Background: Many cancer survivors e

Background: Many cancer survivors experience declines in health-related quality of life (HRQOL) and
increases in fatigue as a result of cancer and its treatment. Exercise is linked to improvements in these outcomes,
but little is known about the role of sedentary behavior. In a large, ethnically-diverse cohort of breast
cancer survivors, we examined the relationship between sedentary time, HRQOL, and fatigue, and examined
if that relationship differed by recreational moderate-vigorous physical activity (MVPA) level. Methods:
Participants were 710 women diagnosed with stage 0-IIIA breast cancer in the Health, Eating, Activity, and
Lifestyle Study. Women completed questionnaires at approximately 30-months postdiagnosis (sedentary time;
recreational MVPA) and 41-months postdiagnosis (HRQOL; fatigue). In multivariate models, we regressed
these outcomes linearly on quartiles of daily sedentary time, and a variable jointly reflecting sedentary time
quartiles and MVPA categories (0; >0 to

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

พื้นหลัง: ผู้รอดชีวิตมะเร็งจำนวนมากประสบภาวะสุขภาพคุณภาพชีวิต (HRQOL) และเพิ่มขึ้นในความเมื่อยล้าเป็นผลมาจากโรคมะเร็งและการรักษา เชื่อมโยงถึงการปรับปรุงสุขภาพ ออกกำลังกายแต่เกี่ยวกับบทบาทของลักษณะการทำงานอยู่ประจำ ในกลุ่มรุ่นใหญ่ หลากหลายชาติพันธุ์ของเต้านมมะเร็งผู้รอดชีวิต เราตรวจสอบความสัมพันธ์ระหว่างเวลาที่อยู่ประจำ HRQOL และความเมื่อย ล้า และการตรวจสอบถ้าความสัมพันธ์ที่แตกต่างไปตามระดับกิจกรรมทางกายภาพแข็งแรงปานกลางทนา (MVPA) วิธีการ:ผู้เข้าร่วมถูกวินิจฉัยกับ 0 IIIA มะเร็งเต้านมในสุขภาพ กิน กิจกรรม สตรี 710 และการศึกษาไลฟ์สไตล์ แบบสอบถามผู้หญิงที่เสร็จสิ้นเวลาประมาณ 30 เดือน-postdiagnosis (อยู่ประจำเวลาคลาส MVPA) และ 41 เดือน postdiagnosis (HRQOL ความเมื่อยล้า) ในรูปแบบตัวแปรพหุ เรา regressedสุขภาพเชิงเส้นใน quartiles ที่ยึดของอยู่ประจำเวลา และเป็นตัวแปรร่วมสะท้อนอยู่ประจำทุกวันquartiles ที่ยึดและประเภท MVPA (0; > 0 < 9; ≥9 MET ชั่วโมง/สัปดาห์) ผลลัพธ์: อยู่ประจำเวลาไม่ได้อย่างอิสระเกี่ยวข้องกับ subscales หรือสรุปคะแนนของ HRQOL หรือเมื่อยล้า นอกจากนี้ การเปรียบเทียบของผู้หญิงที่มีสูงเจอต่ำ (Q4:Q1) อยู่ประจำเวลา โดยระดับ MVPA ผลไม่แตกต่างกัน HRQOL หรือความเมื่อยล้าสรุป: ในการศึกษานี้รอดชีวิตของโรคมะเร็งเต้านม ตนเองรายงานอยู่ประจำเวลาไม่เกี่ยวข้องกับ HRQOLหรือความเมื่อย ล้า postdiagnosis 3.5 ปีคำสำคัญ: พฤติกรรมสุขภาพ ตกทอด ระบาดวิทยา

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

พื้นหลัง: ผู้รอดชีวิตจากมะเร็งหลายประสบการณ์ที่ลดลงในคุณภาพที่เกี่ยวข้องกับสุขภาพของชีวิต (HRQOL) และ
การเพิ่มขึ้นของความเมื่อยล้าเป็นผลมาจากโรคมะเร็งและการรักษา การออกกำลังกายที่มีการเชื่อมโยงไปสู่การปรับปรุงในผลลัพธ์เหล่านี้
แต่ไม่ค่อยมีใครรู้เกี่ยวกับบทบาทของพฤติกรรมอยู่ประจำ ในขนาดใหญ่, การศึกษาเชื้อชาติที่มีความหลากหลายของเต้านม
ผู้รอดชีวิตจากมะเร็งเราตรวจสอบความสัมพันธ์ระหว่างเวลาอยู่ประจำ HRQOL และความเมื่อยล้าและการตรวจสอบ
ว่ามีความสัมพันธ์ที่แตกต่างกันตามระดับการออกกำลังกายการพักผ่อนหย่อนใจปานกลางแข็งแรง (MVPA) วิธีการ:
ผู้เข้าร่วมเป็นผู้หญิง 710 กับการวินิจฉัยโรคมะเร็งเต้านม 0 IIIA ในสุขภาพ, การรับประทานอาหาร, ทำกิจกรรมและ
ศึกษาวิถีชีวิต ผู้หญิงเสร็จแบบสอบถามที่ประมาณ 30 เดือน postdiagnosis (เวลาอยู่ประจำ;
พักผ่อนหย่อนใจ MVPA) และ 41 เดือน postdiagnosis (HRQOL; ความเมื่อยล้า) ในรูปแบบหลายตัวแปรเราถดถอย
ผลลัพธ์เหล่านี้เป็นเส้นตรงในควอไทล์ของเวลาอยู่ประจำทุกวันและตัวแปรร่วมกันสะท้อนให้เห็นถึงเวลานั่งนิ่ง
ควอไทล์และหมวดหมู่ MVPA (0;> 0 <9; ≥9 Met-ชั่วโมง / สัปดาห์) ผล: เวลาอยู่ประจำที่ไม่ได้เป็นอิสระ
ที่เกี่ยวข้องกับการ subscales หรือคะแนนสรุปของ HRQOL หรือความเมื่อยล้า นอกจากนี้การเปรียบเทียบของผู้หญิงที่มีสูง
เมื่อเทียบกับ ต่ำ (Q4: ไตรมาสที่ 1) เวลาอยู่ประจำตามระดับ MVPA ไม่ได้ผลในความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญใน HRQOL หรือเมื่อยล้า.
สรุป: ในมะเร็งเต้านมนี้รอดชีวิตการศึกษาด้วยตนเองรายงานเวลาอยู่ประจำที่ไม่ได้เกี่ยวข้องกับการ HRQOL
หรือเมื่อยล้า 3.5 ปี postdiagnosis.
คำสำคัญ: พฤติกรรมสุขภาพรอดระบาดวิทยา