ใส่? ทำให้เสื้อผ้าที่จัดงานแต่งงานสำหรับคนอื่น ๆ ไม่ได้เป็นสิ่งที่คนของตัวคุณจะทำ. " ด้วยความเข้าใจของเธอ Nangong Liuyun ผู้ชายคนนี้เป็นหลักที่จะอย่างไม่ปล่อยให้ตัวเองประสบความสูญเสียน้อยที่สุดได้. บนใบหน้าหล่อ Nangong Liuyun ของเปรียบยืด รอยยิ้มเต็มไปด้วยกลิ่นอายที่น่ากลัวมาก: "รอสักครู่มากขึ้นแล้วในขณะที่น้อยผมจะพาคุณไปดูฟอร์มการเล่นที่ดี ผมกล้ารับประกันว่าคุณจะชอบมัน. " รอสักครู่ที่ผ่านมาเมื่อเขาถูกลบประทับตราเขารู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติภายในดังนั้นเขาจึงไม่รีบร้อนที่จะเข้าสู่. " โอ้? อย่าบอกนะว่าภายใน ... อนิจจาคุณให้พวกเขาคิดค่าใช้จ่ายในการที่จะทำลายศัตรูคุณจริงๆเกินไปสองต้องเผชิญ! "ซู Luo เขาถูกกล่าวหาว่า ต่อจากนั้นเธอก็ไม่สามารถช่วย แต่จะเริ่มต้นหัวเราะ. มกุฎราชกุมารน่าสงสารทุกที่ที่คุณมาถึงที่คุณจะได้รับการลดลงสำหรับแผนการ Nangong Liuyun ของ. เขาคิดว่าเขาได้รับประโยชน์ที่ค่าใช้จ่าย Nangong Liuyun เมื่อเขาวิ่ง แต่ไม่ว่าข้อได้เปรียบนี้ ไม่เป็นไรที่จะครอบครองเพียงรู้ว่าตัวเองว่าเขาจะรู้ว่ามัน. มีความคิดของสิ่งที่จะมาถึงจุดนี้ซู Luo ไม่สามารถช่วยเห็นอกเห็นใจบ้างกับคนนี้ที่ประสบความพ่ายแพ้ในการต่อสู้ทุก แต่เก็บไว้ในการต่อสู้แม้จะพ่ายแพ้ สยามมกุฎราชกุมารนี้เป็นหวงแหนเหลือใจ. เช่นนี้มานานหลายปีดังนั้นเขาพยายามในฝ่ามือของ Nangong Liuyun และยังคงมีสุขภาพร่างกายและจิตใจที่จะอยู่จนถึงขณะนี้ มันเป็นเพียงแค่ไม่ง่ายสำหรับเขาเพียงแค่ความคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้เธอสงสารเขา . Nangong Liuyun สะบัดหน้าผากสดใสและสะอาดของเธอครั้งเดียวกับการปรากฏตัวตลกและอารมณ์ดี: "สาวน้อยเป็นอีกครั้งที่เงียบแช่งกษัตริย์" . "วิธีการที่อาจจะเป็น" ซู Luo ปฏิเสธมั่นทั่วใบหน้าของเธอมีความชอบธรรมที่เหมาะสม การแสดงออกและเธอบอกว่าร้ายแรงอย่างจริงจัง "ผมเป็นเพียงการยกย่องคุณในหัวใจของฉัน, วิธีที่คุณสามารถใส่ร้ายผมเป็นแบบนี้?" Nangong Liuyun เบา ๆ ลูบผมสีดำของเธอด้วยรอยยิ้มที่ฟ็อกซ์เหมือนไหวพริบ "ยกย่องกษัตริย์นี้ไม่ควรจะเป็น เป็นสิ่งที่น่าอดสูบอกว่ามันออกมาดัง ๆ จะดีมีความจำเป็นต้องเก็บไว้ในที่เหมาะสมหัวใจของคุณหรือไม่ มาพูดคำไม่กี่คำกษัตริย์นี้จะฟัง. "

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ซู หลัว ซอกแซกถามนังก๊อก liuyun : " ทำไมคุณถึงไม่ระบุ ? การแต่งเสื้อผ้าให้คนอื่น ไม่ใช่เรื่อง ของ คน ตัวละครของคุณจะทำ . "กับความเข้าใจของนังก๊อก liuyun ชายคนนี้เป็นเจ้านายคงไม่ปล่อยให้ตัวเองสูญเสียน้อยที่สุดนังก๊อกหน้าหล่อหาตัวจับยากใน liuyun เหยียดรอยยิ้มที่เต็มเปี่ยมไปด้วยกลิ่นอายที่แสนน่ากลัว : " เดี๋ยวก่อนมากขึ้นแล้วในตอนนี้ ผมจะพาคุณไปดูละครที่ดี ผมรับรองว่า คุณจะชอบมัน . "เมื่อสักครู่ , เมื่อเขาถอด ซีล เขารู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติอยู่ข้างใน เขาจึงได้รีบเข้าไป" โอ้ อย่าบอกนะว่าข้างใน . . . . . . . อนิจจา คุณให้พวกเขาบุกทะลวงข้าศึก คุณมันคนหลอกลวง " ซู หลัว กล่าวหาเขา ต่อมาเธอไม่สามารถช่วย แต่จะเริ่มหัวเราะองค์ชายน่าสงสารที่คุณมาถึง คุณจะตกหลุมรักมัน นังก๊อก liuyun โครงร่างเขาคิดว่าประโยชน์ที่นังก๊อก liuyun ค่าใช้จ่ายเมื่อเขาวิ่ง แต่ไม่ว่าประโยชน์นี้ก็ได้ไปครอบครอง รู้แค่ว่าตัวเอง เขาจะตระหนักถึงมันมีความคิดของสิ่งที่จุดนี้ , ซู หลัว ก็อดสงสารบ้างกับคนๆนี้ที่ประสบความพ่ายแพ้ในทุกการต่อสู้ แต่ต้องต่อสู้แม้ setbacks นี้องค์รัชทายาทเป็นเหลือใจ ตื้อจริงๆแบบนี้มานานหลายปี เขาดิ้นรนอยู่ในฝ่ามือของนังก๊อก liuyun มือและยังคงมีจิตใจที่แข็งแรงและร่างกายอยู่จนถึงตอนนี้ มันก็ไม่ง่ายสำหรับเขา แค่คิด เธอสงสารเขา .นังก๊อก liuyun ดีดหน้าผากของเธอสะอาดและสดใสเมื่อมีลักษณะ และอารมณ์ขันอารมณ์ดี : " สาวน้อยอีกอย่างด่ากษัตริย์ "" เป็นไปได้ไง " ซูหลัวแน่นหนาปฏิเสธ ใบหน้าของเธอทั้งหมด มีการแสดงออกที่เหมาะสมที่ชอบธรรม และเค้าบอกว่าอันตรายอย่างจริงจัง : " ผมชื่นชมคุณอยู่ในใจ ทำไมเธอใส่ร้ายฉันแบบนี้ ? "นังก๊อก liuyun ค่อยๆลูบผมสีดำของเธอกับสุนัขจิ้งจอกเจ้าเล่ห์เหมือนรอยยิ้ม : " ยกย่องกษัตริย์ไม่ควรเป็นสิ่งที่น่าอับอาย พูดออกมาดังๆจะดี ไม่ต้องเก็บมันไว้ในใจใช่มั้ย ? มาพูดไม่กี่คำ พระราชาองค์นี้ให้ฟัง "