The only person whom she felt comfo

The only person whom she felt comfortable with was Lee Hyun.
In Royal Road, he was the one who made the food for her to eat. During the MT too, she also ate the food he cooked. But she did not offer a word of gratitude.

‘There’s nothing I can do for him.’

Seoyun then nodded her head.
From now on, she wanted change, even if it just a little.

‘Next time…I’ll give him my food.’

She knew where he would go to eat during lunch.

‘On my own…not some cheap already-made lunch. I want to make the food to give to him.’

Seoyun fell into deep thoughts, for she was busy determining what to prepare.

***

“Guys, come here.”

Lee Hyeyeon came into the yard.
She had prepared the portion of food for the chicken that Lee Hyun have started raising from long ago. She wanted to directly and tidily give the chickens their meal; and as a brother, Lee Hyun could not reject.
Lee Hyeyeon happily gave them the feed she worked on.

“Today’s meal is kalbi.”

Bwaaaak!
The first, Boiled Egg, pecked at the little strings of kalbi as he eats.
Afterward, Sunny Side Up, Mother Hen, Soup, Fried, Seasoned, and even the newly replaced Half Seasoned Half Fried went at the remaining kalbi.
The chicks that were recently hatched!
The growing chicks had already eaten the worms that Mother Hen gave them, but they’ve smartened up and hovered towards the kalbi.

“A very harmonious scene.”

Lee Hyeyeon felt happy.
The chickens and the chicks were gathering along side the kalbi. It was a very cute sight.
A considerable amount of leftover of meat on the bones after the chicken had finish eating.
Not one to abandon food, Lee Hyeyeon called forth for one more animal who was sitting in wait from a distance.

“Boshin, come here.”

Woof woof!
It went at the leftover portion of the kalbi.
The dog’s name was Mohm Boshin[1]!
She brought in a young stray pup in the neighborhood to eat, but did not do so because she had grown attached to him.

“You must have been hungry.”

Lee Hyeyeon stroked Mohm Boshin’s head.
It’s a known fact to not touch a dog while it is eating; but Mohm Boshin was fine with it.
Arf arf!
As if asking to be petted some more, after finishing up the kalbi, it rolled over and assumed the belly up position with its limbs held high.
Usually not that clever of a dog, it can still chases birds and even knew where to take care of its business.
Whenever he does this, Lee Hyeyeon lets out a brilliant smile.

“Our Boshin is very sweet.”

A girl and a dog.
A very peaceful scene.
But, Mohm Boshin have not forgotten.
During the days when he was younger, she personally named him as such with her wickedly staring gaze.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เพียงคนเดียวที่เธอรู้สึกกับ Lee Hyun ได้รอยัลถนน เขาเป็นคนทำอาหารเธอกิน ระหว่าง MT มากเกินไป เธอยังกินอาหารที่เขาปรุงด้วยนั้น แต่เธอไม่ได้เสนอคำความกตัญญู'ไม่มีอะไรทำให้เขา'Seoyun nodded ศีรษะของเธอแล้วจากนี้ เธอต้องการเปลี่ยนแปลง แม้จะเพียงเล็กน้อย' เวลาถัดไป ...ฉันจะให้เขาอาหารของฉัน.'เธอรู้ว่าที่เขาจะไปกินระหว่างมื้อกลางวัน' ด้วยตัวเอง...ไม่ใช่กลางวันทำแล้วราคาถูก อยากทำอาหารให้เขา 'Seoyun ตกลงไปในความคิดลึก สำหรับเธอไม่ว่างตรวจสอบการเตรียมตัว***"ผู้ชาย มาที่นี่"Lee Hyeyeon มาหล้า เธอได้เตรียมส่วนของอาหารสำหรับไก่ที่ Lee Hyun ได้เริ่มเลี้ยงจากนาน เธอต้องการให้โดยตรง และ tidily ไก่อาหารของพวกเขา และเป็นพี่น้อง Lee Hyun อาจไม่ปฏิเสธLee Hyeyeon อย่างมีความสุขให้พวกเขาอาหารที่เธอทำ"อาหารวันนี้เป็น kalbi"Bwaaaakครั้งแรก ไข่ต้ม pecked ที่สายเล็ก ๆ ของ kalbi เป็นเขากินหลัง ซันนี่ด้านขึ้น แม่ไก่ ต้ม ผัด Seasoned และแม้การใหม่แทนครึ่งปรุงรสครึ่งทอดไปที่ kalbi ที่เหลือลูกไก่ที่ฟักได้ล่าสุดลูกไก่เจริญเติบโตแล้วได้กินตัวหนอนที่แม่ไก่ให้ แต่พวกเขาได้ smartened ค่า และโฮเวอร์ต่อ kalbi"สามัคคีมากฉากนั้น"Lee Hyeyeon รู้สึกมีความสุขไก่และลูกไก่ได้รวบรวมด้านข้าง kalbi มันเป็นสายตาที่น่ารักมากมียอดเงินมากของเหลือของเนื้อในกระดูกหลังจากไก่ได้รับประทานอาหารเสร็จไม่หนึ่งสละอาหาร Lee Hyeyeon เรียกมาสำหรับสัตว์มากกว่าที่นั่งในรอจากระยะไกล"โบะชิง มาที่นี่"Woof woofมันไปที่ส่วนเหลือของ kalbiชื่อของสุนัขถูก Mohm โบะชิง [1]เธอมาในฑิมภ์หลงทางหนุ่มสาวในย่านกิน แต่ไม่ได้ เพราะเธอก็เพิ่มขึ้นแนบกับเขา"คุณต้องได้หิว"Lee Hyeyeon แบบขีดลง Mohm โบะชิงหัวมันเป็นความจริงรู้จักไม่สัมผัสสุนัขขณะที่กำลังทาน แต่โบะชิง Mohm ถูกดีด้วยArf arfถ้าถามเพื่อ petted บางมาก หลังจากเสร็จสิ้นค่า kalbi สะสม และสมมติท้องขึ้นตำแหน่งกับแขนขาของขึ้นสูงปกติไม่ที่ฉลาดของสุนัข มันยังสามารถ chases นก และยังรู้จักที่จะดูแลธุรกิจเมื่อใดก็ ตามที่เขาทำ Lee Hyeyeon ให้ออกรอยยิ้มสดใส"โบะชิงเราไม่หวาน"สาวและสุนัขฉากที่ดีมากแต่ ไม่ได้ลืมโบะชิง Mohmในระหว่างวันเมื่อเขาอายุน้อยกว่า เธอเองตั้งชื่อเขาดัง ด้วยสายตาของเธอร้ายกาจ staring

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เพียงคนเดียวที่เธอรู้สึกพอใจกับลีฮยอน.
ในถนนหลวงเขาเป็นคนหนึ่งที่ทำอาหารให้เธอกิน ในช่วง MT เกินไปเธอยังกินอาหารที่เขาปรุงสุก แต่เธอไม่ได้ให้คำขอบคุณ. 'ไม่มีอะไรที่ฉันสามารถทำเพื่อให้เขาเป็น.' Seoyun แล้วพยักหน้าเธอ. จากนี้ไปเธออยากเปลี่ยนแปลงแม้ว่าจะเพียงเล็กน้อย. 'ครั้งต่อไป ... ฉันจะให้เขา อาหารของฉัน. ' เธอรู้ว่าเขาจะไปกินในช่วงกลางวัน. 'ตัวฉันเอง ... ไม่ได้บางอย่างราคาถูกอาหารกลางวันแล้วทำ ฉันต้องการที่จะทำให้อาหารที่จะให้กับเขา. ' Seoyun ตกอยู่ในความคิดลึกเพราะเธอกำลังยุ่งการกำหนดสิ่งที่จะเตรียมความพร้อม. *** "คนมาที่นี่." ลี Hyeyeon เข้ามาในลาน. เธอได้เตรียมในส่วนของ อาหารสำหรับไก่ว่าลีฮยอนได้เริ่มต้นการเลี้ยงจากนานมาแล้ว เธออยากจะเป็นที่เป็นทางตรงและให้ไก่อาหารของพวกเขา; และเป็นพี่ชายของลีฮยอนไม่สามารถปฏิเสธ. ลี Hyeyeon อย่างมีความสุขให้พวกเขามีอาหารที่เธอทำงานอยู่. "อาหารวันนี้เป็น kalbi." Bwaaaak! แรกไข่ต้มจิกสายเล็ก ๆ น้อย ๆ ของ kalbi ในขณะที่เขากิน. ต่อจากนั้น ขึ้นด้านซันนี่, แม่ไก่, ซุปทอดปรุงรส, และแม้กระทั่งการเปลี่ยนใหม่ครึ่งครึ่งเก๋าทอดไปที่ kalbi ที่เหลือ. ลูกไก่ที่ถูกฟักเมื่อเร็ว ๆ นี้! ลูกไก่เจริญเติบโตได้กินแล้วหนอนที่แม่ไก่ให้พวกเขา แต่ พวกเขาได้ดูเก๋ขึ้นและลอยไปทาง kalbi. "ฉากที่กลมกลืนกันมาก." ลี Hyeyeon รู้สึกมีความสุข. ไก่และลูกไก่ได้รับการรวบรวมทางด้าน kalbi มันเป็นภาพที่น่ารักมาก. จำนวนมากของที่เหลือของเนื้อกระดูกไก่หลังจากที่ได้เสร็จสิ้นการรับประทานอาหาร. ไม่มีใครที่จะละทิ้งอาหารลี Hyeyeon เรียกว่าออกมาสำหรับสัตว์อีกหนึ่งคนที่กำลังนั่งอยู่ในการรอคอยจากระยะไกล. "Boshin, มาที่นี่. " โฮ่งโฮ่ง! มันไปที่ส่วนที่เหลือของ kalbi. ชื่อของสุนัขเป็น Mohm Boshin [1]! เธอมาในลูกสุนัขจรจัดหนุ่มในละแวกใกล้เคียงที่จะกิน แต่ไม่ได้ทำเช่นนั้นเพราะเธอได้เติบโตที่แนบมา . กับเขา". คุณต้องได้รับหิว" ลี Hyeyeon ลูบหัว Mohm Boshin ของ. มันเป็นความจริงที่รู้จักกันไม่ได้สัมผัสกับสุนัขในขณะที่มันกิน; แต่ Mohm Boshin ได้ดีกับมัน. Arf arf! ถ้าเป็นขอให้ petted บางมากขึ้นหลังจากจบ kalbi มันกลิ้งไปมาและคิดว่าตำแหน่งขึ้นหน้าท้องแขนขาของตนจัดขึ้นที่สูง. มักจะไม่ฉลาดของสุนัขมัน ยังสามารถไล่นกและแม้รู้ว่าการที่จะดูแลธุรกิจของตน. เมื่อใดก็ตามที่เขาทำอย่างนี้ลี Hyeyeon ช่วยให้ออกรอยยิ้มที่สดใส. "Boshin ของเราคือหวานมาก." หญิงสาวและสุนัข. ฉากที่สงบมาก. แต่ Mohm Boshin ยังไม่ลืม. ในระหว่างวันเมื่อเขาอายุน้อยกว่าเธอเป็นการส่วนตัวชื่อเขาเป็นเช่นนั้นด้วยสายตาที่จ้องมองความชั่วของเธอ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

คนๆเดียวที่เธอรู้สึกสะดวกสบายกับ ลี ฮยุน
หลวง ถนนที่เขาเป็นคนทำอาหารให้เค้ากิน ระหว่าง MT เหมือนกัน เธอยังกินอาหารที่เขาปรุง แต่เธอไม่ได้ให้คำขอบคุณ

มันอาจไม่มีอะไรที่ฉันสามารถทำเพื่อเค้าได้ . . .

seoyun แล้วพยักหน้าให้เธอหัว .
จากนี้ไปเธออยากเปลี่ยน แม้ว่าจะเพียงเล็กน้อย

'next เวลา . . . . . . . ผมจะให้เขา '

อาหารเธอก็รู้ว่าเขาจะไปกินมื้อกลางวัน

ในของตัวเอง . . . . . . . ไม่ใช่ถูกๆ ทำให้ได้รับประทานอาหารกลางวัน ผมต้องการทำอาหารให้เขา . . .

seoyun ตกอยู่ในความคิดลึกๆ เธอกำลังเตรียมการอะไร

* * *

" พวกนาย มานี่ "

ลี hyeyeon เข้ามาในบ้าน
เธอได้เตรียมส่วนของอาหารสำหรับไก่ที่ลีฮุนได้เริ่มเลี้ยงมาตั้งนานแล้วเธอต้องการได้โดยตรง และสะอาด ๆให้ไก่กิน และเป็นพี่ชายของ ลี ฮุน ไม่อาจปฏิเสธ .
ลี hyeyeon มีความสุขให้พวกเขาเลี้ยงเธอทำงานอยู่

" อาหารวันนี้เป็นเนื้อย่าง bwaaaak "

!
ครั้งแรก ไข่ต้ม จิกสายเล็ก ๆน้อย ๆของหัวใจที่เขากิน
หลังจากนั้นซันนี่ด้านคุณแม่ไก่ , ซุป , ผัด , เก๋า ,และแม้กระทั่งใหม่แทนที่เก๋าทอดไปที่ครึ่งครึ่งชามที่เหลือ
ลูกไก่ที่เพิ่งฟัก !
เติบโตลูกไก่กินไปแล้วหนอนแม่ไก่ให้พวกเขา แต่พวกเขาก็ smartened และ hovered ต่อครับ

" ฉากอย่างกลมกลืน "

ลี hyeyeon มีความสุข .
ไก่และลูกไก่กำลังรวบรวมฝั่งเนื้อย่าง เป็นภาพที่น่ารักมาก
จํานวนมากเหลือเนื้อบนหลัง กระดูกไก่ก็กินเสร็จ
ไม่ทิ้งอาหาร ลี hyeyeon ออกมาเรียกว่าอีกสัตว์ ใครนั่งคอยอยู่ห่างๆ

" Boshin มานี่สิ "

โฮ่งโฮ่ง !
มันยังเหลือส่วนของเนื้อย่าง
ชื่อของสุนัขเป็น mohm Boshin [ 1 ]
เธอนำลูกสุนัขจรจัดหนุ่มแถวนี้กินแต่ไม่ได้ทำเพราะ เธอได้เติบโตขึ้นแนบกับเขา

" เธอคงหิว "

ลี hyeyeon ลูบหัว mohm Boshin .
มันคือความจริงที่จะไม่ได้สัมผัสสุนัขในขณะที่มันกิน แต่ mohm Boshin ก็โอเคกับมัน
ARF ARF !
ถ้าถามจะเลี้ยงอีก หลังจากสิ้นสุดขึ้นครับ มันพลิกตัวแล้วถือว่าท้องตำแหน่งด้วยแขนของมันขึ้นสูง
มักจะไม่ฉลาดของหมา มันยังไล่นก และรู้จักที่จะดูแลธุรกิจของ
เมื่อใดก็ตามที่เขาไม่นี้ ลี hyeyeon จะยิ้มสดใส

" Boshin ของเราคือหวานมาก . "

สาวและสุนัข

แต่เป็นฉากที่เงียบสงบมาก mohm Boshin , ยังไม่ลืม .
ตอนที่เขายังหนุ่ม นางตั้งชื่อเขาว่า เป็นเช่นกับเธอชั่วร้ายจ้องมอง gaze .