I thought it made me short until no

I thought it made me short until now. When the school was over at 3.30 p.m. , I played with friends and wonted for my dad to get me home. In front of my school there were some toys shops. I always wanted to buy a new toy. If I didn’t, I would cry out loudly. One day my dad forgot to get me home, I waited and waited for a long time. Then the teacher asked me and she took me home safely. My parents and the teacher hardly believed I can remember the way to go home. It’s far away from school. I studied in this school . I studied in this school until I was finished Prathomsuksa 6. I would like to tell you again I was an activist. I liked to join hand writing contest and essays contest about a father’s day and a mother’s day. I want to join the contest with other school too. When I was in Prathomsuksa 6, I had got an accident with a motorcycle. My leg was hurt and swelled for a week. After that I had got a fishbone stucked in my throat. My parents took me to see my grandmother, she treated me by using her foot scratched on my neck as the ancient believeness. I feel better but I still got pain in my throat. A few days later, my mother took me to Borabu Hospital. I got some medicines and an appointment. But I was better and never saw the doctor any more. From those days, I always got a problem in my throat.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ฉันคิดว่า มันทำให้ฉันสั้น ๆ จนถึงขณะนี้ เมื่อโรงเรียนได้ที่น. ฉันเล่นกับเพื่อน และ wonted สำหรับพ่อของฉันไปฉันบ้าน หน้าโรงเรียนของฉัน มีร้านของเล่น ผมอยากจะซื้อของเล่นใหม่ ถ้าผมไม่ได้ ฉันจะร้องเสียงดัง วันหนึ่งที่พ่อลืมไปฉันบ้าน ฉันรอ และรอเป็นเวลานาน แล้วครูถาม และเธอเอาฉันบ้านอย่างปลอดภัย พ่อและครูแทบไม่เชื่อว่า ฉันสามารถจำทางไปหน้าแรก มันอยู่ไกลจากโรงเรียน เรียนในโรงเรียนนี้ เรียนในโรงเรียนนี้จนผมสำเร็จชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 อยากจะบอกคุณอีกผมมีกิจกรรม ฉันชอบเข้าร่วมประกวดเขียนมือและประกวดเรียงความเกี่ยวกับวันของพ่อและของแม่ อยากจะเข้าร่วมแข่งขันกับโรงเรียนอื่น ๆ มากเกินไป เมื่อผมอยู่ในชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ผมได้มีอุบัติเหตุกับรถจักรยานยนต์ ขาของฉันถูกทำร้าย และ swelled สำหรับสัปดาห์ หลังจากนั้น ผมก็มี stucked ก้างในคอ พ่อแม่ของฉันเอาฉันเห็นยายของฉัน เธอรับฉันโดยเท้าของเธอมีรอยขีดข่วนบนคอเป็น believeness โบราณ รู้สึกดีขึ้น แต่ผมยังมีอาการปวดในคอ ไม่กี่วันต่อมา แม่ของฉันเอาฉัน Borabu โรงพยาบาล ผมใช้ยาบางชนิดและการนัดหมาย แต่ผมก็ดี และไม่เคยเห็นหมออีก จากนั้น ฉันมักจะมีปัญหาในคอ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ฉันคิดว่ามันทำให้ผมสั้นจนถึงขณะนี้ เมื่อโรงเรียนได้มากกว่าที่ 03:30 ผมเล่นกับเพื่อนและเป็นนิสัยสำหรับพ่อของฉันได้รับฉันกลับบ้าน ในด้านหน้าของโรงเรียนของฉันมีร้านขายของเล่น ฉันอยากที่จะซื้อของเล่นใหม่ ถ้าฉันไม่ได้ฉันจะร้องไห้ออกมาเสียงดัง วันหนึ่งพ่อของฉันลืมที่จะได้รับฉันที่บ้านฉันรอและรอคอยมาเป็นเวลานาน จากนั้นครูถามฉันและเธอเอาฉันบ้านอย่างปลอดภัย พ่อแม่ผู้ปกครองและครูของฉันแทบจะไม่เชื่อว่าผมจำได้วิธีที่จะไปบ้าน มันห่างไกลจากโรงเรียน ผมเรียนในโรงเรียนนี้ ผมเรียนในโรงเรียนนี้จนฉันเสร็จชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ที่ผมอยากจะบอกคุณอีกครั้งผมเป็นนักกิจกรรม ฉันชอบที่จะเข้าร่วมประกวดการเขียนด้วยมือและการประกวดการเขียนเรียงความเกี่ยวกับวันพ่อและวันแม่ ฉันต้องการที่จะเข้าร่วมการแข่งขันกับโรงเรียนอื่น ๆ มากเกินไป เมื่อผมอยู่ในชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ที่ผมได้มีการเกิดอุบัติเหตุกับรถจักรยานยนต์หนึ่ง ขาของฉันได้รับบาดเจ็บและพองตัวเป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์ หลังจากที่ฉันได้มีก้างปลา stucked ในลำคอของฉัน พ่อแม่ของฉันเอาฉันไปดูคุณยายของฉันที่เธอปฏิบัติต่อฉันโดยใช้เท้าของเธอมีรอยขีดข่วนที่คอของฉันเป็น believeness โบราณ ฉันรู้สึกดีขึ้น แต่ฉันยังคงมีอาการปวดในลำคอของฉัน ไม่กี่วันต่อมาแม่ของฉันพาฉันไปที่โรงพยาบาล Borabu ผมได้รับยาบางอย่างและได้รับการแต่งตั้ง แต่ผมก็ยังดีและไม่เคยเห็นแพทย์ใด ๆ เพิ่มเติม จากวันนั้นฉันมักจะมีปัญหาในลำคอของฉัน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ฉันคิดว่ามันจะทำให้ฉันสั้น ๆจนถึงตอนนี้ เมื่อเลิกเรียนเวลา 15.30 น. ฉันเล่นกับเพื่อน ปกติพ่อพาฉันกลับบ้าน หน้าโรงเรียนมีร้านของเล่น ฉันมักจะต้องการที่จะซื้อของเล่นใหม่ ถ้าไม่ ฉันก็ร้องไห้ออกมาเสียงดัง วันหนึ่ง พ่อลืมที่จะพาผมกลับบ้าน ผมเฝ้ารอมานาน จากนั้นครูถามฉันและพาฉันกลับบ้านอย่างปลอดภัยพ่อแม่และครูแทบจะเชื่อว่าฉันสามารถจำทางกลับบ้านได้ มันไกลจากโรงเรียน ผมเรียนอยู่ในโรงเรียนนี้ ฉันเรียนในโรงเรียนจนจบชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ฉันต้องการจะบอกคุณอีก ผมเป็นนักกิจกรรม ฉันชอบที่จะเข้าร่วมการประกวดเขียนเรียงความประกวดและมือเกี่ยวกับวันพ่อ และวันแม่ . ฉันต้องการเข้าร่วมแข่งขันกับโรงเรียนอื่นๆด้วยเมื่อผมอยู่ในชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ฉันได้เกิดอุบัติเหตุกับรถจักรยานยนต์ ขาผมเจ็บ และบวมเป็นอาทิตย์ หลังจากที่ผมได้มีก้างปลาติดคอ พ่อแม่ของฉันเอาฉันไปเห็นยายกับผม โดยใช้เท้าของเธอมีรอยขีดข่วนบนคอของฉันเป็น believeness โบราณ ฉันรู้สึกดี แต่ฉันยังมีอาการปวดคอ ไม่กี่วันต่อมา แม่ของฉันพาฉันมาโรงพยาบาลบรบือ .ผมได้รับยา และนัด แต่ผมดีกว่า ไม่เคยได้เจอหมออีก จากวันเหล่านั้น ฉันมักจะมีปัญหาคอ