They can be produced during alcohol

They can be produced during alcoholic
fermentation through the conversion of the branched
chain amino acids present in the medium (valine,
leucine, isoleucine, threonine and phenylalanine), or
produced de novo from a sugar substrate. Their exact
function is unknown, but they may serve to detoxify
any aldehydes produced during amino acid catabolism
or be involved in the regulation of amino acid
anabolism. Moreover, oxidative deamination provides
the yeast with a mechanism for obtaining nitrogen.
For this reason, amino acid metabolism to higher
alcohols is restricted to the exponential growth phase
(Vollbrecht and Radler, 1973). The fresh and fruity
aroma derives in large part from the mixture of esters.
The fruit tree arome is linked to ethyl esters, while
the tropical fruit notes are linked to acetates of higher
alcohols. The formation of ethyl acetate during
fermentation involves two steps. Alcohols become
esterified by reacting with fatty acids which have
undergone a previous activation by combining with
coenzyme A. Fatty acids with a chain length of C8–
C14 act as anti-microbial compounds, but when esters
are formed these fatty acids are eliminated. Yeast
metabolism influences the final composition of the
wine and this metabolism is different for each strain.
The autochthonous microflora of grapes is highly
variable, with a predominance of low alcohol-tolerant
strains of Hanseniaspora, Kloeckera and various
species of Candida, whereas S. cerevisiae is present
only in small amounts (Lema et al., 1996). During the
first phases of spontaneous alcoholic fermentation, the
non-Saccharomyces yeasts flourish, contributing significantly
to wine aroma. In the following stages, a
succession of different ethanol-tolerant Saccharomyces
strains are established and this completes the
synthesis of volatile fermentative compounds (Fleet,
1990; Mateo et al., 1991).
To date, must grape fermentation by Pichia
fermentans has not been reported. In this study, we
use this yeast for increasing the aromatic composition
of the wine in combination with S. cerevisiae. When
yeasts were screened for good combinations of
aromatic compounds produced during grape must
fermentation, P. fermentans CECT 1173 proved to
have the best profile. This yeast has a high capacity to
produce volatile compounds, which increase the
aromatic properties of wine, although it has shown a
low capacity to produce ethanol (Mingorance-Cazorla
et al., 2003).
The current trend in the wine industry is to develop
new technologies and the use of mixed or sequential
cultures of non-Saccharomyces together with S.
cerevisiae that can contribute to this end. These
studies may help to confer a particular aroma and
characteristics according to the potential of each
strain. For this reason, we have studied the flavour
compounds produced by fermentation, capacity to
produce alcohol, sulfite resistance and the rate and
capacity to ferment sugar in must using two types of
yeasts: Saccharomyces cerevisiae L2056, P. fermentans
CECT11773 and sequential mixtures of both.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

พวกเขาสามารถผลิตได้ในแอลกอฮอล์หมักที่ผ่านการแปลงที่แบบแยกสาขาอยู่ในระดับปานกลาง (วาลีน กรดอะมิโนโซ่leucine, isoleucine ทรีโอนีน และ phenylalanine), หรือผลิต de novo จากพื้นผิวเป็นน้ำตาล ของพวกเขาแน่นอนฟังก์ชันไม่ทราบ แต่พวกเขาอาจเป็นการถอนพิษaldehydes ใด ๆ ผลิตระหว่างกรดอะมิโนแคแทบอลิซึมหรือมีส่วนร่วมในกฎของกรดอะมิโนแอแนบอลิซึม นอกจากนี้ มี oxidative deaminationยีสต์ มีกลไกสำหรับการได้รับไนโตรเจนด้วยเหตุนี้ เผาผลาญกรดอะมิโนให้สูงขึ้นalcohols ถูกจำกัดระยะเรขา(Vollbrecht และ Radler, 1973) สด และผลไม้กลิ่นหอมมาส่วนใหญ่จากส่วนผสมของ estersArome ต้นไม้ผลไม้กับเอทิล esters ขณะที่หมายเหตุผลไม้เชื่อมโยงกับ acetates ของสูงalcohols การก่อตัวของเอทิล acetate ระหว่างหมักเกี่ยวข้องกับขั้นตอนที่สอง Alcohols กลายเป็นesterified โดยปฏิกิริยากับกรดไขมันที่มีเปลี่ยนเป็นเปิดใช้งานก่อนหน้านี้ โดยรวมด้วยcoenzyme A. กรดไขมันห่วงโซ่ความยาวของ C8-พระราชบัญญัติ C14 เป็นสารต่อต้านจุลินทรีย์ แต่เมื่อ estersจะมีตัดกรดไขมันเหล่านี้ ยีสต์เผาผลาญมีผลต่อองค์ประกอบสุดท้ายของการไวน์และเผาผลาญนี้จะแตกต่างกันสำหรับแต่ละต้องใช้Microflora autochthonous ขององุ่นคือตัวแปร กับความเด่นของแอลกอฮอล์ป้องกันต่ำสายพันธุ์ Hanseniaspora, Kloeckera และต่าง ๆพันธุ์ Candida, S. cerevisiae เป็นปัจจุบันเฉพาะในเงิน (Lema et al., 1996) ในระหว่างขั้นตอนแรกของการหมักแอลกอฮอล์ขาด การyeasts Saccharomyces ไม่อวด สนับสนุนอย่างมีนัยสำคัญกับไวน์หอม ในขั้นตอนต่อไปนี้ การสืบทอดของ Saccharomyces อื่นทนกับเอทานอลสายพันธุ์ก่อตั้งขึ้น และเสร็จสิ้นการการสังเคราะห์สารประกอบระเหย fermentative (กองปี 1990 เซาท์อีสท์ et al., 1991)วันที่ ต้องหมักองุ่น โดย Pichiafermentans ยังไม่ได้รายงาน ในการศึกษานี้ เราใช้ยีสต์นี้สำหรับการเพิ่มองค์ประกอบหอมไวน์ร่วมกับ S. cerevisiae เมื่อyeasts ได้ฉายสำหรับชุดดีต้องผลิตองุ่นสารหอมหมัก P. fermentans 1173 CECT พิสูจน์แล้วมีโปรไฟล์ดีที่สุด ยีสต์นี้มีกำลังการผลิตสูงผลิตสารระเหย การเพิ่มการคุณสมบัติหอมไวน์ แม้ว่ามันได้แสดงตัวกำลังการผลิตต่ำในการผลิตเอทานอล (Mingorance-Cazorlaและ al., 2003)ปัจจุบันแนวโน้มในอุตสาหกรรมไวน์คือการ พัฒนาเทคโนโลยีใหม่และใช้ผสม หรือตามลำดับวัฒนธรรมไม่ใช่-Saccharomyces กับ s ได้cerevisiae ที่สามารถมีส่วนร่วมในการนี้ เหล่านี้ศึกษาอาจช่วยประสาทหอมเฉพาะ และลักษณะตามศักยภาพของแต่ละต้องใช้ ด้วยเหตุนี้ เรามีศึกษารสชาติสารที่ผลิต โดยการหมัก การผลิตแอลกอฮอล์ ซัลไฟต์ความต้านทาน และอัตรา และความสามารถในการหมักน้ำตาลในต้องใช้สองชนิดyeasts: Saccharomyces cerevisiae L2056, P. fermentansCECT11773 และส่วนผสมตามลำดับทั้ง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

พวกเขาสามารถผลิตได้ในช่วงที่มีแอลกอฮอล์
ผ่านการหมักแปลงแยก
กรดอะมิโนอยู่ในห่วงโซ่ขนาดกลาง (valine,
leucine, isoleucine, ธ รีโอนีและ phenylalanine) หรือ
ผลิตโนโวจากพื้นผิวน้ำตาล แน่นอนของพวกเขา
ฟังก์ชั่นไม่เป็นที่รู้จัก แต่พวกเขาอาจจะทำหน้าที่ในการล้างพิษ
ลดีไฮด์ใด ๆ ที่ผลิตในระหว่าง catabolism กรดอะมิโน
หรือมีส่วนร่วมในการควบคุมของกรดอะมิโน
anabolism นอกจากนี้ deamination ออกซิเดชันให้
ยีสต์มีกลไกสำหรับการได้รับไนโตรเจน.
ด้วยเหตุนี้การเผาผลาญกรดอะมิโนที่จะสูงขึ้น
แอลกอฮอล์จะมีการ จำกัด ระยะการเจริญเติบโต
(Vollbrecht และ Radler, 1973) สดและผลไม้
กลิ่นหอมเกิดขึ้นส่วนใหญ่จากส่วนผสมของเอสเทอ.
Arome ต้นไม้ผลไม้ที่มีการเชื่อมโยงไปยังเอสเทอเอทิลในขณะที่
บันทึกผลไม้เขตร้อนที่เชื่อมโยงกับอะซีเตทสูง
แอลกอฮอล์ การก่อตัวของน้ำนมในระหว่างการ
หมักที่เกี่ยวข้องกับขั้นตอนที่สอง แอลกอฮอล์กลายเป็น
esterified โดยปฏิกิริยากับกรดไขมันที่ได้
รับการยืนยันการใช้งานก่อนหน้านี้โดยใช้ร่วมกับ
โคเอ็นเอกรดไขมันที่มีความยาวห่วงโซ่ของ C8-
กระทำ C14 เป็นสารต่อต้านจุลินทรีย์ แต่เมื่อเอสเทอ
จะเกิดกรดไขมันเหล่านี้จะถูกตัดออก ยีสต์
ที่มีอิทธิพลต่อการเผาผลาญองค์ประกอบสุดท้ายของ
ไวน์และการเผาผลาญนี้แตกต่างกันสำหรับแต่ละสายพันธุ์.
จุลินทรีย์ autochthonous ขององุ่นเป็นอย่างสูงที่
ตัวแปรที่มีความเด่นของเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ต่ำใจกว้าง
สายพันธุ์ของ Hanseniaspora, Kloeckera ต่างๆและ
สายพันธุ์ของ Candida ในขณะที่เอส cerevisiae มีอยู่
เพียง แต่ในปริมาณน้อย (Lema et al., 1996) ในระหว่าง
ขั้นตอนแรกของการหมักแอลกอฮอล์ธรรมชาติ
ยีสต์ Saccharomyces ที่ไม่เจริญอย่างมีนัยสำคัญที่เอื้อต่อ
การมีกลิ่นหอมไวน์ ในขั้นตอนต่อไป
อย่างต่อเนื่องของเอทานอล Saccharomyces ใจกว้างที่แตกต่างกัน
มีการจัดตั้งสายพันธุ์นี้และเสร็จสิ้นการ
สังเคราะห์สารประกอบหมักระเหย (เรือเดินสมุทร
1990;. Mateo, et al, 1991).
ในวันที่ต้ององุ่นหมักโดย Pichia
fermentans ยังไม่ได้รับ รายงาน ในการศึกษาครั้งนี้เรา
ใช้ยีสต์นี้สำหรับการเพิ่มองค์ประกอบที่มีกลิ่นหอม
ของไวน์ร่วมกับเอส cerevisiae เมื่อ
ยีสต์ถูกคัดกรองสำหรับชุดที่ดีของ
สารประกอบอะโรมาติกที่ผลิตในระหว่างต้ององุ่น
หมักพี fermentans CECT 1173 พิสูจน์ให้เห็นว่า
มีรายละเอียดที่ดีที่สุด ยีสต์นี้มีความจุสูงในการ
ผลิตสารระเหยซึ่งเพิ่ม
คุณสมบัติหอมของไวน์แม้ว่ามันจะได้แสดงให้เห็น
ความจุต่ำในการผลิตเอทานอล (Mingorance-Cazorla
et al., 2003).
แนวโน้มในปัจจุบันในอุตสาหกรรมไวน์คือการพัฒนา
เทคโนโลยีใหม่และการใช้ผสมหรือลำดับ
วัฒนธรรมที่ไม่ใช่ Saccharomyces ร่วมกับเอส
cerevisiae ที่สามารถนำไปสู่การสิ้นสุดนี้ เหล่านี้
อาจจะช่วยให้การศึกษาเพื่อให้คำปรึกษาและกลิ่นหอมโดยเฉพาะอย่างยิ่ง
ลักษณะตามศักยภาพของแต่ละ
สายพันธุ์ ด้วยเหตุนี้เราได้ศึกษารส
สารที่ผลิตโดยการหมักความสามารถในการ
ผลิตเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ต้านทานซัลไฟต์และอัตราการและ
ความสามารถในการหมักน้ำตาลต้องใช้ทั้งสองประเภทของ
ยีสต์: Saccharomyces cerevisiae L2056 พี fermentans
CECT11773 และสารผสมของทั้งสองตามลำดับ .

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

พวกเขาสามารถผลิตในระหว่างการหมักแอลกอฮอล์
ผ่านการแปลงของกิ่งโซ่กรดอะมิโน
ปัจจุบันอยู่ในระดับ ( วาลีน
, ลูซีน , isoleucine , ทรีโอนีนและ phenylalanine ) หรือ
ผลิตอีกครั้งจากน้ำตาลพื้นผิว ฟังก์ชันแน่นอน
ของพวกเขาไม่เป็นที่รู้จัก แต่พวกเขาอาจใช้เพื่อถอนพิษ
ใดอัลดีไฮด์ที่ผลิตในระหว่างกระบวนการสลายกรดอะมิโน
หรือมีส่วนเกี่ยวข้องในการควบคุมของกรดอะมิโน
กระบวนการสร้าง . นอกจากนี้ ปฏิกิริยาออกซิเดทีฟดีให้
ยีสต์ มีกลไกสำหรับการได้รับไนโตรเจน .
ด้วยเหตุนี้กรดอะมิโนเมแทบอลิซึมกับแอลกอฮอล์สูงกว่า
จำกัดการเจริญเติบโตชี้แจงขั้นตอน
( vollbrecht และแรดเลอร์ , 1973 ) สดและผลไม้
กลิ่นมาจากในส่วนที่มีขนาดใหญ่ จากส่วนผสมของเอสเทอร์ .
ต้นไม้ผลไม้อารมณ์เชื่อมโยงกับเอทิลเอสเทอร์ ในขณะที่
หมายเหตุผลไม้เชื่อมโยงกับอะซีเตทของแอลกอฮอล์สูง

การก่อตัวของเอทิลอะซิเตทระหว่าง
หมักที่เกี่ยวข้องกับสองขั้นตอน แอลกอฮอล์เป็น
esterified โดยทำปฏิกิริยากับกรดไขมันที่ได้รับการกระตุ้นโดยก่อนหน้านี้

Coenzyme A รวมกับกรดไขมันที่มีห่วงโซ่ความยาวของดอง–
C14 เป็นสารต้านจุลชีพ แต่เมื่อเทอร์
เกิดเป็นกรดไขมันเหล่านี้จะถูกตัดออก เมแทบอลิซึมของยีสต์
อิทธิพลองค์ประกอบสุดท้ายของ
ไวน์และการเผาผลาญนี้จะแตกต่างกันสำหรับแต่ละสายพันธุ์ จุลินทรีย์ autochthonous องุ่น

คือตัวแปรอย่างสูง กับความเด่นของระดับแอลกอฮอล์ใจกว้าง
สายพันธุ์และสายพันธุ์ต่าง ๆ hanseniaspora kloeckera ,
ของ Candida ในขณะที่ S . cerevisiae เป็นปัจจุบัน
แต่ในปริมาณน้อย ( lema และ คณะ1996 ) ในระหว่างขั้นตอนแรกของธรรมชาติ

ไม่ใช่การหมักแอลกอฮอล์ , Saccharomyces ยีสต์เจริญเอื้ออย่างมีนัยสำคัญ
ไวน์กลิ่น ในขั้นตอนต่อไปนี้ การสืบทอดสายพันธุ์
เอทานอลใจกว้างและแตกต่างกันมีการจัดตั้งและนี้เสร็จสมบูรณ์

การสังเคราะห์สารประกอบระเหยวิศวกรรมเคมี ( กองเรือรบ
1990 ; มัตเตโอ et al . , 1991 )
วันที่ต้ององุ่นหมัก โดย pichia
fermentans ยังไม่ได้รับรายงาน ในการศึกษานี้จึงใช้ยีสต์เพื่อเพิ่ม

หอมส่วนประกอบของไวน์ผสมกับ S . cerevisiae . เมื่อ
ยีสต์จากชุดที่ดีของ
สารประกอบอะโรมาติกที่ผลิตในระหว่างการหมักองุ่นต้อง
, P . fermentans CECT 1173 พิสูจน์

มีโปรไฟล์ที่ดีที่สุด ยีสต์นี้มีความจุสูง

ผลิตสารระเหย ซึ่งเพิ่ม
คุณสมบัติหอมของไวน์ แม้จะมีการแสดง
ความจุต่ำในการผลิตเอทานอล ( mingorance คาซอร์ลา
et al . , 2003 ) .
แนวโน้มปัจจุบันในอุตสาหกรรมไวน์ เพื่อพัฒนาเทคโนโลยีใหม่และการใช้

วัฒนธรรมผสมหรือลำดับไม่ Saccharomyces ร่วมกับเอส
S . cerevisiae ที่สามารถมีส่วนร่วมในสิ้นสุดนี้ เหล่านี้
การศึกษาจะช่วยให้มีกลิ่นหอมเฉพาะ และคุณลักษณะตามศักยภาพของ

แต่ละสายพันธุ์ สำหรับเหตุผลนี้ เราได้ศึกษารสชาติ
สารผลิตโดยการหมัก ความจุ
ผลิตแอลกอฮอล์ ต้านทานซัลไฟต์และอัตราและ
ความจุหมักน้ำตาลต้องใช้สองประเภทของยีสต์ Saccharomyces cerevisiae l2056 :

fermentans , หน้าและ cect11773 แบบผสมทั้ง .