present in our humanness. To be a g

present in our humanness. To be a genuine person is to relate to ourselves and others in an open and transparent way.
If there’s a large gap between our practice and our human side, we remain unripe. Our practice may ripen, but our life doesn’t. And there’s a certain point when that gap becomes very painful.
TF: So you’re saying that spiritual bypassing not only corrupts our dharma practice, it also blocks our personal ripening?
JW: Yes. One way it blocks ripening is through making spiritual teachings into prescriptions about what you should do, how you should think, how you should speak, how you should feel. Then our spiritual practice becomes taken over by what I call “the spiritual superego”— the voice that whispers “shoulds” in our ear. This is a big obstacle to ripening, because it feeds our sense of deficiency.
One Indian teacher, Swami Prajnanpad, whose work I admire, said that “idealism is an act of violence.” Trying to live up to an ideal instead of being authentically where you are can become a form of inner violence if it splits you in two and pits one side against the other. When we use spiritual practice to “be good” and to ward off an underlying sense of deficiency or unworthiness, then it turns into a sort of crusade.
TF: So dismissing how you feel can have dangerous consequences.
JW: Yes. And if the ethos of a spiritual organization leads to dismissing your feelings or relational needs, this can lead to big communication problems, to say the very least. It’s also not a great setup for a marriage if one or both partners is dismissive of emotional needs. So not surprisingly, Buddhist organizations and marriages often turn out to be just as dysfunctional interpersonally as nonbuddhist ones. Marshall Rosenberg teaches that honestly and o

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ใน humanness ของเรา เป็นบุคคลที่แท้จริงคือการ เกี่ยวข้องกับตนเองและผู้อื่นในทางเปิด และโปร่งใสถ้ามีช่องว่างขนาดใหญ่ระหว่างปฏิบัติของเราและด้านมนุษย์ของเรา เรายังคงดิบ ๆ ปฏิบัติเราอาจสุกงอม แต่ชีวิตของเราไม่ และมีจุดหนึ่งเมื่อช่วงที่เจ็บปวดมากรหัส: ดังนั้นคุณจะบอกว่า ต่อจิตวิญญาณไม่เพียงต่อการปฏิบัติธรรมของเรา มันยังบล็อก ripening ส่วนบุคคลของเราโรงแรมเจดับบลิว: ใช่ บล็อก ripening วิธีหนึ่งคือคำสอนทางจิตวิญญาณเป็นข้อกำหนดเกี่ยวกับสิ่งที่คุณควรทำ ทำอย่างไรคุณควรคิด วิธีที่คุณควรพูด วิธีการที่คุณจะรู้สึก แล้วปฏิบัติทางจิตวิญญาณของเราจะดำเนินการ โดยสิ่งที่ผมเรียก "superego ฝ่ายวิญญาณ" คือเสียงที่ whispers "shoulds" ในหูของเรา นี่คืออุปสรรคใหญ่การ ripening เนื่องจากมันฟีดของเรารู้สึกขาดครูอินเดียหนึ่ง สวามี Prajnanpad ทำงานฉันชื่นชม กล่าวว่า "idealism เป็นการกระทำความรุนแรง" พยายามอยู่ถึงเหมาะแทนเป็นอาหารซึ่งคุณจะสามารถกลายเป็น รูปแบบของความรุนแรงภายใน ถ้าจะแยกคุณสองหลุมด้านใดด้านหนึ่งกับอีก เมื่อเราใช้การปฏิบัติทางจิตวิญญาณ "ดี" และไล่ความรู้สึกพื้นฐานของขาดหรืออ่อนแอเกินกว่า แล้วมันจะเป็นการเรียงลำดับของสงครามครูเสดรหัส: dismissing ดังนั้น คุณรู้สึกอย่างไรได้ผลอันตรายโรงแรมเจดับบลิว: ใช่ และถ้าปัดขององค์กรฝ่ายวิญญาณนำไปสู่ dismissing ความรู้สึกหรือความต้องการเชิงของคุณ นี้สามารถนำไปสู่ปัญหาการสื่อสารขนาดใหญ่ ว่าน้อยมาก มันยังไม่ได้ตั้งค่าที่ดีสำหรับแต่งงานถ้าคู่หนึ่ง หรือทั้งสอง dismissive ของความต้องการทางอารมณ์ จึงไม่น่าแปลกใจ องค์กรพุทธและชีวิตสมรสมักจะเปิดออกให้เพียงเป็นนบา interpersonally เป็น nonbuddhist คน มาร์แชลล์ Rosenberg สอนที่ซื่อสัตย์ และ o

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในปัจจุบันเป็นมนุษย์ของเรา ที่จะเป็นคนของแท้คือการที่เกี่ยวข้องกับตัวเองและคนอื่น ๆ ในทางที่เปิดเผยและโปร่งใส.
ถ้ามีช่องว่างขนาดใหญ่ระหว่างการปฏิบัติและด้านมนุษย์ของเราเรายังคงสุก การปฏิบัติของเราอาจทำให้สุก แต่ชีวิตของเราไม่ได้ และมีบางจุดเมื่อช่องว่างที่จะกลายเป็นความเจ็บปวดมาก.
TF: คุณกำลังจะบอกว่าอ้อมจิตวิญญาณไม่เพียง แต่ corrupts ปฏิบัติธรรมะของเราก็ยังบล็อกสุกส่วนบุคคลของเรา?
เจดับบลิว: ใช่ วิธีการหนึ่งที่บล็อกมันสุกจะผ่านการสอนทางจิตวิญญาณลงไปในยาเกี่ยวกับสิ่งที่คุณควรทำวิธีที่คุณควรคิดว่าวิธีการที่คุณควรจะพูดว่าคุณควรจะรู้สึก แล้วปฏิบัติทางจิตวิญญาณของเราจะกลายเป็นนำตัวไปจากสิ่งที่ผมเรียกว่า "หิริโอตตัปปะจิตวิญญาณ" - เสียงที่กระซิบ "shoulds" ในหูของเรา นี้เป็นอุปสรรคใหญ่ในการทำให้สุกเพราะฟีดความรู้สึกของเราขาด.
หนึ่งครูอินเดียสวามี Prajnanpad ที่มีผลงานผมชื่นชมบอกว่า "ความเพ้อฝันคือการกระทำของความรุนแรง." พยายามที่จะอยู่ถึงอุดมคติแทนที่จะเป็นแท้จริง คุณจะอยู่ที่ไหนจะกลายเป็นรูปแบบของการใช้ความรุนแรงภายในถ้ามันแยกคุณในสองหลุมและอีกด้านหนึ่งกับอีก เมื่อเราใช้ในการปฏิบัติทางจิตวิญญาณ "จะดี" และเพื่อปัดความรู้สึกพื้นฐานของการขาดหรือไม่คู่ควรแล้วมันจะกลายเป็นจัดเรียงของสงครามครูเสด.
TF: ดังนั้นไล่ว่าคุณรู้สึกอย่างไรสามารถมีผลกระทบที่เป็นอันตราย.
เจดับบลิว: ใช่ และถ้าเป็นมิตรขององค์กรทางจิตวิญญาณที่นำไปสู่การไล่ความรู้สึกของคุณหรือความต้องการเชิงสัมพันธ์นี้สามารถนำไปสู่ปัญหาการสื่อสารขนาดใหญ่ที่จะพูดน้อยมาก นอกจากนี้ยังไม่ได้ติดตั้งที่ดีสำหรับการแต่งงานหากหนึ่งหรือทั้งคู่เป็นชาวบ้านของความต้องการทางอารมณ์ จึงไม่น่าแปลกใจที่องค์กรชาวพุทธและการแต่งงานมักจะเปิดออกเพื่อจะผิดปกติเช่นเดียวกับคน interpersonally nonbuddhist มาร์แชลล์โรเซนเบิร์กสอนว่าตรงไปตรงมาและ o

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

อยู่ใน humanness ของเรา เป็นคนของแท้ที่จะเกี่ยวข้องกับตัวเองและผู้อื่นในทางเปิดและโปร่งใส
หากมีช่องว่างขนาดใหญ่ระหว่างการปฏิบัติและด้านมนุษย์ของเราของเรา เรายังคงดิบ การปฏิบัติของเราอาจจะสุก แต่ชีวิตของเราไม่ได้ และมีบางจุดที่ช่องว่างนั้นจะเจ็บมาก
TF : งั้นคุณก็กำลังพูดว่าจิตวิญญาณผ่านไม่เพียง แต่เกิดการปฏิบัติธรรมของเรานอกจากนี้ยังบล็อกส่วนบุคคลของเราสุก ?
ใช่ วิธีหนึ่ง มันบล็อกผ่านคำสอนทางจิตวิญญาณในการทำคำสั่งเกี่ยวกับสิ่งที่คุณควรทำ วิธีที่คุณควรคิด สิ่งที่คุณควรจะพูดสิ่งที่คุณรู้สึก การปฏิบัติทางจิตวิญญาณของเราจะยึดตามสิ่งที่ผมเรียกว่า " จิตวิญญาณหิริโอตตัปปะ " - เสียงที่กระซิบ " shoulds " ในหูของเรา นี้คืออุปสรรคใหญ่ที่จะสุก ,เพราะมันดึงความรู้สึกของการขาด .
1 อินเดีย อาจารย์ สวามี prajnanpad ซึ่งงานที่ผมชื่นชม กล่าวว่า " แนวคิดคือการกระทำที่ใช้ความรุนแรง พยายามอยู่ถึงอุดมคติแทนที่จะถูกแท้จริงที่คุณสามารถเป็นรูปแบบของความรุนแรงภายใน ถ้ามันแยกคุณสองและหลุมข้างหนึ่งกับ อื่น ๆ