Identification of groupthink freque

Identification of groupthink frequently only occurs after the occurrence of a problem or a fiasco. ―The paradox of groupthink is that unanimous decisions may be seen to be a display of resoluteness, when, in fact, they result from defense avoidance on the part of the individual members of the decision group‖ (Rosenthal & ‗t Hart, 1991, p. 361). Janis (1982) provided observable symptoms, allowing identification of the risk of groupthink and the opportunity to prevent.
Perhaps more important to identifying symptoms, Janis (1982) also provided nine recommendations designed to prevent groupthink from occurring (pp. 262-271). A summary of these prevention recommendations follows:
1. Each member should be a critical evaluator of the group‘s course of action; an open climate of giving and accepting criticism should be encouraged by the leader.
2. Leaders should be impartial and refrain from stating personal preferences at the outset of group discussion; they should limit themselves initially to fostering open inquiry.
3. Establish multiple groups with different leaders to work the question in parallel.
4. Split groups into subgroups to assess feasibility and effectiveness of proposals.
5. Each member of the group should privately discuss current issues and options with trusted associates outside the group and report reactions.
6. From time to time, bring in outside experts to challenge the views of the core members.
7. There should be one or more devil‘s advocates during every group meeting.
8. In conflict situations, extra time should be devoted to interpreting warning signals from rivals and to constructing alternative scenarios of their intentions.
9. Reconsider the decision in second chance meetings before going public.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

รหัสของ groupthink มักเกิดขึ้นหลังการเกิดปัญหาหรือ fiasco เท่านั้น ―The ปฏิทรรศน์ของ groupthink คือ ว่า อาจเห็นเป็นเอกฉันท์ตัดสินให้ การแสดงผลของ resoluteness เมื่อ ในความเป็นจริง พวกเขาเป็นผลจากการป้องกันการหลีกเลี่ยงในส่วนของแต่ละสมาชิกของ group‖ ตัดสินใจ (โรเซนธอลและ ‗t ฮาร์ท 1991, p. 361) Janis (1982) มีอาการ observable ให้ระบุความเสี่ยงของ groupthink และโอกาสในการป้องกันบางทีสิ่งที่สำคัญระบุอาการ Janis (1982) ยังให้คำแนะนำ 9 ที่ออกแบบมาเพื่อป้องกัน groupthink จากเกิดขึ้น (นำ 262-271) ได้ สรุปคำแนะนำเหล่านี้ป้องกันดังต่อไปนี้:1. สมาชิกแต่ละคนควรจะเป็นตัวประเมินความสำคัญของหลักสูตรในกลุ่มการดำเนินการ สภาพภูมิอากาศเปิดให้ และยอมรับการวิจารณ์ควรได้รับการสนับสนุน โดยผู้นำ2. ผู้นำควรจะเป็นธรรม และละเว้นการระบุบุคคลที่มือของกลุ่มสนทนา พวกเขาควรจำกัดตัวเองเริ่มอุปถัมภ์เปิดสอบถาม3. สร้างกลุ่มต่าง ๆ กับผู้นำต่าง ๆ ในการทำงานคำถามพร้อมกัน4. แบ่งกลุ่มออกเป็นกลุ่มย่อยเพื่อประเมินความเป็นไปได้และประสิทธิภาพของข้อเสนอ5. สมาชิกแต่ละคนของกลุ่มเอกชนควรหารือปัญหาปัจจุบันและตัวเลือกกับสมาคมนอกปฏิกิริยากลุ่มและรายงานที่เชื่อถือได้6. จากเวลาเวลา นำผู้เชี่ยวชาญภายนอกเพื่อท้าทายมุมมองของสมาชิกหลัก7. ควรสนับสนุนของปีศาจ น้อยในระหว่างการประชุมกลุ่มทุก8. ในสถานการณ์ความขัดแย้ง เวลาควรจะทุ่มเท เพื่อตีความสัญญาณเตือนจากคู่แข่ง และสร้างสถานการณ์ทางเลือกของความตั้งใจของพวกเขา9. reconsider การตัดสินใจในการประชุมโอกาสที่สองก่อนไปสาธารณะ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

บัตรประจำตัวของ groupthink มักเกิดขึ้นหลังจากที่เกิดปัญหาหรือความล้มเหลว ความขัดแย้งของ groupthink -The เป็นเอกฉันท์ว่าการตัดสินใจอาจจะเห็นว่าจะเป็นการแสดงผลของ resoluteness เมื่อในความเป็นจริงพวกเขาเป็นผลมาจากการหลีกเลี่ยงการป้องกันในส่วนของสมาชิกแต่ละคนของgroup‖ตัดสินใจ (โรเซนธาลและ‗tฮาร์ท 1991 พี. 361) เจนิส (1982) ที่มีอาการที่สังเกตได้ช่วยให้การระบุความเสี่ยงของการ groupthink และโอกาสที่จะป้องกันไม่ให้.
บางทีสิ่งที่สำคัญมากขึ้นในการระบุอาการเจนิส (1982) นอกจากนี้ยังมีคำแนะนำเก้าออกแบบมาเพื่อป้องกันไม่ให้เกิดขึ้น groupthink (PP. 262-271) บทสรุปของคำแนะนำการป้องกันเหล่านี้ดังต่อไปนี้:
1 สมาชิกแต่ละคนควรจะเป็นผู้ประเมินที่สำคัญของการเรียนการสอนของกลุ่มของการกระทำนั้น สภาพภูมิอากาศเปิดของการให้และการยอมรับการวิจารณ์ควรได้รับการสนับสนุนจากผู้นำ.
2 ผู้นำควรจะเป็นกลางและละเว้นจากการระบุการตั้งค่าส่วนตัวที่เริ่มแรกของการอภิปรายกลุ่ม; พวกเขาควรจะ จำกัด ตัวเองในขั้นต้นจะเปิดอุปถัมภ์สอบถามรายละเอียดเพิ่มเติม.
3 สร้างหลายกลุ่มกับผู้นำที่แตกต่างกันในการทำงานในแบบคู่ขนานคำถาม.
4 กลุ่มแยกออกเป็นกลุ่มย่อยเพื่อประเมินความเป็นไปได้และความมีประสิทธิผลของข้อเสนอ.
5 สมาชิกของกลุ่มแต่ละเอกชนควรจะหารือเกี่ยวกับประเด็นสำคัญในปัจจุบันและตัวเลือกที่มีเพื่อนร่วมงานที่เชื่อถือได้นอกกลุ่มและปฏิกิริยารายงาน.
6 จากเวลานำผู้เชี่ยวชาญภายนอกที่จะท้าทายมุมมองของสมาชิกหลัก.
7 ควรจะมีหนึ่งหรือมากกว่าผู้สนับสนุนปีศาจในระหว่างการประชุมทุกกลุ่ม.
8 ในสถานการณ์ความขัดแย้งต่อเวลาพิเศษควรจะทุ่มเทให้กับการตีความสัญญาณเตือนจากคู่แข่งและเพื่อสร้างสถานการณ์ทางเลือกของความตั้งใจของพวกเขา.
9 ทบทวนการตัดสินใจในการประชุมโอกาสครั้งที่สองก่อนที่จะไปที่สาธารณะ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การจำแนกกลุ่มคิดบ่อย ๆ แต่เกิดขึ้นหลังจากเกิดปัญหาหรือล้มเหลว ผมอยากความขัดแย้งของกลุ่มคิดคือการตัดสินใจเป็นเอกฉันท์อาจจะเห็นเป็นการแสดงความกล้าหาญ เมื่อในความเป็นจริงพวกเขาเป็นผลจากการหลีกเลี่ยงป้องกันในส่วนของแต่ละสมาชิกของกลุ่มในการตัดสินใจ‖ ( โรเซนธาล&‗ T ฮาร์ท , 2534 , หน้า 361 ) เจนิส ( 1982 ) ให้สังเกตอาการ ,ให้ระบุความเสี่ยงของกลุ่มคิดและโอกาสที่จะป้องกัน .
บางทีสำคัญที่จะระบุอาการ เจนิส ( 1982 ) ยังให้เก้าคำแนะนำที่ออกแบบมาเพื่อป้องกันกลุ่มคิดเกิดขึ้น ( PP 262-271 ) สรุปข้อเสนอแนะการป้องกันเหล่านี้ดังต่อไปนี้ :
1 สมาชิกแต่ละคนควรจะมีการประเมินผลที่สำคัญของกลุ่ม แน่นอนของการกระทำ ;บรรยากาศการเปิดให้ และยอมรับการวิจารณ์ ควรสนับสนุนโดยหัวหน้า .
2 ผู้นำต้องมีความยุติธรรม และงดการระบุการตั้งค่าส่วนบุคคลเริ่มแรกของการอภิปรายกลุ่ม พวกเขาควร จำกัด ตัวเองเริ่มเปิดการสอบสวน .
3 สร้างกลุ่มหลาย กับผู้นำที่แตกต่างกันทำงานคำถามในแบบคู่ขนาน .
4แยกกลุ่มออกเป็นกลุ่มย่อย เพื่อประเมินความเป็นไปได้และประสิทธิภาพของข้อเสนอ .
5 สมาชิกของแต่ละกลุ่มควรเอกชนหารือประเด็นปัจจุบันและตัวเลือกที่เชื่อถือได้บริษัทนอกกลุ่มและปฏิกิริยารายงาน .
6 เวลานำผู้เชี่ยวชาญภายนอกเพื่อท้าทายมุมมองของสมาชิกแกนนำ .
7 ควรจะมีหนึ่งหรือมากกว่าของปีศาจสนับสนุนในระหว่างการประชุมกลุ่มทุกคน .
8ในสถานการณ์ความขัดแย้งเวลาพิเศษควรจะทุ่มเทให้กับการตีความสัญญาณเตือนจากคู่แข่ง และสร้างทางเลือกในสถานการณ์ของความตั้งใจของพวกเขา .
9 พิจารณาตัดสินใจในการประชุมครั้งที่สอง ก่อนไปสาธารณะ