Setting aside the idle talk for the

Setting aside the idle talk for the time being, I decided to enter the Mine of the Cyclops, one of Purgatory’s dungeons.

Mine of the Cyclops is a common type of underground dungeon that, from what I hear, has twenty floors.

The monsters are of intermediate strength that emerge from it’s depths.

Since it doesn’t go very deep, it’s the perfect challenge for a one day vacation.

Judging from the name, the image I had before entering was that of a rocky cave.

However, what I saw instead was a gloomy corridor that had paved floors and walls with the surface of the walls having a metallic color.

Although it may have been a bit difficult for a human to navigate the darkness, with my racial ability 【Night Vision】, it wasn’t much of a problem for me.

In addition, the few traps there were were quite easy to disarm since they had been installed poorly.

For being geared towards adventurers of intermediate strength, it seemed kind of dull.

While advancing, I felt a little unsatisfied of the difficulty.

On the ground, I found a goblin with dark skin who had all of the muscles on it’s body torn off by an ice axe.

It’s the kind of goblin known as a Mine Goblin.

Curious as to how it tasted, I immediately ripped off it’s head with my silver arm and ate it.

As for the taste, it was so-so, I guess.

Although it wasn’t delicious, I wouldn’t go as far as to say it was an unpleasant taste. They were probably a common occurrence in this place.

I normally don’t take a bite and then leave the body alone, however, I wanted to make several observations this time, so I left it to serve as an experiment.

If a person dies in the dungeon, it appears after a certain amount of time has passed, the body of that person will disappear.

This is something that I had Minokichi-kun’s group check up on beforehand, however, it seems that I have indeed verified the truth for myself.

In addition, it seems that if I do not remove the body from the dungeon within this time frame, it will vanish even if I have it stored in my backpack.

I hear that the names of those who have fallen to the dungeon are carved into a huge memorial that’s located in the public cemetery near the corner of the city.

In other words, I should eat humans and monsters not related to the dungeon before leaving the dungeon.

However, it’s strange that the dungeon’s monsters can become ingredients.

When your provisions start to run out deep in a dungeon, it seems you can cook the dungeon monsters that you kill and eat them.

For that reason, I experimented to determine to what extent you could bring dungeon monsters back with you.

With the one bite I’d taken still in my mouth, I picked up one of the Mine Goblin’s fingers with my right hand.

Then I changed the shape of my silver arm to conceal another finger within it and then threw the right leg into my item box and left the rest of the body where it was.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ตั้งไว้พูดคุยเป็นเวลาขณะหนึ่ง ฉันตัดสินใจที่จะป้อนเหมืองของไซคลอปส์ ดันเจี้ยนนรกของอย่างใดอย่างหนึ่งเหมืองไซคลอปส์เป็นชนิดทั่วไปของดันเจี้ยนใต้ดินที่ จากอะไรฟัง ชั้น 20มอนสเตอร์มีความแข็งแรงปานกลางที่เกิดขึ้นจากความลึกของเนื่องจากมันไม่ไปลึกมาก ได้ท้าทายเหมาะสำหรับวันหยุดวันหนึ่งตัดสินจากชื่อ รูปผมก่อนที่จะใส่ถูกที่ถ้ำหินอย่างไรก็ตาม สิ่งที่ฉันเห็นแทนได้ทางมืดมนที่มีปูพื้นและผนังกับพื้นผิวของผนังที่มีสีโลหะถึงแม้ว่ามันอาจมีบิตยากมนุษย์นำความมืด มี 【Night ความสามารถเชื้อชาติของฉัน Vision】 มันไม่เป็นปัญหาสำหรับฉันมากนอกจากนี้ กับดักบางที่มีได้ค่อนข้างง่ายอาวุธตั้งแต่พวกเขาได้รับการติดตั้งไม่ดีสำหรับกำลังมุ่งไปทาง adventurers กำลังปานกลาง เหมือนของน่าเบื่อในขณะที่ความก้าวหน้า ฉันรู้สึกไม่พอใจเล็กน้อยของความยากลำบากบนพื้นดิน พบผีผิวดำที่มีกล้ามเนื้อทั้งหมดของร่างกายหลุดออก โดยขวานผ่าซากน้ำแข็งชนิดของผีเป็นเหมืองผีได้อยากรู้อยากเห็นเป็นวิธีการลิ้มรส ฉันทันทีคัดลอกปิดเรื่องหัวกับแขนเงิน และกินมันส่วนรสชาติ มันเป็นเอาใจ ฉันเดาแม้ว่ามันไม่ได้อร่อย ฉันจะไม่ไปเท่ากับว่า มันเป็นรสชาติไม่พึงประสงค์ พวกเขาคงเกิดขึ้นทั่วไปในสถานที่นี้ปกติไม่ใช้เวลากัดแล้ว ออกจากร่างกายเพียงอย่างเดียว แต่ ฉันต้องการเพื่อสังเกตหลายครั้งนี้ ด้านซ้ายจะเป็นการทดลอง และการถ้าผู้ตายในดันเจี้ยน ปรากฏหลังจากระยะเวลาผ่านไป ร่างกายของบุคคลนั้นจะหายไปนี่คือสิ่งที่ผมตรวจสอบขึ้นมาก่อนกลุ่ม Minokichi kun อย่างไรก็ตาม มันดูเหมือนว่า ฉันได้จริงตรวจสอบความจริงในตัวเองนอกจากนี้ ดูเหมือนว่า ถ้าผมเอาตัวออกจากดันเจี้ยนภายในกรอบเวลานี้ มันจะหายแม้ว่าฉันจะเก็บไว้ในกระเป๋าเป้ของฉันได้ยินว่า ชื่อของผู้ที่ได้ลดลงไปดันเจี้ยนจะแกะสลักไว้เป็นอนุสรณ์สถานที่ขนาดใหญ่ที่อยู่ในสุสานสาธารณะใกล้มุมของเมืองในคำอื่น ๆ ฉันควรกินมนุษย์และมอนสเตอร์ที่ไม่เกี่ยวข้องกับดันเจี้ยนก่อนออกจากดันเจี้ยนอย่างไรก็ตาม มันเป็นแปลกว่า ของดันเจี้ยนมอนสเตอร์สามารถกลายเป็น ส่วนผสมเมื่อบทบัญญัติของคุณเริ่มทำงานออกในดันเจี้ยน ลึกเหมือนคุณสามารถปรุงมอนสเตอร์ดันเจี้ยนที่ คุณฆ่า และกินพวกเขาเหตุผล ฉันเบื้องเพื่อกำหนดขอบเขตคุณสามารถนำมอนสเตอร์ในดันเจี้ยนกลับกับคุณกับกัดหนึ่งที่ฉันได้มายังอยู่ในปากของฉัน ฉันเลือกขึ้นเหมืองผีของมือหนึ่งกับมือขวาแล้วฉันเปลี่ยนแปลงรูปร่างของแขนเงินปิดนิ้วอื่นอยู่ภายในแล้วโยนขาขวาลงในกล่องสินค้าของฉัน และทิ้งส่วนเหลือของร่างกายซึ่งก็

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การตั้งค่ากันพูดคุยไม่ได้ใช้งานในขณะนี้ผมตัดสินใจที่จะเข้าเหมืองไซคลอปส์ซึ่งเป็นหนึ่งในดันเจี้ยนของนรก. เหมืองไซคลอปส์เป็นชนิดที่พบบ่อยของดันเจี้ยนใต้ดินว่าจากสิ่งที่ฉันได้ยินมียี่สิบชั้น. มอนสเตอร์ที่มี ความแข็งแรงของกลางที่โผล่ออกมาจากส่วนลึกของมัน. เพราะมันไม่ได้ไปลึกมากมันเป็นความท้าทายที่สมบูรณ์แบบสำหรับวันหยุดวันหนึ่ง. ตัดสินจากชื่อภาพที่ฉันได้ก่อนที่จะเข้าเป็นที่ของถ้ำหิน. แต่สิ่งที่ฉัน เห็นแทนที่จะเป็นทางเดินมืดมนที่มีการปูพื้นและผนังที่มีพื้นผิวของผนังที่มีสีโลหะที่. แม้ว่ามันอาจจะเป็นบิตยากสำหรับมนุษย์ที่จะนำทางความมืดที่มีความสามารถทางเชื้อชาติของฉัน【 Night Vision 】มัน wasn t 'มากของปัญหาสำหรับฉัน. นอกจากนี้ยังมีกับดักไม่กี่มีเป็นเรื่องง่ายมากที่จะปลดอาวุธตั้งแต่ที่พวกเขาได้รับการติดตั้งไม่ดี. สำหรับการมุ่งสู่การผจญภัยของความแข็งแรงกลางก็ลำบากชนิดของน่าเบื่อ. ในขณะที่ความก้าวหน้าผมก็รู้สึกว่า เล็ก ๆ น้อย ๆ ไม่พอใจของความยากลำบาก. บนพื้นดินผมพบว่าผีที่มีผิวสีเข้มที่มีทั้งหมดของกล้ามเนื้อในร่างกายของมันฉีกขาดออกจากขวานน้ำแข็ง. มันเป็นชนิดของผีที่รู้จักกันเป็นผีเหมือง. อยากรู้อยากเห็นเป็นวิธีที่ได้ลิ้มรส ฉันทันทีฉีกออกจากศีรษะของมันด้วยแขนสีเงินของฉันและกินมัน. สำหรับรสชาติก็เพื่อให้ฉันเดา. แม้ว่ามันจะไม่ได้อร่อยฉันจะไม่ไปไกลเท่าที่จะบอกว่ามันเป็นที่ไม่พึงประสงค์ ลิ้มรส พวกเขาอาจจะเกิดขึ้นร่วมกันในสถานที่แห่งนี้. ผมปกติไม่จะกัดแล้วปล่อยให้ร่างกายเพียงอย่างเดียว แต่ผมอยากจะให้ข้อสังเกตหลายครั้งนี้ดังนั้นฉันทิ้งมันไว้เพื่อทำหน้าที่เป็นการทดลอง. ถ้าคนที่ตาย ในดันเจี้ยนก็จะปรากฏขึ้นหลังจากที่จำนวนหนึ่งของเวลาที่ได้ผ่านร่างของคนที่จะหายไป. นี่คือสิ่งที่ผมมีกลุ่ม Minokichi คุงตรวจสอบในก่อน แต่มันดูเหมือนว่าฉันได้รับการยืนยันแน่นอนจริงสำหรับ ตัวเอง. นอกจากนี้ยังดูเหมือนว่าถ้าฉันไม่เอาร่างกายจากดันเจี้ยนที่อยู่ภายในกรอบเวลานี้ก็จะหายไปแม้ว่าผมจะมีมันเก็บไว้ในกระเป๋าเป้สะพายหลังของฉัน. ฉันได้ยินว่าชื่อของผู้ที่ได้ลดลงไปดันเจี้ยนที่มี แกะสลักเป็นที่ระลึกขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่ในสุสานสาธารณะใกล้มุมของเมือง. ในคำอื่น ๆ ที่ฉันควรกินมนุษย์และมอนสเตอร์ที่ไม่เกี่ยวข้องกับดันเจี้ยนก่อนที่จะออกดันเจี้ยน. แต่ก็แปลกที่มอนสเตอร์ของดันเจี้ยนจะกลายเป็นส่วนผสมเมื่อบทบัญญัติของคุณเริ่มต้นที่จะวิ่งออกไปลึกลงไปในดันเจี้ยนก็ดูเหมือนว่าคุณสามารถปรุงอาหารมอนสเตอร์ดันเจี้ยนที่คุณฆ่าและกินพวกเขา. สำหรับเหตุผลที่ผมทดลองเพื่อตรวจสอบสิ่งที่ขอบเขตที่คุณสามารถนำมอนสเตอร์ดันเจี้ยนกลับมาพร้อมกับคุณ. ด้วยหนึ่ง กัดผมถ่ายยังคงอยู่ในปากของฉันฉันหยิบขึ้นมาหนึ่งนิ้วมือผีเหมืองด้วยมือข้างขวาของฉัน. แล้วฉันจะเปลี่ยนรูปร่างของแขนเงินของฉันที่จะปกปิดนิ้วอื่นที่อยู่ภายในแล้วโยนขาขวาลงในช่องรายการของฉันและ เหลือส่วนที่เหลือของร่างกายที่มันเป็นที่

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การตั้งค่ากันเรื่องไร้สาระในตอนนี้ ผมตัดสินใจเข้าเหมืองของไซคลอปส์ หนึ่งนรกของดันเจี้ยนเหมืองของไซคลอปส์เป็นชนิดทั่วไปของดันเจี้ยนใต้ดินนั้น จากที่ฉันได้ยินมา มี 20 ชั้นมอนสเตอร์มีความแข็งแกร่งที่โผล่ออกมาจากกลางมันลึก .เพราะมันไม่ได้ไปลึกมาก มันคือความท้าทายที่สมบูรณ์แบบสำหรับวันหยุดวันเดียวดูจากชื่อรูปผมก่อนเข้าไปที่ถ้ำหินแต่สิ่งที่ผมเห็นกลับมืดมนทางเดินที่ปูพื้นและผนังกับผนังที่มีสีที่เป็นโลหะแม้ว่ามันอาจเป็นบิตยากสำหรับมนุษย์ที่จะนำทางในความมืดกับเชื้อชาติ ความสามารถ【ตอนกลางคืน】 มันไม่ได้มากของปัญหาสำหรับฉันนอกจากนี้ กับดักไม่กี่มีค่อนข้างง่ายที่จะทำให้เมื่อพวกเขาได้รับการติดตั้งไม่ดีการมุ่งสู่การผจญภัยกลางแรง มันดูเป็นเรื่องน่าเบื่อในขณะที่ก้าว ฉันก็รู้สึกถึงไม่พอใจในความยากลําบากบนพื้นดิน เจอปีศาจที่มีผิวสีเข้มที่มีกล้ามเนื้อทั้งหมดในร่างกายมันถูกฉีกออกโดยน้ำแข็งขวานมันเป็นปีศาจที่รู้จักกันเป็น ภูติเหมืองสงสัยว่า รสชาติมัน ผมรีบฉีกมันหัวกับแขนเงินของฉันและกินมันสำหรับรสชาติมันดังนั้นฉันเดาถึงแม้ว่ามันไม่อร่อย ผมคงไม่ไปเท่าที่จะกล่าวว่ามันเป็นรสชาติที่ไม่พึงประสงค์ พวกเขาอาจจะกำลังเกิดขึ้นทั่วไปในสถานที่นี้ปกติฉันไม่กินแล้วทิ้งร่างกายเพียงอย่างเดียว แต่อยากให้สังเกตหลายครั้ง ดังนั้นฉันทิ้งมันไว้ เพื่อเป็นการทดลองถ้าคนที่ตายในคุกใต้ดิน มันปรากฏขึ้นหลังจากที่จำนวนหนึ่งของเวลาที่ผ่านไป ร่างกายของคนๆ นั้นก็จะหายไปนี้คือสิ่งที่ผมเป็น minokichi คุงกลุ่มตรวจล่วงหน้า อย่างไรก็ตาม ดูเหมือนว่า ฉันได้พิสูจน์ความจริงด้วยตัวเองนอกจากนี้ ดูเหมือนว่าถ้าผมไม่ได้เอาร่างกายจากดันเจี้ยนภายในกรอบเวลานี้ มันก็จะหายไป ถ้าฉันเก็บมันไว้ในเป้ของฉันฉันได้ยินว่าชื่อของผู้ที่ได้ลดลงไป กรุจะแกะสลักเป็นอนุสาวรีย์ขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่ในสุสานสาธารณะใกล้มุมของเมืองในคำอื่น ๆที่ฉันควรจะกินมนุษย์และมอนสเตอร์ที่ไม่ได้เกี่ยวข้องกับดันเจี้ยนก่อนออกจากดันเจี้ยนแต่ก็แปลกที่มอนสเตอร์ของดันเจี้ยนจะกลายเป็นส่วนผสมเมื่อบทบัญญัติของคุณเริ่มที่จะวิ่งออกไปที่ลึกลงไปในคุกใต้ดิน มันดูเหมือนว่าคุณสามารถปรุงอาหารที่ดันเจี้ยนมอนสเตอร์ที่ฆ่าและกินพวกเขาสำหรับเหตุผลที่ผมทดลองเพื่อตรวจสอบสิ่งที่ขอบเขตที่คุณสามารถนำมอนสเตอร์ ดันเจี้ยนกลับกับคุณด้วยคำเดียวผมถ่ายอยู่ในปากของฉัน ฉันเลือกหนึ่งในเหมืองของกอบลิน นิ้วกับมือข้างขวาของฉันงั้นผมเปลี่ยนรูปร่างของแขนของฉันเงินเพื่อปกปิดอีกนิ้วภายในแล้วทิ้งขาขวาลงไปในกล่องรายการและออกจากส่วนที่เหลือของร่างกาย ว่ามันอยู่ที่ไหน