1. IntroductionIn recent years ther

1. Introduction
In recent years there has been extensive use of
nanomaterials in various consumer products, including silver
nanoparticles (AgNPs); due to their specific and beneficial
properties, it is likely that their consumption will continually
rise in the future. AgNPs have significant use as an
antimicrobial agent, being coated on medical devices,
wound dressings and textile fabrics, and they can be added in
sanitary processes for antimicrobial purposes (Rai et al.,
2009; Drake and Hazelwood, 2005). However, there is
growing concern about their toxicity to humans and animals
when released into the environment by several routes, such
as from synthesis/manufacturing processes and the use of
products containing AgNPs (Fabrega et al., 2011).
At present, the mechanism of toxicity from AgNPs is not
fully understood. This has stimulated research on the
influence of AgNPs on the environment, especially the effect
on several kinds of animals such as zeabrafish embryos
(freshwater organism). The results from these studies show
that AgNPs cause mortality of zebrafish embryos when
exposed to high concentration of AgNPs, while exposure with
low concentrations causes various morphological
malformations such as abnormal body axes, twisted
notochord, damaged eyes and curved tails, together with
developmental delay of the embryos (Bar-Ilan et al., 2009;
Asharani et al., 2008; Powers et al., 2010; Yeo and Kang,
2008). In addition, it was found that AgNPs can be distributed
in different organs of zebrafish (brain, heart, yolk, blood)
(Asharani et al., 2008). AgNP toxicity has also been studied in
other aquatic animals, including Japanese medaka (Chae et
al., 2009), oyster embryos (Ringwood et al., 2010), rainbow
trout (Farkas et al., 2010) and blue mussels (Zuykov et al.,
2011).
Sea urchins are one of the more important marine
animals in the ecosystem and are often used as model
biological system for toxicological studies: they regulate the
growth of algal biomass in the sea and also form a source of
food for several predators in the aquatic ecosystem.
Additionally, sea urchins (such as red sea urchins) are
important fishery resources for humans (Pearse, 2006). Sea
urchins are one of the most favourable biological systems
used in toxicity experiments for a variety of reasons: 1) they
spawn a large number of gametes which can be easily
obtained and externally fertilized; 2) their fertilization can be
properly manipulated and carried out in the laboratory; 3)
the embryo development can be studied within a few days; 4)
embryos in the beginning of the development stages are very
sensitive to pollutants and different kinds of stresses and; 5)
they provide a suitable model organism for both
ecological/developmental studies and biomineralization
processes (Pesando et al., 2003; Agnello and Roccheri, 2010;
Kobayashi, 1991; Jasny and Prunell, 2006; Wilt, 2005). Sea
urchins also offer a cost-effective experimental tool for
toxicological studies in biological systems.
There have been several reports published on the use
of sea urchins as a biological model to study the influence of
toxic materials in the environment. Most of these concern
biomineralization, focusing on calcification, which is
prominent in the construction of skeletons (Bonucci, 2009).
The development of sea urchin embryos after fertilization
was found to be affected by different types of toxic factors,
such as heavy metals (Kobayashi and Ogamura, 2004),
pesticides (Pesando et al., 2003) and acidic seawater (Moulin
et al., 2011) as well as UV-B (Bonaventura et al., 2006) and
different gravitational conditions (Marthy et al., 1996), all of
which cause abnormal skeletal shapes. Qiao et al. (2003) also
demonstrated that sea urchins could serve as a model for
mammalian developmental neurotoxicity.
In this work, the Paracentrotus lividus sea urchin is
chosen as the biological model system, and we present the
first reported study of AgNPs therein. We used synchrotron
radiation as X-ray source in the measurement, for a number
of reasons: it provides much higher intensity than
conventional X-ray tubes (resulting in reduced measurement
time) and it offers tuneability of the X-ray energy with high
collimation (Ide-Ektessabi, 2007), useful for X-ray absorption
near edge structure (XANES) spectroscopy to be undertaken
in micro-analyical mode. XANES was used to prove the
presence and distribution of agglomerated AgNPs which
were detected via X-ray fluorescence. When the incident Xray
has an energy equal to that of the binding energy of a
core-level electron, there is a sharp rise in absorption. By
varying the X-ray energy, the peak of absorbance obviously
rises at a particular energy, referred as absorption edge. The
exact position of an X-ray core-level absorption edge depends
on the chemical environment of an element such as oxidation
state, site symmetry, ligands and the nature of bonding (West,
1999). Therefore, XANES is a

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

บทนำในปีที่ มีการใช้งานnanomaterials ในสินค้าอุปโภคบริโภคต่าง ๆ รวมทั้งเงินเก็บกัก (AgNPs); เนื่องจากเฉพาะ และประโยชน์คุณสมบัติ มีแนวโน้มว่า จะใช้ของพวกเขาอย่างต่อเนื่องเพิ่มขึ้นในอนาคต AgNPs สำคัญใช้เป็นการจุลชีพ การเคลือบอุปกรณ์การแพทย์ แผลแผล และผ้า และพวกเขาสามารถเพิ่มได้ในกระบวนการสุขาภิบาลเพื่อต้านจุลชีพ (ไร่ et al.,2009 เดรกและ Hazelwood, 2005) อย่างไรก็ตาม มีกังวลเพิ่มขึ้นเกี่ยวกับความเป็นพิษต่อมนุษย์และสัตว์เมื่อปล่อยออกสู่สิ่งแวดล้อม โดยเส้นทางต่าง ๆ เช่นนับจากกระบวนการสังเคราะห์และการผลิตและการใช้ผลิตภัณฑ์ที่ประกอบด้วย AgNPs (Fabrega et al. 2011)ปัจจุบัน กลไกของความเป็นพิษจาก AgNPs ไม่ที่เข้าใจ นี้ได้รับการกระตุ้นงานวิจัยบนอิทธิพลของ AgNPs สิ่งแวดล้อม โดยเฉพาะอย่างยิ่งผลกระทบในหลายชนิดของสัตว์เช่น zeabrafish embryos(น้ำจืดสิ่งมีชีวิต) แสดงผลลัพธ์จากการศึกษาเหล่านี้AgNPs เกิดอัตราการตายของปลาม้าลาย embryos ที่เมื่อสัมผัสเข้มข้น AgNPs ในขณะที่สัมผัสกับความเข้มข้นต่ำทำให้สัณฐานต่าง ๆบิด malformations เช่นร่างกายผิดปกติnotochord เสียตา และโค้งหาง พร้อมด้วยพัฒนาการล่าช้าของ embryos (บาร์ลานร้อยเอ็ด 2009Asharani et al. 2008 อำนาจ et al. 2010 Yeo และ Kangทีนี้ พบว่า สามารถกระจาย AgNPsในอวัยวะต่าง ๆ ของปลาม้าลาย (สมอง หัวใจ แดง เลือด)(Asharani et al. 2008) ยังได้ศึกษาความเป็นพิษของ AgNP ในสัตว์อื่น ๆ รวมทั้งญี่ปุ่น medaka (แจ้ etal., 2009), ออยสเตอร์ embryos (Ringwood et al. 2010), เรนโบว์ปลาเทราต์ (Farkas et al. 2010) และหอยแมลงภู่สีน้ำเงิน (Zuykov et al.,2011)Urchins ทะเลเป็นทะเลสำคัญอย่างใดอย่างหนึ่งสัตว์ในระบบนิเวศและมีมักจะใช้เป็นแบบระบบชีวภาพการศึกษาพิษ: พวกเขาควบคุมการเจริญเติบโตของชีวมวลสาหร่ายในทะเลและยัง เป็นแหล่งของอาหารสำหรับหลายผู้ล่าในระบบนิเวศทางน้ำนอกจากนี้ มีทะเล urchins (เช่น urchins ทะเลแดง)ทรัพยากรประมงที่สำคัญสำหรับมนุษย์ (Pearse, 2006) ทะเลurchins เป็นระบบชีวภาพดีที่สุดอย่างใดอย่างหนึ่งใช้ในการทดลองความเป็นพิษสำหรับหลายสาเหตุ: 1) พวกเขาวางไข่จำนวนมากระยะซึ่งสามารถ ได้รับ และ ปฏิสนธิภายนอก 2) การปฏิสนธิได้แรก ๆ อย่างถูกต้อง และนำขึ้นในห้องปฏิบัติการ 3)การพัฒนาตัวอ่อนสามารถเรียนได้ภายในกี่วัน 4)embryos ในการเริ่มต้นของขั้นตอนการพัฒนาอยู่มากสารพิษและชนิดของความเครียด และ 5)ทั้งต้นที่เหมาะสมศึกษาระบบนิเวศพัฒนาและ biomineralizationกระบวนการ (Pesando et al. 2003 เยี่ยมและ Roccheri, 2010โคะบะยะชิ 1991 Jasny และ Prunell, 2006 เหี่ยวเฉา 2005) ทะเลurchins ยังมีเครื่องมือทดลองที่คุ้มค่าสำหรับการศึกษาพิษในระบบชีวภาพมีการรายงานหลายฉบับที่ประกาศใช้ของซี urchins เป็นรูปแบบทางชีวภาพการศึกษาอิทธิพลของวัสดุที่เป็นพิษในสิ่งแวดล้อม ส่วนใหญ่ของปัญหาเหล่านี้biomineralization ปูน ซึ่งมุ่งเน้นโดดเด่นในการก่อสร้างของโครงกระดูก (Bonucci, 2009)การพัฒนาของ embryos เม่นทะเลหลังจากปฏิสนธิพบว่ามีผลต่อประเภทของปัจจัยเป็นพิษเช่นโลหะหนัก (โคะบะยะชิและ Ogamura, 2004),ยาฆ่าแมลง (Pesando et al. 2003) และน้ำทะเลเป็นกรด (Moulinet al. 2011) และ UV-B (Bonaventura et al. 2006) และแตกต่างความโน้มถ่วงเงื่อนไข (Marthy et al. 1996), ทั้งหมดซึ่งทำให้รูปร่างโครงกระดูกที่ผิดปกติ เฉียว et al. (2003) ยังแสดงให้เห็นว่า ซี urchins สามารถเป็นแบบจำลองพิษต่อระบบประสาทพัฒนาการที่ไวในงานนี้ ปลิงทะเล lividus ของ Paracentrotus คือเลือกเป็นระบบชีวภาพแบบ และเรามีการก่อน รายงานศึกษาของ AgNPs โนว์ เราใช้ synchrotronรังสีเป็นแหล่ง X-ray ในวัด จำนวนสาเหตุ: มีความเข้มมากขึ้นกว่าหลอดเอ็กซเรย์ธรรมดา (ผลการวัดลดลงเวลา) และ tuneability ของเอ็กซเรย์พลังงานสูงcollimation (Ide-Ektessabi, 2007), มีประโยชน์สำหรับการดูดซึมการเอ็กซเรย์ใกล้ขอบมิกโครงสร้าง (XANES) ที่จะดำเนินในโหมดไมโคร analyical XANES ใช้ในการพิสูจน์การสถานะการออนไลน์และการกระจายของ agglomerated AgNPs ซึ่งพบผ่านเรืองแสงเอ็กซเรย์ เมื่อเหตุการณ์เอ็กซ์เรย์มีพลังเท่ากับพลังงานรวมของการหลักระดับอิเล็กตรอน มีการเพิ่มขึ้นความคมชัดในการดูดซึม โดยหลากหลายพลังงาน X-ray จุดสูงสุดของ absorbance ชัดที่มีพลังงานเฉพาะ เรียกว่าขอบดูดซึมเพิ่มขึ้น การขึ้นอยู่กับตำแหน่งที่แน่นอนของการเอ็กซเรย์ดูดซึมหลักระดับขอบสิ่งแวดล้อมทางเคมีขององค์ประกอบเช่นออกซิเดชันรัฐ เว็บไซต์สมมาตร ligands และลักษณะของพันธะ (ตะวันตก1999) . ดังนั้น XANES เป็นการ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

1. บทนำ
ในปีที่ผ่านมามีการใช้อย่างกว้างขวางของ
วัสดุนาโนในสินค้าอุปโภคบริโภคต่าง ๆ รวมทั้งเงิน
อนุภาคนาโน (AgNPs); เนื่องจากการที่เฉพาะเจาะจงและประโยชน์ของพวกเขา
คุณสมบัติก็มีแนวโน้มว่าการบริโภคของพวกเขาอย่างต่อเนื่องจะ
เพิ่มขึ้นในอนาคต AgNPs มีการใช้งานอย่างมีนัยสำคัญในฐานะที่เป็น
สารต้านจุลชีพถูกเคลือบบนอุปกรณ์ทางการแพทย์
แผลและผ้าทอและพวกเขาสามารถเพิ่มใน
กระบวนการสุขาภิบาลสำหรับวัตถุประสงค์ในการต้านจุลชีพ (ไร่, et al.,
2009; เป็ดและเฮเซลวูด 2005) แต่มี
ความกังวลเพิ่มขึ้นเกี่ยวกับความเป็นพิษของพวกเขาต่อมนุษย์และสัตว์
เมื่อปล่อยออกสู่สิ่งแวดล้อมโดยหลายเส้นทางเช่น
จาก / กระบวนการผลิตการสังเคราะห์และการใช้
ผลิตภัณฑ์ที่มีส่วนผสม AgNPs (Fabrega et al. 2011).
ในปัจจุบันกลไก ของความเป็นพิษจาก AgNPs ไม่ได้
เข้าใจอย่างเต็มที่ นี้มีการกระตุ้นการวิจัยเกี่ยวกับ
อิทธิพลของ AgNPs ต่อสิ่งแวดล้อมโดยเฉพาะอย่างยิ่งผลกระทบ
ในหลายชนิดของสัตว์เช่นตัวอ่อน zeabrafish
(สิ่งมีชีวิตในน้ำจืด) ผลที่ได้จากการศึกษาเหล่านี้แสดงให้เห็น
ว่า AgNPs ทำให้เกิดการตายของตัวอ่อน zebrafish เมื่อ
สัมผัสกับความเข้มข้นสูงของ AgNPs ในขณะที่การสัมผัสกับ
ความเข้มข้นต่ำทำให้เกิดลักษณะทางสัณฐานวิทยาต่าง ๆ
จนผิดรูปเช่นแกนผิดปกติของร่างกายบิด
notochord ตาเสียหายและหางโค้งพร้อมกับ
พัฒนาการล่าช้าของ ตัวอ่อน (Bar-Ilan et al, 2009;.
Asharani et al, 2008;. พลัง et al, 2010;. เยียวและคัง
2008) นอกจากนี้ยังพบว่า AgNPs สามารถกระจาย
ในอวัยวะต่าง ๆ ของ zebrafish (สมองหัวใจไข่แดงเลือด)
(Asharani et al., 2008) ความเป็นพิษ AgNP ยังได้รับการศึกษาใน
สัตว์น้ำอื่น ๆ รวมทั้ง Medaka ญี่ปุ่น (Chae et
al., 2009) ตัวอ่อนหอยนางรม (Ringwood et al., 2010), เรนโบว์
เทราท์ (ฟาร์คัส et al., 2010) และหอยแมลงภู่สีฟ้า (Zuykov et al.,
2011).
เม่นทะเลเป็นหนึ่งในทะเลที่สำคัญมากกว่า
สัตว์ในระบบนิเวศและมักจะถูกนำมาใช้เป็นรูปแบบ
ระบบอวัยวะสำหรับการศึกษาทางพิษวิทยา: พวกเขาควบคุมการ
เจริญเติบโตของชีวมวลสาหร่ายในทะเลและยังเป็นแหล่งที่มาของ
อาหารหลาย ล่าในระบบนิเวศทางน้ำ.
นอกจากนี้เม่นทะเล (เช่นเม่นทะเลสีแดง) เป็น
ทรัพยากรประมงที่สำคัญสำหรับมนุษย์ (Pearse 2006) ทะเล
เม่นทะเลเป็นหนึ่งในระบบชีวภาพที่ดีที่สุด
ที่ใช้ในการทดลองความเป็นพิษสำหรับความหลากหลายของเหตุผล: 1) พวกเขา
วางไข่เป็นจำนวนมากของเซลล์สืบพันธุ์ซึ่งสามารถได้อย่างง่ายดาย
ได้รับและการปฏิสนธิภายนอก; 2) การปฏิสนธิของพวกเขาสามารถ
จัดการได้อย่างถูกต้องและดำเนินการในห้องปฏิบัติการ; 3)
การพัฒนาตัวอ่อนสามารถศึกษาได้ภายในไม่กี่วัน; 4)
ตัวอ่อนในการเริ่มต้นของการพัฒนาขั้นตอนที่มีความ
ไวต่อสารมลพิษและชนิดที่แตกต่างกันของความเครียดและ; 5)
พวกเขาให้มีชีวิตรูปแบบที่เหมาะสมสำหรับทั้ง
ระบบนิเวศการศึกษา / การพัฒนาและ biomineralization
กระบวนการ (Pesando et al, 2003;. Agnello และ Roccheri 2010;
โคบายาชิ 1991; Jasny และ Prunell 2006; ร่วงโรย 2005) ทะเล
เม่นทะเลนอกจากนี้ยังมีเครื่องมือในการทดลองที่มีประสิทธิภาพสำหรับ
การศึกษาทางพิษวิทยาในระบบชีวภาพ.
มีหลายรายงานที่เผยแพร่ในการใช้งาน
ของเม่นทะเลเป็นรูปแบบทางชีวภาพเพื่อศึกษาอิทธิพลของ
วัสดุที่เป็นพิษในสิ่งแวดล้อม เหล่านี้ส่วนใหญ่กังวล
biomineralization โดยมุ่งเน้นที่กลายเป็นปูนซึ่งเป็น
ที่โดดเด่นในการก่อสร้างโครงกระดูก (โด้โบนุชชี่ 2009) ได้.
การพัฒนาของตัวอ่อนเม่นทะเลหลังจากการปฏิสนธิ
ก็พบว่าได้รับผลกระทบตามประเภทที่แตกต่างกันของปัจจัยที่เป็นพิษ
เช่นโลหะหนัก (โคบายาชิ และ Ogamura, 2004),
สารกำจัดศัตรูพืช (Pesando et al., 2003) และน้ำทะเลเป็นกรด (Moulin
et al., 2011) เช่นเดียวกับรังสี UV-B (Bonaventura et al., 2006) และ
สภาพแรงโน้มถ่วงที่แตกต่างกัน (Marthy et al., 1996) ทั้งหมด
ที่ทำให้เกิดรูปทรงโครงกระดูกที่ผิดปกติ Qiao et al, (2003) นอกจากนี้ยัง
แสดงให้เห็นว่าเม่นทะเลสามารถใช้เป็นรูปแบบสำหรับ
พิษต่อระบบประสาทพัฒนาการเลี้ยงลูกด้วยนม.
ในงานนี้ Paracentrotus lividus เม่นทะเลถูก
เลือกให้เป็นแบบจำลองระบบทางชีวภาพและเรานำเสนอ
รายงานการศึกษาแรกของ AgNPs ในนั้น เราใช้ซินโคร
รังสีเป็นแหล่งที่มาเอ็กซ์เรย์ในการวัดสำหรับจำนวน
ของเหตุผล: ก็มีความเข้มสูงกว่า
หลอดเอกซเรย์ธรรมดา (ที่เกิดในวัดลดลง
เวลา) และมี tuneability พลังงาน X-ray ที่มีสูง
collimation (IDE-Ektessabi 2007) ซึ่งมีประโยชน์สำหรับการดูดซึมเอ็กซ์เรย์
ที่อยู่ใกล้กับโครงสร้างขอบ (XANES) สเปกโทรสโกที่จะดำเนินการ
ในโหมดไมโคร analyical XANES ถูกใช้ในการพิสูจน์
สถานะและการกระจายของ AgNPs agglomerated ซึ่ง
ถูกตรวจพบผ่านทาง X-ray fluorescence เมื่อเหตุการณ์ Xray
มีพลังงานเท่ากับว่าปกพลังงานของ
อิเล็กตรอนในระดับหลักมีการเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วในการดูดซึม โดย
แตกต่างกันพลังงาน X-ray ที่จุดสูงสุดของการดูดกลืนแสงที่เห็นได้ชัด
เพิ่มขึ้นในการใช้พลังงานโดยเฉพาะอย่างยิ่งเรียกว่าขอบการดูดซึม
ตำแหน่งที่แน่นอนของการดูดซึมขอบ X-ray หลักระดับขึ้นอยู่
กับสภาพแวดล้อมทางเคมีขององค์ประกอบต่าง ๆ เช่นการเกิดออกซิเดชัน
ของรัฐสมมาตรเว็บไซต์แกนด์และธรรมชาติของพันธะ (เวสต์,
1999) ดังนั้น XANES เป็น

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

1 . แนะนำในปีที่ผ่านมามีการใช้อย่างกว้างขวางของnanomaterials สินค้าอุปโภคบริโภคต่างๆ รวมทั้งเงินนาโน agnps ) ; เนื่องจากของพวกเขาที่เฉพาะเจาะจงและเป็นประโยชน์คุณสมบัติ มันเป็นโอกาสที่พวกเขาจะบริโภคอย่างต่อเนื่องเพิ่มขึ้นในอนาคต agnps มีใช้อย่างเป็นสารต่อต้านจุลชีพที่ถูกเคลือบบนอุปกรณ์ทางการแพทย์dressings แผลและผ้าสิ่งทอ , และพวกเขาสามารถเพิ่มในกระบวนการสุขาภิบาลเพื่อวัตถุประสงค์ยาต้านจุลชีพ ( ไร่ et al . ,2009 ; เป็ดและ ฮาเซิลวูด , 2005 ) อย่างไรก็ตาม , มีความกังวลที่เพิ่มขึ้นเกี่ยวกับความเป็นพิษต่อมนุษย์และสัตว์เมื่อปล่อยสู่สิ่งแวดล้อมโดยหลายเส้นทาง เช่นจากกระบวนการสังเคราะห์ / การผลิตและการใช้ผลิตภัณฑ์ที่มี agnps ( fabrega et al . , 2011 )ปัจจุบัน กลไกของความเป็นพิษจาก agnps ไม่ได้เข้าใจแล้ว นี้ได้กระตุ้นการวิจัยในอิทธิพลของ agnps ต่อสภาพแวดล้อม โดยเฉพาะผลในสัตว์หลายชนิด เช่น zeabrafish เอ็มบริโอ( สิ่งมีชีวิตน้ำจืด ) ผลจากการศึกษาเหล่านี้แสดงที่ agnps ก่อให้เกิดอัตราการตายของปลาม้าลายตัวเมื่อที่มีความเข้มข้นสูงของ agnps ในขณะที่แสงกับความเข้มข้นต่ำสาเหตุต่างๆ โดยผิดรูป เช่น แกนร่างกายผิดปกติ , บิดตัวประกอบ , ความเสียหายและโค้งหางตา ร่วมกับพัฒนาการล่าช้าของตัวอ่อน ( บาร์ Ilan et al . , 2009asharani et al . , 2008 ; พลัง et al . , 2010 ; โย และ คัง2008 ) นอกจากนี้ยังพบว่า agnps สามารถกระจายในอวัยวะต่าง ๆ ของปลาม้าลาย ( สมอง , หัวใจ , ไข่แดง , เลือด )( asharani et al . , 2008 ) agnp พิษยังได้รับการศึกษาในสัตว์น้ำอื่น ๆรวมทั้งเมดากะญี่ปุ่น ( แช และal . , 2009 ) ที่เพาะเลี้ยงหอยนางรม ( Ringwood et al . , 2010 ) , เรนโบว์ปลาเทราท์ ( ตัว et al . , 2010 ) และหอยสีฟ้า ( zuykov et al . ,2011 )เม่นทะเลเป็นหนึ่งในที่สำคัญทางทะเลสัตว์ในระบบนิเวศ และมักใช้เป็นโมเดลระบบ ชีวภาพ การศึกษาทางพิษวิทยา : พวกเขาควบคุมการเจริญเติบโตของสาหร่ายชีวมวลในทะเลและยังเป็นแหล่งของอาหารหลายตัวในระบบนิเวศทางน้ำนอกจากนี้ หอยทะเล เช่น หอยทะเลสีแดง )ทรัพยากรประมงที่สำคัญสำหรับมนุษย์ ( เพียร์ซ , 2006 ) ทะเลมันเป็นหนึ่งในดีที่สุดในระบบชีวภาพที่ใช้ในการทดลองความเป็นพิษสำหรับหลากหลายเหตุผล : 1 )วางไข่เป็นจำนวนมากของเซลล์สืบพันธุ์ที่มีซึ่งสามารถได้อย่างง่ายดายได้รับและภายนอก fertilized 2 ) การผสมพันธุ์ของพวกเขาสามารถถูกควบคุมและดำเนินการในห้องปฏิบัติการ 3 )การพัฒนาตัวอ่อนสามารถศึกษาได้ภายในไม่กี่วัน 4 )ตัวอ่อนในช่วงต้นของขั้นตอนการพัฒนาอยู่มากอ่อนไหวต่อมลพิษและชนิดของความเครียด และ 5 )พวกเขาให้แบบอินทรีย์ที่เหมาะสมสำหรับทั้งศึกษาการพัฒนาและ biomineralization นิเวศวิทยากระบวนการ ( pesando et al . , 2003 ; น แอกเนลโล และ roccheri 2010 ;โคบายาชิ , 1991 ; jasny และ prunell , 2006 ; เหี่ยว , 2005 ) ทะเลมันยังมีโอกาสทดลองเครื่องมือสำหรับการศึกษาทางพิษวิทยาในระบบชีวภาพมีหลายรายงานที่ตีพิมพ์เกี่ยวกับการใช้ของเม่นทะเลเป็นแบบชีวภาพ เพื่อศึกษาอิทธิพลของวัสดุที่เป็นพิษในสิ่งแวดล้อม ที่สุดของความกังวลเหล่านี้biomineralization เน้นหินปูนซึ่งเป็นที่โดดเด่นในการสร้างโครงกระดูก ( โบนุกขี้ , 2009 )การพัฒนาของเม่นทะเลตัวอ่อนหลังการปฏิสนธิพบว่าได้รับผลกระทบจากประเภทที่แตกต่างกันขององค์ประกอบที่เป็นพิษเช่น โลหะหนัก ( โคบายาชิ และ ogamura , 2004 )ยาฆ่าแมลง ( pesando et al . , 2003 ) และน้ำทะเลเป็นกรด ( มูแลงet al . , 2011 ) รวมทั้งรังสียูวี บี ( bonaventura et al . , 2006 ) และสภาวะแรงโน้มถ่วงที่แตกต่างกัน ( marthy et al . , 1996 ) ทั้งหมดซึ่งก่อให้เกิดรูปร่างกระดูกผิดปกติ เชา et al . ( 2003 ) และแสดงว่า เม่นทะเล สามารถใช้เป็นแบบสำหรับเขตพัฒนาประ .ในงานนี้ paracentrotus หอยเม่น lividus คือเลือกเป็นระบบแบบชีวภาพ และเราเสนอรายงานการศึกษา agnps ครั้งแรกนั้น เราใช้ซิงโครตรอนรังสีเป็นแหล่งกำเนิดรังสีเอ็กซ์ในการวัดสำหรับหมายเลขเหตุผล : มันมีความเข้มที่สูงมากกว่าปกติหลอดเอกซเรย์ ( ลดลงส่งผลให้วัดครั้ง ) และมี tuneability ของรังสีเอกซ์พลังงานสูงการล่าถอย ( IDE ektessabi , 2007 ) , ที่เป็นประโยชน์สำหรับการดูดกลืนรังสีเอกซ์ใกล้ขอบโครงสร้าง ( xanes ) สเปกโทรสโกปีเพื่อจะแลกในโหมด analyical Micro xanes ใช้พิสูจน์การแสดงและการกระจายของ agglomerated agnps ซึ่งถูกตรวจพบผ่านการเรืองรังสีเอกซ์ . เมื่อเหตุการณ์ Xrayมีการใช้พลังงานเท่ากับพลังงานผูกพันของอิเล็กตรอนในระดับหลักมีเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วในการดูดซึม โดยการรังสีเอกซ์พลังงานสูงสุดของการดูดกลืนแสงแน่นอนเพิ่มขึ้นในพลังงานโดยเฉพาะ เรียกว่า ขอบ การดูดซึม ที่ตำแหน่งที่แน่นอนของการเอ็กซ์เรย์ระดับแกนการดูดซึมขอบขึ้นในทางเคมี สิ่งแวดล้อม เป็นองค์ประกอบ เช่น ออกซิเดชันสถานะเว็บไซต์สมมาตร ลิแกนด์และธรรมชาติของพันธะ ( ตะวันตก1999 ) ดังนั้น xanes คือ