Young children can experience both

Young children can experience both direct and indirect
effects of violence. They remain vulnerable targets of violent
events, especially in the context of violence within the family
(Straus, 1974). Most serious physical abuse occurs in the first
year of a child’s life. Young children exposed to trauma engage
in destructive behaviors more than their non-maltreated peers.
Physically abused children and youth have been shown to engage
in other-directed destructive behaviors while sexually maltreated
children have been found to engage in more self-directed
destructive behaviors (Taussig and Litrownik, 1997). Children
who are spanked show more aggressive behavior towards their
peers (Strassberg et al., 1994).
Preschoolers who witness their parent’s death through
violence exhibit a mixture of emotional and behavioral
disturbances and are at risk for developing aggressive behavior
(Payton and Krocker-Tuskan, 1988). They often develop a
conflicting sense of loyalty, and can even develop aggressive
behavior as if to identify with the aggressor

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เด็กจะได้พบทั้งทางตรงและทางอ้อม
ผลกระทบของการใช้ความรุนแรง พวกเขายังคงเป้าหมายที่เปราะบางของความรุนแรง
เหตุการณ์โดยเฉพาะอย่างยิ่งในบริบทของความรุนแรงภายในครอบครัว
(เตราสส์, 1974) ทำร้ายร่างกายที่ร้ายแรงที่สุดที่เกิดขึ้นในครั้งแรก
ปีของชีวิตของเด็ก เด็กหนุ่มสัมผัสกับการบาดเจ็บที่มีส่วนร่วม
ในพฤติกรรมที่ทำลายมากขึ้นกว่าเพื่อนที่ไม่ประทุษร้ายของพวกเขา.
เด็กที่ถูกทารุณกรรมทางร่างกายและเยาวชนได้รับการแสดงที่จะมีส่วนร่วม
ในพฤติกรรมที่ทำลายอื่น ๆ ในขณะที่กำกับประทุษร้ายทางเพศ
เด็กได้รับพบว่ามีส่วนร่วมในกำกับตนเอง
พฤติกรรมทำลาย ( วส์ซิคและ Litrownik, 1997) เด็ก
ที่ได้รับการลงโทษการแสดงพฤติกรรมก้าวร้าวมากขึ้นต่อพวกเขา
เพื่อน (Strassberg et al., 1994).
เด็กก่อนวัยเรียนที่เป็นพยานการตายของพ่อแม่ของพวกเขาผ่าน
ความรุนแรงจัดแสดงส่วนผสมของอารมณ์และพฤติกรรม
รบกวนและมีความเสี่ยงในการพัฒนาพฤติกรรมก้าวร้าว
(เพย์ตันและ Krocker-Tuskan , 1988) พวกเขามักจะพัฒนา
ความรู้สึกที่ขัดแย้งกันของความจงรักภักดีและยังสามารถพัฒนาในเชิงรุก
พฤติกรรมราวกับจะระบุกับผู้รุกราน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เด็กได้ประสบการณ์ทั้งทางตรง และทางอ้อม ผลของการใช้ความรุนแรง พวกเขายังคงเปราะบาง เป้าหมายของเหตุการณ์รุนแรง
, โดยเฉพาะอย่างยิ่งในบริบทของความรุนแรงภายในครอบครัว
( 1974 Straus ) ความรุนแรงที่ร้ายแรงที่สุดเกิดขึ้นในปีแรก
ของชีวิตของเด็ก เด็กหนุ่มสัมผัสกับบาดแผลประกอบ
พฤติกรรมทำลายมากกว่าการ maltreated
ไม่ใช่เพื่อนเด็กที่ถูกทารุณกรรมทางร่างกาย และเยาวชนได้แสดงประกอบ
ในอื่น ๆทำลายพฤติกรรมทางเพศที่ในขณะที่ maltreated
เด็กได้รับพบว่ามีส่วนร่วมในพฤติกรรมที่ทำลายตนเอง
( เทาซิก litrownik และ 1997 ) เด็ก
ที่ตีก้นแสดงพฤติกรรมก้าวร้าวต่อเพื่อน
( strassberg et al . , 1994 ) .
เด็กที่เป็นพยานการตายของพ่อแม่ของพวกเขาผ่าน
ความรุนแรงแสดงส่วนผสมของพฤติกรรมและอารมณ์
รบกวนและมีความเสี่ยงในการพัฒนาพฤติกรรมก้าวร้าว
( เพย์ตัน krocker และ tuskan , 1988 ) พวกเขามักจะพัฒนา
ความรู้สึกที่ขัดแย้งกันของความซื่อสัตย์ และสามารถพัฒนาพฤติกรรมก้าวร้าว
ถ้าระบุกับผู้รุกราน