ACortical circuit dysfunction and c

ACortical circuit dysfunction and cognitive deficits in
schizophrenia – implications for preemptive interventions
Abstract
Schizophrenia is a devastating disorder that is common, usually chronic, frequently associated with substantial co-morbidity for
addictive and medical disorders and, as a consequence, very costly in both personal and economic terms. At present, no proven
means for preventing or modifying the course of the illness exist. This review discusses evidence supporting the ideas that: (i)
impairments in certain cognitive processes are the core feature of schizophrenia; (ii) these cognitive impairments reflect
abnormalities in specific cortical circuits; and (iii) these circuitry abnormalities arise during childhood–adolescence. The implications
of these findings for the development and implementation of safe, preemptive, disease-modifying interventions in individuals at high
risk for a clinical diagnosis of schizophrenia are considered.
Introduction
The identification of individuals at high risk for a major psychiatric
illness, and the development of novel interventions that can change the
course of the illness before its debilitating signs and symptoms
emerge, represent critical current challenges in public health. This
article considers these challenges for schizophrenia, a leading cause of
years of life lost to disability and premature mortality in developed
countries (Lopez et al., 2006). Schizophrenia is now considered to be
a neurodevelopmental disorder in which psychosis actually represents
a late, and potentially preventable, outcome of the illness (Insel,
2010); that is, the appearance of the diagnostic clinical features of
schizophrenia (psychosis) represents not the onset of the illness, but
the downstream product of years of pathogenic processes at work.
From this perspective, the development of effective preemptive
treatments for schizophrenia (i.e. interventions that modify disease
pathogenesis in order to prevent or delay the appearance of psychosis)
requires knowledge of: (i) the abnormalities in brain circuitry that
underlie the core functional disturbances of the illness; (ii) when
during the course of development these abnormalities in brain circuitry
arise; and (iii) a means to detect these abnormalities in brain circuitry
when their functional impact is still subclinical.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ACortical ความผิดปกติของวงจรและการขาดดุลที่รับรู้ในโรคจิตเภทผลกระทบสำหรับการแทรกแซง preemptiveบทคัดย่อโรคจิตเภทเป็นโรคทำลายล้างที่ทั่วไป มักจะ เรื้อรัง มักเกี่ยวข้องกับ morbidity พบร่วมในเสพติด และแพทย์โรค และ สัจจะ ค่าใช้จ่ายสูงมากในแง่ของเศรษฐกิจ และส่วนบุคคล ปัจจุบัน ไม่พิสูจน์มีวิธีป้องกัน หรือปรับเปลี่ยนหลักสูตรของการเจ็บป่วย บทความนี้กล่าวถึงหลักฐานที่สนับสนุนความคิดที่: (i)ไหวสามารถในกระบวนการรับรู้บางอย่างมีคุณลักษณะหลักของโรคจิตเภท (ii) เหล่านี้รับรู้ไหวสามารถสะท้อนความผิดปกติเฉพาะเนื้อแน่นวงจร และ (iii) ความผิดปกติของวงจรเหล่านี้เกิดขึ้นในวัยเด็กวัยรุ่น ผลกระทบสิ่งเหล่านี้ในการพัฒนาและนำมาตรการปลอดภัย preemptive แก้ไขโรคในบุคคลที่สูงถือเป็นความเสี่ยงสำหรับการวินิจฉัยทางคลินิกของโรคจิตเภทแนะนำรหัสของบุคคลที่มีความเสี่ยงสูงสำหรับวิชาที่จิตแพทย์เจ็บป่วย และการพัฒนางานวิจัยนวนิยายที่สามารถเปลี่ยนแปลงการการเจ็บป่วยก่อนอาการและอาการ debilitatingเกิด แสดงความสำคัญปัจจุบันที่สาธารณสุข นี้ท้าทายสำหรับโรคจิตเภท สาเหตุการพิจารณาบทความปีของชีวิตที่หายไปกับความพิการและการตายก่อนวัยอันควรในการพัฒนาประเทศ (Lopez และ al., 2006) โรคจิตเภทจะพิจารณาให้ความผิดปกติ neurodevelopmental ที่หมอจริงแทนผลที่ล่าช้า และอาจ preventable เจ็บป่วย (เซล2010); นั่นคือ ลักษณะที่ปรากฏของการวินิจฉัยทางคลินิกของไม่เริ่มมีอาการเจ็บป่วย แสดงถึงโรคจิตเภท (หมอ) แต่ผลิตภัณฑ์ปลายน้ำของปี pathogenic กระบวนการที่ทำงานจากมุมมองนี้ การพัฒนามีประสิทธิภาพ preemptiveรักษาโรคจิตเภท (เช่นมาตราที่แก้ไขโรคพยาธิกำเนิดการป้องกัน หรือความล่าช้าลักษณะที่ปรากฏของหมอ)ต้องรู้: (i) ความผิดปกติในสมองวงจรที่รวบแหล่งทำงานหลักของการเจ็บป่วย (ii) เมื่อในระหว่างการพัฒนา เหล่านี้ความผิดปกติในสมองวงจรเกิดขึ้น และ (iii) วิธีการตรวจหาความผิดปกติเหล่านี้ในวงจรของสมองเมื่อผลทำเป็น subclinical ยังคง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ความผิดปกติของวงจร ACortical
และการขาดดุลทางปัญญาในโรคจิตเภท- ผลกระทบต่อการแทรกแซงมาตรการบทคัดย่อโรคจิตเภทเป็นโรคร้ายแรงที่เป็นปกติเรื้อรังมักจะมักเกี่ยวข้องร่วมกับการเจ็บป่วยที่สำคัญสำหรับความผิดปกติของการเสพติดและการแพทย์และเป็นผลให้ค่าใช้จ่ายมากทั้งในส่วนบุคคลและแง่เศรษฐกิจ ในปัจจุบันยังไม่มีการพิสูจน์แล้วว่าวิธีการในการป้องกันหรือแก้ไขแน่นอนของการเจ็บป่วยที่มีอยู่ รีวิวนี้กล่าวถึงหลักฐานสนับสนุนความคิดที่ว่า: (i) ความบกพร่องในกระบวนการทางปัญญาบางคุณลักษณะหลักของโรคจิตเภท; (ii) ความบกพร่องทางปัญญาเหล่านี้สะท้อนให้เห็นถึงความผิดปกติในวงจรเยื่อหุ้มสมองเฉพาะ และ (iii) ความผิดปกติของวงจรเหล่านี้เกิดขึ้นในช่วงวัยเด็กวัยรุ่น- ผลกระทบของการค้นพบเหล่านี้สำหรับการพัฒนาและการดำเนินการที่ปลอดภัยมาตรการแทรกแซงแก้ไขโรคในบุคคลที่สูงมีความเสี่ยงสำหรับการวินิจฉัยทางคลินิกของโรคจิตเภทมีการพิจารณา. บทนำบัตรประจำตัวของบุคคลที่มีความเสี่ยงสูงสำหรับผู้ป่วยจิตเวชที่สำคัญการเจ็บป่วยและการพัฒนาของการแทรกแซงใหม่ที่สามารถเปลี่ยนหลักสูตรของการเจ็บป่วยก่อนที่จะบั่นทอนสัญญาณและอาการของมันโผล่ออกมาเป็นตัวแทนของความท้าทายในปัจจุบันที่สำคัญในการดูแลสุขภาพของประชาชน นี้บทความพิจารณาความท้าทายเหล่านี้สำหรับโรคจิตเภทเป็นสาเหตุของปีของชีวิตหายไปความพิการและการเสียชีวิตก่อนวัยอันควรในการพัฒนาประเทศ(โลเปซ et al., 2006) โรคจิตเภทตอนนี้ถือว่าเป็นความผิดปกติทางระบบประสาทที่จริงเป็นโรคจิตสายและป้องกันที่อาจเกิดขึ้นผลของการเจ็บป่วย(Insel, 2010); นั่นคือการปรากฏตัวของลักษณะทางคลินิกการวินิจฉัยของโรคจิตเภท (โรคจิต) หมายถึงการไม่ได้เริ่มมีอาการของการเจ็บป่วย แต่ผลิตภัณฑ์ปลายน้ำของปีที่ผ่านกระบวนการที่ทำให้เกิดโรคในที่ทำงาน. จากมุมมองนี้การพัฒนาของมาตรการที่มีประสิทธิภาพในการรักษาสำหรับผู้ป่วยโรคจิตเภท (เช่นการแทรกแซง ที่ปรับเปลี่ยนโรคเกิดโรคเพื่อป้องกันหรือชะลอการปรากฏตัวของโรคจิต) ต้องมีความรู้ (i) ความผิดปกติในวงจรสมองที่รองรับการรบกวนการทำงานหลักของการเจ็บป่วย; (ii) เมื่อในช่วงของการพัฒนาความผิดปกติเหล่านี้ในวงจรสมองเกิดขึ้น; และ (iii) หมายถึงการตรวจสอบความผิดปกติเหล่านี้ในวงจรสมองเมื่อผลกระทบต่อการทำงานของพวกเขายังคงไม่แสดงอาการ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

วงจร acortical ความผิดปกติและการรับรู้ใน
จิตเภท–สำหรับเกิดการแทรกแซง

โรคจิตเภทเป็นโรคร้ายแรงที่เป็นนามธรรมที่พบโดยทั่วไปมักจะเกี่ยวข้องกับการเจ็บป่วยเรื้อรัง ที่พบบ่อยมากสำหรับ
ความผิดปกติเสพติด Co และทางการแพทย์ และเป็นผลให้ในราคาแพงมาก ทั้งส่วนตัวและทางเศรษฐกิจเงื่อนไข ในปัจจุบันยังไม่มีการพิสูจน์
วิธีการป้องกันหรือแก้ไขหลักสูตรของโรคอยู่ บทความนี้กล่าวถึงหลักฐานที่สนับสนุนความคิดว่า ( ผม ) ความบกพร่องในกระบวนการทางปัญญาบางอย่าง
เป็นหลักลักษณะของโรคจิตเภท ; ( 2 ) ความบกพร่องในการรับรู้เหล่านี้สะท้อนให้เห็นถึงความผิดปกติในวงจรไฟฟ้า
- ที่เฉพาะเจาะจง ; และ ( 3 ) ความผิดปกติวงจรเหล่านี้เกิดขึ้นในช่วงวัยเด็กและวัยรุ่น ความหมาย
การค้นพบเหล่านี้สำหรับการพัฒนาและการเกิดโรค การปรับเปลี่ยนมาตรการความปลอดภัย ในบุคคลที่มีความเสี่ยงสูงสำหรับการวินิจฉัยทางคลินิกของโรคจิตเภท


เป็นสำคัญ เบื้องต้นระบุว่าบุคคลที่มีความเสี่ยงสูงสำหรับสาขาจิตเวช
เจ็บป่วย และการพัฒนาของนวนิยายที่สามารถเปลี่ยน
หลักสูตรของโรค debilitating ของก่อนที่สัญญาณและอาการ
ออกมาเป็นตัวแทนของวิกฤตปัจจุบันความท้าทายในด้านสาธารณสุข บทความนี้
พิจารณาความท้าทายเหล่านี้สำหรับโรคจิตเภท สาเหตุของ
ปีของชีวิตหายไปความพิการและอัตราการตายก่อนวัยในประเทศพัฒนา
( โลเปซ et al . , 2006 ) โรคจิตเภท คือตอนนี้ถือว่า
โรค neurodevelopmental ที่โรคจิตจริงหมายถึง
เป็นสาย ไม่อาจ ผลของการเจ็บป่วย ( เกาะ
, 2010 ) ; นั่นคือ ลักษณะของการวินิจฉัยทางคลินิกประกอบด้วย
โรคจิตเภท ( โรคจิต ) หมายถึงไม่ onset ของการเจ็บป่วย แต่
ผลิตภัณฑ์ท้ายปีของกระบวนการที่ใช้ในการทำงาน
จากมุมมองนี้การพัฒนาประสิทธิภาพการรักษาโรคจิตเภทเกิด
( เช่นการแทรกแซงที่ปรับเปลี่ยนพยาธิกำเนิดโรค
เพื่อป้องกันหรือชะลอการปรากฏของโรคจิต )
: ( ฉัน ) ต้องมีความรู้ ความผิดปกติในวงจรไฟฟ้าสมอง
รองรับหลักการทำงานการรบกวนของการเจ็บป่วย ; ( ii ) เมื่อ
ในระหว่างหลักสูตรของการพัฒนาความผิดปกติดังกล่าว สมองวงจร
เกิดขึ้นและ ( 3 ) วิธีการตรวจหาความผิดปกติเหล่านี้ในสมองวงจร
เมื่อผลกระทบการทำงานของพวกเขายังคงเป็นซับคลินิเคิล .