Lesson structure and organization a

Lesson structure and organization across the five Chinese teachers were quite similar. They usually started with a
brief review of what had been taught in the previous lesson, then they clearly stated the topic for the lesson and wrote
down the topic on the blackboard. Each of the Chinese lessons consisted of a combination of whole-class discussion
and individual student seatwork. In Chinese classrooms, individual students were frequently asked to write down their
solutions to problems on the blackboard and explain to the rest of the students. A total of 39.5 min, which accounted
for about 9% of the total classroom instruction time in the 10 Chinese lessons, were spent on students’ writing their
solutions to problems on the blackboard and explaining to the rest of the students. The longest time students spent
on presentation and explanation at the front of the class occurred in Ms. He’s first lesson. In that lesson, Ms. He
asked four of the students to present their solutions to problems, which took a total of 12 min (about a quarter of the
instruction time in the lesson). During the instruction, Chinese students were also frequently asked to read important
points together. Chinese teachers seemed to believe that the more students read aloud, the more they would be able to
remember and understand the important points. At the end of each lesson, Chinese teachers always tried to summarize
the main or important points related to the lesson. Some teachers had already written these important points on a small
blackboard in advance. They simply hung up the small blackboard and then directed students’ attention toward what
they considered to be the important points. Other teachers referred to what had been written on the large blackboard
while they discussing these important points. We should note that Chinese teachers rarely erased what had been written
on the blackboard during their instruction because the design of the blackboard presentation is considered part of the
lesson plan. No group work was involved in any of the ten Chinese lessons.
The four U.S. teachers showed two kinds of teaching styles. Two of the teachers used a combination of whole class
discussion and group work in their instruction. The other two teachers mainly used whole class discussion. Every U.S.
teacher mainly used an overhead projector during instruction. There were two lessons from two different teachers in
which U.S. students were asked to display their solutions on the overhead, but they were not asked to explain their
solutions to the rest of the students in the room. Like Chinese teachers, U.S. teachers tended to begin their lessons
by reviewing what had been taught previously. Unlike Chinese teachers, U.S. teachers rarely summarized main or
important points at the end of each lesson. Our general impression is that the Chinese lessons were well-organized; a
claim we cannot make about the U.S. lessons.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

โครงสร้างบทเรียนและองค์กรต่าง ๆ ครูจีนห้าได้คล้าย พวกเขามักจะเริ่มต้นด้วยการทบทวนเล็กน้อยว่ามีการสอนในบทเรียน แล้วพวกเขามีระบุหัวข้อสำหรับบทเรียนชัดเจน และเขียนลงหัวข้อบนกระดานดำ แต่ละบทเรียนภาษาจีนประกอบด้วยชุดของทั้งชั้นเรียนสนทนาและนักเรียนแต่ละ seatwork ในห้องเรียนจีน เรียนรู้ถูกบ่อยจดของพวกเขาแก้ไขปัญหาบนกระดานดำ และอธิบายของนักเรียน จำนวนนาที 39.5 การบัญชีประมาณ 9% ของเวลาเรียนรวมสอนเรียนภาษาจีน 10 ถูกใช้ในการเขียนของนักเรียนของพวกเขาแก้ไขปัญหาบนกระดานดำและอธิบายของนักเรียน ใช้เวลาเรียนยาวนานที่สุดนำเสนอและอธิบายหน้าชั้นเรียนเกิดขึ้นในบทเรียนแรกคุณเขา ในบทเรียนที่ นางสาวเขาขอสี่ของนักเรียนที่จะนำเสนอการแก้ไขปัญหา ซึ่งใช้เวลาทั้งหมด 12 นาที (เกี่ยวกับสี่คำแนะนำเวลาในบทเรียน) ระหว่างคำ นักเรียนจีนก็ยังบ่อยอ่านสำคัญจุดด้วยกัน ครูจีนดูเหมือนจะ เชื่อว่า นักเรียนเพิ่มมากขึ้นอ่านออกเสียง มากขึ้นพวกเขาจะสามารถจำ และเข้าใจจุดสำคัญ ในตอนท้ายของแต่ละบทเรียน ครูจีนเสมอพยายามสรุปหลัก หรือที่สำคัญจุดที่เกี่ยวข้องกับบทเรียน ครูบางส่วนได้เขียนจุดสำคัญเหล่านี้ในขนาดเล็กกระดานดำล่วงหน้า พวกเขาเพียงแค่แขวนขึ้นกระดานดำเล็ก และกำกับนักเรียนให้ความสนใจต่อสิ่งนั้นพวกเขาถือเป็นประเด็นสำคัญ ครูอื่น ๆ เรียกว่าอะไรมาเขียนบนกระดานดำขนาดใหญ่ในขณะที่พวกเขาสนทนาประเด็นสำคัญเหล่านี้ เราควรทราบว่า ครูจีนไม่ค่อยลบที่มีการเขียนบนกระดานดำในระหว่างคำสั่งของพวกเขาเนื่องจากการออกแบบของกระดานดำถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของการแผนการสอน กลุ่มงานไม่เกี่ยวข้องกับในการเรียนภาษาจีน 10ครูสหรัฐ 4 พบ 2 ชนิดการสอนลักษณะ 2 ครูใช้การรวมกันของทั้งชั้นสนทนาและการทำงานในคำสั่งของพวกเขา ครูสองอื่น ๆ ส่วนใหญ่ใช้การอภิปรายทั้งชั้น สหรัฐอเมริกาทุกครูส่วนใหญ่ใช้การฉายในระหว่างคำสั่ง มีบทเรียนจากครูแตกต่างกันสองในสองบทสหรัฐอเมริกาที่นักเรียนถูกต้องแสดงโซลูชันบนค่าโสหุ้ย แต่พวกเขาไม่ได้ถูกขออธิบายของพวกเขาการแก้ไขปัญหาของนักเรียนในห้อง เช่นครูภาษาจีน ครูสหรัฐมีแนวโน้มที่จะ เริ่มบทเรียนของพวกเขาโดยตรวจดูว่ามีการสอนก่อนหน้านี้ ซึ่งแตกต่างจากครูผู้สอนภาษาจีน ครูสหรัฐไม่ค่อยสรุปหลัก หรือประเด็นสำคัญที่สุดของแต่ละบทเรียน ของเราทั่วไปมีที่เรียนภาษาจีนได้ดีจัด มีอ้างว่า เราไม่สามารถทำการเกี่ยวกับบทเรียนของสหรัฐอเมริกา

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

โครงสร้างบทเรียนและองค์กรทั่วทั้งห้าครูผู้สอนภาษาจีนมีความคล้ายคลึงกันมากทีเดียว พวกเขามักจะเริ่มต้นด้วยการทบทวนสิ่งที่ได้รับการสอนในบทเรียนก่อนหน้านี้แล้วพวกเขาก็ระบุไว้อย่างชัดเจนสำหรับหัวข้อบทเรียนและเขียนลงหัวข้อบนกระดานดำ แต่ละบทเรียนจีนประกอบด้วยการรวมกันของการอภิปรายทั้งชั้นและนักเรียน seatwork ของแต่ละบุคคล ในห้องเรียนจีน, นักเรียนแต่ละคนถูกถามบ่อยครั้งที่จะเขียนลงของพวกเขาการแก้ปัญหาบนกระดานดำและอธิบายในส่วนที่เหลือของนักเรียน รวม 39.5 นาทีซึ่งคิดเป็นสัดส่วนประมาณ9% ของเวลาการเรียนการสอนรวมใน 10 บทเรียนจีนได้ใช้เวลาอยู่กับนักเรียนเขียนของพวกเขาการแก้ปัญหาบนกระดานดำและอธิบายในส่วนที่เหลือของนักเรียน นักเรียนที่ยาวที่สุดเวลาที่ใช้ในการนำเสนอและคำอธิบายที่ด้านหน้าของชั้นเรียนที่เกิดขึ้นในนางสาวเขาเป็นบทเรียนแรก ในบทเรียนที่นางสาวเขาถามสี่ของนักเรียนที่จะนำเสนอโซลูชั่นของพวกเขาในการแก้ไขปัญหาที่เกิดรวม 12 นาที (ประมาณหนึ่งในสี่ของเวลาการเรียนการสอนในบทเรียน) ในระหว่างการเรียนการสอนนักศึกษาจีนถูกถามบ่อยในการอ่านที่สำคัญจุดด้วยกัน ครูผู้สอนภาษาจีนดูเหมือนจะเชื่อว่านักเรียนอ่านออกเสียงมากขึ้นพวกเขาจะสามารถที่จะจำและเข้าใจประเด็นที่สำคัญ ในตอนท้ายของแต่ละบทเรียนครูจีนมักจะพยายามที่จะสรุปประเด็นหลักหรือมีความสำคัญที่เกี่ยวข้องกับบทเรียน ครูบางคนได้เขียนไว้แล้วจุดสำคัญเหล่านี้ในขนาดเล็กกระดานดำล่วงหน้า พวกเขาเพียงแค่แขวนขึ้นกระดานดำเล็ก ๆ แล้วผู้กำกับความสนใจของนักเรียนที่มีต่อสิ่งที่พวกเขาคิดว่าจะเป็นจุดที่สำคัญ ครูคนอื่น ๆ จะเรียกว่าสิ่งที่ได้รับการเขียนบนกระดานดำขนาดใหญ่ในขณะที่พวกเขาพูดคุยประเด็นที่สำคัญเหล่านี้ เราควรทราบว่าครูผู้สอนภาษาจีนไม่ค่อยลบสิ่งที่ได้รับการเขียนบนกระดานดำในระหว่างการเรียนการสอนของพวกเขาเพราะการออกแบบของการนำเสนอกระดานดำถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของแผนการสอน ไม่มีการทำงานเป็นกลุ่มที่มีส่วนเกี่ยวข้องในใด ๆ ของสิบบทเรียนจีน. สี่ครูสหรัฐแสดงให้เห็นว่าสองชนิดของรูปแบบการสอน สองของครูผู้สอนที่ใช้การรวมกันของทั้งชั้นการอภิปรายและการทำงานเป็นกลุ่มในการเรียนการสอนของพวกเขา อีกสองครูส่วนใหญ่ที่ใช้ในการอภิปรายทั้งชั้น ทุกสหรัฐครูส่วนใหญ่ใช้เครื่องฉายแผ่นใสในระหว่างการเรียนการสอน มีอยู่สองบทเรียนจากสองครูที่แตกต่างกันในการที่นักเรียนสหรัฐถูกถามในการแสดงของพวกเขาในการแก้ปัญหาค่าใช้จ่ายแต่พวกเขาไม่ได้ขอให้อธิบายของพวกเขาแก้ปัญหากับส่วนที่เหลือของนักเรียนในห้องพัก เช่นเดียวกับครูผู้สอนภาษาจีน, ครูสหรัฐมีแนวโน้มที่จะเริ่มต้นการเรียนของพวกเขาโดยการทบทวนสิ่งที่ได้รับการสอนมาก่อนหน้านี้ ซึ่งแตกต่างจากครูผู้สอนภาษาจีน, ครูสหรัฐสรุปไม่ค่อยหลักหรือจุดที่สำคัญในตอนท้ายของแต่ละบทเรียน แสดงผลทั่วไปของเราคือว่าเรียนภาษาจีนได้ดีจัด; เรียกร้องที่เราไม่สามารถทำเกี่ยวกับบทเรียนที่สหรัฐ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

โครงสร้างบทเรียนและองค์กรทั่วห้าจีน ครูค่อนข้างคล้ายกัน พวกเขามักจะเริ่มต้นด้วย
ทบทวนสิ่งที่ได้เรียนรู้ในบทเรียนก่อนหน้านี้ ก็ระบุไว้อย่างชัดเจนในหัวข้อที่สอนและเขียน
ลงหัวข้อบนกระดาน แต่ละบทเรียนภาษาจีนประกอบด้วยการรวมกันของทั้งการอภิปรายในชั้นเรียน และนักเรียนแต่ละ seatwork
.ห้องเรียนภาษาจีน นักเรียนแต่ละคนถูกถามบ่อยเขียนโซลูชั่น
ปัญหาบนกระดานดำ และอธิบายกับส่วนที่เหลือของนักเรียน รวม 39.5
มินซึ่งคิดเป็นประมาณ 9 % ของทั้งหมดเวลาในชั้นเรียนการสอน 10 จีน บทเรียน ได้ใช้เวลาในการเขียน
นักศึกษาแก้ไขปัญหาบนกระดานดำ และอธิบายถึงส่วนที่เหลือของนักเรียน ที่นักเรียนใช้เวลา
ผลงานและคำอธิบายที่หน้าชั้นเรียนที่เกิดขึ้นในคุณเขาเป็นบทเรียนแรก ในบทเรียน ครูเขา
ถามสี่ของนักเรียนปัจจุบัน แนวทางแก้ไขปัญหา ซึ่งใช้เวลา 12 นาที ( ประมาณ 1 ใน 4 ของ
เวลาการสอนในบทเรียน )ระหว่าง การสอน นักศึกษาจีนก็ถามบ่อยอ่านจุดสําคัญ
ด้วยกัน ครูจีนดูเหมือนจะเชื่อว่านักเรียนอ่านออกเสียง มากกว่าที่พวกเขาจะสามารถ
จำและเข้าใจจุดที่สำคัญ ในตอนท้ายของแต่ละบทเรียน ครูจีนพยายามที่จะสรุป
หลัก หรือจุดสําคัญที่เกี่ยวข้องกับบทเรียนครูบางคนก็เขียนจุดที่สำคัญเหล่านี้บนกระดานขนาดเล็ก
ล่วงหน้า พวกเขาเพียงแค่แขวนขึ้นกระดานดำขนาดเล็กและกำกับแล้วนักเรียนสนใจต่อสิ่งที่
พวกเขาถือว่าเป็นจุดที่สำคัญ ครูหมายถึง สิ่งที่ถูกเขียนบนกระดานดำขนาดใหญ่ในขณะที่พวกเขาคุย
จุดที่สำคัญเหล่านี้เราควรจะทราบว่า ครูจีนไม่ค่อยลบ สิ่งที่ถูกเขียนบนกระดานในระหว่างการเรียนการสอน
เพราะการออกแบบกระดานดำนำเสนอ ถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของ
แผนการสอน ไม่มีกลุ่มงานที่เกี่ยวข้องในใด ๆของจีนสิบบทเรียน .
4 . ครูพบสองชนิดของรูปแบบการสอน สองของครูที่ใช้รวมกันทั้งห้อง
การอภิปรายและกลุ่มงาน ในการเรียนการสอนของพวกเขา อีกสอง ครูส่วนใหญ่ใช้การอภิปรายทั้งชั้นเรียน ครูทุกคนสหรัฐอเมริกา
ส่วนใหญ่ใช้เครื่องฉายภาพข้ามศีรษะ ระหว่างการสอน มี สอง บทเรียนจากสองครูที่นักเรียนสหรัฐแตกต่างกัน
ถูกถามเพื่อแสดงโซลูชั่นของพวกเขาในค่าใช้จ่าย แต่พวกเขาไม่ได้ถามเพื่ออธิบายพวกเขา
โซลูชั่นเพื่อส่วนที่เหลือของนักเรียนในห้อง ชอบครูจีน ครูสหรัฐมีแนวโน้มที่จะเริ่มบทเรียนของพวกเขา
โดยการทบทวนสิ่งที่ได้เรียนรู้ก่อนหน้านี้ ซึ่งแตกต่างจากครูจีน ครูสหรัฐไม่ค่อยสรุปหลักหรือ
จุดสำคัญในตอนท้ายของแต่ละบทเรียน ความประทับใจทั่วไป คือบทเรียนที่จีนง่า ;
อ้างว่าเราไม่สามารถทำให้เรื่องของบทเรียน