Sound films[edit]Gance embraced the

Sound films[edit]
Gance embraced the arrival of sound with enthusiasm and his first production was La Fin du monde (1931), an expensive science-fiction film (first planned in 1913/14[15]) about the imminent collision of a comet with the Earth. Gance himself played the leading role. The film was a critical and commercial disaster,[16] and thereafter the creative independence which Gance had enjoyed in the previous decade was seriously curtailed.

Gance continued to be a busy film-maker throughout the 1930s, but he characterised most of the films made during this period as ones that he did "not in order to live, but in order not to die".[17] In 1932 he tried to demonstrate his credentials as a reliable and efficient director by filming a remake of Mater dolorosa which he completed within 18 days and within budget.[18] Among the other 'commercial' works that followed were Lucrezia Borgia (1935), with Edwige Feuillère, and Un Grand Amour de Beethoven (1937), with Harry Baur. One of the more personal projects that he was able to undertake was a new version of J'accuse (1938), not so much a remake of his 1919 film as a continuation of it, and conceived as a warning against the new war that he saw impending.

After the invasion of France in 1940, Gance filmed a popular melodrama called Vénus aveugle, which he saw as an allegory of the current state of France and a message of hope directed to the ordinary French people in their time of misfortune. At this period Gance was among those who saw Philippe Pétain as the means of the country's salvation, and in September 1941 Vénus aveugle had its first screening in Vichy, preceded by a speech in which Gance paid tribute to Pétain.[19]

After completing one more film, Le Capitaine Fracasse, Gance went to Spain in August 1943, citing growing hostility from the German authorities in France,[20] and he remained there until October 1945.

After the war, his difficulties in getting support for his projects increased and he made few films. The historical melodrama La Tour de Nesle (1954) was his first film in colour, and it provoked some revival of interest in his work, with critics such as François Truffaut making the case for Gance as a neglected auteur of genius.[21]

Gance returned to Napoleonic spectacle with Austerlitz (1960), and made a further historical pageant in Cyrano et d'Artagnan (1963), before moving into television for his final works, also on historical subjects.

Throughout his life Gance kept returning to Napoléon, often editing his own footage into shorter versions, adding a soundtrack, sometimes filming new material, and as a result the original 1927 film was lost from view for decades. After various attempts at reconstruction, the dedicated work of the film historian Kevin Brownlow produced a five-hour version of the film, still incomplete but fuller than anyone had seen since the 1920s. This version was presented at the Telluride Film Festival in August 1979, with the frail 89-year old director in attendance. The occasion brought a belated triumph to Gance's career, and subsequent performances and further restoration made his name known to a worldwide audience.

Abel Gance married three times: in 1912 to Mathilde Thizeau; in 1922 to Marguerite Danis (sister of Ida); in 1933 to Marie-Odette Vérité (Sylvie Grenade), who died in 1978.[22] Gance died of tuberculosis in Paris in 1981 at the age of 92.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เสียงฟิล์ม [แก้ไข]Gance กอดมาเสียงด้วยความกระตือรือร้น และฟินลางาม (1931), ภาพยนตร์นิยายวิทยาศาสตร์มีราคาแพงการ (ก่อนการวางแผนใน 1913/14[15]) เกี่ยวกับการชนกันแน่ของดาวหางกับโลกถูกผลิตครั้งแรกของเขา Gance เองเล่นบทบาทผู้นำ ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นสำคัญ และพาณิชย์ภัยพิบัติ , [16] และหลังจากนั้นอิสระสร้างสรรค์ซึ่ง Gance มีความสุขในทศวรรษก่อนหน้านี้อย่างจริงจังเป็น curtailedGance ยังคงเป็นเครื่องว่างฟิล์มชงตลอดช่วงทศวรรษ 1930 แต่เขาประสบการ์มากที่สุดของภาพยนตร์ที่ทำในช่วงเวลานี้เป็นคนที่เขาไม่ได้ "ไม่เพื่อชีวิต แต่เพื่อไม่ให้ตาย"[17] ในปี 1932 เขาพยายามแสดงให้เห็นถึงข้อมูลประจำตัวของเขาเป็นกรรมการ และมีประสิทธิภาพ โดยถ่ายทำ remake ของ Mater dolorosa ซึ่งเขาเสร็จสมบูรณ์ภาย ใน วันที่ 18 และภาย ในงบประมาณ[18] ผู้อื่น 'พาณิชย์' งานที่ตามลูเครเซีย Borgia (1935), Edwige Feuillère และ Un แกรนด์โรงเดบีโธเฟน (1937), มีเบาร์เอาแฮร์รี่ โครงการส่วนตัวที่สามารถดำเนินการอย่างใดอย่างหนึ่งเป็นรุ่นใหม่ของ J'accuse (1938), remake ไม่มากเขาฟิล์ม 1919 เป็นเหตุของมัน และรู้สึกเป็นการเตือนสงครามใหม่ที่เห็นใกล้หลังจากการรุกรานของฝรั่งเศสใน ๒๔๘๓ Gance มาถ่ายทำเรื่องของ melodrama นิยมเรียกว่า Vénus aveugle ซึ่งเขาเห็นเป็นการอุปมานิทัศน์ของสถานะปัจจุบันของประเทศฝรั่งเศสและข้อความความหวังที่ส่งไปคนฝรั่งเศสในเวลาของเรื่อง ช่วงนี้ Gance ได้ระหว่างผู้ที่เห็น Philippe Pétain เป็นวิธีการแห่งความรอดของประเทศ และ 1941 กันยายน Vénus aveugle มีการคัดกรองครั้งแรกในกาด นำหน้า ด้วยคำพูดที่ Gance จ่ายส่วยให้ Pétain[19]หลังจากจบภาพยนตร์มากกว่าหนึ่ง เลอ Capitaine Fracasse, Gance ไปสเปนในเดือน 1943 สิงหาคม อ้างถึงศัตรูเติบโตจากเจ้าหน้าที่เยอรมันในฝรั่งเศส, [20] และเขายังคงมีจนกระทั่งเดือน 1945 ตุลาคมหลังจากสงคราม การเพิ่มขึ้นของความยากลำบากในการสนับสนุนโครงการของเขา และเขาทำให้ฟิล์มบาง Melodrama อดีตลาทัวร์เดอ Nesle (1954) ภาพยนตร์ครั้งแรกของเขาในสี และก็ท่านฟื้นฟูบางน่าสนใจในงานของเขา มีนักวิจารณ์เช่น François Truffaut ทำกรณี Gance เป็น auteur ที่ถูกละเลยของอัจฉริยะ[21]Gance กลับปรากฏการณ์ Napoleonic กับ Austerlitz (1960), และทำการเพิ่มเติมประวัติศาสตร์ประกวดใน Cyrano ร้อยเอ็ด d'Artagnan (1963), ก่อนที่จะย้ายเข้าไปในโทรทัศน์สำหรับสุดท้ายผลงาน นอกจากนี้ในเรื่องประวัติศาสตร์ตลอดชีวิตของเขา Gance เก็บความ Napoléon มักแก้ไขวิดีโอของตัวเองเป็นรุ่นสั้น เพิ่มเสียง การถ่ายทำบางครั้งวัสดุใหม่ และดังนั้น ฟิล์ม 1927 เดิมได้หายไปจากมุมมองสำหรับทศวรรษที่ผ่านมา หลังจากความพยายามต่าง ๆ ในการฟื้นฟู การทำงานที่ทุ่มเทของนักประวัติศาสตร์ภาพยนตร์ Kevin Brownlow ผลิตฟิล์ม ยังไม่สมบูรณ์แต่ฟูลเลอร์มากกว่าใครเห็นตั้งแต่ปี 1920 รุ่นห้าชั่วโมง รุ่นนี้ได้นำเสนอที่เทศกาลภาพยนตร์ Telluride ใน 1979 สิงหาคม กับกรรมการ 89 - ปี frail ในการเข้างาน โอกาสนำชัยชนะสาย อาชีพของ Gance แสดงต่อมา และปลูกเพิ่มเติมทำให้ชื่อของเขาที่รู้จักกับผู้ชมทั่วโลกAbel Gance สมรสครั้งที่สาม: ในซาวน่าเพื่อ Mathilde Thizeau ในค.ศ. 1922 การ Marguerite Danis (น้องสาวของ Ida); ในปี 1933 กับมารี-Odette Vérité (Sylvie ระเบิด), ที่เสียชีวิตในปี 1978[22] Gance ตายของวัณโรคในปารีสในปี 1981 อายุ 92

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ภาพยนตร์เสียง [แก้ไข]
Gance กอดการมาถึงของเสียงที่มีความกระตือรือร้นและการผลิตแรกของเขาคือ La Fin ดูไฮโซ (1931), ภาพยนตร์นิยายวิทยาศาสตร์ที่มีราคาแพง (การวางแผนครั้งแรกใน 1913-1914 [15]) เกี่ยวกับการปะทะกันใกล้ของดาวหาง กับโลก Gance ตัวเองเล่นบทบาทนำ ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภัยพิบัติในเชิงพาณิชย์ [16] และหลังจากนั้นความเป็นอิสระความคิดสร้างสรรค์ซึ่ง Gance มีความสุขในช่วงทศวรรษที่ผ่านมาได้รับการลดอย่างจริงจัง. Gance ยังคงยุ่งผลิตภาพยนตร์ตลอดช่วงทศวรรษที่ 1930 แต่เขาโดดเด่นมากที่สุดของภาพยนตร์ที่ทำ ในช่วงเวลานี้เป็นคนที่เขาทำ "ไม่อยู่ในลำดับที่จะอยู่ แต่ในการที่จะไม่ตาย". [17] ในปี 1932 เขาพยายามที่จะแสดงให้เห็นถึงข้อมูลประจำตัวของเขาในฐานะผู้อำนวยการที่เชื่อถือได้และมีประสิทธิภาพโดยการถ่ายทำภาพยนตร์รีเมคจากแม่ dolorosa ที่เขาเสร็จ ภายในระยะเวลา 18 วันและภายในงบประมาณ. [18] ในหมู่อื่น ๆ 'พาณิชย์' ผลงานที่ตามมาก็ Lucrezia Borgia (1935) กับ Edwige Feuillèreและ Un แกรนด์ Amour de เบโธเฟน (1937) กับแฮร์รี่ Baur หนึ่งในโครงการที่ส่วนบุคคลมากขึ้นว่าเขาก็สามารถที่จะดำเนินการเป็นรุ่นใหม่ของ J'accuse (1938) ไม่มาก remake ของ 1919 ภาพยนตร์ของเขาเป็นความต่อเนื่องของมันและรู้สึกเป็นคำเตือนกับสงครามใหม่ว่าเขา เห็นกำลังจะเกิดขึ้น. หลังจากการรุกรานของฝรั่งเศสในปี 1940, Gance ถ่ายทำละครที่นิยมเรียกว่าVénus aveugle ซึ่งเขาเห็นว่าเป็นสัญลักษณ์ของรัฐในปัจจุบันของประเทศฝรั่งเศสและข้อความแห่งความหวังนำไปชาวฝรั่งเศสสามัญในเวลาที่พวกเขาโชคร้าย ในช่วงเวลานี้ Gance เป็นหนึ่งในบรรดาผู้ที่เห็นฟิลิปPétainเป็นวิธีการรอดของประเทศและในกันยายน 1941 Vénus aveugle มีการตรวจคัดกรองครั้งแรกในวิชีนำโดยคำพูดที่ Gance จ่ายส่วยให้Pétain. [19] หลังจากเสร็จสิ้นการอย่างใดอย่างหนึ่ง ภาพยนตร์เพิ่มเติม Le Capitaine Fracasse, Gance ไปสเปนในเดือนสิงหาคมปี 1943 อ้างเป็นศัตรูเพิ่มขึ้นจากเจ้าหน้าที่เยอรมันในฝรั่งเศส [20] และเขายังคงอยู่ที่นั่นจนกระทั่งตุลาคม 1945. หลังจากที่สงครามความยากลำบากของเขาในการได้รับการสนับสนุนโครงการของเขาที่เพิ่มขึ้นและ เขาทำภาพยนตร์ไม่กี่ โลกประวัติศาสตร์ La Tour de Nesle (1954) เป็นภาพยนตร์เรื่องแรกของเขาในสีและมันเจ็บใจฟื้นฟูความสนใจในการทำงานของบางอย่างกับนักวิจารณ์เช่นFrançois Truffaut ทำให้กรณีสำหรับ Gance เป็นผู้เขียนละเลยของอัจฉริยะ. [21] Gance กลับไปปรากฏการณ์จักรพรรดินโปเลียนที่มี Austerlitz (1960) และทำให้การประกวดทางประวัติศาสตร์ต่อไปในการปฏิเสธและ d'Artagnan (1963) ก่อนที่จะย้ายเข้ามาในโทรทัศน์สำหรับผลงานสุดท้ายของเขายังอยู่ในวิชาประวัติศาสตร์. ตลอดชีวิตของเขา Gance เก็บไว้กลับไปNapoléonมักจะ แก้ไขภาพของตัวเองเป็นรุ่นที่สั้นกว่าการเพิ่มซาวด์บางครั้งถ่ายทำวัสดุใหม่และเป็นผลเดิม 1927 ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้หายไปจากมุมมองมานานหลายทศวรรษ หลังจากพยายามต่างๆที่ฟื้นฟูการทำงานที่ทุ่มเทของนักประวัติศาสตร์ภาพยนตร์เควินบราวน์โลผลิตรุ่นห้าชั่วโมงของภาพยนตร์เรื่องนี้ยังคงไม่สมบูรณ์ แต่ฟูลเลอร์กว่าใครเคยเห็นมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1920 รุ่นนี้ถูกนำเสนอในงานเทศกาลภาพยนตร์ด์ในเดือนสิงหาคมปี 1979 ที่มีผู้อำนวยการเก่า 89 ปีอ่อนแอในการเข้าร่วม โอกาสนำชัยชนะล่าช้าไปประกอบอาชีพ Gance และการแสดงที่ตามมาและการบูรณะเพิ่มเติมทำให้ชื่อของเขาเป็นที่รู้จักกันให้กับผู้ชมทั่วโลก. อาเบล Gance แต่งงานสามครั้ง: ในปี 1912 ที่จะแมธิ Thizeau; ในปี 1922 ที่จะมาร์เกอริ Danis (น้องสาวของไอด้า); ในปี 1933 ที่จะมารีโอเด็ตต์Vérité (ซิลวี Grenade) ซึ่งเสียชีวิตในปี 1978 [22] Gance เสียชีวิตจากวัณโรคในปารีสในปี 1981 ตอนอายุ 92

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เสียงภาพยนตร์ [ แก้ไข ]
gance ต้อนรับการมาถึงของเสียงที่มีความกระตือรือร้นของเขาและแรกที่ผลิตครีบ du Monde ลา ( 1931 ) , แพงภาพยนตร์นิยายวิทยาศาสตร์ ( ก่อนวางแผนในปี 1913 / 14 [ 15 ] ) เรื่องของดาวหางพุ่งชนโลกกับโลก gance ตัวเองเล่นบทนำ ภาพยนตร์ภัยพิบัติที่สำคัญและเชิงพาณิชย์[ 16 ] และหลังจากนั้นสร้างสรรค์อิสระซึ่ง gance มีความสุขในทศวรรษก่อนหน้าคือจริงจัง curtailed

gance ยังคงเป็นผู้สร้างภาพยนตร์ไม่ว่างตลอดทศวรรษที่ 1930 แต่เขาลักษณะส่วนใหญ่ของภาพยนตร์ในช่วงเวลานี้เป็นคนที่เขา " ไม่ได้เพื่อความอยู่รอด แต่เพื่อไม่ให้ตาย” .[ 17 ] ในปี 1932 เขาพยายามแสดงให้เห็นถึงสิทธิของเขาเป็นที่เชื่อถือได้และมีประสิทธิภาพผู้จัดการโดยถ่ายทำ remake ของเมเทอร์ dolorosa ซึ่งเขาเสร็จภายใน 18 วัน และภายในงบประมาณ [ 18 ] ในหมู่อื่น ๆ ' พาณิชย์ ' ผลงานที่ตามมาคือลูเครเซีย บอร์เกีย ( 1935 ) , กับ edwige feuill อีเบย์ และสหประชาชาติ แกรนด์ มัวร์เดอ เบโทเฟน ( 1937 ) , กับแฮร์รี่บอร์ .หนึ่งในโครงการส่วนบุคคลมากขึ้นว่า เขาสามารถทำเป็นเวอร์ชั่นใหม่ของ j'accuse ( 1938 ) , ไม่มาก remake ของภาพยนตร์ของเขา 2462 เป็นความต่อเนื่องของมัน และรู้สึกเป็นการต่อต้านสงครามใหม่ที่เขาเห็นการ

หลังจากการรุกรานของฝรั่งเศสในปี 1940 gance ถ่ายที่นิยมเรียกว่า V é nus aveugle น้ำเน่า ,ที่เขาเห็นเป็นสัญลักษณ์ของสถานะปัจจุบันของประเทศฝรั่งเศสและข้อความแห่งความหวังกับคนฝรั่งเศส สามัญ ใน เวลาของความโชคร้ายของพวกเขา ช่วงนี้ gance อยู่ในหมู่ผู้ที่เห็นฟิลิป P éแถน ซึ่งหมายถึงความรอดของประเทศ และในเดือนกันยายน 2484 V é nus aveugle มีการฉายครั้งแรกใน วิชี นำหน้าโดยการพูดในที่ gance จ่ายส่วยให้ P éแถน [ 19 ]

หลังจากเสร็จสิ้นอีกหนึ่งภาพยนตร์ เลอ กาปิแตน fracasse gance , เดินทางไปสเปนในเดือนสิงหาคม 1943 , อ้างถึงการปรปักษ์จากทางการเยอรมันในฝรั่งเศส [ 20 ] และเขายังคงอยู่ที่นั่นจนกระทั่งตุลาคม 1945

หลังจากสงคราม ปัญหาของเขาในการสนับสนุนโครงการของเขาขึ้น และเขาทำหนังที่ไม่กี่ เกิดอะไรในประวัติศาสตร์ลาทัวร์เดอเนสเล่ ( 1954 ) เป็นภาพยนตร์เรื่องแรกของเขาในสีและมันทำให้มีการฟื้นฟูความสนใจในงานของเขา กับวิจารณ์ เช่น ฟร็องซัว ทรุฟโฟต์ที่ทำให้กรณีสำหรับ gance เป็นหลง auteur อัจฉริยะ [ 21 ]

gance กลับมาตื่นเต้นกับที่ตั้งของนโปเลียน ( 1960 ) และได้เพิ่มเติมในประวัติศาสตร์การประกวด Cyrano et ดาตาญัง ( 1963 ) , ก่อนที่จะย้ายลงโทรทัศน์สำหรับผลงานสุดท้าย ในวิชาประวัติศาสตร์ .

ตลอด gance ชีวิตของเขาก็กลับไปที่วิธีและบน มักจะแก้ไขวิดีโอของตัวเองเป็นรุ่นสั้น เพิ่มเสียง บางครั้งถ่ายวัสดุใหม่ และผลเดิม 2470 ภาพยนตร์หายไปจากมุมมองสำหรับทศวรรษที่ผ่านมา หลังจากความพยายามต่างๆที่สร้างใหม่ โดยเฉพาะงานของฟิล์มนักประวัติศาสตร์เควินบราวน์โลว์ผลิตห้าชั่วโมงรุ่นของฟิล์มยังไม่สมบูรณ์ แต่ฟูลเลอร์กว่าใครๆ ได้เห็น ตั้งแต่ ค.ศ. 1920 รุ่นนี้ถูกเสนอใน Telluride Film Festival ในเดือนสิงหาคม 1979 กับผู้จัดการเก่าที่บอบบาง 89 ปีในการเข้าร่วมประชุม โอกาสพาชัยชนะล่าช้าไป gance เป็นอาชีพ และการแสดงที่ตามมาและการบูรณะเพิ่มเติม ทำให้ชื่อของเขาเป็นที่รู้จักไปยังผู้ชมทั่วโลก

เอเบิล gance แต่งงานถึงสามครั้งในปี 1912 เพื่อล thizeau ; ในปี 1922 ให้มาร์กูริเต้เดนิส ( น้องสาวของไอด้า ) ; ใน 1933 กับมารี v é rit éโอเด็ต ( ซิลวี่ระเบิดมือ ) ผู้ที่เสียชีวิตในปี ค.ศ. 1978 [ 22 ] gance เสียชีวิตจากวัณโรคในปารีสในปี 1981 อายุ 92