The other significant effect of the

The other significant effect of the approaching radar, the increased angle of diversion in the magnetron radar treatment, could be interpreted as the bird maneuvering to avoid a collision. Diversions from the direction of approach of a threat have also been documented in response to raptor predator models (Devereux et al., 2008, Kullberg et al., 2000, Lind et al., 2002 and Lind et al., 2003). We propose that in our experiment where birds were in the center of a road, escape flights could vary between two extremes: birds flying away from the road (more perpendicular to the vehicle approach) and birds flying along the road in front of the vehicle (parallel to the vehicle approach) (similar to findings from Husby and Husby, 2014). For the animal to avoid a collision when flying away from the road, it would only have to travel part of the width of the vehicle (2.0 m). On the other hand, to avoid collision while flying along the road, the animal would have to rise over top of the vehicle (a 3.1 m height). Flying away from the road would have the shortest distance to travel to escape collision, whereas flying along the road would have the longest. Because birds in the magnetron radar treatment had a greater angle of diversion, they flew more perpendicular to the vehicle approach and therefore shorter distances away from the vehicle. This result could also support our alternative hypothesis that radar increases alertness or attracts attention to the threat, making the threat seem riskier, as birds chose shorter escape directions when exposed to the magnetron radar.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

อื่น ๆ อย่างมีนัยสำคัญผลของเรดาร์ใกล้ เพิ่มมุมของผันในการ magnetron เรดาร์รักษา อาจจะตีความเป็นนกหลบหลีกเพื่อหลีกเลี่ยงความขัดแย้ง ยังมีการจัด diversions จากทิศทางของวิธีการของภัยคุกคามต่อตอบ raptor รุ่นพรีเดเตอร์ (Devereux et al., 2008, Kullberg และ al., 2000, Lind et al., 2002 และ Lind et al., 2003) เราเสนอว่า ในการทดลองของเราที่นกอยู่ในศูนย์กลางของถนน หนีเที่ยวบินอาจแตกต่างกันระหว่างสองสุด: นกบินจากถนน (ขึ้นตั้งฉากวิธีรถ) และนกบินไปตามถนนหน้ารถ (ขนานกับแนวทางของรถ) (ที่คล้ายกับผลการวิจัยจาก Husby และ Husby, 2014) สัตว์เพื่อหลีกเลี่ยงการชนกันเมื่อเดินทางจากถนน เท่านั้นมีส่วนของความกว้างของรถ (2.0 เมตร) การเดินทาง บนมืออื่น ๆ เพื่อหลีกเลี่ยงการชนกันในขณะที่บินไปตามถนน สัตว์จะได้เพิ่มขึ้นด้านบนของรถ (ความสูง 3.1 m) เดินทางห่างจากถนนจะมีระยะทางสั้นที่สุดไปเดินหนีชน ในขณะที่มีบินไปตามถนนที่ยาวที่สุด เพราะนกในการบำบัดรักษาเรดาร์ magnetron มีมุมมากขึ้นของผัน พวกเขาบินเส้นตั้งฉากเพิ่มเติมวิธีการรถและระยะทางที่สั้นกว่าดังนั้นจากรถ ผลนี้ยังอาจสนับสนุนสมมติฐานของเราทางเรดาร์เพิ่มเตรียมพร้อม หรือดึงดูดความสนใจไปที่คุกคาม การคุกคามที่ดูเหมือน riskier เป็นนกเลือกหนีเส้นทางสั้นลงเมื่อสัมผัสกับเรดาร์ magnetron

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ผลกระทบอย่างมีนัยสำคัญอื่น ๆ ของเรดาร์ใกล้มุมที่เพิ่มขึ้นของการเบี่ยงเบนในการรักษาแมกเรดาร์อาจจะตีความว่าเป็นนกหลบหลีกเพื่อหลีกเลี่ยงการปะทะกัน เซ็งจากทิศทางของวิธีการของภัยคุกคามยังได้รับการบันทึกไว้ในการตอบสนองต่อ Raptor รุ่นล่า (Devereux et al., 2008 Kullberg et al., 2000 ลินด์ et al., 2002 และลินด์ et al., 2003) เราเสนอว่าในการทดลองที่นกของเราอยู่ในใจกลางของถนนที่หลบหนีเที่ยวบินอาจแตกต่างกันระหว่างสองขั้ว: นกที่บินอยู่ห่างจากถนน (เพิ่มเติมตั้งฉากกับแนวทางยานพาหนะ) และนกที่บินไปตามถนนในด้านหน้าของรถ ( ขนานไปกับวิธีการรถ) (คล้ายกับผลการวิจัยจาก Husby และ Husby 2014) สำหรับสัตว์ที่จะหลีกเลี่ยงการปะทะกันเมื่อบินออกไปจากท้องถนนก็จะต้องเดินทางเป็นส่วนหนึ่งของความกว้างของรถ (2.0 เมตร) บนมืออื่น ๆ เพื่อหลีกเลี่ยงการปะทะกันในขณะที่บินไปตามถนนสัตว์จะต้องมีการปรับตัวสูงขึ้นไปด้านบนของยานพาหนะ (3.1 เมตรสูง) บินออกไปจากท้องถนนจะมีระยะทางที่สั้นในการเดินทางที่จะหลบหนีการปะทะกันในขณะที่บินไปตามถนนจะมีที่ยาวที่สุด เพราะนกในการรักษาเรดาร์ magnetron มีมุมที่มากขึ้นของการเบี่ยงเบนที่พวกเขาบินมากขึ้นตั้งฉากกับแนวทางยานพาหนะและดังนั้นระยะสั้นออกไปจากรถ ผลที่ได้นี้ยังสามารถสนับสนุนสมมติฐานทางเลือกของเราที่เรดาร์เพิ่มความระมัดระวังหรือดึงดูดความสนใจกับภัยคุกคามที่ทำให้ภัยคุกคามที่ดูเหมือนมีความเสี่ยงสูงเช่นนกเลือกทิศทางการหลบหนีที่สั้นลงเมื่อสัมผัสกับเรดาร์แมกนีตรอน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ผลที่สำคัญอื่น ๆของใกล้เรดาร์ , มุมของการเพิ่มขึ้นในตรอนเรดาร์การรักษา อาจจะตีความว่าเป็นนกกลยุทธ์เพื่อหลีกเลี่ยงการปะทะกัน ความสนใจจากทิศทางของวิธีการของการคุกคามยังได้รับเอกสารในการตอบสนองต่อ Raptor รุ่น Predator ( เดเวอเรอ et al . , 2008 , kullberg et al . , 2000 , ลินด์ et al . , 2002 และ ลินด์ et al . , 2003 )เราเสนอว่าในการทดลองที่นกอยู่กลางถนน หนีเที่ยวบินอาจแตกต่างกันระหว่างสองสุดขั้ว : นกบินห่างจากถนน ( ตั้งฉากกับรถวิธีการ ) และนกที่บินไปตามถนนในด้านหน้าของรถ ( ขนานกับรถเข้าหา ) ( คล้ายกับผล husby และ husby 2557 )สำหรับสัตว์ที่จะหลีกเลี่ยงการปะทะเมื่อบินห่างจากถนนก็จะต้องเดินทางเป็นส่วนหนึ่งของความกว้างของรถ ( 2 เมตร ) บนมืออื่น ๆเพื่อหลีกเลี่ยงการชนขณะบินไปตามถนน สัตว์จะต้องเพิ่มขึ้นไปด้านบนของยานพาหนะ ( 3.1 เมตร ความสูง ) บินอยู่ห่างจากถนน จะได้ ระยะทางที่สั้นที่สุดที่จะเดินทางหนีการชนในขณะที่บินไปตามถนนจะยาวที่สุด เพราะนกในตรอนเรดาร์การรักษามีมุมที่มากขึ้นของการเบี่ยงเบน พวกเขาบินมากกว่าตั้งฉากกับรถแนวคิด และดังนั้นจึง สั้น ระยะทางห่างจากตัวรถ ผลที่ได้นี้ยังสามารถสนับสนุนสมมติฐานทางเลือกของเราที่เรดาร์เพิ่มความระมัดระวัง หรือดึงดูดความสนใจกับการคุกคามการคุกคามที่ดูเหมือนจะเสี่ยง เพราะนกเลือกสั้นหนีเส้นทางเมื่อสัมผัสกับโลหะ เรดาร์