An alternative, neo-pluralist theor

An alternative, neo-pluralist theory of the state has been developed by
writers such as J.K. Galbraith and Charles Lindblom. They argue that the
modern industrialized state is both more complex and less responsive to
popular pressures than the classical pluralist model suggests. While not
dispensing altogether with the notion of the state as an umpire acting in the
public interest or common good, they insist that this picture needs
qualifying. It is commonly argued by neo-pluralists, for instance, that it
is impossible to portray all organized interests as equally powerful since in
a capitalist economy business enjoys advantages which other groups
clearly cannot rival. In The Affluent Society ([1962] 1985), Galbraith
emphasized the ability of business to shape public tastes and wants
through the power of advertising, and drew attention to the domination
of major corporations over small firms and, in some cases, government
bodies. Lindblom, in Politics and Markets (1977), pointed out that, as the
major investor and largest employer in society, business is bound to
exercise considerable sway over any government, whatever its ideological
leanings or manifesto promises. Although neo-pluralists do not describe
business as an ‘elite group’, capable of dictating to government in all areas,

0/5000

จาก: -

เป็น: -

ผลลัพธ์ (ไทย) 1: [สำเนา]

คัดลอก!

ทางเลือกทฤษฎีนีโอพหุนิยมของรัฐที่ได้รับการพัฒนาโดยนักเขียน
เช่น JK Galbraith และชาร์ลส์ Lindblom พวกเขาให้เหตุผลว่า
รัฐอุตสาหกรรมที่ทันสมัยเป็นทั้งที่ซับซ้อนมากขึ้นและน้อยตอบสนองต่อแรงกดดัน
นิยมมากขึ้นกว่ารูปแบบพหุนิยมคลาสสิกให้เห็น ในขณะที่ไม่
จ่ายออกไปโดยสิ้นเชิงกับความคิดของรัฐในฐานะผู้ตัดสินทำหน้าที่ในความสนใจของประชาชน
หรือดีร่วมกัน,พวกเขายืนยันว่าภาพนี้ต้อง
พรรณา มันเป็นเรื่องที่ถกเถียงกันอยู่ทั่วไปโดยเร็ว pluralists-ตัวอย่างเช่นที่ว่ามันเป็นไปไม่ได้
จะพรรณนาความสนใจทั้งหมดจัดเป็นที่มีประสิทธิภาพเท่าเทียมกันตั้งแต่ใน
เศรษฐกิจธุรกิจทุนนิยม enjoys ประโยชน์ที่กลุ่มอื่น ๆ
ชัดเจนไม่สามารถคู่ต่อสู้ ในสังคมที่มั่งคั่งร่ำรวย ([1962] 1985) Galbraith
เน้นความสามารถของธุรกิจเพื่อรูปร่างรสนิยมของประชาชนและต้องการ
ผ่านพลังของการโฆษณาและดึงความสนใจไป
การครอบงำของ บริษัท ใหญ่กว่า บริษัท ขนาดเล็กและในบางกรณีรัฐบาลร่างกาย
Lindblom ในการเมืองและการตลาด (1977) ชี้ให้เห็นว่าในขณะที่นักลงทุนรายใหญ่
และนายจ้างที่ใหญ่ที่สุดในสังคมธุรกิจถูกผูกไว้กับการออกกำลังกาย
แกว่งไปแกว่งมามากขึ้นรัฐบาลใด ๆ สิ่งที่ leanings
ลัทธิหรือประกาศสัญญาแม้ว่าเมื่อเร็ว ๆ pluralists จะไม่อธิบายธุรกิจ
ในฐานะที่เป็นกลุ่มชนชั้นนำ 'ความสามารถในการเล่าให้กับรัฐบาลในทุกพื้นที่,

การแปล กรุณารอสักครู่..

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:[สำเนา]

คัดลอก!

ทางเลือก ได้รับการพัฒนาทฤษฎีนีโอ-pluralist รัฐโดย
เขียน J.K. Galbraith และ Charles Lindblom พวกเขาโต้แย้งที่
สมัยอุตสาหกรรมจะซับซ้อนมากขึ้น และตอบสนองน้อยต่อ
ดันยอดนิยมกว่าแบบ pluralist คลาสสิกแนะนำ ขณะไม่
มหาศาลกันกับแนวคิดของรัฐเป็นการโต้ที่ทำหน้าที่ในการ
สาธารณประโยชน์หรือประโยชน์ส่วนรวม พวกเขายืนยันว่า ภาพนี้ต้อง
คัดเลือก มันเป็นมักโต้เถียง โดย neo-pluralists เช่น
ไม่สนใจทั้งหมดจัดเป็นเท่า ๆ กันที่มีประสิทธิภาพเนื่องจากในการวาดภาพ
ธุรกิจเศรษฐกิจทุนตลอดประโยชน์กลุ่มใด
ชัดเจนไม่คู่ต่อสู้ได้ ในสังคมแต่ละ ([1962] 1985), Galbraith
เน้นความสามารถของธุรกิจเพื่อสร้างรูปร่างรสชาติสาธารณะและต้อง
ฤทธิ์อำนาจของการโฆษณา และดึงความสนใจไปที่การปกครอง
บริษัทใหญ่บริษัทขนาดเล็ก และ ในบาง กรณี รัฐบาล
ร่างกาย Lindblom ในเมืองและตลาด (1977), ชี้ให้เห็นว่า เป็น
นักลงทุนรายใหญ่และนายจ้างที่ใหญ่ที่สุดในสังคม ธุรกิจถูกผูกไว้กับ
considerable กายเอนเอียงมากกว่าใด ๆ รัฐบาล สิ่งของอุดมการณ์
leanings หรือประกาศพระสัญญา แม้ว่าไม่มีอธิบายนีโอ pluralists
ธุรกิจเป็นการ 'ชนชั้นสูงกลุ่ม' สามารถบอกรัฐบาลในทุกพื้นที่

การแปล กรุณารอสักครู่..

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:[สำเนา]

คัดลอก!

ทฤษฎีนีโอ - "แนวคิดพหุเสรีนิยม"เป็นทางเลือกหนึ่งของรัฐที่ได้รับการพัฒนาโดย
นักเขียนเช่นก.ศป. K . galbraith และ Charles lindblom . พวกเขาให้เหตุผลว่ารัฐอุตสาหกรรมที่ทันสมัย
ซึ่งจะช่วยทั้งสองมีความซับซ้อนมากขึ้นและตอบสนองที่น้อยกว่าในการกดดัน
ซึ่งจะช่วยได้รับความนิยมมากกว่ารุ่น"แนวคิดพหุเสรีนิยม"ในแบบคลาสสิกที่แนะนำ ในขณะที่ไม่ได้
ซึ่งจะช่วยให้ความชุ่มชื้นไปเลยพร้อมด้วยแนวคิดของรัฐที่เป็นผู้ชี้ขาดที่กระทำการใน
สาธารณะหรือดอกเบี้ยที่ดีร่วมกันก็ขอยืนยันว่า ภาพ นี้เป็นไปตามเงื่อนไขที่กำหนดความต้องการ
เป็นเหตุผลโดยนีโอ - pluralists ตัวอย่างเช่นโดยทั่วไปว่า
ซึ่งจะช่วยเป็นไปไม่ได้ที่จะแสดงความสนใจจัดงานทั้งหมดเป็นอย่างเท่าเทียมกันทรงพลังนับตั้งแต่ใน
ซึ่งจะช่วยให้ธุรกิจระบบเศรษฐกิจทุนนิยมมอบความเพลิดเพลินใจไปกับประโยชน์ที่กลุ่มอื่นๆ
ซึ่งจะช่วยได้อย่างชัดเจนไม่สามารถเป็นคู่แข่ง ในสังคมที่หรูหรา([ 1962 ]; Spark , 1985 ) galbraith
ซึ่งจะช่วยเน้นย้ำถึงความสามารถของธุรกิจกับรูปทรงรสนิยมและต้องการตอบแทน
ผ่านการโฆษณาและมาให้ความสนใจกับการครอบงำ
ของบริษัทต่างๆที่สำคัญมากกว่าบริษัทขนาดเล็กและในบางกรณีรัฐบาล
ศพ. lindblom ในตลาดและการเมือง( 1977 )ชี้ให้เห็นว่านักลงทุนรายใหญ่
ซึ่งจะช่วยนายจ้างและมีขนาดใหญ่ที่สุดในสังคมทางธุรกิจมีความผูกพันในการแกว่งตัวมากขึ้น
การใช้สิทธิมากกว่ารัฐบาลใดแถลงการณ์หรืออุดมการณ์
leanings ของสัญญาแม้ว่านีโอ - pluralists ไม่อธิบาย
ทางธุรกิจเป็น'กลุ่มชนชั้นสูงที่'มีความสามารถในการบงการของรัฐบาลในทุกพื้นที่

การแปล กรุณารอสักครู่..

ภาษาอื่น ๆ

การสนับสนุนเครื่องมือแปลภาษา: กรีก, กันนาดา, กาลิเชียน, คลิงออน, คอร์สิกา, คาซัค, คาตาลัน, คินยารวันดา, คีร์กิซ, คุชราต, จอร์เจีย, จีน, จีนดั้งเดิม, ชวา, ชิเชวา, ซามัว, ซีบัวโน, ซุนดา, ซูลู, ญี่ปุ่น, ดัตช์, ตรวจหาภาษา, ตุรกี, ทมิฬ, ทาจิก, ทาทาร์, นอร์เวย์, บอสเนีย, บัลแกเรีย, บาสก์, ปัญจาป, ฝรั่งเศส, พาชตู, ฟริเชียน, ฟินแลนด์, ฟิลิปปินส์, ภาษาอินโดนีเซี, มองโกเลีย, มัลทีส, มาซีโดเนีย, มาราฐี, มาลากาซี, มาลายาลัม, มาเลย์, ม้ง, ยิดดิช, ยูเครน, รัสเซีย, ละติน, ลักเซมเบิร์ก, ลัตเวีย, ลาว, ลิทัวเนีย, สวาฮิลี, สวีเดน, สิงหล, สินธี, สเปน, สโลวัก, สโลวีเนีย, อังกฤษ, อัมฮาริก, อาร์เซอร์ไบจัน, อาร์เมเนีย, อาหรับ, อิกโบ, อิตาลี, อุยกูร์, อุสเบกิสถาน, อูรดู, ฮังการี, ฮัวซา, ฮาวาย, ฮินดี, ฮีบรู, เกลิกสกอต, เกาหลี, เขมร, เคิร์ด, เช็ก, เซอร์เบียน, เซโซโท, เดนมาร์ก, เตลูกู, เติร์กเมน, เนปาล, เบงกอล, เบลารุส, เปอร์เซีย, เมารี, เมียนมา (พม่า), เยอรมัน, เวลส์, เวียดนาม, เอสเปอแรนโต, เอสโทเนีย, เฮติครีโอล, แอฟริกา, แอลเบเนีย, โคซา, โครเอเชีย, โชนา, โซมาลี, โปรตุเกส, โปแลนด์, โยรูบา, โรมาเนีย, โอเดีย (โอริยา), ไทย, ไอซ์แลนด์, ไอร์แลนด์, การแปลภาษา.