In a related study on social cognit

In a related study on social cognition, Tomlinson et al. (2013) found that performance on social cognition tasks was impaired in both care- givers and patients compared with the expected means for the measure (t(40) = 4.75, p b .001). This is in line with previous studies that have shown reduced social cognition capabilities in first-degree relatives of in- dividuals with psychosis (Janssen, Krabbendam, Jolles, & van Os, 2003). However, in Tomlinson et al.'s study, social cognition did not significantly predict their level of distress or burden. Finally, in the only study investi- gating personality dimensions included, (Möller-Leimkühler, 2005, 2006; Möller-Leimkühler & Obermeier, 2008) found that neuroticism was pre- dictive of caregiver distress measured by FBQ in a logistic regression (Wald χ2 = 18.51, p b .001), FBO (Wald χ2 = 28.48, p = .001) and LQLP (Wald χ2 = 7.80, p = .005) both at one- and two-year follow- ups. Möller-Leimkühler and Obermeier (2008) argue, that neuroticism may operate as a vulnerability factor in caregivers, rendering them more susceptible to critical events such as mental illness in the family. Referring to a meta-analysis by Connor-Smith and Flachsbart (2007), showing that neuroticism strongly relates to engaging in more avoidant or emotional coping styles, Möller-Leimkühler and Obermeier (2008) argue for including this as a vulnerability factor within the stress- appraisal-coping framework of caregiver distress.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ในการศึกษาที่เกี่ยวข้องในสังคมประชาน al. et Tomlinson (2013) พบว่า ประสิทธิภาพงานประชานที่สังคมมีความบกพร่องทางด้าน givers ดูแลและผู้ป่วยเปรียบเทียบกับวิธีการที่คาดไว้สำหรับการวัด (t(40) =ระดับ 4.75, p b .001). อยู่กับการศึกษาก่อนหน้านี้ที่ได้แสดงความสามารถประชานสังคมลดในญาติ first-degree ของใน dividuals กับหมอ (Janssen, Krabbendam, Jolles และรถตู้ Os, 2003) อย่างไรก็ตาม ในการศึกษาของ Tomlinson et al. ประชานที่สังคมได้ไม่มากทำนายระดับของความทุกข์หรือภาระ สุดท้าย ในเฉพาะศึกษา investi gating มิติบุคลิกภาพรวม, (Möller-Leimkühler ปี 2005, 2006 Möller-Leimkühler & Obermeier, 2008) พบว่า neuroticism คือก่อน dictive ภูมิปัญญาทุกข์วัด โดย FBQ ในการถดถอยโลจิสติก (Wald χ2 = 18.51, p b .001), FBO (Wald χ2 = 28.48, p =.001) และ LQLP (Wald χ2 = 7.80, p =.005) ทั้งที่หนึ่ง และสองปีตาม-ups Möller-Leimkühler และ Obermeier (2008) โต้เถียง ว่า neuroticism อาจทำงานเป็นปัจจัยเสี่ยงในเรื้อรัง การแสดงพวกเขาอ่อนแอมากขึ้นไปสำคัญกิจกรรมจิตเจ็บป่วยในครอบครัว อ้างอิงถึง meta-analysis โดย Flachsbart (2007), คอนเนอร์สมิธแสดงว่า neuroticism ขอเกี่ยวข้องในการเพิ่มเติม avoidant หรือเผชิญอารมณ์ลักษณะ Möller Leimkühler และ Obermeier (2008) โต้เถียงสำหรับการรวมนี้เป็นปัจจัยความเสี่ยงภายในกรอบความเครียดการประเมินเผชิญทุกข์ภูมิปัญญา

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในการศึกษาที่เกี่ยวข้องเกี่ยวกับความรู้ความเข้าใจทางสังคมทอมลินสันและอัล (2013) พบว่าผลการดำเนินงานเกี่ยวกับงานที่รู้ทางสังคมที่มีความบกพร่องทั้งในผู้ให้ระมัดระวังและผู้ป่วยเมื่อเทียบกับวิธีการที่คาดไว้สำหรับวัด (t (40) = 4.75, PB 001) ซึ่งสอดคล้องกับการศึกษาก่อนหน้านี้ที่ได้แสดงให้เห็นความสามารถในการลดความรู้ความเข้าใจทางสังคมในญาติองศาแรกของ dividuals หโรคจิต (Janssen, Krabbendam, Jolles และรถตู้ Os, 2003) อย่างไรก็ตามในทอมลินสัน, et al การศึกษา. ของความรู้ความเข้าใจทางสังคมไม่ได้คาดการณ์อย่างมีนัยสำคัญระดับของความทุกข์หรือภาระ สุดท้ายในการศึกษาเท่านั้นขนาดบุคลิกภาพ gating investi- รวม (Möller-Leimkühler, 2005, 2006; Möller-Leimkühlerและ Obermeier 2008) พบว่าเป็นความมั่นคงในอารมณ์ก่อน dictive ของความทุกข์ผู้ดูแลวัดจาก FBQ ในการถดถอยโลจิสติก (Wald χ2 = 18.51, PB 001) FBO (Wald χ2 = 28.48, p = 0.001) และ LQLP (Wald χ2 = 7.80, p = 0.005) ทั้งที่หนึ่งและสองปีต่อไปนี้อัพ Möller-Leimkühlerและ Obermeier (2008) ยืนยันความมั่นคงในอารมณ์ที่อาจทำงานเป็นปัจจัยที่ช่องโหว่ในการดูแลผู้ป่วย, การแสดงผลพวกเขาอ่อนแอมากกับเหตุการณ์ที่สำคัญเช่นความเจ็บป่วยทางจิตในครอบครัว หมายถึง meta-analysis โดยคอนเนอร์สมิ ธ และ Flachsbart (2007) แสดงให้เห็นถึงความมั่นคงในอารมณ์ที่ขอเกี่ยวข้องกับการมีส่วนร่วมในหลีกเลี่ยงหรืออารมณ์รูปแบบการเผชิญปัญหาMöller-Leimkühlerและ Obermeier (2008) ให้เหตุผลสำหรับการรวมนี้เป็นปัจจัยช่องโหว่ภายในความเครียด - กรอบการประเมินการเผชิญปัญหาของความทุกข์ของผู้ดูแล