Just like any assessment of exposur

Just like any assessment of exposure to airborne hazards
there are a number of exposure parameters that should be
measured to characterise dermal exposure and to determine
uptake. The exposure intensity and the surface area exposed
together with the duration of skin contact and frequency of
skin cleaning or repeated exposure are all required to
understand the mass of substance likely to be absorbed.
Measurement of dermal exposure has developed in a
piecemeal and often chemical or use specific manner with
much of the methodology centred around measurement of
pesticide residues on the skin. Current methods can be
divided into five main types.16 Surrogate skin and patch
methods use whole body suits or representative patches to
capture the potential exposure. Removal methods use
washing, wiping, or skin stripping techniques to determine
the amount of material on the skin at a given time point.
Visualisation uses fluorescence to determine the area of
exposure and quantify the mass deposited on the skin. Biomonitoring
can be used to indirectly determine the amount
of dermal uptake and from this provide an estimate of the
amount of actual exposure. Dermal exposure modelling
utilises statistical or deterministic methods to help estimate
the amount of chemical likely to be deposited on the skin.
A review by Soutar and co-workers17 describes the range of
surrogate skin and patch methods in use for the assessment
of dermal exposure. The two most commonly used sampling
protocols are published by the World Health Organisation
(WHO) and the Organisation for Economic Cooperation and
Development (OECD).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เหมือนการประเมินใด ๆ ของการสัมผัสกับอันตรายทางอากาศมีจำนวนของพารามิเตอร์แสงที่ควรวัด การสัมผัสผิวหนังภายใน และ การตรวจสอบดูดซึม ความเข้มแสงและพื้นผิวที่สัมผัสร่วมกับระยะเวลาการสัมผัสผิวหนังและความถี่ของทำความสะอาดผิวหนังหรือสัมผัสซ้ำจะต้องทั้งหมดเข้าใจมวลของสารจะสามารถดูดซึมการวัดแสงที่ผิวหนังได้พัฒนาในการลับ และมักจะลักษณะเฉพาะสารเคมีหรือใช้กับวิธีการวัดศูนย์กลางมากสารเคมีตกค้างบนผิว วิธีปัจจุบันสามารถแบ่งออกเป็นห้าหลัก types.16 ตัวแทนผิวและแก้ไขวิธีใช้แพทช์ตัวแทนหรือทั้งชุดจับภาพแสงอาจเกิดขึ้น ใช้วิธีกำจัดล้าง เช็ด หรือเทคนิคการตรวจสอบการลอกผิวปริมาณของวัสดุบนผิวในช่วงเวลาชี้แสดงผลเรืองแสงที่ใช้เพื่อกำหนดพื้นที่ของแสง และกำหนดปริมาณมวลที่ฝากไว้บนผิวหนัง Biomonitoringสามารถใช้การกำหนดโดยทางอ้อมการดูดซึมที่ผิวหนัง และ จากนี้มีการประเมินการปริมาณของแสงที่เกิดขึ้นจริง สร้างแบบจำลองผิวหนังเปิดรับแสงใช้วิธีการทางสถิติ หรือ deterministic เพื่อช่วยในการประเมินจำนวนสารเคมีที่มีแนวโน้มที่จะฝากบนผิวหนังรีวิว โดย Soutar และ workers17 บริษัทอธิบายช่วงของตัวแทนผิวและปรับปรุงวิธีใช้สำหรับการประเมินสัมผัสผิวหนัง สุ่มตัวอย่างที่ใช้บ่อยสุดสองโปรโตคอลที่มีการเผยแพร่ โดยองค์การอนามัยโลก(ใคร) และองค์การเพื่อความร่วมมือทางเศรษฐกิจ และการพัฒนา (OECD)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เช่นเดียวกับการประเมินการสัมผัสกับอากาศอันตรายใด ๆ ที่
มีจำนวนของพารามิเตอร์การสัมผัสที่ควรจะ
วัดที่จะอธิบายลักษณะการสัมผัสทางผิวหนังและเพื่อตรวจสอบ
การดูดซึม ความเข้มของแสงและพื้นที่ผิวสัมผัส
ร่วมกับระยะเวลาของการสัมผัสกับผิวหนังและความถี่ของ
การทำความสะอาดผิวหรือการสัมผัสซ้ำจะต้องทุกคนที่จะ
เข้าใจมวลของสารที่มีแนวโน้มที่จะถูกดูดซึม.
วัดจากการสัมผัสทางผิวหนังได้มีการพัฒนาใน
ทีละน้อยและบ่อยครั้งที่สารเคมีหรือ ใช้ลักษณะที่เฉพาะเจาะจง
มากของวิธีการแน่นิ่งการวัด
สารเคมีตกค้างบนผิว วิธีการปัจจุบันสามารถ
แบ่งออกเป็นห้า types.16 หลักตัวแทนผิวหนังและแพทช์
ใช้วิธีการที่เหมาะสมกับร่างกายทั้งหมดหรือแพทช์ตัวแทนเพื่อ
จับการสัมผัสที่มีศักยภาพ วิธีการกำจัดใช้
ซักผ้าเช็ดหรือเทคนิคการปอกผิวเพื่อตรวจสอบ
ปริมาณของวัสดุบนผิวที่จุดเวลาที่กำหนด.
Visualisation ใช้การเรืองแสงในการกำหนดพื้นที่ของ
การเปิดรับและปริมาณมวลวางลงบนผิว จุล
สามารถใช้ในทางอ้อมกำหนดจำนวนเงินที่
ของการดูดซึมทางผิวหนังและจากนี้ให้การประมาณการของ
ปริมาณการแสดงผลที่เกิดขึ้นจริง การสร้างแบบจำลองการสัมผัสผิวหนัง
ใช้วิธีการทางสถิติหรือกำหนดขึ้นเพื่อช่วยในการประเมิน
ปริมาณของสารเคมีที่มีแนวโน้มที่จะถูกวางลงบนผิว.
ผ่านการพิจารณาจาก Soutar และร่วม workers17 อธิบายช่วงของ
ผิวหนังและแพทช์ตัวแทนวิธีการในการใช้งานสำหรับการประเมินผล
ของการสัมผัสทางผิวหนัง ทั้งสองสุ่มตัวอย่างใช้กันมากที่สุด
โปรโตคอลมีการเผยแพร่โดยองค์การอนามัยโลก
(WHO) และองค์การเพื่อความร่วมมือทางเศรษฐกิจและ
การพัฒนา (OECD)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เช่นเดียวกับการประเมินการสัมผัสกับอากาศอันตรายมีจำนวนของตัวแปรความเสี่ยงที่ควรวัดชันเนื้อสัมผัสและเพื่อตรวจสอบการใช้ . แสงความเข้มและมีพื้นที่ผิวสัมผัสพร้อมกับระยะเวลาของการสัมผัสและความถี่ของการทำความสะอาดผิวหรือทำซ้ำทั้งหมดต้องเข้าใจมวลสารมีแนวโน้มที่จะถูกดูดซึมการวัดเนื้อสัมผัสมีการพัฒนาในทีละน้อยและบ่อยๆ หรือใช้สารเคมีเฉพาะลักษณะด้วยมากของวิธีการวัดศูนย์กลางรอบสารพิษที่ตกค้างบนผิว ในปัจจุบันวิธีสามารถแบ่งออกเป็น 5 หลัก types.16 ตัวแทนผิวและแพทช์ใช้วิธีการเหมาะสมกับร่างกายแพทช์ให้ หรือผู้แทนจับแสงที่อาจเกิดขึ้น การใช้วิธีล้าง เช็ด หรือผิวลอกเทคนิคศึกษาปริมาณของวัสดุบนผิวในเวลาที่กําหนดจุดภาพนี้ใช้เพื่อตรวจสอบพื้นที่ของการเปิดรับและปริมาณมวลที่ฝากไว้บนผิว biomonitoringสามารถใช้ในการตรวจสอบยอดเงินโดยอ้อมของผิวหนัง และมีการดูดจากการประเมินจํานวนจริงแสง แบบสัมผัสเนื้อใช้สถิติเชิงกำหนดวิธีการเพื่อช่วยประเมินหรือปริมาณของสารเคมีที่อาจจะฝากบนผิวความคิดเห็นโดยซูทาร์ co-workers17 อธิบายและช่วงของสำหรับผิวและวิธีการแก้ไขในการใช้สำหรับการประเมินของผิวหนังที่สัมผัส สองที่ใช้กันมากที่สุด )โปรโตคอลได้รับการตีพิมพ์โดยองค์กรอนามัยโลก( ใคร ) และองค์การเพื่อความร่วมมือทางเศรษฐกิจและการพัฒนาพัฒนา ( โออีซีดี )